Μαρία (;)

18025_1382114976.2

Παρόλο που είχα πει ότι θα αφήσω το τελευταίο ποστ για την Ινδία όλη την εβδομάδα, δεν άντεξα κι ανεβάζω αυτό το μικρό αφιέρωμα στη Μαρία – αν τη λένε έτσι. Σίγουρα θα έχετε πάρει χαμπάρι όλη αυτή την ιστορία. Έχω ξανακούσει κι άλλες παρόμοιες ιστορίες αθλιότητας γονιών και δυστυχίας παιδιών, αλλά… δεν ξέρω… αυτό το γλυκό κοριτσάκι με τα θλιμμένα μάτια, που πιθανόν να έχει το όνομα της κόρης μου, με έχει κάνει να νιώσω μεγάλη στενοχώρια, και ήθελα κάπως να την εκφράσω. Έτσι αποφάσισα να ανεβάσω τη φωτογραφία της που με συγκινεί πιο πολύ απ΄όλες που κυκλοφόρησαν κι έψαξα και βρήκα ένα τραγούδι του Θεοδωράκη σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου. Ομολογώ ότι δεν το είχα ξανακούσει, και το άκουσα χθες, τυχαία, στο ραδιόφωνο, με την παιδική χορωδία. Παρόλο που οι στίχοι του δεν ταιριάζουν στην ιστορία της Μαρίας, ωστόσο έτσι όπως τ’ άκουγα μελαγχολικά τραγουδισμένο από παιδικές φωνές, και κυρίως την τελευταία στροφή – συγκινήθηκα κι ένιωσα σαν να ήταν γραμμένο γι’ αυτήν. Έτσι έψαξα και το βρήκα σε μια εκτέλεση, που είναι μάλλον η ίδια που άκουσα στο ραδιόφωνο, από την παιδική χορωδία Τυπάλδου, από την εκπομπή του Σπύρου του Παπαδόπουλου. Διαβάστε πρώτα τους στίχους.

Κάποτε θα `ρθουν να σου πουν

Κάποτε θα `ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ’ αγαπούν
και πώς σε θένε

Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε

Κάποτε θα `ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν

Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν

Και όταν θα `ρθουν οι καιροί
που θα `χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα

Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα

Και ακούστε τώρα και το τραγούδι βλέποντας το βίντεο.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

ένα σχόλιο στο “Μαρία (;)”

      amalia
      26 Οκτωβρίου 13 στις 20:29

      Προσωπικά το είχα ακούσει μόνο απο τον Σιδηρόπουλο., που θεωρώ οτι του δίνει άλλη βαρύτητα.Ίσως «μιλάει» πιο πολύ σαν φωνή μέσα μου.
      Αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα…Μεγάλη κουβέντα.Πόσοι όμως ασχολούνται ουσιαστικά με το παιδί;Του δίνουν υλικά (κυρίως) αγαθά. Τόσα πολλά που το πνίγουν.Και μετά αναρωτιούνται τι πήγε στραβά.
      Για όσους προσπαθούμε:ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ.
      Ευχαριστώ κύριε Νίκο μας.

Σχολιάστε