Τα ουσιαστικά

Όπως θα ξέρετε αυτή την εβδομάδα άρχισαν τα σχολεία. Εκείνο που με συγκινεί από πάντα, από τότε που πήγαν τα δικά μου παιδιά στην Πρώτη Δημοτικού, είναι τα «πρωτάκια». Νομίζω ότι το Δημοτικό και ακόμα πιο πολύ, οι τρεις πρώτες Τάξεις του Δημοτικού, είναι εκείνες που θα έλεγα ότι κάνουν το επάγγελμα να είναι πιο κοντά, από όλα τα υπόλοιπα χρόνια Σχολείου -από Δημοτικό έως και Πανεπιστήμιο- πολύ πιο κοντά σε ό,τι θα μπορούσε κανείς να πει  «ιερό». Τα τρία πρώτα χρόνια του Δημοτικού, είναι νομίζω το ίδιο σημαντικά σαν τα πέντε πρώτα χρόνια του παιδιού στο σπίτι. Εκεί φτιάχνεται ο χαραχτήρας, εκεί είναι οι πληγές και τα εφόδια για την υπόλοιπη ζωή. Το ίδιο σοβαρά θεωρώ ότι είναι  και τα τρία πρώτα χρόνια του Σχολείου. Τις σκέψεις αυτές μου τις γέννησαν κάποιες κουβέντες που έκανα με φίλες Δασκάλες που έχω και που για πολλοστή φορά στην καριέρα τους, έχουν πάρει τα «πρωτάκια». Χα, χα, χα… ναι, είναι πολύ ζόρικο πράγμα, αλλά νομίζω ότι έχουν την ευαισθησία που χρειάζεται για να νοιώσουν με την καρδιά τους (όχι απλώς να καταλάβουν λογικά)  πόσο σοβαρό είναι αυτό που έχουν να κάνουν για άλλη μία φορά.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, θυμήθηκα ότι πριν κάμποσα χρόνια, είχα κάνει μια  σειρά για την Εκπαιδευτική Τηλεόραση, με θέμα τα «Μέρη του Λόγου». Επειδή είναι από τα λίγα πράγματα που έχω κρατήσει αντίγραφα, αποφάσισα να ανεβάσω εδώ, σαν μια μικρή βοήθεια για τις φίλες μου, αυτά τα μικρά βίντεο, με ρυθμό ένα την εβδομάδα. Νομίζω ότι θα το διασκεδάσετε κι εσείς γιατί είναι κάπως σαν να πηγαίνετε σε Λούνα Παρκ, παρέα με δύο πολύ γλυκά και ξύπνια παιδιά. Για σήμερα, σας έχω το Πρώτο Επεισόδιο, που είναι,»ΤΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ».
Καλή Σχολική Χρονιά σε γονείς και Δασκάλους.
Καλό Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ πολύ όλους, αλλά κυρίως τα «πρωτάκια» και τις Δασκάλες τους.
Ο Παραμυθάς


11 Σχόλια στο “Τα ουσιαστικά”

      marilia
      17 Σεπτεμβρίου 11 στις 0:00

      χεχεεεεεεεεε!!! 😀

      Ευχαριστοφιλάκι τόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοσο!

      Υ.Γ. Θα πω στη δασκάλα των… τριτακίων μου να μπουν να το δουν και να παίξουν μ’ αυτό τον τρόπο γιατί εμείς είμαστε ακόμα… πολύ πρωτάκια! Αλλά πολύ όμως!!! Εμάς μας δυσκολεύουν, για την ώρα, οι γραμμούλες και τα μπαστουνάκια! Μιλάμε όλοι μαζί, θέλουμε όλοι μαζί τουαλέτα, ρωτάμε «πότε θα σχολάσουμε», «πότε θα διαβάσουμε», «αν θα πηγαίνουμε εκδρομές», ζητάμε: «Θα μου γράψεις ¨μαμά σ’ αγαπώ¨ στη ζωγραφικά;» και τέτοια! Και η δασκάλα απαντάει. Σε όλα αυτά. Ενίοτε τσιρίζει κιόλας. Δένει και κάνα κορδόνι, τσιμπάει κάνα μαγούλι, ξέρεις τώρα. Πίκρααααααααα τα… καραμελοσκασμένα!!! χαχαχαχαχα!

      Παραμυθάς
      17 Σεπτεμβρίου 11 στις 11:10

      Χα, χα, χα… Α, γι’ αυτό βλέποντας το βίντεο μετά από τόσα χρόνια και με ψυχολογία «πρωτακίου», ψιλοφοβήθηκα βλέποντας «το τραινάκι του τρόμου» κι αναρωτήθηκα πώς το κάναμε τότε αυτό το πράγμα που τρομάζει τα παιδάκια! Χα, χα, χα… Αυτό είναι που λένε ότι όσο γερνάει κανείς ξαναγίνεται παιδί! Λέτε να γίνω… «πρωτάκι»; Έτσι μπορεί να λένε ευγενικά το «γκαγκά» ή «ραμολί» κ.λπ. Πάντως, επειδή θέλω να τα ανεβάσω όλα τα βίντεο της σειράς, ειδοποιήστε όσοι και όσες ξέρετε δασκάλες που έχουν «τριτάκια», αν θέλουν να τους τα δείχνουν.

