Από “Το Χαμένο Κλειδί Του Έρωτα”

Ξαφνικά θυμήθηκα ότι έχω πολύ καιρό να ανεβάσω κάτι από το βιβλίο μου,  “ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ”, με ποιήματα γύρω από τον έρωτα “σχολιασμένα” με κείμενα του Κρισναμούρτι. Έτσι, διάλεξα για σήμερα, ένα ποίημα από αυτό το βιβλίο.
Σας φιλώ
Π.

«ΜΕΤΕΝΣΑΡΚΩΣΗ»
Σου στέλνω λουλούδια και σου γράφω ποιήματα,
έχοντας μια αίσθηση σαν να είναι αιώνες
μετά από την πρώτη μας συνάντηση.
Ακόμα -βαθιά, οδυνηρά κι αμετανόητα- ερωτευμένος μαζί σου,
σε κρατώ σφιχτά κι απαλά από το χέρι
-έτσι όπως κρατάς ένα πουλί-
αγκαλιάζοντας τρυφερά τα δάχτυλά σου
και στέλνοντας με απαλές κινήσεις
όλη την αγάπη που νιώθω για σένα,
στις φλέβες σου,
ενώ βουρκωμένος κοιτάζω
εκείνο το απέραντο διάφανο φως μπροστά μου,
σχεδόν έτοιμος, ύστερα από τόσους αιώνες μακριά του,
να βουτήξω πια για πάντα μέσα σ’ Αυτό,
να χαθώ για πάντα μέσα σ’ Αυτό,
να γίνω ένα μ’ Αυτό.
Αχ, ας  ήταν ετούτο το τελευταίο
να γίνει στ’  αλήθεια…

Και τώρα, το κείμενο-“σχόλιο” του Κρισναμούρτι, από το βιβλίο του, “ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΚΑΙ ΠΟΙΗΜΑΤΑ”, που κυκλοφορεί στα Ελληνικά από τις Εκδόσεις ΚΕΔΡΟΣ και μπορείτε να το δείτε κάνοντας κλικ  ΕΔΩ.  

Από ευτυχία τι μπορείς να ξέρεις,
αν στης δυστυχίας την κοιλάδα δεν έχεις περπατήσει;
Από ελευθερία τι μπορείς να ξέρεις,
αν πάνω στα δεσμά σου δεν έχεις γοερά θρηνήσει;
Από αγάπη τι μπορείς να ξέρεις
αν απ’ του έρωτα το δίχτυ
δεν έχεις την απελευθέρωση αναζητήσει;

 «ΠΑΡΑΒΟΛΕΣ ΚΑI ΠΟIΗΜΑΤΑ» : Το τραγούδι της ζωής

 

 

 

 

ένα σχόλιο στο “Από “Το Χαμένο Κλειδί Του Έρωτα””

Σχολιάστε