Το «αόρατο μαγικό μολύβι» εμφανίστηκε!

Ε, δεν είναι κι η πρώτη φορά που άλλο είχα σχεδιάσει να βάλω εδώ κι άλλο θ’ ανεβάσω τελικά. Αυτή τη φορά, όμως, ο λόγος είναι η εκτός προγράμματος και για πρώτη φορά, ξαφνική εμφάνιση του «αόρατου μαγικού μολυβιού» σε  παρουσίαση των βιβλίων μου! Και επειδή αυτό έγινε σήμερα, ε, είναι θέμα και επικαιρότητας.
Σήμερα, λοιπόν, είχα να κάνω παρουσίαση στο Γ΄ Δημοτικό Σχολείο Χαλκίδας κι αυτή τη φορά ήρθε μαζί μου και η  Στεφανία, γνωστή από το  blog  της και ως μάγισσα Άιναφετς και αόρατη ως μαγικό μολύβι. Είχαμε ραντεβού στο Σταθμό των λεωφωρείων της Χαλκίδας με την Δασκάλα που ήταν υπεύθυνη για την οργάνωση της εκδήλωσης. Μόλις βρεθήκαμε, της σύστησα τη Στεφανία και μας λέει το εξής κουφό  που είπαν στη τάξη της. Αφού είχαν δει διάφορα βίντεο με τις τελευταίες εκπομπές, τους μιλούσε για τον «Παραμυθά» που θα έρθει και την εκδήλωση που θα παρακολουθούσαν και τους ξήγησε ότι το αόρατο μαγικό μολύβι ήταν η Στεφανία Ταπτά που είναι γυναίκα του «Παραμυθά» του κύριου Νίκου Πιλάβιου. Και τότε, μας είπε, ότι ακούστηκε μια φωνή που έλεγε, «θα πρέπει να την αγαπάει πάρα πολύ για να την έχει συνέχεια στην τσέπη του»! Χα, χα, χα, όσοι έχετε δει το τρίτο επεισόδιο του «ΠΑΡΑΜΥΘΑ», «Πώς γνώρισα το αόρατο μαγικό μολύβι μου», θα καταλάβατε τι εννοεί. Μου άρεσε πολύ το σχόλιο και τότε μου ήρθε μια ιδέα: Να εμφανιστεί στο τέλος της εκδήλωσης η Στεφανία και να κάνει διάφορες ζωγραφιές στον πίνακα. Όπως μας είπε η κυρία, επειδή τα παιδιά ήταν πάρα πολλά, γιατί ήθελε να με δει όλο το Σχολείο κι όχι μόνο η Πρώτη  Δημοτικού, η εκδήλωση θα γινόταν στον κεντρικό διάδρομο του Σχολείου και τότε είπαμε να βάλει στον τοίχο ένα μεγάλο χαρτί κι εκεί θα ζωγράφιζε η Στεφανία μα μαρκαδόρους. Έτσι κι έγινε. Σε λίγο είμαστε στο σχολείο κι εκεί τα ‘χασα!

Η φωτογραφία είναι ένα μικρό δείγμα των καμιά διακοσαριά παιδιών που με περίμεναν στην αυλή του Σχολείου και όρμησαν να μ’ αγκαλιάσουν μόλις μπήκα και δεν με άφηναν να προχωρήσω! Κάποια στιγμή, βέβαια, με τη βοήθεια των Δασκάλων μπήκαμε μέσα. Στην αρχή της εκδήλωσης είδαμε το πρώτο επεισόδιο του Παραμυθά, «Ποιος είμαι», μετά τους μίλησα για τα δύο μου επαγγέλματα του συγγραφέα και του ηθοποιού και έκλεισα με το ντοκιμαντέρα που έχω ετοιμάσει για το πώς φτιάχτηκε ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ για να τους φύγει η απορία πώς πετάω. Και μετά τους είπα ότι τους είχα μια έκπληξη: Το «αόρατο μαγικό μολύβι», δηλαδή η κυρία Στεφανία Ταπτά ήταν μαζί μας, και θα ζωγράφιζε διάφορα και θα παίζανε. Η Στεφανία είχε σκεφτεί να κάνει ζωγραφιές και τα παιδιά να βρίσκουν τι είναι. Και έγινε ο χαμός που θα δείτε στο βίντεο που ετοίμασα, αλλά που δυστυχώς δεν το σκέφτηκα αμέσως και  λείπει η αρχή που έκανε ένα σκαντζόχοιρο κι  ένα μήλο. Αλλά και από τα υπόλοιπα  θα καταλάβετε τι έγινε και γιατί ήθελα πολύ να ανεβάσω αυτό το βίντεο σήμερα.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ
Π. 

