«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι…» (Δεύτερο και τελευταίο)

Το κουίζ που σκέφτηκα ξαφνικά κι έβαλα για την 25η Μαρτίου, μου άλλαξε τη σειρά που είχα σκεφτεί. Υπάρχει κι ένα δεύτερο μέρος του post, «Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι», και δεν έχει τίποτα από φιλοσοφικοτέτοια όπως το πρώτο. Εκείνο που έκανα την πρώτη φορά είναι να μη σας πω τίποτα για το τραγούδι που έβαλα ν’ ακούσετε για να συγκεντρωθείτε στην φωνή του παιδιού που τραγουδούσε. Όμως, για όσους δεν ξέρανε ήδη το τραγούδι -σε μια παλιότερη εκπομπή της Λιάνας Κανέλλη ήταν η μουσική των τίτλων- πρέπει να πω ότι είναι το «Vanità Di Vanità» (Ματαιότης Ματαιοτήτων) του Angelo Branduardi. Για σήμερα σας έχω μεταφρασμένους τους στίχους κι ένα ωραίο video clip του τραγουδιού, που είναι πραγματικά καλοφτιαγμένο, αλλά με κάτι που δεν είναι σωστό: Ενώ το τραγούδι το έχει πει ένα αγοράκι, στο video clip βάλανε να το λένε σε play back δύο άλλα παιδιά, που το ένα είναι κορίτσι, κι έτσι χάνεται αυτό που σου κάνει η φωνή όταν ακούς μόνο τον ήχο. Ελπίζω, πάντως, ;έστω κι έτσι να σας αρέσει και είναι και ευκαιρία να ξανακούσετε το τραγούδι.
Καλό βράδυ.
Σας φιλώ πολύ
Π.

Ματαιότητα Ματαιοτήτων
Τρέχεις πίσω από κάτι από ‘δώ
τρέχεις πίσω από κάτι από ‘κεί,
αλλά όταν ο θάνατος
θα σε βρει
τι θα απομείνει
από τις επιθυμίες σου;
Ματαιότητα ματαιοτήτων

Είσαι ευτυχισμένος,
μέσα στις απολαύσεις σου.
Όλο στιγμές
από ασήμια και χρυσάφια,
αλλά στο τέλος,
τι θα σου απομείνει;
Ματαιότητα ματαιοτήτων

Τρέχεις πίσω από κάτι από ‘δώ,
Τρέχεις πίσω από κάτι από ‘κεί,
κυνηγώντας πάντοτε
την ευχαρίστηση.
«Είμαι ευτυχισμένος και
δεν νοιάζομαι για τίποτα».
Μάταιους ματαιοτήτων

(Δύο φορές)
Αν τώρα κοιτάς στον καθρέφτη
την ησυχία σου
δεν φαντάζεσαι φυσικά
τι θα απογίνει κάποια μέρα
η ματαιοδοξία σου.
Όλα ματαιότητα.
Μόνο ματαιότητα.
Να ζείτε με χαρά και απλότητα.
Να έχετε καλοσύνη – αν μπορείτε.
Όλα τα υπόλοιπα είναι ματαιότητα.
Όλα ματαιότητα, μόνο ματαιότητα
Να δοξάζετε τον Θεό με ταπεινότητα
Να τους βοηθάτε όλους
Η αγάπη,
καθόλου
να μην σας λείπει.

Και τώρα πηγαίνετε εδώ να δείτε το video clip.

 

http://www.youtube.com/watch?v=3GICsf4V6a8&feature=related

23 Σχόλια στο “«Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι…» (Δεύτερο και τελευταίο)”

      niablaxou
      27 Μαρτίου 08 στις 1:15

      Ξέρετε κάτι..
      Είστε πολύ τρυφερός ακόμα, σαν μικρό παιδί..!!!

      Χαιρόμουν που σας παρακολουθούσα σαν ήμουν παιδούλα από την τηλεόραση και τώρα χαίρομαι που με κάνετε πάλι να νιώθω παιδούλα αν και έγινα μανούλα..

      Τελικά ,αυτό που αξίζει στη ζωή είναι το να διαθέτεις καρδιά μικρού παιδιού..όλα τ’άλλα είναι Vanità Di Vanità..καταπληκτικό το τραγουδάκι..

      Καλό σας βράδυ..

