Ο Μιτιτάς!

storyteller-himself.jpgΝαι ξέρω, αυτή τη φορά καθυστέρησα πολύ να γράψω κάτι. Δεν είναι τόσο επειδή είχα πολύ δουλειά ή επειδή άρχισα να παιδεύομαι με το καινούργιο κομπιούτερ (όχι, δεν πήρα τελικά apple), αλλά επειδή μ’ αρέσανε τόσο πολύ οι ευχές σας για τα γενέθλιά μου και όλα όσα γράφατε, που – όσο έβλεπα ότι συνέχιζαν να μπαίνουν κι άλλα – δεν έβαζα τίποτα καινούργιο για να μην το κόψω!
Πιστεύω ότι το πολύ μέχρι το τέλος του μήνα, θα έχω να σας πω νέα για το πού οδήγησε όλη αυτή η αγάπη που μου δείξατε μέσα απ’ αυτό το μπλογκ. Όσα θα γίνουν ύστερα από τριάντα χρόνια που άρχισε η εκπομπή και 25 μετά που σταμάτησε (οι κάποιες επαναλήψεις της στην ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ δεν πιάνονται), αγγίζουν – ως αποτέλεσμα – τα όρια «της συνωμοσίας του σύμπαντος», που λέει και ο Έκο! Θα σας τα πω όλα μαζί, αλλά μπορώ να σας πω για τώρα, ότι θα συναντηθούμε, χωρίς να χρειαστεί «να πληρώσετε ό,τι αναλογεί στον καθένα» όπως λέει η Εύη στο σχόλιό της, δεν θα χρειαστεί να πληρώσετε τίποτα.
Και θα κλείσω αυτό το σύντομο σημείωμα – από Δευτέρα ξαναρχίζουν τα κανονικά μας – με ένα σχόλιο που μου έγραψε ένα παιδί στο FACEBOOK. Εδώ θα πρέπει να σας πω ότι με βάλανε εκεί ο «μάστορας» και η αδελφή του και πέρα από το να συμφωνώ με όσους θέλουν να με βάλουν στον κατάλογο των φίλων τους, δεν κάνω τίποτ’ άλλο. Σας παρακαλώ μην με παρεξηγείτε που δεν ανταποκρίνομαι σε διάφορες προσκλήσεις, παιχνίδια και λοιπά, αλλά αν αρχίσω να ασχολούμαι και μ’ αυτό την έβαψα. Μεταφράζω ένα βιβλίο, γράφω ένα άλλο, έχω να γράψω δύο σενάρια και τα καθυστερώ, κάνω όλες τις πρακτικές δουλειές που πρέπει για τα επαγγελματικά μου, και φυσικά ασχολούμαι με το μπλογκ που μ’ αρέσει τρομερά. Το σχόλιο, λοιπόν, που μου ήρθε από το FACEBOOK, ανήκει στην μικρότερη – σήμερα – ηλικία που έβλεπε και θυμάται τον «ΠΑΡΑΜΥΘΑ»: είναι 29 χρονών. Και αυτό που μου γράφει, δεν το έχω ξανακούσει και γέλασα πάρα πολύ:
«Τι μου θυμίσατε τώρα!… Όταν ήμουνα 2 χρονών (1981) και έβλεπα τον ΠΑΡΑΜΥΘΑ, μέσα από το πάρκο μου και φοβόμουν και έλεγα στους γονείς μου, αντί για Παραμυθάς: «Μιτιτάς… Μιτιτάς…» καθώς δεν μπορούσα να το πω καθαρά… Χε, χε, χε… Να ‘στε καλά.»
Τέλειο, ε;
Σας ευχαριστώ πολύ για τις ευχές σας.
Καλό ξημέρωμα.
Σας φιλώ γλυκά.
Ο Παραμυθάς

13 Σχόλια στο “Ο Μιτιτάς!”

      Γιαννης απο ΝΥ
      20 Ιουλίου 08 στις 9:04

      Facebook? Ειμαι κι εγω σε αυτο. Θα τα πουμε κι απο κει.
      Το κοιταξες αυτο που σου ειπα με τα email?

