Η Τελευταία Βόλτα

Τελικά, αν και πρέπει να κάνω οικονομία  στα posts την έχω καταβρεί κι έτσι σας έχω άλλο ένα και σήμερα. Βέβαια, δεν ξέρω πόσους θα ενδιαφέρει γιατί είναι ειδικό, είναι όλο για τον Κρισναμούρτι. Έχει μία γελοιογραφία  μ’αυτόν, ένα μικρό όχι πολύ γνωστό κείμενό του,  ένα κείμενο γραμμένο για την τελευταία βόλτα που έκανε στις Ινδίες το 1986 μαζί με μία σπάνια φωτογραφία απ’ αυτήν και ένα επίσης σπάνιο βίντεο. Και πρώτα η γελοιογραφία. Είναι από την πρώτη επίσκεψη του Κρισναμούρτι στην Ελλάδα, το 1930, όταν Πρωθυπουργός ήταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος. Η γελοιογραφία, που σατιρίζει και τους δύο, προφανώς είναι από κάποια αντιπολιτευόμενη εφημερίδα. Για την περίπτωση που δεν βγάζετε τη λεζάντα, ο Κρισναμούρτι λέει:  «Άλλο δεν σκέφτομαι κύριε συνάδελφε, παρά πώς να κάνω γνωστή στον κόσμο την Αλήθεια» . Και ο Βενιζέλος του απαντάει: ¨ Και εγώ, πώς να την κάνω αγνώριστη «.

1. Η  Γελοιογραφία

2. Ένα κείμενο για τον «δάσκαλο»
Αυτό το σύντομο κείμενο που θα διαβάσετε, είναι από μία ομιλία του σε ένα Κολέγιο στο San Diego, στην Αμερική το 197ο, όπου δέχτηκε και ερωτήσεις από τους σπουδαστές. Κάποια από τα θέματα που ασχολήθηκε ήταν για το φόβο, για τη βία, για τους γκουρού και γενικότερα τους αυτοαποκαλούμενους πνευματικούς δάσκαλους που είχαν απλωθεί στην Αμερική. Εκείνο που μου έκανε εντύπωση και το ανεβάζω, είναι πως όσο κι αν έψαξα με την data που έχω για όσα έχει πει επί 60 χρόνια, είναι η πρώτη και τελευταία, η μοναδική φορά που μιλάει αναφέροντας ως «δάσκαλο», οποιοδήποτε άνθρωπο «δει» κάτι αληθινά μέσα του και πρέπει να το μεταφέρει και στους άλλους.

Ερώτηση: Αν κανείς έχει ελευθερωθεί από το φόβο, τότε όταν τον συναντάει σε κάποιον άλλον δεν θλίβεται; Και τι μπορεί να κάνει;
Κρισναμούρτι: Εκείνο που μπορείς να κάνεις είναι να γίνεις δάσκαλος για τον άλλον,  αλλά όχι για να βγάζεις χρήματα, όχι για να φουσκώσεις τον Τραπεζικό σου λογαριασμό, όχι για να έχεις εξουσία, αλλά απλώς για να μαθαίνεις κάτι στους άλλους, να τους μιλάς. Κι αυτό, δεν σημαίνει ότι πρώτα έχεις μάθει εσύ, έχεις συσσωρεύσει γνώσεις και μετά τις μεταφέρεις στους άλλους. Όχι. Σημαίνει ότι έχοντας κι εσύ ο ίδιος φόβο μέσα σου και κατανοώντας τον εαυτό σου, βοηθάς και κάποιον άλλον να κατανοήσει κι εκείνος τον εαυτό του, οπότε το να είσαι δάσκαλος είναι το να μαθαίνεις κι εσύ… Αχ, δεν βλέπετε την ομορφιά όλου αυτού του πράγματος…

3. Η Τελευταία Βόλτα
Προς το τέλος του 1985, ο Κρισναμούρτι βρισκόταν στις Ινδίες και κάποια στιγμή άρχισε να μην αισθάνεται καθόλου καλά. Του είπαν να μπει σε Νοσοκομείο εκεί, αλλά ξέροντας, φαίνεται, ότι θα πεθάνει -πλησίαζε τα 91- ζήτησε να φύγει για την Αμερική, για το Όχαϊ, όπου εκεί θεωρούσε ότι ήταν το σπίτι του, καθώς εκεί είχε ζήσει τα πιο ευτυχισμένα και ξέγνοιαστα χρόνια της ζωής του με τον αδελφό του τον Νίτια εκεί και εκεί επίσης του είχαν συμβεί κάποια πολύ έντονα και παράξενα μεταφυσικά γεγονότα που του άλλαξαν τη ζωή. Το κείμενο είναι ενός ανθρώπου που μεγάλωσε δίπλα στον Κρισναμούρτι από μικρό παιδί, του Ασίτ Τσαντμάλ, από το βιβλίο του, «Χίλιοι ‘Ηλιοι και Η Τελευταία Βόλτα», που είναι είναι ένας συνδυασμός από κείμενα και πολλές φωτογραφίες.

