Δημήτρης Μητροπάνος

Αυτή τη φορά θα βάλω άλλο post από αυτό που είχα έτοιμο, όχι γιατί σκέφτηκα εγώ κάτι άλλο, αλλά γιατί δεν μπορώ να μην πω κάτι σ’ αυτό εδώ το blog για τον τελευταίο από τους τρεις τραγουδιστές, που ο ήχος της φωνής τους έκανε κάτι μέσα μου όποτε κι αν τους άκουγα: τον Δημήτρη Μητροπάνο.  (Οι άλλοι δύο είναι ο Μπιθικώτσης και ο Ξυλούρης).  Κάτι σας είχα γράψει γι’ αυτόν στο post  για την επίσκεψη στο χωριό Γωνιά στην Κρήτη, όπου ανέβασα κι ένα video clip με το τραγούδι «Ο Χιονάνθρωπος» που λέει ο Μητροπάνος, μόλις πριν δύο εβδομάδες!  Απ’ ό,τι είδα στο internet  υπάρχουν αρκετά βιογραφικά του, όπως υπάρχουν και πάρα πολλά video clips με τα περισσότερα από τα τραγούδια του. Αρχικά σκέφτηκα να ανεβάσω εδώ ένα από αυτά τα τραγούδια, αλλά τελικά αποφάσισα να ανεβάσω κάτι που υπάρχει μόνο στα αρχεία μου και που δεν νομίζω ότι είναι πολύ γνωστό, από μία παλιά εκπομπή μου. Το 1988, όταν ο Μητροπάνος ήταν 40 χρονών, έκανα την πρώτη μου εκπομπή -αφού είχα παραιτηθεί από την ΕΡΤ-  ως σκηνοθέτης και παραγωγός, με την δική μου εταιρία παραγωγής την ΣΑΪΤΑ Ε.Π.Ε. Αυτή η εκπομπή, που ήταν βασισμένη σε δική μου ιδέα, είχε τίτλο PLAY BACK και ήταν ένα τηλεπαιχνίδι γνώσεων για την ελληνική μουσική. Παρουσιαστής ήταν ο Σταμάτης Κραουνάκης και κάθε φορά ήταν καλεσμένος κι ένας τραγουδιστής ή συνθέτης και, βέβαια,  δύο παίκτες. Σε μία από τις πρώτες εκπομπές, ήταν καλεσμένος ο Λάκης Παπαδόπουλος ή αλλιώς  «ο Λάκης με τα ψηλά ρεβέρ». Ένα από τα τραγούδια του, το «Για να σ’ εκδικηθώ», το λέει με τον Δημήτρη Μητροπάνο, που ήταν φίλοι και ο Μητροπάνος ήρθε στην εκπομπή για χάρη του Λάκη. Τότε ήταν που γνωρίστηκα κι εγώ με τον Μητροπάνο. Από αυτή την γνωριμία τον εκτίμησα ιδιαίτερα και ως άνθρωπο -πέρα από τραγουδιστή- γιατί εκτος από τη σεμνότητά του είχε και ένα χιούμορ που τον έκανε να τινάζει την «εικόνα του» στον αέρα, όπως θα δείτε. Γι’ αυτό είμαι σίγουρος ότι θα διασκέδαζε με την ιδέα να παιχτεί αυτό το βίντεο την ημέρα του θανάτου του, ένα βίντεο που όχι μόνο δεν είναι από τα μελαγχολικά του, το τραγούδι είναι από τα χιουμοριστικά του Λάκη, αλλά αγγίζει και  τα όρια της χοντρής πλάκας  στην αρχή, ενώ τελειώνει με μια τρυφερή κίνηση που δεν είχε γίνει στην πρόβα και δεν την περίμενε κανένας μας. Ακόμα με θυμάμαι να φωνάζω ξαφνιασμένος στον cameraman, «κλείσε γρήγορα στα χέρια τους, κάνε κοντινό στα χέρια τους.»
Αυτό το post θα το αφήσω και αύριο και από μεθαύριο η συνέχεια για την επίσκεψη στη Ρόδο.
Καλό βράδυ.
Π.
Υ.Γ. Χα, χα, χα… Μόλις ήρθε «μήνυμα» από το VIMEO  ότι ανέβηκε το βίντεο με το τραγούδι και πήγα να το δώ. Το σύστημα έχει διαλέξει για πρώτο πλάνο, ένα κοντινό πλάνο του Λάκη! Είμαι σίγουρος ότι κι αυτό θα τον διασκέδαζε τον Δημήτρη: σε αφιέρωμα σε εκείνον να υπάρχει φωτογραφία του Λάκη. Είμαι σίγουρος.