      Μαρία
      20 Ιουλίου 08 στις 10:30

      Παραμυθούλη κάνεις λάθος ! υπάρχουν και μικρότερες ηλικίες που σε θυμούνται και σε έβλεπαν! σαν εμένα και σε θυμούνται πολύ καλά και σενα και τον Τιμολέων και τη Ροζαλία σου! Όταν λοιπόν ήταν να μετακομίσουμε σε καινούριο σπίτι η μαμα μου διαλεξε την ώρα που είχε παραμυθά. Με μετακόμισε μαζί με την τηλεόραση πρώτη για να βλέπω και να κάτσω ήσυχη και μετα φέραν τα υπόλοιπα. Όταν τέλειωσε η εκπομπή ήμουν σε άλλο σπίτι αλλά δε με ένοιαξε και ιδιαίτερα μια που είχα παραμυθά!!! Φιλάκια πολλά γλυκέ μας παραμυθούλη!!!!!!! Κια περιμένουμε όσα μας έταξες ξέρεις μην τάξεις σ άγιο κερί και σε παιδί…

      marilia
      20 Ιουλίου 08 στις 12:51

      Πες τα Μαρία! Είμαστε και πιο μικρά παιδάκια που βλέπαμε Παραμυθά! Όλο μας ξεχνάτε! Ουφ!! Το νου σας όμως, γιατί μπορεί να ιδρύσω κάνα κόμμα Των Μικρότερων Παραμυθομεγαλωμένων, ας πούμε, και να γίνει του… πραξικοπήματος εδώ μέσα! Άντε! 👿

      με τρομοκρατικούς χαιρετισμούς
      το ζουρλό zobbie του διπλανού blog
      😉

      Eύη
      20 Ιουλίου 08 στις 21:50

      Kι εγώ περιμένω πώς και πώς τις λεπτομέρειες αυτής της συνάντησης….!! Παραμυθά μας να προσέχεις τον εαυτό σου και να ξεκουράζεσαι.
      Πολλά φιλιά!

      ΑΡΙΣΤΗ
      21 Ιουλίου 08 στις 8:19

      Καλημέρα και φιλάκια πολλά. Παραμυθούλη θα συμφωνήσω απόλυτα με την Εύη. Να ξεκουράζεσαι και λίγο. Μην ανησυχείς για μας και για το αν καθυστερείς να γράψεις στο μπλογκ. Εσύ είσαι σαν τις παλιές καλές ελληνικές ταινίες. Όσα χρόνια και αν περάσουνε και χίλιες φορές να τις δούμε σε επαναλήψεις θέλουμε και άλλο. Έτσι λοιπόν όταν δεν γράφεις εμείς διαβάζουμε παλιά παραμυθάκια, βλέπουμε βιντεάκια, γελάμε με τις ιστορίες του χότζα κ.α. Γι’ αυτό ξεκούραση. Άντε καλοκαίριασε δεν το κατάλαβες ακόμα;
      Φιλάκια σε όλα τα παιδάκια.

      Μαρία
      21 Ιουλίου 08 στις 8:22

      Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς marilia σπόροι ενωμένοι ποτέ νικημένοι Χιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχιιχιχιχιχιχιχιχιχιχιχι! 😉

      Μαρία
      21 Ιουλίου 08 στις 8:27

      Καλημέρα Αρίστη! Μου φαίνεται πως ο παραμυθούλης τα θέλει και παιδεύεται και επίσης νομίζω πως άμα σταματήσει θα πάθει κάτι κι όχι αν συνεχίζει να ασχολείται με τις αγπημένες του ασχολίες μακάρι να βρίσκαμε όλοι δουλείες τόσο τεριαστές σε μας που ουσιαστικά δε θα λεγόταν πλέον δουλειές και θα ήθελες να ασχολείσαι με αυτές όλη μέρα! Φιλιά καλέ μας παραμυθούλη!!!!!

