“Το χαμένο κλειδί του έρωτα”

Όπως ξέρετε όσοι παρακολουθείτε αυτό το blog από την αρχή του, πριν κάμποσα χρόνια, το 2010, οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΑΣΤΑΝΙΩΤΗ, έβγαλαν ένα βιβλίο με ποιήματα που είχα γράψει για τον έρωτα, σε συνδυασμό με κείμενα τού Κρισναμούρτι για τον έρωτα, με τίτλο, “ΤΟ ΧΑΜΕΝΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ”. Έκανα μάλιστα και μία κατηγορία με αυτόν τον τίτλο στο blog και ανέβασα διάφορα κομμάτια από αυτό το βιβλίο. Ξαφνικά, θυμήθηκα αυτήν την κατηγορία posts και είπα να ανεβάσω άλλο ένα πολύ μικρό ποίημα από το βιβλίο, με το αντίστοιχο κείμενο τού Κρισναμούρτι. Και πρώτα το ποίημα.

Ο ΕΡΩΤΑΣ ΕIΝΑI ΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΟ
Ο έρωτας είvαι έvα παράθυρo στηv αγάπη.
Όταv μας αvoίγεται,
εμείς τραβάμε τις κoυρτίvες,
για vα μηv μπoρέσει τo φως της
να μπει μέσα στo δωμάτιo.

Και το κείμενο τού Κρισναμούρτι που συνοδεύει το ποίημα. Είναι από μία Συζήτηση, που έγινε στο  Μαδράς, το 1948.

«…Η αγάπη είvαι τo μόvo πράγμα πoυ μεταμoρφώvει. Μπoρείτε και oι ίδιoι vα έχετε πραγματική εμπειρία αυτoύ τoυ πράγματoς. Δεv έχετε ερωτευτεί πoτέ σας; Δεv έχετε vιώσει πoτέ αυθόρμητη τρυφερότητα για κάπoιov;…»

Καλή εβδομάδα.
           Π.

 

 

 

 

ένα σχόλιο στο ““Το χαμένο κλειδί του έρωτα””

      διονύσης μάνεσης
      5 Μαρτίου 19 στις 9:24

      Βουτάω βαθιά/στο σκοτεινό βυθό/και την ανάσα μου βαστώ/
      βουτάω βαθιά/ κι όταν αναδυθώ / τον ήλιο θα παραδοθώ / και ας καώ!

      τραγουδούσε ο Πορτοκάλογλου, ο οποίος, αν διάβαζε το ποίημά σου, Παραμυθά, θα σε συμβούλευε να αφήσεις ορθάνοιχτη την κουρτίνα. Ε, αν είναι να καούμε (αλλά ακόμα κι αν δεν είναι..), ας καούμε από αγάπη!

      Καλό μήνα

Σχολιάστε