      δημήτρης
      17 Σεπτεμβρίου 11 στις 12:17

      θα το έλεγα και στην δασκάλα του γιου μου(τριτάκι) αλλά δε νομίζω να ενδιαφερθεί…το πρώτο που ρώτησε τα παιδιά πριν καν συστηθούν ήταν ποιος είναι ο καλύτερος μαθητής της τάξης και την τρίτη ημέρα έβαλε ένα κοριτσάκι στον πίνακα να γράφει τα ονόματα των άτακτων παιδιών…τί να πεις και τί να κάνεις…σίγουρα είναι ελάχιστοι τέτοιοι εκπαιδευτικοί αλλά κάνουν μεγάλη ζημιά … και είναι νέα κοπέλα,κρίμα!!!
      κατα τα άλλα καλή σχολική χρονιά για όλους!
      Το βίντεο υπέροχο και διασκεδαστικό!έτσι μόνο μαθαίνεις…όταν η εργασία είναι και χαρά…
      Φιλιά

      marilia
      17 Σεπτεμβρίου 11 στις 12:17

      Τώρα, να σου πω τη μαύρη αλήθεια μου, κι εγώ τρόμαξα και δεν ξέρω αν είναι ευχάριστο για τα παιδιά, αλλά απ’ την άλλη, πώς θα διάλεγαν 24… τρομακτικά ουσιαστικά; Βέβαια, οι συνάδελφοι μπορούν να «κλέψουν» την ιδέα, να δημιουργήσουν 24… θαλασσινά ουσιαστικά, 24… βουνίσια ουσιαστικά, 24… ουσιαστικά τσίρκου, 24… σχολικά ουσιαστικά και πάει λέγοντας. Δείξε την… πόρτα και άσε μας να δουλέψουμε όπως νομίζουμε. 😉

      Έλα, πρωτάκι, βούτα ένα σμακ

      Υ.Γ. Πριν λίγο τηλεφώνησα σ’ ένα μάστορα για την ταράτσα μου. Τον ρώτησα τι κάνει και μου απάντησε: «μεγαλώνω. Εσύ;», «Εγώ», του λέω, «μένω στάσιμη προς το μικρό!» και όταν μου ζήτησε το… χαπάκι, του είπα «ν’ ανακατεύεσαι με παιδιά! Αυτό είναι το… χαπάκι!» 😉

      e.
      17 Σεπτεμβρίου 11 στις 12:35

      Πολύ ωραία σειρά, αλλά για λίγο μεγαλύτερα παιδιά, από δευτέρα δημοτικού και πάνω, γιατί ο… »τρόμος» των »πρωτακίων» αυτόν τον καιρό ξεκινάει από την τσάντα που πρέπει να μάθουν να την »φτιάχνουν» μόνα τους από δω και μπρος, μέχρι κοινωνικές συμβάσεις όπως ο πληθυντικός, να μάθουν να αποκαλούν τη δασκάλα με το όνομά της και το »κυρία» μπροστά, να της μιλάνε στον πληθυντικό, και εκεί που η »κακομοίρα» η δασκάλα κάνει προσπάθεια να εξηγήσει μια απλή ασκησούλα, να μην πετάγονται μες στην τάξη λέγοντας κάτι άσχετο όπως: »Δασκάλα, φοράς ωραία παπούτσια. Σου τα έφερε ο νονός σου;»
      Αλλά η Δασκάλα χαμογελάει και απαντάει με χιούμορ και εσωτερικά συγκινείται από την αθωότητα, τον αυθορμητισμό και τη γλυκύτητα αυτής της ηλικίας…

      να-τασσσάκι
      17 Σεπτεμβρίου 11 στις 17:18

      εμείς λοιπόν (εγώ κι ο Άκης, δλδ), που είμαστε φέτος «μεγάλα» πρωτάκια, σου στέλνουμε ένα μεγάλο φιλί.

      Καλή σχολική χρονιά, σε παιδάκια και δασκάλες-αγαπημένες φίλες 🙂

      Παπαστρατής Το "Θηρίο" Ιωάννης
      18 Σεπτεμβρίου 11 στις 7:03

      Μα και αυτή η υπέροχη εκπομπή οικογενειακή σας υπόθεση!!! Με έκανε να δω τα ουσιαστικά με άλλο μάτι!! Τα πετύχαινα λίγο μεγαλύτερος σε επαναλήψεις αλλά χωρίς να δίνω σημασία στους συντελεστές.

      Τα «Αηδονάκια» τα επισκεπτόμουνα συχνά μικρός. Όμορφες αναμνήσεις!!!

      Καλή σχολική χρονιά σε όλα τα παιζάκια και καλή υπομονή στις δασκάλες τους…

      Φιλί!!!!

      marilia
      21 Σεπτεμβρίου 11 στις 12:48

      Και ένα σβουριχτοφιλάκι για κάθε «νέο» επεισόδιο που ανέβηκε στο παραμυθοκάναλο. 😉

      Υ.Γ. Άτιμα πρωτάκια, μ’ έχουν εξοντώσει, στην κυριολεξία!
      Υ.Γ2 Δεύτερη απόπειρα σήμερα να μπούμε στο παραμυθοκάναλο να δούμε παραμύθι και δε λειτουργούσε το ίντερνετ. $%^&^$@##!!!!!!!!!!!!!!!! Ελπίζω την τρίτη φορά να τα καταφέρουμε. Τώρα που ‘χουμε και μεγαλύτερο κίνητρο… 😉

Σχολιάστε