«Η αγάπη ζει στο τώρα»

Ναι ξέρω, ο τίτλος του σημερινού μπλογκοπεριοδικού, που έχει μόνο δύο θέματα, μοιάζει… «Κρισναμούρτικος», αλλά δεν είναι… χα, χα, χα… Ο τίτλος είναι μία φράση του Λέο Μπουσκάλια, κάποιου που μέχρι προχθές δεν είχα ιδέα γι΄αυτόν και τη δουλειά του. Ο Λέο Μπουσκάλια , λοιπόν,  που γεννήθηκε στις 31 Μαρτίου 1924 και πέθανε στα 74, στις 12 Ιουνίου του 1998, ήταν επίκουρος Καθηγητής της Κοινωνικής Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας, συγγραφέας και Ομιλητής. Ήταν Ιταλικής καταγωγής, αλλά γέννημα και θρέμμα της Καλιφόρνιας, αφού γεννήθηκε στο Λος Άντζελες. Στην Αμερική τον ονόμαζαν και, «Doctor Love».  Αν θέλετε να μάθετε γι’ αυτόν, στο ίντερνετ έχει πάρα πολλά βίντεο και πληροφορίες για τη δουλειά του και τη ζωή του. Μέσα από τα μαθήματά του και τα βιβλία του, ο Μπουσκάλα, φαίνεται ότι ανέπτυξε ένα ειδικό σεμινάριο πάνω στην αγάπη και  στην αλλαγή της καθημερινής συμπεριφοράς μέσα απ’ αυτήν. Όπως έλεγε,  «η αγάπη  δεν είναι δρόμος, είναι συμμετοχή και μοιρασιά. Το να ζεις με έχοντας φιλοσοφία σου την αγάπη είναι η μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής». Ψάχνοντας, λοιπόν, να βρω κάποιο μικρό βίντεο με απόσπασμα από μια ομιλία του Κρισναμούρτι για την αγάπη, ενώ δεν βρήκα να υπάρχει κάτι τέτοιο, έπεσα πάνω σε ένα βίντεο του Λέο Μπουσκάλα όπου λέει, σχεδόν, αυτό που λέει κι ο Κρισναμούρτι στο μικρό απόσπασμα που είχα ξεχωρίσει για να ανεβάσω εδώ. Στο βίντεο ο Μπουσκάλα διαβάζει πρώτα το ποίημα που είχε γράψει μια φοιτήτριά του στο Πανεπιστήμιο, για το αγόρι της που είχε πάει φαντάρος στο Βιετνάμ και σκοτώθηκε και κλείνει με τη δική του φράση που έκανα τίτλο εδώ. Έτσι σήμερα, αρχίζοντας ανάποδα από ό,τι συνήθως, σας έχω πρώτα το βίντεο του Λέο Μπουσκάλα, που κρατάει ενάμιση λεπτό και μετά το κείμενο του Κρισναμούρτι. Απλώς να παρατηρήσω ότι εκεί που στους υπότιτλους  λέει, «δηκτικό», η σωστή μετάφραση είναι, «ενδεικτικό».

Και τώρα το κείμενο του Κρισναμούρτι από μία ομιλία του.
Είναι η αγάπη παρελθόν ή μέλλον; Ζούμε είτε στο παρελθόν – σε αναμνήσεις, σε όλα όσα έγιναν στο παρελθόν – ή στο μέλλον: «Αύριο που θα βρεθούμε θα είναι υπέροχα, όλα θα φτιάξουν» ή «αυτό που έγινε παλιά ήταν πολύ άτυχο» ή «πόσο ευτυχισμένα ένοιωθα παλιά κι ελπίζω αυτή την ευτυχία  να την ξανανιώσω και αύριο». Είμαστε, λοιπόν, πάντα παγιδευμένοι στον ψυχολογικό χρόνο είτε σαν μνήμη είτε σαν ελπίδα για το μέλλον, και δεν ξέρουμε τι σημαίνει να ζεις ολοκληρωτικά στο τώρα — γιατί η ζωή είναι τώρα, ούτε μπροστά ούτε πίσω. Αν παρατηρήσετε τον εαυτό σας, εάν έχετε επίγνωση του εαυτού σας, θα δείτε ότι αυτό συμβαίνει όλη την ώρα μέσα μας: βρισκόμαστε είτε στο παρελθόν είτε στο μέλλον. Αυτό φέρνει βάσανα.  Πρέπει, λοιπόν, ο νους να ερευνήσει, να εξετάσει και να βρει εάν υπάρχει μία άχρονη κατάσταση που λέγεται, «τώρα».
Έτσι, λοιπόν: είναι η αγάπη μνήμη; Είναι η αγάπη παρελθόν ή μέλλον — «θα σ’ αγαπήσω» ή «σ’ αγάπησα»;  Και ακόμα:  ξέρω, κατανοώ, νοιώθω άμεσα και βαθιά, έχω επίγνωση, τι είναι αγάπη;

Καλό Σαββατοκύριακο.
Π.

ένα σχόλιο στο “«Η αγάπη ζει στο τώρα»”

      δημήτρης
      8 Δεκεμβρίου 12 στις 23:36

      ποιος να κάθεται τώρα να ερευνά και να ψάχνει μέσα του…το τώρα δεν προσφέρει καμιά ικανοποίηση…άσε να χαρούμε το σαββατοκύριακο…η Δευτέρα είναι η σωστή μέρα για να ξεκινήσει κανείς…έρευνες,δίαιτες, οτιδήποτε. 🙂

Σχολιάστε