Μπήκαμε πια για καλά στην τέταρτη δεκαετία…

cake02 - Copy

Όσοι παρακολουθείτε αυτό το blog από παλιά, βλέποντας και την τούρτα με τα 31 κεράκια, ίσως να θυμηθείτε ότι τέτοια εποχή είναι η επέτειος του γάμου μας με τη Στεφανία – γνωστής και ως «Άιναφετς». Όπως λέει κι ο τίτλος, καθώς σήμερα, 4 Δεκεμβρίου, κλείνουμε τα 31 χρόνια γάμου, έχουμε μπει πια για καλά στην τέταρτη δεκαετία. Είχα σχεδιάσει να βάλω ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο του Κρισναμούρτι που  κυκλοφόρησε τελευταία στα αγγλικά, («The perfume of the teachings») και είναι πρακτικά συζητήσεων με φίλες και φίλους του, όπου συζητάνε μαζί του το 1977 για το τι θα κάνουν όταν πεθάνει. Το απόσπασμα που είχα διαλέξει μίλαγε για τον γάμο, αλλά επειδή ο Κρισναμούρτι έλεγε έναν  χαρακτηρισμό για τον γάμο που δεν μου κόλλαγε για να μπει σε αφιέρωμα για επέτειο γάμου, δεν το έβαλα. Ποιος είναι  ο χαρακτηρισμός; Λέει ότι ο γάμος είναι «beastly thing». Χα, χα, χα… Ε, δεν ξέρω με ποια ακριβώς έννοια στα ελληνικά το λέει, αλλά μ’ όποια κι αν το λέει,  δεν έχει και την καλύτερη γνώμη για το γάμο. Το λεξικό έχει για τη λέξη αυτή τις ερμηνείες: επίθετο: κτηνώδης, θηριώδηςμεταφορικά: απαίσιος, αποτρόπαιος, φρικτός.  Χα, χα, χα… Εμ, είχε ακούσει τόσες ιστορίες γάμων από παντρεμένους – κάποιες υπάρχουν και σε βιβλία του –  που μόνο τέτοια γνώμη, εναντίον του γάμου θα είχε.  Γιατί όπως του είχε πει η γραμματέας του, «με το δίκιο σου έχεις αυτή τη γνώμη για το γάμο, γιατί ξέρεις γι’ αυτόν μόνο από ανθρώπους που έχουν ζήσει χάλια. Αυτοί που περνάνε καλά στο γάμο τους, δεν έχουν κανένα λόγο να έρθουν να σου πουν τον πόνο τους γι’ αυτόν». Εκείνος, απάντησε, «δεν είναι έτσι ακριβώς…», αλλά τέλος πάντων φτάνει για εδώ. Μόλις, λοιπόν, αποφάσισα να μην ανεβάσω αυτό το κείμενο, άρχισα να σκέφτομαι τι να βάλω. Και ξαφνικά μου ήρθε η ιδέα να βρω ένα βίντεο όπου μια ορχήστρα να παίζει το «Γαμήλιο Εμβατήριο» του Μέντελσον. Και το βρήκα. Αλλά εκεί έπεσα επάνω σε κάτι που με συγκίνησε. Διευθυντής της ορχήστρας, είναι ο Κλαούντιο Αμπάντο! Με συγκίνησε γιατί τον είχα γνωρίσει προσωπικά το 1980  (34 χρόνια πριν) και είχαμε συμπαθηθεί. Είχε ένα πολύ όμορφο κι αρρενωπό πρόσωπο, που βλέποντας το σήμερα γερασμένο, μου θύμισε πόσο γεράσαμε… Και για όσους αναρωτιούνται πώς γνώρισα έναν τέτοιο, παγκόσμια γνωστό εξαιρετικό μαέστρο, να πω ότι ήταν μαέστρος της  Ορχήστρας Νέων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (European Union Youth Orchestra – EUYO) που είχε δημιουργηθεί  το 1976, κι όταν έμαθα γι΄ αυτήν την ορχήστρα από την Φραγκίσκη Καρόρη, που ήταν υπεύθυνη για την εκπομπή, «Ο Θαυμάσιος Κόσμος της Μουσικής», φρόντισα  να ενταχθεί και η εκπομπή σ’ αυτόν τον Ευρωπαϊκό διαγωνισμό, από το 1980, για να παίρνουν μέρος νεαροί Έλληνες και νεαρές Ελληνίδες  που είχαν ταλέντο στη μουσική. Σ’ αυτή την εκπομπή έχουν βγει από παιδιά, ο διάσημος σήμερα πιανίστας Δημήτρης Σγούρος και ο επίσης διάσημος βιολιστής Λεωνίδας Καβάκος..  Αλλά αρκετά η φλυαρία που μ΄ έπιασε. Καιρός να αφιερώσω αυτό το εξαιρετικό μουσικό βίντεο στην κυρία μου. Μεγαλώστε το καρέ της εικόνας εδώ στο μπλογκ. Πέρα από τη μουσική είναι και εξαιρετικό το θέαμα.
Σας φιλώ.
Π.

 

 

 

ένα σχόλιο στο “Μπήκαμε πια για καλά στην τέταρτη δεκαετία…”

      ainafets
      4 Δεκεμβρίου 14 στις 8:55

      Έχει «πλάκα» ν’ ακούει κανείς ένα εμβατήριο, ένα υπέροχο εμβατήριο, που συνήθως το ακούει κανείς στους καθολικούς γάμους, σαν αφιέρωση στην επέτειο των 31 χρόνων συμβίωσης θα έλεγα και όχι γάμου, όπως το εννοεί (και πολύ σωστά) ο Κρισναμούρτι!
      Και είναι σίγουρο πως τα δυο αυτά άτομα που έχουν βρεθεί να σηζούν 31 χρόνια μαζί, είχαν και έχουν πολλά ακόμα να μάθουν για τις σχέσεις, όπως και όσοι έρχονται σε επαφή μαζί τους! 😉

      ΑΦιλάκια καρδιάς σε όλους και να προσέχετε, τις σχέσεις σας! 🙂

Σχολιάστε