Μότσαρτ, για άλλη μια φορά

Σήμερα το πρωί, μού ήρθε ένα μήνυμα στο ιντερνετ, που είχε σχέση με ένα άρθρο για την παρουσίαση σε παιδικό θέατρο των παιδικών χρόνων του Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ. Το μήνυμα μού ήρθε γιατί σε αυτό το άρθρό – που μπορείτε να το δείτε κάνοντας κλικ ΕΔΩ – αναφέρομαι κι εγώ! Ο τίτλος του άρθρου, είναι: Ο μικρός Μότσαρτ από την Πλατεία Συντάγματος στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά,  και  έχει και φωτογραφία μου από την παράσταση που είχα κάνει όταν ήμουν μικρός για τη ζωή του Μότσαρτ, στο Θέατρο Κυβέλης, στην Πλατεία Συντάγματος, ενώ στο άρθρο υπάρχει και φωτογραφία του Θεάτρου που δεν υπαρχει πια.
Για την παράσταση αυτή, έχω ανεβάσει άλλα δύο posts εδώ γι’ αυτό και ο τίτλος του σημερινού  είναι, “Μότσαρτ, για άλλη μια φορά”. Αν θέλετε να δείτε αυτά τα posts κάντε κλικ  ΕΔΩ  και  ΕΔΩ .  Ο λόγος που ανεβάζω αυτό το τρίτο post, είναι για να πω ότι το θέωρησα  ως μήνυμα για να προχωρήσω στο γράψιμο του βιβλίου, που μου έχουν ζητήσει οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ , “Μια ζωή σαν παραμύθι”, και που διστάζω να το κάνω και όλο το αναβάλλω.  Θα παίξουν ρόλο και τα σχόλια που θα δω σε αυτό το post.
Θα κλείσω με  βίντεο με νανουρίσματα του Μότσαρτ για μωρά παιδιά, που έχει  μια πολύ γλυκιά φωτογραφία ενός μωρού. Ακούστε όσο θέλετε.
Καλή εβδομάδα.
      Π.

 

 

 

3 Σχόλια στο “Μότσαρτ, για άλλη μια φορά”

      δημήτρης
      18 Νοεμβρίου 18 στις 20:37

      Ο κ. Καστανιώτης έχει απόλυτο δίκιο. Υπάρχουν σοβαροί λόγοι που πρέπει να το κάνεις. Θα αναφέρω για συντομία μόνο έναν: Η γνωριμία σου και η φιλία με τον Κρισναμούρτι. Ο τίτλος είναι πανέμορφος! Το βιβλίο έπρεπε να είχε κυκλοφορήσει καιρό τώρα… κάνε ένα διάλειμμα από τις μεταφράσεις και δούλεψέ το… Ξέρω ότι δεν θέλεις να μιλάς πολύ για τον εαυτό σου γιατί το θεωρείς εγωιστικό αλλά “μια ζωή σαν παραμύθι” αξίζει να μοιραστεί από έναν άνθρωπο που δεν κρατάει ποτέ και τίποτα δικό του! Φιλιά πολλά και περιμένουμε….

      melita
      18 Νοεμβρίου 18 στις 21:09

      Μόνο και μόνο για την ιστορία του θεάτρου, τους φιλοσοφικοψυχολογικούς προβληματισμούς και τα ημερολόγια του Ν.Π. που έχουμε δει σ’ αυτό το μπλογκ, που αποτελούν πεζογραφήματα κι όχι ημερολόγια, αξίζει τον κόπο η βιογραφία του…

      christi
      20 Νοεμβρίου 18 στις 2:39

      Το γράψιμο της “μιας ζωής σαν παραμύθι” έπρεπε να είχε ήδη αρχίσει.. πόσα ακόμα μηνύματα από το σύμπαν περιμένεις;; Μια ζωή με απίστευτους κύκλους, επίπεδα κι ενδιαφέρουσες τροπές!! Ναι, ναι αξίζει να γραφτεί και θα το περιμένουμε..

Σχολιάστε