9 Σχόλια στο “Το «αόρατο μαγικό μολύβι» εμφανίστηκε!”

      να-τασσσάκι
      6 Απριλίου 12 στις 20:18

      Μα τι τέλεια ιδέα!

      Μου θύμισες πολλά πολλά χρόνια πριν, όταν κι εμείς καθόμασταν σταυροπόδι και κοιτούσαμε με ανοιχτό το στόμα το μαγικό μολύβι σου να ζωγραφίζει, και μετά προσπαθούσαμε να ζωγραφίσουμε σαν αυτό 🙂

      Σμουτς φιλιά!

      marilia
      6 Απριλίου 12 στις 20:39

      ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ!!!!!!!!!!! (και χωρίς καλώδια! χαχαχαχαχα) Την επόμενη φορά (ε, αρνήσου, αν δεν θες…) μην ξεχάσεις το αόρατο μαγικό μολύβι, γιατί σε βλέπω να ζωγραφίζεις ο ίδιος και είμαι σίγουρη ότι δεν μπορείς να… σε κάνεις, ούτε για πλάκα! χαχαχαχαχαχαχαχαχα! Μαρκαδόρους έχω πάντα στην τσάντα μου. Και ξυλομπογιές. Και κηρομπογιές. Ε; Πείστηκε;;;
      Ωωωωραίααααααααα!!!

      Ένα φιλί στο αόρατο μαγικό μολύβι, σβουριχτό παρακαλώ! 😉

      ainafets
      6 Απριλίου 12 στις 21:14

      Το μαγικό μολύβι, τόχει στο «τσεπάκι» του μεν ο Παραμυθάς… αλλά αυτό ως αόρατο μπορεί να εξαφανιστεί όταν το επιθυμήσει χωρίς να το πάρει μυρωδιά κανείς! χαχα! 😉

      Ευχαριστώ την νονά και την πιο γλυκιά δασκαλίτσα για τα καλά τους λόγια και ανταποδίδω το σβουριχτό φιλί! :))

      Margo
      7 Απριλίου 12 στις 21:44

      Το είδαμε το απολαύσαμε και θέλουμε κι εμείς! Τι λέτε για ένα ταξιδάκι στις Κυκλάδες;-)

      Καλή Κυριακή και καλή Μεγαλοβδομάδα!

      ζαχαρούλα
      7 Απριλίου 12 στις 22:38

      ωραία τα σχεδιασμένα και τα οργανωμένα, αλλά η αξιοποίηση του αυθόρμητου και του ζωντανού είναι ασύγκριτη…
      και ακόμα κι αν εξαφανιστείς αόρατο μαγικό μολύβι, είσαι πάντα εκεί, όπως όλα τα υπέροχα αόρατα πράγματα που είναι πάντα εκεί…

      δημήτρης
      8 Απριλίου 12 στις 19:18

      Σοφία,ευγένεια,αρχοντιά!ακριβώς ό,τι σπανίζει στην εποχή μας ή καλύτερα ό,τι δύσκολα διακρίνεται πια μέσα σκόνη των καιρών. Τα παιδιά όμως ξέρουν…

      Mika
      9 Απριλίου 12 στις 11:21

      Τι ωραία να πέρνεις τόση αγάπή απο τόσα παιδιά!!! Είσαι τυχερος άνθρωπος!
      Αλλά και για την μάγισσούλα που έκλεψε την παράσταση τι να πούμε!
      Μπράβο βλέπω περάσατε ωραια πάλι!!
      Φιλια

Σχολιάστε