10 Σχόλια στο “Δημήτρης Μητροπάνος”

      ainafets
      17 Απριλίου 12 στις 17:05

      Από κάθε πλευρά μοναδικό…
      Το απόλυτο τραγούδι πόνου που αντιμετωπίζεται με χιούμορ…
      Μοναδικός ο Μητροπάνος, καλό του ταξίδι…

      mk
      17 Απριλίου 12 στις 19:05

      Με συγκίνησες απόψε. Να’σαι καλά…:) Χρόνια πολλά Χριστός Ανέστη σε σένα τη μάγισσά μου και όλη την Παραμυθο-οικογένεια!

      amalia
      17 Απριλίου 12 στις 20:15

      Όλοι σήμερα στην τηλεόραση μιλάνε για τον ξαφνικό χαμό του.Το καλύτερο αφιέρωμα όμως το είδα εδώ.Με έκανε να χαμογελάσω και νομίζω πως αυτό θα ήθελαν όλοι όταν πεθάνουν: Οι άλλοι να τους θυμούνται με χαμόγελο.
      Καλό του ταξίδι.

      να-τασσσάκι
      17 Απριλίου 12 στις 20:32

      Ναι, νομίζω πως ήταν από τους πιο σπουδαίους τραγουδιστές που έχει τούτη η χώρα. Και εξαιρετικός άνθρωπος, κι αγαπημένος για πολλούς από μας.

      Καλοστρατιά του!

      Μαρία
      17 Απριλίου 12 στις 20:57

      ακριβώς επειδή είπανε πολλά σήμερα γι αυτόν δε θα πω κουβέντα αλλά για το Λάκη επιτρέψτε μου προσωπικές αδυναμίες. Είναι ο μοναδικός που μπορεί να κάνει κωμικό κάτι θλιβερό και να σε συγκινήσει με κάτι κωμικό. Είναι πραγματικά ένα σπάνιο άτομο όπως ήταν κι ο Μητροπάνος. Αλήθεια τι υπέροχες φωνές οι τρεις που ανέφερες… κι αλίμονο σ αυτούς που δεν αγάπησαν.

      Ginger
      18 Απριλίου 12 στις 8:26

      Χίλια ευχαριστώ γιά το μικρό μνημόσυνο στο φίλο μας Δημήτρη Μητροπάνο. Λατρεμένη φωνή. Συνόδεψε τους πρώτους μου έρωτες και δεν σταμάτησε μέχρι σήμερα να με συγκινεί. Μου έχει κάνει εντύπωση πως δεν τον είδα ποτέ να γελάει ή να χαμογελάει έστω έντονα. Κοίτα! Ακόμα και σ’αυτό το βιντεάκι σου, ένα ελάχιστο μειδίαμα θα δεις μόνο στο πρόσωπό του στα αστεία του Λάκη.
      Δανείζομαι το βιντεάκι για να το τοποθετήσω αυτές τις μέρες στην κορυφή του blog μου με την ανάλογη πάντα αναφορά και παραπομπή. Ας τον θυμώμαστε πάντα

      Mika
      18 Απριλίου 12 στις 13:07

      Δεν έχω πολλά λόγια για τον Μητροπάνο γιατί τον αγαπώ πολύ…! Η φωνή του αγγίζει χορδές μεσα μου μοναδικές! Τον ακούω απο πολύ μικρή γιατί το χωριό οπου μεγάλωσα εχει νομίζω τους περισσότερους φαν! Καλό του ταξίδι, μας άφησε τα τραγούδια του και αυτά ζούνε για πάντα!
      Το βιντεάκι πάντως είναι πολυ συγκινητικό και γλυκό!

      melita
      20 Απριλίου 12 στις 14:14

      Καλησπέρα Παραμυθά μου και χρόνια σου πολλά.
      Όσο υπάρχουν άνθρωποι που ακούνε τα τραγούδια του , δεν θα ξεχαστεί και δεν θα φύγει ποτέ από κοντά μας…
      Εξαιρετικό το βίντεο και πάρα πολύ συγκινητική η τελευταία σκηνή που κρατούν τα χέρια.
      Σε ευχαριστούμε πολύ για την ανάρτηση.

      Παπαστρατής "Το Θηρίο" Ιωάννης
      22 Απριλίου 12 στις 6:26

      Νίκο μου σε ευχαριστώ!!! Ο Δημήτρης θα ζει πάντα στις καρδιές μας μέσα από τα υπέροχα τραγούδια του…

      Κλαυσίγελος το συλλεκτικό βιντεάκι σου!!

      Καλό του ταξίδι!!!

      Φιλί!

      Υ.Γ.: Για τον Σερ και τον Αρχάγγελο με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο!!!

Σχολιάστε