      Ροζαλία
      21 Ιουλίου 08 στις 8:36

      Πω πω! Απαράδεκτη είμαι…
      Χρόνια πολλά Παραμυθά
      Χρόνια πολλά Κύριε Νίκο
      Χρόνια πολλά κύριε Πιλάβιε
      Να τα εκατοστήσετε καλέ μας … Μιτιτά!
      (Βέβαια πέρασε και η μέρα των γενεθλίων, αλλά και του Αη Λια, αλλά μη με παρεξηγείτε!)

      Γιαννης απο ΝΥ
      21 Ιουλίου 08 στις 9:37

      Παιδες ενα θα πω. Μου φαινεται ακομη απιστευτο που μετα απο τοσα χρονια βλεπω τον Παραμυθα εδω κι αισθανομαι το ιδιο οπως κι οταν ειμουν παιδι. Το ιδιο καλοσυνατο ομωρφο και ζεστο συναισθημα. Ειμασταν τυχεροι που τον ειχαμε μικροι στην τηλεοραση και τον βλεπαμε.
      Μας βαζει σεντονια, διαβαζει τα σχολια μας, μας στελνει e-mail, μας νοιαζεται. Το φως που βγαινει απο εδω δεν βγαινει απο αλλου πουθενα. Εγω ψηφιζω Παραμυθα #1 καλυτερο ανθρωπο του κοσμου ολου.

      Θεοδώρα
      21 Ιουλίου 08 στις 9:48

      Καλημερούδια Παραμυθά μου και αδέλφια και καλή εβδομάδα να έχουμε.
      Για ένα πράγμα θα ήθελα να σε θέρμοπαρακαλέσω καλέ μου Παραμυθά…
      Εγώ φεύγω αρχές Αυγούστου και θα γυρίσω γύρω στις 6 Σεπτεμβρίου (θα βρίσκομαι εκτός Ελλάδος). Εάν είναι να κανονίσουμε συνάντηση, ας είναι μετά τις 7-9-08…δε θέλω να το χάσω αυτό για τίποτα στον κόσμο…!!!! Σε παρακαλωωωωωώ…
      🙂

      Πολλά πολλά φιλιά!!!!!

      nellinezi
      21 Ιουλίου 08 στις 11:48

      ΑΑΑΑΑΑΑ ΜΠΑΜΠΑΔΟΠΑΡΑΜΥΘΟΦΙΛΑΡΑΚΟ ΜΟΥ …..ΑΜΑ ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΝΕ ΤΌΣΟ ΚΑΛΑ ΛΟΓΙΑ ΜΕΤΆ ΑΠΌ 30 ΧΡΟΝΙΑ…… ΠΑΕΙ……ΤΟ ΠΗΡΑ ΑΠΟΦΑΣΗ….ΑΛΛΑΖΩ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ !!!

      ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ…. ΘΑ ΓΙΝΩ » Η ΠΑΡΑΜΥΘΟΥ» !!! …ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ 30 ΧΡΟΝΑΚΙΚΑ ΒΕΒΑΙΩΣ ΒΕΒΑΙΩΣ….ΑΛΛΑ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗΝ ΤΟΣΗ ΑΓΑΠΗ…ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ??

      ΜΑΚΙΑ ΜΑΚΙΑ ΜΑΚΙΑ ΜΑΚΙΑ ΜΑΚΙΑ ΜΑΚΙΑ ΜΑΚΙΑ ΜΑΚΙΑ ΜΑΚΙΑ ΜΑΚΙΑ………..ΜΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΤΣ !!!

      Vasso
      23 Ιουλίου 08 στις 15:51

      Κύριε Νίκο, χρόνια σας πολλά και από ‘μενα και να τα χιλιάσετε! Είμαι και ‘γω ένα «παιδί» της γενιάς Παραμυθά (χιχιχιχι) και ήθελα (με την ευκαιρία του blog σας) να σας πω ότι σας ευχαριστούμε πολύ για τότε! Περνούσαμε όμορφα! Να ‘στε πάντα καλά και να κάνετε πράγματα που χρόνια μετά θα τα θυμόμαστε και θα χαμογελάμε με νοσταλγία!

Σχολιάστε