      ΑΡΙΣΤΗ
      27 Μαρτίου 08 στις 9:12

      Σήμερα για πρώτη φορά μετά από καιρό που σας διαβάζω με κάνατε να θέλω να σας στείλω e-mail. Υπογράφω με το όνομα της κόρης μου, που θα ήθελα πολύ να της μοιάσω. Σήμερα πριν την πάω στον παιδικό της υποσχέθηκα να μην την ξαναφωνάξω ποτέ και για κανένα λόγο. Γράφω σήμερα σε σας «και σημειώνω και την ημερομηνία» για να δω αν θα τηρήσω την υπόσχεσή μου ή τουλάχιστον για πόσο. Μακάρι να μπορούσαμε να ξαναγυρίζαμε στα παλιά και να σκεφτόμασταν με εκείνα τα μυαλά. Ευχαριστώ παραμυθά που μου έδωσες την ευκαιρία να νιώσω για λίγο παιδί. Ελπίζω να τα λέμε συχνά.

      nellinezi
      27 Μαρτίου 08 στις 13:07

      Ωπα;;; Τι κόσμος είναι αυτός;; Ααααααααααα!!!! Πόσες καινουργιες μπλογκοφιλενάδεεεεεςςςς!!!!

      Παραμυθούλη μου πολλά μααααααττςςςςς μουουουουττττςςςς , που μας έφερες κι άλλα κοριτσάκια να παίζουμε!! 😛

      Καρέλλεν
      27 Μαρτίου 08 στις 15:11

      Ευχαριστούμε για το τραγούδι, αγαπημένε μας Παραμυθά, το οποίο όντως μας ξελαφρώνει, μας «πτωχεύει» από βάρη, έγνοιες, αμαρτίες και περιττό φορτίο…
      (Σχετικά πρόσφατα το άκουσα μάλιστα και σε ελληνική διασκευή από τον Λ. Μαχαιρίτσα, με συμμετοχή παιδικής χωρωδίας).
      Πολλά κορίτσια εδώ στον παραμυθόκοσμο αυτού του μπλογκ αλλά πρέπει να κάνουμε αισθητή την άτακτη, ζωηρή παρουσία μας και τα αγόρια! «Μάστορα» κι όλοι οι υπόλοιποι φίλοι, ελάτε να παίξουμε μπάλα! 🙂
      ΑΡΙΣΤΗ, με συγκίνησες.

      Καρέλλεν
      27 Μαρτίου 08 στις 15:14

      Να’ τα; Είδατε, όταν πιέζεται κανείς από ο,τι έχει να κάνει εκτός ίντερνετ; Γράφει την χορωδία λάθος… Καλησπέρα σε όλους!

      nellinezi
      27 Μαρτίου 08 στις 15:16

      χα χα χα χα!!! Μπάλα εσείς;;

      Κορίτσιααααα….τα κουζινικά μας!!!! Φέρτε τα κουζινικά και τις κούκλες!!!!

      marilia
      27 Μαρτίου 08 στις 15:28

      Υπέροχο τραγούδι!!! Υπέροχη η μουσική του Branduardi! Εγώ βέβαια τραγουδούσα «τερατάκια της τσέπης», που λέει κι ο Μαχαιρίτσας… 😉

      φιλάκι

      effie
      28 Μαρτίου 08 στις 10:07

      Αχ, Αρίστη, το ίδιο υποσχέθηκα και εγώ στην κόρη μου αλλά 1-2 φορές μου ξέφυγαν πάλι οι φωνές. Το κακό είναι ότι βλέπω πως επηρεάζεται και φωνάζει στη μικρή της αδερφή. Ελπίζω από τώρα και στο εξής να τηρήσουμε την υπόσχεσή μας

      ΑΡΙΣΤΗ
      28 Μαρτίου 08 στις 10:24

      Μια – δύο φορές σε πόσες ώρες από τότε που το υποσχέθηκες; Γιατί εγώ εχθές την έλεγα «Δεν θα σε φωνάξω γιατί υποσχέθηκα στον παραμυθα να μην το κάνω» και η απάντησή της ήταν: «Μπορώ να κάνω δηλάδη όποια χαζομαρά θέλω και να μην πεις τίποτα;» Παρόλα αυτά κατάφερα να περάσει μια ολόκληρη μέρα και να είμαι ευγενική και καλή μαζί της. Και μάλλον έκανε και σε μένα καλό. Ήμουν ποιο ήρεμη, χωρίς άγχος και νεύρα στο σπίτι.

