Το μικρό ελατάκι

Το Φεβρουάριο, θα κυκλοφορήσει το πέμπτο βιβλίο του ΠΑΡΑΜΥΘΑ , με τίτλο, «Παράξενες Ιστορίες». Μία από αυτές έχει τίτλο, «Το μικρό ελατάκι» και μια και ταιριάζει με αυτές τις γιορτινές μέρες, είπα να το ανεβάσω εδώ με τις ζωγραφιές του για τα παιδάκια σας, αλλά και -όπως έγραψα στην αφιέρωση-  και για.. «όλους τους μεγάλους που έχουν μείνει μέσα τους παιδιά  και διαβάζουν παιδικά παραμύθια».
Καλές γιορτές.
Σας φιλώ πολύ
Π.

elataki.1.b

ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΕΛΑΤΑΚΙ

Χθες, πρωί πρωί, είχα βγει στα μαγαζιά για να κάνω τα Χριστουγεννιάτικα ψώνια μου κι άφησα τελευταίο το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Πήγα σε ένα μέρος που τα πουλούσαν κι είδα τα πεζοδρόμια να ‘ναι γεμάτα με φρεσκοκομμένα έλατα. Βλέπω ένα όμορφο μικρό ελατάκι και πλησιάζω να το αγοράσω. «Μη Παραμυθά», ακούω μια λεπτή αδύναμη φωνή. Κοιτάζω γύρω μου, αλλά δε βλέπω κανένα. «Εγώ, το ελατάκι σου μιλάω». Μα βέβαια! Αφού φορούσα το μαγικό γιλέκο, καταλάβαινα τη γλώσσα των φυτών. «Τι θέλεις ελατάκι;», το ρώτησα. «Θα ‘θελα πολύ να ‘ρθω σπίτι σου, αλλά μη με αγοράσεις». «Και γιατί παρακαλώ;» το ρώτησα. «Να μην αγοράσεις ούτε εμένα ούτε κανένα άλλο από τα αδέλφια μου. Γιατί όταν σταματήσετε να μας αγοράζετε εσείς οι άνθρωποι, θα πάψουν και να μας κόβουν». Κοίταξα το ελατάκι σκεφτικός. «Δες πώς κατάντησαν το κορμάκι μου», είπε το ελατάκι και έγειρε λίγο για να δω την άκρη του κορμού. Το είχαν στραβοκόψει από τη ρίζα του και με δύο χοντρά αγριόκαρφα που του είχαν μπήξει, είχαν στερεώσει δύο σταυρωτά ξύλα για να στέκεται όρθιο. «Σαν άνθρωπος που του έκοψαν τα πόδια και του έβαλαν ψεύτικα», σκέφτηκα. Τότε κατάλαβα όλο το κακό που γίνεται κάθε χρόνο με τα έλατα. «Πολύ καλό κομμάτι, το ελατάκι που διαλέξατε, κύριε. Θα σας το αφήσω σε πολύ καλή τιμή», άκουσα να μου λέει ο άνθρωπος που πουλούσε τα έλατα πλησιάζοντας. «Όχι, όχι, δε θα πάρω. Μετάνιωσα». Κι απλώνοντας το χέρι μου, χάιδεψα στα πεταχτά το ελατάκι, κι έφυγα γρήγορα. «Ευχαριστούμε, ευχαριστούμε», άκουσα να μου ψιθυρίζουν τα άλλα έλατα καθώς περνούσα μπροστά τους. Μπήκα στο πρώτο κατάστημα παιχνιδιών που βρήκα στο δρόμο μου κι αγόρασα ένα ωραίο καραβάκι και μπόλικα στολίδια. Σε λίγη ώρα, ήταν έτοιμο στολισμένο πάνω στο τραπέζι και τώρα κάθομαι και το καμαρώνω, αποφασισμένος να μην ξαναγοράσω ποτέ στη ζωή μου αληθινό έλατο.

elataki.2.b

ένα σχόλιο στο “Το μικρό ελατάκι”

Σχολιάστε