«Τα Μετέωρα»


Σήμερα θυμήθηκα ένα πολύ παλιό ανέκδοτο που μου είχε πει κάποτε  ο πατέρας μου: «Κάποιοι αποφάσισαν να επισκεφτούν ένα καλοκαίρι τα Μετέωρα, αλλά μόλις φτάνουν εκεί παθαίνουν πανικό, γιατί ανακαλύπτουν ότι οι καλόγεροι θα τους ανεβάσουν επάνω, μέσα σε ένα  μεγάλο καλάθι που το τραβάνε με ένα χοντρό σκοινί. Τι να κάνουν… μπαίνουν στο καλάθι και αρχίζει το τράβηγμα. Μέχρι να φτάσουν επάνω στην κορφή του βράχου, η ψυχή τους έχει πάει στην Κούλουρη. Μόλις φτάνουν και βγαίνουν από το μεγάλο καλάθι, σκέφτονται ότι όλο αυτό θα το ξαναζήσουν όταν θα κατέβουν από εκεί πάνω και ρωτάνε τους καλόγερους:  Κάθε πότε αλλάζετε το σκοινί, που τραβάει το καλάθι; Και ένας από του καλόγερους απαντάει: ‘Το σκοινί το αλλάζουμε όποτε κοπεί» . Χα, χα, χα…
Τώρα θα μου πείτε, πού το θυμήθηκα αυτό το ανέκδοτο; Σήμερα το πρωί, ήρθε με mail  μια συνέντευξη που μου είχε πάρει πριν λίγο καιρό και την είχα ξεχάσει, η δημοσιογράφος κυρία Δούλη από την εφημερίδα «ΤΑ ΜΕΤΕΩΡΑ». Όταν είδα την πρώτη σελίδα της εφημερίδας συνειδητοποίησα ότι βγαίνει στα Μετέωρα και τότε θυμήθηκα το ανέκδοτο του πατέρα μου. Κι επειδή αυτή η συνένετευξη έχει μέσα κάποιες ερωτήσεις με γενικότερο ενδιαφέρον, κατά τη γνώμη μου, αποφάσισα να σας βάλω ένα link  για όποιον θέλει να τη διαβάσει. Δυστυχώς, δεν γινόταν να κόψω τα πολύ καλά λόγια που λέει για μένα η κυρία Δούλη στην αρχή,  γιατί νομίζω ότι τα παραλέει! Μέχρι που, γέρος άνθρωπος, ψιλοκοκκίνησα διαβάζοντάς τα. Όπως και να ΄ναι, την ευχαριστώ για τα (υπερβολικά) καλά της λόγια. Αν δεν θέλετε να τα αποφύγετε και να  διαβάσετε τη συνέντευξη, κάντε κλικ ΕΔΩ.

Καλό βράδυ σε όλους
Ν.Π.

ένα σχόλιο στο “«Τα Μετέωρα»”

Σχολιάστε