Η λαγνεία είναι στο μυαλό


Για σήμερα σας έχω άλλο ένα κεφάλαιο από το βιβλίο του Κρισναμούρτι, «Ο Κόσμος Μέσα μας». Είναι εξαιρετικό.
Καλό μήνα.
Π.

Ο  Μπ. είπε ότι ήταν σκλάβος της σεξουαλικής του επιθυμίας· ότι είχε δοκιμάσει διάφορους τρόπους καταπίεσής της, είχε προσχωρήσει σε διάφορες θρησκευτικές ομάδες με την ελπίδα της μεταμόρφωσής της, και είχε πάει σε έναν ψυχαναλυτή όπου εκεί ανακάλυψε κάποια στιγμή ότι γινόταν όλο και πιο πολύ εξαρτημένος απ’ αυτόν, πράγμα που ήταν άλλη μία μορφή οδυνηρού συναισθήματος. Τι έπρεπε να κάνει;
Πρώτα μιλήσαμε για αγάπη και είπαμε ότι αυτή δεν είναι ένα δόλωμα αισθησιασμού ή μια συγγενική αίσθηση με το συναίσθημα ή ένα διεγερτικό της νοημοσύνης. Είναι μία ιδιότητα από μόνη της, που την νοιώθεις όταν δεν υπάρχει ο εαυτός, σ’ εκείνες τις σπάνιες στιγμές όπου ξεχνάς τον εαυτό. Δεν είναι μια ανταμοιβή θυσίας, αλλά ένα τέλος η ίδια. Η αγάπη ανήκει στην ευσπλαχνία και στο έλεος, στη συγχώρεση και στην προσφορά υπηρεσίας, στη δημιουργική ενότητα και στην ειρήνη. Χωρίς αυτά δεν υπάρχει η αγάπη, που είναι μία μεγάλη δημιουργική δύναμη.
Χωρίς κατανόηση και απελευθέρωση της δημιουργικότητας, η σεξουαλική απελευθέρωση δεν μπορεί παρά να γίνει, αναπόφευκτα, ένα συντριπτικό βάρος και πρόβλημα. Αυτή η δημιουργικότητα δεν είναι απλώς ικανότητα για επινοήσεις ή τεχνικές ικανότητες· δεν είναι απλώς υλιστική διεύρυνση των αισθήσεων ή απλή διανοητική αναζήτηση. Αυτά δεν βάζουν τέλος στη σεξουαλική επιθυμία· μπορεί πρόσκαιρα να την μετριάσουν, αλλά επιστρέφει με πιο ασυγκράτητη λαχτάρα που συχνά εκφράζεται όχι σεξουαλικά, αλλά με διάφορες μορφές βίας, σκληρότητας  ή με διάφορες επιφανειακές κοινωνικές δραστηριότητες και λοιπά. Η δημιουργική απελευθέρωση έρχεται πραγματικά όταν η επιθυμία, ο έντονος πόθος, έχουν κατανοηθεί και μεταμορφωθεί. Η επιθυμία δημιουργεί βαθιές αναμνήσεις που η ορμή τους γίνεται λαγνεία· κάθε επιθυμία έχει τα δικά της «θέλω»  και τα πολλά «θέλω» φτιάχνουν το «εγώ».
Αν ο Μπ. ελευθέρωνε τον εαυτό του από την λαγνεία, θα αποκτούσε επίγνωση του τρόπου που ακολουθεί η επιθυμία και της αιτίας της. Κάθε φορά που θα έκανε μια λάγνα σκέψη –η λαγνεία είναι στο μυαλό– θα έπρεπε να έχει επίγνωσή της όχι μόνο αναλύοντάς την, αλλά την ίδια στιγμή να έχει επίγνωση της βαθύτερης σημασίας της επιθυμίας. Κάθε φορά που θα έχει επίγνωση, θα κατανοεί όλο και περισσότερο το πρόβλημά του μέχρι που το φως της γνώσης του εαυτού του, θα διαλύσει τις επιδιώξεις της επιθυμίας που εγκλωβίζουν το εαυτό. Αυτή η επίγνωση θα πρέπει να γίνει μία μόνιμη διαδικασία, όχι μόνο για κάποια ιδιαίτερη σκέψη, αλλά για όλες τις σκέψεις και τα συναισθήματα. Αυτή η επίγνωση φέρνει αυτογνωσία, από την οποία έρχεται η σωστή σκέψη. Η σωστή σκέψη, ανεπαίσθητα, θα απελευθερώσει τη σκέψη από την αίσθηση του «εγώ» και του «δικό μου», και τότε υπάρχει εκείνη η αγάπη που είναι ύψιστου επιπέδου.

ένα σχόλιο στο “Η λαγνεία είναι στο μυαλό”

      Χριστίνα
      1 Μαρτίου 17 στις 22:49

      Η μόνη απελευθέρωση που μπορεί να υπάρξει – η οποία ταυτόχρονα ισοδυναμεί με την αγάπη και το παρεπόμενό της είναι η επιθυμία, είναι η ανάπτυξη της εμπιστοσύνης ανάμεσα σε δύο ανθρώπους. Γιατί η ίδια η αγάπη προϋποθέτει, από μόνη της, ήδη, το καλό! Το να πιστεύεις τον άλλον, όπως τον εαυτό σου.

Σχολιάστε