      effie
      28 Μαρτίου 08 στις 11:05

      Σε 2-3 μέρες περίπου μου ξαναξέφυγαν, αλλά συνεχίζω την προσπάθεια, τουλάχιστον να μειωθεί η συχνότητα τους.Σίγουρα είσαι πιο ήρεμη μετά αλλά το θέμα είναι εκεινη τη στιγμή της σκανταλιάς πώς συγκρατιέσαι. Η μεγάλη(5 χρ.) προχθές πήρε το ψαλιδι για τις χειροτεχνίες και έκανε μικρές ψαλιδιές στα φανελάκια και τις πιτζάμες τους.Δε φώναξα, δεν ξέρω όμως τι θά’κανα αν ήταν τα καλά τους τα ρούχα. Η μικρή είναι στη φάση που γραφει στα έπιπλα και πρέπει να την προλαβαίνεις….Πάντως νομίζω πως η ηρεμία μετά μεταδίδεται και στα παιδιά

      nellinezi
      28 Μαρτίου 08 στις 13:03

      Ωχ ωχ ωχ…..κουβέντα για ηρεμία κι ευγένεια ανοίχτηκε …..ας απέχω καλύτερα από τη συζήτηση!!!!!!!!! 😀 😛

      Kαλημέρα σε όλους κι όλες

      Παραμυθούλη μου πολλά αγκαλιτσοφιλιά!

      Θέλουμε νέο ποστ!!!

      effie
      28 Μαρτίου 08 στις 13:19

      Nellinezi μου, το θέμα είναι ότι δεν είμαστε ήρεμες και ευγενικές. Νεύρα , πολλά νεύρα!

      ΑΡΙΣΤΗ
      28 Μαρτίου 08 στις 13:48

      Πέστα effie γιατί δεν μας καταλαβένουν. Ξέρεις τι είναι να έχεις νεύρα άλλα να πρέπει να το παίζεις ήρεμη και καλή; Δύσκολο πολύ δύσκολο. Καλά πήρα φόρα τώρα και γράφω. Ήταν που δεν έγραφα εγώ τώρα δεν θα σταματάω. Συγνώμη παραμυθά που σε ζαλίζουμε. Άλλα αν δεν αντέχεις τον πόνο μας, να μας το πεις να σταματήσουμε.

      nellinezi
      28 Μαρτίου 08 στις 13:49

      αααααΑΑΑΑΑΑΑΑαααααααα…..πες το μου έτσι , να ρθω στα ίσα μου!!!!!!!
      Αρχισαν να με πιάνουν οι ενοχές! χα χα χα!!! Δε φημίζομαι για την ηρεμία μου!!!

      Ή μάλλον φημίζομαι για την υπομονή μου ως τη στιγμή που θα μου γυρίσει το μάτι ανάποδα!!! Και δεν αργεί και πολύ ! :p

      NΕΥΡΡΡΡΡΡΑΑΑΑΑΑ!!!!! ΚΙ ΑΜΑ ΜΕ ΠΙΑΣΟΥΝ …ΩΡΕ ΒΑΣΤΑΤΕ ΤΟΥΡΚΟΙ Τ ΑΛΟΓΑ!!!!!!!!

      εμμμμ…μήπως να αλλάξουμε συζήτηση;; Δε βλέπω να μας ταιριάζει!! χα χα χα χα χα !!

      nellinezi
      28 Μαρτίου 08 στις 13:52

      ΑΑΑ!!! Με την Αριστη τα στείλαμε σχεδόν ταυτόχρονα τα σχόλια!! όσο για το αν μας αντέχει ο Παραμυθούλης, αυτά να τα ακούει ο γιος του …..Ο ΓΙΟΣ ΤΟΥ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕ…..ΑΚΟΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΕΕΕΕ??? ΕΝΑ CHATROOM ΖΗΤΗΣΑΜΕ!! ΤΙ ΖΗΤΗΣΑΜΕ? ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΜΕ ΤΑ ΑΣΤΡΑ??? ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ !!!!
      (τον έχω ζαλίσει!! :-P)

      Fwtino_Asteraki
      7 Ιανουαρίου 09 στις 4:46

      Αχ πανεμορφο τραγουδακι..καιρο ειχα να το ακουσω…Σε ευχαριστω!Απιστευτη γλωσσα τα Ιταλικα δεν ειναι?μμ και το βιντεακι απεχτω…Φτανει για αποψε γιατι θα χει παλι παντοφλα απ τον μπαμπα για το ιντερνετ και δεν λεει παραειναι αργα…χιχι!

Σχολιάστε