«Τα δάκρυα των ανθρώπων…»

Πριν λίγες μέρες, γυρνώντας σπίτι, άκουσα ξαφνικά στο ραδιόφωνο στο αυτοκίνητο, ένα παλιό ερωτικό τραγούδι, που είχα να το ακούσω πολύ καιρό, και που αυτό – όταν το πρωτάκουσα και πάλι οδηγώντας στο αυτοκίνητο, πριν κάμποσα χρόνια – μου έδωσε την ιδέα για να γράψω το ποίημα ΕΞΟΔΟΣ, που υπάρχει ανάμεσα στα ποιήματα του τελευταίου βιβλίου μου, «ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ», που είναι συνδυασμένα με κείμενα του Κρισναμούρτι με τον έρωτα. Είναι το τραγούδι, «Σβήστε τ’ αστέρια»  με την Έμμα Σάππλιν. Και πρώτα το ποίημα.

Η ανείπωτη θλίψη
των γνήσιων
ερωτικών τραγουδιών,
μαρτυράει
την απέραντη μοναξιά
των ανθρώπων,
και την απουσία
αληθινής αγάπης
από τις καρδιές τους.
Τα δάκρυα των ανθρώπων
έχουν γεννήσει τον Θεό
όπως γεννήσανε και τον έρωτα.

Και τώρα το σχόλιο για την αγάπη με ένα κείμενο του Κρισναμούρτι

«…Επειδή έχετε χάσει το τραγούδι από την καρδιά σας, κυνηγάτε τον τραγουδιστή. Επειδή δεν υπάρχει αγάπη θέλουμε να μας την δώσει κάποιος άλλος άνθρωπος ή ο Θεός. Αν αγαπούσαμε πραγματικά, ξέρετε τι διαφορετικός που θα ήταν αυτός ο κόσμος;  Θα είμαστε αληθινά ευτυχισμένοι άνθρωποι. Οπότε δεν θα επενδύαμε την ευτυχία μας σε αντικείμενα, στην οικογένεια, σε άλλους ανθρώπους, σε ιδανικά. Θα είμαστε ευτυχισμένοι κι επομένως τα αντικείμενα, οι άνθρωποι και τα ιδανικά δεν θα δυνάστευαν τις ζωές μας. Όλα αυτά είναι δευτερεύοντα. Επειδή δεν αγαπάμε κι επειδή δεν είμαστε ευτυχισμένοι, επενδύουμε σε τούτο ή σ’ εκείνο, νομίζοντας ότι αυτά θα μας χαρίσουν την ευτυχία…»   («Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ». Ερώτηση 30.)

Και θα κλείσω με το τραγούδι που σας είπα.
Καλό βράδυ.
Π.

 

 

 

Σχολιάστε