«Μαθαίνετε μέσα από παρατήρηση»

Αυτή η φωτογραφία με τον Κρισναμούρτι και συνομιλητές του, που μου έστειλαν από την Αμερική, μου θύμησε ότι δεν σας έχω πει για το καινούργιο βιβλίο του  που μεταφράζω, με τίτλο, «Εσωτερική Επανάσταση» και υπότιτλο, «Φέρνοντας μια ριζική αλλαγή στην Ανθρωπότητα».  Έτσι αποφάσισα να σας ανεβάσω τη φωογραφία μαζί με ένα μικρό απόσπασμα από από μια ομιλία του στο Νέο Δελχί το 1970, που είναι από πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

«… Πρόκειται, λοιπόν, να ερευνήσουμε μαζί, εάν για τον νου είναι δυνατόν να ζει χωρίς καμιά προσπάθεια κι ωστόσο να λειτουργεί κι όχι να σέρνεται. Η ερώτηση είναι δική σας, όχι δική μου. Εσείς κάνετε αυτή την ερώτηση στον εαυτό σας· δεν σας την κάνω εγώ. Όλα όσα ξέρετε είναι προσπάθεια, αντίσταση, καταπίεση ή το να ακολουθείς κάποιον. Αυτά είναι όλα όσα ξέρετε. Και ρωτάμε εάν είναι δυνατόν ή όχι, ο νους που έχει αποδεχτεί αυτό το σύστημα, αυτή την παράδοση, αυτόν τον τρόπο ζωής, αν μπορεί να σταματήσει να κάνει κάθε προσπάθεια. Θα το ερευνήσουμε μαζί, δεν θα το μάθετε  από μένα. Σας παρακαλώ, καταλάβετέ το αυτό. Δεν θα το μάθετε από τον ομιλητή σε καμιά περίπτωση. Μαθαίνετε μέσα από παρατήρηση· οπότε είναι δικό σας θέμα, όχι δικό μου. Είναι ξεκάθαρο αυτό;»

 

 

6 Σχόλια στο “«Μαθαίνετε μέσα από παρατήρηση»”

      Χριστίνα
      22 Ιουλίου 17 στις 18:01

      Τελικά, ο νους δεν σταματά, γιατί ξέρει ότι μέσα από την προσπάθεια και εξέλιξη θα ωφεληθεί και μαζί του και η κοινωνία, όπου και ζει!

      Δεσποινα
      22 Ιουλίου 17 στις 22:03

      Χρειάζεται απόλυτη εμπιστοσύνη στο σύμπαν ,για να παρατηρείς χωρίς παρατηρητή.Πρεπει να αφήσεις το τιμόνι.
      Όχι οτι το κάνω ,αλλά μια δυο φορές που εκ των υστέρων το συνειδητοποίησα κάπως έτσι το κατάλαβα.Εσεις τι λετε;

      Παραμυθάς
      23 Ιουλίου 17 στις 11:38

      Απ’ όσα έχω καταλάβει προσωπικά, νομίζω ότι δεν είναι θέμα σύμπαντος, αλλά δικό μας. Πρέπει να σταματήσει ο δυισμός μέσα μας του τύπου, «είμαι αυτό και θα γίνω εκείνο», που φέρνει σύγκρουση.

      Δέσποινα
      24 Ιουλίου 17 στις 10:28

      Συμφωνώ σ’αυτο.Αλλα πώς μπορείς να ξέρεις ότι παρατηρείς χωρίς παρατηρητή;
      Ποτέ δεν θα το ξερεις.Αρα προϋποθέτει μια εμπιστοσύνη κάπου.Στον εαυτο;Ενστικτο;Ισως το σύμπαν δεν είναι σωστή λέξη.Ειμαι σε φάση έρευνας.Κ αυτό το σημείο με απασχολει πολύ.

      Δέσποινα
      24 Ιουλίου 17 στις 10:49

      Μόλις έγραψα το σχόλιο.Και έκανα αυτή την ερώτηση τόσο έντονα που μου ήρθε μια απάντηση.Καταλαβαινεις ότι παρατηρεις χωρίς παρατηρητή όταν δεν απορρίπτεις & δεν αποδέχεσαι τίποτα.Παρατηρηση χωρίς καμμία κριτική αρνητική ή θετική.Μου λύθηκε η απορία.Ευχαριστω.

Σχολιάστε