Η γυναίκα με τα άσπρα

Ε, παρόλο που η ημέρα της γυναίκας είναι κάθε μέρα, σκέφτηκα να βάλω σήμερα – ημέρα της επίσημης γιορτής της –  ένα ειδικό post με τις ιστορίες δύο γιαγιάδων. Αλλά διαβάζοντας ένα από τα σχόλια στο προηγούμενο post σκέφτηκα να ανεβάσω άλλο ένα τραγούδι του φίλου μου του Γιώργου του Στεφανάκη πάνω σε ένα ποίημα του Κρισναμούρτι, εξαιρετικής ευαισθησίας για τις γυναίκες, με τίτλο: «Η γυναίκα με τα άσπρα». Παρόλο που έχουμε καταλήξει ότι όλα τα τραγούδια πρέπει να λέγονται από αντρική φωνή, αυτή τη φορά θα βάλω το τραγούδι σε μία από τις πρώτες εκτελέσεις που είχε ηχογραφήσει ο Γιώργος, με μία εξαιρετική τραγουδίστρια, την Χρύσα Στεφανάκη. Ακούστε το. Σας το αφιερώνω κορίτσια. Σας αντιγράφω και τους στίχους, στην πρωτότυπη μορφή.
Καλή εβδομάδα.
Φιλιά
Π.

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΣΠΡΑ

Α, τι αρμovία πoυ έχει ετoύτo τo τραγoύδι!
Και της πιo κρυφής γωvιάς στo παρεκκλήσι,
της κόβεται η αvαπvoή από τη λατρεία τόσωv πoλλώv,
κι οι φλόγες χoρεύoυv με τις σκέψεις τόσωv πoλλώv.
Η μυρωδιά από τo καμμέvo τo λιβάvι γεμίζει τov αέρα·
o αδιάφoρoς παππάς μoυρμoυρίζει μovότovα κάπoιo ψαλμό·
οι εικόvες λαμπoκoπάνε, μoιάζovτας έτoιμες vα φύγουν,
βαρυεστημέvες από μια τέτoια,  απέραvτη λατρεία.
Μια ασάλευτη σιωπή απλώvεται στov αέρα,
και στη στιγμή,
τo μελωδικό τραγoύδι μιας μεγάλης καρδιάς,
γεμίζει μ’ αvείπωτα δάκρυα τα βλέφαρά μoυ.
Μια γυvαίκα vτυμέvη στ’ άσπρα,
ψέλνει -πρoσπαθώvτας v’ αγγίξει
τηv καρδιά της λατρείας της-
για τα βάσαvα πoυ δεv ήξερε πως θα τραβήξει,
για τo γέλιo τωv παιδιώv πάvω στα στήθη της,
για τηv αγάπη της πoυ πέθαvε vωρίς,
για τη θλίψη μέσα σ’ έvα άδειo σπίτι,
για τη μovαξιά μέσα στις άδειες vύχτες,
για τη μαραμέvη της ζωή ,
στη μέση μιας γης π’ αvθίζει.
Κλαίω μαζί της.
Η καρδιά της έγιvε δική μoυ.
Φεύγει απ’ αυτήv την άγια, για  ‘κείvη, κατoικία,
εvθoυσιασμέvη μ’ αυτή τη χαρά της λατρείας τoυ αύριo.
Τηv ακoλoυθώ μέσα στηv αιωvιότητα τoυ χρόvoυ.

Ω, αγάπη,
Εσύ κι εγώ θα περιπλαvηθoύμε
στoυς oλάvoιχτoυς δρόμoυς της αληθιvής αγάπης.
Εσύ κι εγώ δεν θα χωρίσoυμε πoτέ.

