«Μεγαλώνω…»

Karystos.A

Η φωτογραφία είναι από την εκδήλωση που έκανε για τον «Παραμυθά» το Βιβλιοπωλείο, NIRO SYSTEMS  στην Κάρυστο, όπου ήμουν το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε. Ελπίζω να μου επιτρέπετε να ανεβάσω απανωτά δεύτερο post για τον «Παραμυθά». Το προηγούμενο που είχε τίτλο, «Σας ευχαριστώ», είχε ως θέμα τα σχόλια που γράφτηκαν τον τελευταίο καιρό στις σελίδες μου στο Face Book και σήμερα έχει θέμα ένα κείμενο που έγραψε και μου έδωσε στην εκδήλωση ένας «Παραμυθομεγαλωμένος»  φίλος, που με συγκίνησε,απ΄όπου και ο τίτλος του post. Ομολογώ ότι καθυστέρησα να το ανεβάσω, γιατί δεν αποφάσιζα να ανεβάσω δεύτερο απανωτό post για τον Παραμυθά. Τέλος  πάντων, το αποφάσισα σήμερα. Ελπίζω να μην έχετε αντίρρηση. Πριν βάλω το κείμενο του φίλου από την Κάρυστο, να πω πως και όλη η εκδήλωση είχε επιτυχία και ήταν πολύ καλά οργανωμένη. Θα σας ανεβάσω άλλη μια φωτογραφία από την εκδήλωση, όπου υπογράφω βιβλία στα παιδιά, κι αμέσως μετά θα σας αντιγράψω το κείμενο που σας είπα.
Karystos.B

Και τώρα το κείμενο με ένα μεγάλο ευχαριστώ στον συγγραφέα του, αλλά και σε όλους σας.
Καλό βράδυ.
Π.

ΜΕΓΑΛΩΝΩ…

Μεγάλωσα σε μια μικρή πόλη της Ελλάδας.
Μεγάλωσα σε μια μικρή, όμορφη, γεμάτη μικρά μυστικά
πόλη της Ελλάδας.
Μεγάλωσα με πολύ αγάπη εάν και οι γονείς μου έλειπαν συχνά από το σπίτι μας, χωρίς να ξέρω -στην αρχή- γιατί.
Μεγάλωσα με μια πολύ γλυκιά, καλοσυνάτη γιαγιά.
Μεγάλωσα χωρίς παππού. Η αλήθεια είναι πως μου έλειπε ένας παππούς.
Μεγάλωσε με εσένα Παραμυθά!
Ταξίδεψα, ονειρεύτηκα, πέταξα και γέλασα μαζί σου.
Μέσα από μια ασπρόμαυρη οθόνη έβλεπα τα πιο ζωντανά και άγνωστα
-μέχρι τότε-  «χρώματα» της ζωής που ήθελα να ζήσω!!
Πόσο ήθελα να πετάξω μαζί σου!!!
Μεγάλωσα και  ο πατέρας μου είχε φύγει πια.
Μεγάλωσα κι έμαθα πως η ασθένεια μας «αγκαλιάζει», αλλά δεν μας
Α Γ Α Π Α
σαν τον Παραμυθά!!!
Μεγάλωσα και η οθόνη έγινε έγχρωμη, αλλά τι παράξενο,
τα χρώματα έγιναν γκρίζα κι οι μελωδίες έπαψαν!
Μεγάλωσα κι έμαθα πως έφυγε και η γιαγιά μου.
Μεγάλωσα και ήρθε ο έρωτας. Μετά έφυγε και αυτός, όπως ξαφνικά ήρθε.
Μεγάλωσα και θέλησα να πετάξω. Ήταν αργά για να γίνω πιλότος  ή έστω, αστροναύτης.
Σκέφτηκα να βρω τρόπους να μελετήσω τον αέρα. Τελικά μεγαλώνοντας  έμαθα να τον αιχμαλωτίζω κι έτσι έγινα Μηχανικός Αιολικής Ενέργειας.
Έτσι με αποκαλούν όλοι οι μεγάλοι.
Μεγάλωσα, αλλά ο αέρας και ο Παραμυθάς  έλειπαν. Μόνο μηχανές, μοντέλα  και πρακτικές.
Μεγάλωσα μακριά από το σπίτι που γεννήθηκα.
Μεγάλωσα μακριά από την Ελλάδα.
Μεγάλωσα μακριά από καθετί που αγαπούσα πολύ.

Και τώρα, σε βρίσκω ξανά Παραμυθά!
Σε συνάντησα!!!
Μεγάλωσα και είμαι εδώ που βρισκόμουνα μικρός.
Σε ευχαριστώ πολύ για όλα Παραμυθά.
Μεγαλώνω…

4 Σχόλια στο “«Μεγαλώνω…»”

Σχολιάστε