Επίσκεψη στις Λέσχες Ανάγνωσης στη Ρόδο (Δεύτερο μέρος)

Μετά από ένα «post-διάλειμα» και ένα «post – σφήνα» στις επισκέψεις που έκανα σε δύο Λέσχες Ανάγνωσης στη Ρόδο, σήμερα θα σας πω για τη δεύτερη επίσκεψη. Δεν ξέρω αν ενδιαφέρει κανέναν που «τραβάω» τόσο πολύ την επίσκεψη στη Ρόδο, αλλά ομολογώ ότι εμένα με διασκεδάζει πολύ που ανεβάζω κάθε μέρα κάτι, αυτές τις μέρες που έχω μείνει μια εβδομάδα συνέχεια σπίτι μου, χωρίς καν να κατέβω στην Αθήνα. Άσε που έχω βάλει και στοίχημα με τον εαυτό μου ότι θα σπάσω το φράγμα των 12 posts το μήνα – αφού συνήθως ανεβάζω τρία την εβδομάδα.
Η επίσκεψη, λοιπόν, στη Λέσχη Ανάγνωσης του Γυμνασίου Κρεμαστής της Ρόδου. Στη φωτογραφία, βλέπετε το κτίριο του Σχολείου.

Η Λέσχη Ανάγνωσης λειτουργεί  στο χώρο της Βιβλιοθήκης του Σχολείου, που -όπως και στο Βενετόκλειο που σας μίλησα- υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός πολλών και καλών βιβλίων.

Σ’ αυτό το χώρο είχαν μαζευτεί τα παιδιά που ήταν μέλη της Λέσχης και κάποιοι Καθηγητές του Γυμνασίου. Υπήρχε μια οθόνη για να προβάλουμε με το κομπιούτερ βίντεο και διάφορες φωτογραφίες του «Παραμυθά». Εδώ, ήταν η πρώτη φορά που θα έκανα την παρουσίασή μου σε παιδιά Γυμνασίου. Στο Βενετόκλειο που έγραψα σε προηγούμενο post, ήταν η δεύτερη, αλλά όπως σας είπα, χρονικά πάω τα posts προς τα πίσω. Σ’ αυτό το χώρο, λοιπόν, είχαν μαζευτεί τα παιδιά κι αρχίσαμε με το πρώτο επεισόδιο από την εκπομπή του «Παραμυθά», που λέει ποιος είναι. Όποιος δεν το έχει δει και του κάνει κέφι, το επεισόδιο είναι ΕΔΩ.

Αφού είδαμε την εκπομπή, μίλησα για λίγο στα παιδιά για τη δουλειά του συγγραφέα και μετά εκείνα μου έκαναν τις ερωτήσεις που είχαν ετοιμάσει, όλες με πολύ ενδιαφέρον. Μία από τις ερωτήσεις, ήταν: «Ποιες συμβουλές θα θα δίνατε σε ένα μελλοντικό συγγραφέα;» Απάντησα ότι δεν θεωρώ ότι είμαι συγγραφεας του επιπέδου να δίνω και συμβουλές, αλλά βλέποντας το ανοιχτό κομπιούτερ να δείχνει το blog μου, τους είπα ότι μπορώ να τους διαβάσω ένα post που έχω ανεβάσει, με τίτλο: «Θέλεις, λοιπόν, να γίνεις συγγραφέας» και είναι ένα ποίημα του Τσαρλς Μπουκόσφσκι. Μετά, άλλη μία ερώτηση που μου άρεσε και την απάντησα δίνοντας τον τίτλο ενός άλλου post που έχω ανεβάει παλιά εδώ ήταν αυτή: » Έχετε δεχτεί ποτέ κακή κριτική από κάποιον συγγραφέα;»Απάντησα: «Ναι, από τον Κώστα Καμάρα, στο βιβλίο του ‘Πάρε το μηδέν…’ για το οποίο έχω ανεβάσει ένα post με αυτό τον τίτλο».  Όποιος δεν το έχει δει, μπορεί να το βρει ΕΔΩ.
Κι όταν τελειώσαν τα παιδά τις ερωτήσεις τους και ήταν να τελειώσει και η παρουσίαση, μου είπαν ότι μου έχουν ετοιμάσει ένα δώρο. Το μόνο που δεν φαντάστηκα είναι  αυτό που βλέπετε.

Ακριβώς: ένα «μαγικό γιλέκο» του Παραμυθά που το είχαν φτιάξει από χαρτί μερικά παιδιά και μάλλον και κάποιες καθηγήτριες ή και καθηγητές! Συγκινήθηκα μόλις το είδα. Αλλά αυτό δεν ήταν τίποτα, μπροστά σ’ εκείνο που με περίμενε, όταν μου ζήτησαν να διαβάσω τους στίχους που είχαν γράψει μέσα στο γιλέκο! Φτάνοντας στους δύο τελευταίους στίχους, δεν άντεξα και έβαλα τα κλάματα! Τέτοια… «επίθεση» γραπτής τρυφερότητας, σπάνια έχω δεχτεί! Προσπάθησα να τελειώσω το ποίημα, αλλά μου ήταν αδύνατο να συνεχίσω! Έκλαιγα σαν μικρό παιδί και ψέλλισα ένα συγνώμη κι… «έκλεισα»  το «μαγικό γιλέκο». Στην αρίστερη μεριά του γιλέκου είναι τα ονόματα αυτών που το έφτιαξαν. Είναι: Ο Δημήτρης, ο Νικόλας, η Εύη, η Μαρία-Αναστασία, η Ζωή, ο Βαγγέλης, ο Χρήστος, ο Σταύρος, η Άντζελα, η Μανταλένα, ο Στέργιος, η Μαρία, ο Χρήστος, η Χριστίνα, η Δήμητρα και ο Μιχάλης. Και θα ήθελα να μου επιτρέψετε να τελειώσω αυτό το post βάζοντας εδώ αυτούς τους στίχους που με συγκίνησαν για να τους ευχαριστήσω.
Καλή εβδομάδα.
Π.

ΤΟ ΓΕΛΕΚΑΚΙ ΤΗΣ ΚΡΕΜΑΣΤΗΣ

Το γελεκάκι που φορείς
στο ‘χω αφιερωμένο,
από τη Λέσχη Ανάγνωσης
είναι ζωγραφισμένο.

Από χαρτόνι ράφτηκε
και με πολλά κουμπιά,
βελούδινη επένδυση
στην μπροστινή πλευρά.

Άντε στ’ αφιερώνω, στ’ αφιερώνω,
με τα παραμύθια σου είναι που παλαβώνω.

Με πήρε ο ύπνος κι έγειρα
στου καναπέ το μπράτσο,
με ξύπνησε η μάνα μου
«Παραμυθά» μη χάσω.

Φόρα το Νικόλα, φόρα το,
πέταξε και πήγαινε στα σύννεφα ψηλά,
φόρα τ’ όπου να ‘σαι για να μας θυμάσαι,
να μας πάρεις στα ταξίδια σου, πολύ μακριά.

 

3 Σχόλια στο “Επίσκεψη στις Λέσχες Ανάγνωσης στη Ρόδο (Δεύτερο μέρος)”

Σχολιάστε