[audio:http://www.fileden.com/files/2009/9/2/2562339/i-kyria-me-ta-aspra.mp3]

10 Σχόλια στο “Η γυναίκα με τα άσπρα”

      Καραπιπέρης Γιάννης
      8 Μαρτίου 10 στις 19:50

      Στις Ηνωμένες Πολιτείες, οι εργάτριες στο τομέα της υφαντουργίας και του ιματισμού κινητοποιήθηκαν στις 8 Μάρτη του 1857 στη Νέα Υόρκη για τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και τους χαμηλούς μισθούς τους. Η αστυνομία επιτέθηκε και διέλυσε βίαια το πλήθος των λευκοντυμένων γυναικών, όμως το εργατικό κίνημα είχε ήδη γεννηθεί.
      Το έναυσμα, όμως, είχε δοθεί αιώνες πριν, με τη Λυσιστράτη να πρωτοστατεί σε μια ιδιόμορφη «φεμινιστική» απεργία, προκειμένου να τελειώσει ο πόλεμος των ανδρών. Κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης οι γυναίκες του Παρισιού ζητούσαν «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» στις Βερσαλίες. Η γιορτή ουσιαστικά αφορά στους αγώνες συνηθισμένων γυναικών, που με το θάρρος και την αποφασιστικότητα τους έγραψαν ιστορία.
      Tην ισοτιμία όμως μεταξύ των δύο φύλλων δε θα την φέρουν οι νόμοι. Θα την φέρουν οι άνθρωποι. Θα τη φέρω εγώ, όταν σέβομαι τη συνάδελφό μου στην εργασία. Θα τη φέρεις εσύ όταν δε θεωρείς ότι μοναδική σου εργασία είναι η πρωινή και ότι οι δουλειές του σπιτιού είναι ευθύνη της γυναίκας σου.Θα τη φέρει ο κάθε γιος όταν βοηθάει τη μάνα του και της λέει κι ένα ευχαριστώ. Θα τη φέρει ο κάθε πατέρας όταν σέβεται τις ανάγκες της κόρης του. Θα τη φέρουμε όλοι εμείς που θα καταλάβουμε ότι είμαστε ίσοι με τις γυναίκες, αλλά όχι ίδιοι. Που θα τις σεβαστούμε και θα τις αγαπήσουμε όπως την αδελφή μας και τη μάνα μας-γυναίκες άλλωστε είναι κι αυτές.

      Σήμερα η γυναίκα δε γιορτάζει, σήμερα η γυναίκα αγωνίζεται…
      Συνεχίστε δυνατά τον αγώνα σας, κι ας μη ‘συμφέρει’ μερικούς…

      Καραπιπέρης Γιάννης
      8 Μαρτίου 10 στις 21:03

      Η φωνή της Χρυσούλας Στεφανάκη όλα τα λεφτά…

      Aλλά, δείτε και πως είναι μια τυπική ‘Μέρα μιας… Μαίρης’, σε στίχους-μουσική του φίλου τού Π., Λουκιανού Κηλαηδόνη:

      http://www.youtube.com/watch?v=25ZRXEd_FX8

      dimitrisp
      8 Μαρτίου 10 στις 21:42

      το ρίσκο του Γιώργου Στεφανάκη είχε επιτυχία, μπράβο στον συνθέτη!
      μας άρεσε πολύ και η φωνή της Χρυσούλας!

      «Κλαίω μαζί της.
      Η καρδιά της έγινε δική μου»
      Ηρωίδες Γυναίκες να είστε καλά!

      Μαρία
      8 Μαρτίου 10 στις 22:20

      πραγματικα και αληθινα ευχαριστούμε που δωσατε το αληθινό νόημα στη μερα!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      8 Μαρτίου 10 στις 23:08

      ‘ για τo γέλιo τωv παιδιώv πάvω στα στήθη της ‘

      H καλύτερη ανταμοιβή και το κουράγιο για συνέχεια για μια γυναίκα, κάτι που ποτέ δε θα μπορέσει να το (ξανα) νιώσει ένας άντρας… (ίσως θα το έχει αμυδρά κάπου φυλαγμένο μέσα του, και ίσως το ξαναδεί κάποτε να προβάλλει ως Ιερό…)

      Mika
      9 Μαρτίου 10 στις 11:25

      τώρα διάβασα το πρώτο σχόλιο του Γιάννη Κ. και μου άρεσε πάρα πολύ…για τα ιστορικά στοιχεία αλλά και την αληθινά ευαίσθητη αντίληψη του για το φύλο μας!
      πολύ γλυκό Γιάννη!

Σχολιάστε