«Μια συνουσία μυστική»

Χα, χα, χα… ναι ξέρω… «Τι είναι αυτό πάλι που μας ξεφούρνισε, παππούς άνθρωπος!!!» θα πούνε ίσως κάποιες και κάποιοι, που δεν έχουν συνηθίσει ακόμα τα διάφορα πρόσωπα του Π.Π. Αυτό, λοιπόν, είναι ένα τραγούδι των ΠΥΞ ΛΑΞ, που δεν το είχα ξανακούσει ποτέ μου. Άλλωστε, όπως σας έχω πει, οι γνώσεις μου για την ελληνική μουσική είναι πολύ λίγες, κυρίως μετά την Χατζιδοθεοδωρακικοσαββοπουλική εποχή. Σας έχω πει κι άλλη φορά, αν θυμάμαι καλά, πως ό,τι σχόλιο γράφεται εδώ στο blog, μου έρχεται αμέσως με e-mail στο OUTLOOK. Έτσι, μπορώ και παίρνω χαμπάρι και τα σχόλια σε πολύ παλιά post, που αλλιώς δεν θα τα διάβαζα ποτέ. Έτσι, πριν λίγο, και ενώ ετοίμαζα το post «Οι δυο γιαγιάδες» που το είχα για την ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ, αλλά το ανέβαλα για να ανεβάσω το τραγούδι, μου ήρθε ένα e-mail από ένα κορίτσι, που δεν έχω ξαναδεί το ψευδώνυμό του και που δεν είχε τίποτα άλλο γραμμένο εκτός από τη διεύθυνση στο YOUTUBE ενός βίντεο κλιπ και τις λέξεις, «Σε έβλεπα μικρή. Φιλί»!!!
Καμιά φορά, ξέρετε, εκεί που δεν το περιμένεις στη ζωή, γίνεται κάτι και σου δίνει χαρά και συγκίνηση από το πουθενά. Έτσι κι εμένα, αυτό το μήνυμα (με το βιντεοκλιπ του τραγουδιού) κάτι μου έκανε, καθώς σκέφτηκα ότι κάπου υπάρχει ένα κορίτσι που βλέπει το θέμα από μία άλλη οπτική γωνία και με γέμισε χαρά. Γιατί: «παππούς, παππούς», αλλά…
Το σχόλιο το έσβησα από το blog, αλλά το τραγούδι μπορείτε να το δείτε και να το ακούσετε . Μ’ αρέσει κυρίως η τελευταία στροφή.


Σας φιλώ.
Καλή Κυριακή.
Π.+ Π.

9 Σχόλια στο “«Μια συνουσία μυστική»”

      marilia
      13 Μαρτίου 10 στις 23:39

      Καλά, δεν είχατε ξανακούσει Πυξ Λαξ;;;;;;;;;;; ΕΛΕΟΣ!!!! Ο στίχος γνωστότατος και μόνο σ’ αυτό το τραγούδι πάει το μυαλό μας, πανηρέ!

      Νατασσάκι, βάλ’ τον ν’ ακούσει Πυξ Λαξ! Με ακουστικά στ’ αφτιά να κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες, μέχρι να ακούσει τα πάντα!

      jokar
      14 Μαρτίου 10 στις 8:12

      «χώροι στενοί μες στη μιζέρια,
      δε νιώθεις τίποτα.»

      Πάντως χρόνια πολλά !!! Σήμερα είναι η ημέρα του… π ! (3,14…)

      jokar
      14 Μαρτίου 10 στις 13:26

      «Υπάρχουν χρυσόψαρα εδώ; απάντησε μου
      Ή παραμένει πάντα μαύρος ο βυθός;.. »

      Εσύ δεν ήσουνα που μίλαγες για ιπτάμενες στιγμές
      Εσύ δεν ήσουνα που έκλαιγες για αγάπη
      Εσύ δεν έλεγες οι άνθρωποι δε θέλουν διαταγές
      Από ανθρώπους μηχανές στο ρόλο του προστάτη,

      εσύ δεν ήσουν ?!!! (εσύ ήσουν…)

      http://www.youtube.com/watch?v=5elX7unRejA

      «Μ’ ένα τσιγάρο σαν μεγάλη κιμωλία
      Μοιάζεις με φάρο που σκοντάψανε τα πλοία…»

      Μαρία
      14 Μαρτίου 10 στις 16:15

      επίσης το Μελυδρον έχει ένα πολύ ωραίο και σοφο στιχο που λεει δεν τελειωνει η ζωη σε μια αρνηση κι αν εχεις αντερα την αρνηση ακολουθα… είναι ωραια η θαλασσα γιατι κινείτε πάντα κι αν εχεις βρει πολλες στεριές καμία δε σ αραζει…

Σχολιάστε