Τελευταία, μιλάει ανοιχτά και ελεύθερα για το θάνατό του. Ένα βράδυ μου λέει: «Αν οι γιατροί μου πούνε, όταν με εξετάσουν στην Καλιφόρνια, ‘όχι άλλα ταξίδια, όχι άλλες ομιλίες’, τότε το σώμα θα πεθάνει μέσα σε τέσσερις εβδομάδες». Κι ύστερα με ρωτάει: «Τι θα κάνεις με τη ζωή σου Ασίτ; Αν κανείς έχει έρθει σε επαφή με το ‘Άλλο’ και δεν αγκυροβολήσει σ’ αυτό, θα γίνει κομμάτια…».
Στις δέκα Ιανουαρίου, στις πεντέμισι τ’ απόγευμα, βγαίνει για την τελευταία του βόλτα. Θα φύγει για την Καλιφόρνια, στις 12 τα μεσάνυχτα. Όπως συνήθως, διασχίζει τον κήπο του σπιτιού της Ράντα, περνάει την πόρτα της μάντρας ανοίγοντάς την και κλείνοντάς την προσεχτικά, στρίβει δεξιά κατά μήκος της παραλίας. (…) Καθώς διασχίζει με μεγάλα βήματα την παραλία είναι σιωπηλός. (…) Ύστερα στρίβει και πηγαίνει προς την άλλη άκρη της παραλίας, εκεί όπου τελειώνει η μισοσπασμένη γέφυρα και ο ποταμός Αντιάρ, καθώς χύνεται στον κόλπο της Βεγγάλης. Σε λιγότερο από δύο μήνες, εδώ θα σκορπιστούν οι στάχτες του. Σταματάει σιωπηλά, κοιτάζοντας τη θάλασσα και τον ουρανό. Ύστερα στρίβει και πηγαίνει προς το σπίτι της Ράντα. Τα μαλλιά του κυματίζουν στον αέρα σαν ουρά κομήτη. (…) Φτάνοντας στο σπίτι σταματάει, και για άλλη μια φορά κοιτάζει την άμμο, τη θάλασσα και τον ουρανό κι αυτό είναι  ο αποχαιρετισμός του. 

Πριν δείτε το βίντεο που το γύρισε ο ίδιος ο Ασίτ Τσαντμάλ που πήγαινε μαζί του, βγάζοντάς τον και φωτογραφίες, σκέφτηκα να σας ανεβάσω εδώ την τελευταία φωτογραφία του Κρισναμούρτι που του έβγαλε ποτέ κανείς και είναι ακριβώς η στιγμή που ο Τσαντμάλ, στο προηγούμενο απόσπασμα λέει ότι του πήρε ο αέρας τα μαλλιά και τα έκανε να κυματίζουν σαν ουρά κομήτη!

Και τώρα ένα δίλεπτο βίντεο από αυτή την τελευταία βόλτα, όπως το χρησιμοποίησαν βάζοντας και μουσική σε ένα Ινδικό ντοκιμαντέρ για τη ζωή του. Να πω δυο λόγια μόνο για το ντύσιμό του. Σε όλο τον κόσμο, εκτός από τις Ινδίες όπου ζούσε περίπου 4 μήνες κάθε χρόνο, ντυνόταν ευρωπαϊκά  ανάλογα με τη περίσταση, με κοστούμι και γραβάτα στις επίσημες ομιλίες όπως σε Πανεπιστήμια ή στον Ο.Η.Ε.  ή άνετα, ακόμα και με blue jean, στις Δημόσιες ομιλίες στο ύπαιθρο ή με φίλους στο σπίτι του. Στις Ινδίες, όμως, ντυνόταν με τα καθημερινά ρούχα που φοράει ένα Ινδός, γιατί έλεγε ότι είτε στο δόμο, είτε στα σχολεία, είτε στις Δημόσιες Ομιλίες του που πήγαιναν χιλιάδες, δεν ήθελε να διαφέρει το ντύσιμό του από τους άλλους και να τον κάνει να ξεχωρίζει.
Καλή εβδομάδα
Π.

4 Σχόλια στο “Η Τελευταία Βόλτα”

Σχολιάστε