Ο κυρ – Βοριάς…

Μία μικρή αλλαγή στο πρόγραμμα. Πρόσθεσα κάτι ακόμα σήμερα, ανάμεσα σε δύο posts.
samiou.jpg Ανήμερα τα Χριστούγεννα, συνάντησα μια παλιά μου φίλη – που πιστεύω ότι όλοι θα ξέρετε – την Δόμνα Σαμίου και μου έκανε δώρο τη τελευταία δουλειά της, με τίτλο, «Ο κυρ Βοριάς… και άλλα τραγούδια για παιδιά», που είναι μια συλλογή με παραδοσιακά ποιήματα και τραγούδια για παιδιά, που πολλά από αυτά είναι τραγουδισμένα ή ειπωμένα από παιδιά. Είναι ένα άλμπουμ με δύο CD, ένα DVD και ένα βιβλίο με τους στίχους, ζωγραφιές και σύντομες πληροφορίες, στα ελληνικά και αγγλικά.
Καθώς, λοιπόν, αυτές τις μέρες σκεφτόμουν ότι θα ήθελα πολύ να έβαζα κάτι φρέσκο με παιδικές φωνές εδώ στο blog, αλλά δεν έβρισκα τίποτα, το δώρο της Δόμνας μου έπεσε κουτί. Της πήρα, λοιπόν, την άδεια να βάλω εδώ για τα παιδάκια σας – και για σας… και για σας – ένα ποίημα, ένα τραγούδι και δυο ζωγραφιές.
moon.jpg Το ποίημα, πολύ πιθανόν να το ξέρετε. Είναι το «Φεγγαράκι μου λαμπρό». Χα, χα, χα… Το θυμάμαι ακόμα! Και να σκεφτείτε ότι μου το έμαθε η μάνα μου ένα χρόνο πριν πάω σχολείο, το 1949!!! Ναι, μωρά μου, πάει όντως πολύς καιρός από τότε που πήγα πρώτη Δημοτικού, στο 35ο Δημοτικό Σχολείο, στην Οδό Κωλέτη, στα Εξάρχεια – εκεί γεννήθηκα. Να οι στίχοι, κι αμέσως μετά ακούστε ένα φοβερό παιδάκι να τους λέει.

ΦΕΓΓΑΡΑΚΙ ΜΟΥ ΛΑΜΠΡΟ
Φεγγαράκι μου λαμπρό,
φέγγε μου να περπατώ να
πηγαίνω στο σχολειό να
μαθαίνω γράμματα,
γράμματα σπουδάγματα,
του Θεού τα πράγματα.

Φεγγαράκι μου γεμάτο
σα φλουρί κωσταντινάτο,
φέγγε μου τώρα στη στράτα
στο σχολειό να κατεβώ
να μαθαίνω γράμματα,
γράμματα σπουδάγματα,
του Θεού τα πράγματα,
τους γονείς μου ν’ αγαπώ
και τρανό να ‘χω σκοπό.

«Φεγγαράκι μου λαμπρό»
[audio:http://www.fileden.com/files/2009/9/2/2562339/fegaraki.mp3]

flowers.jpg
Και τώρα ήρθε η σειρά του τραγουδιού. Έχει τίτλο, «ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΦΙΝΤΑΝΙ» και είναι από την Νικομήδεια της Προποντίδας. Στο βιβλίο, δίπλα στους στίχους, εξηγεί ότι η λέξη «αξιώνει» σημαίνει αυξαίνει, μεγαλώνει, η λέξη «αναδίνει¨σημαίνει βγάζει κλώνους και η λέξη «φαρμάκι» έχει εδώ την έννοια του φάρμακου που γιατρεύει. Διαβάστε τους στίχους κι ακούστε το.

ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΦΙΝΤΑΝΙ
Ένα – ένα μικρό
φιντάνι, φιντά-
φιντάνι, φιντανάκι
αξιώ- αξιώνει κι
αναδίνει καρπό-
καρπό και άνθη δίνει.
Λίγο νερό σταλάκι
να τρέξει το
φαρμάκι να μη
μαραγκιασθούνε κι
όλα να μη χαθούνε.
Μη μαραθούν τα
φύλλα και πέσουνε
τα μήλα.

«Ένα Μικρό Φιντάνι»
[audio:http://www.fileden.com/files/2009/9/2/2562339/fintani.mp3]

Θα ήθελα να κλείσω αυτό το post με μία φωτογραφία από το βιβλίο που μ’ ενθουσίασε. Είναι η φωτογραφία από μία τάξη Δημοτικού της δεκαετίας του ’50 – ίσως από κάποιο χωριό, αλλά και στην Αθήνα τότε… Ενθουσιάστηκα γιατί είδα τα θρανία που καθόμουν τότε! Και θυμήθηκα ότι τα κορίτσια και τα αγόρια κάθονταν χώρια, και τα κορίτσια πάντα μπροστά. Χα, χα, χα… «Ladies first», που λένε… Αχ, πέρασαν πολλά χρόνια για να ανακατευτούν τα δύο φύλλα μέσα στην τάξη – τουλάχιστον στα Δημόσια Σχολεία.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

children.jpg

5 Σχόλια στο “Ο κυρ – Βοριάς…”

      nellinezi
      27 Δεκεμβρίου 07 στις 20:31

      «Αχ, πέρασαν πολλά χρόνια για να ανακατευτούν τα δύο φύλλα μέσα στην τάξη »

      Το «αχ» είναι παραπονιάρικο που δεν το προλάβατε;; 😀 😀 😀
      Ωραίο το τραγουδάκι ! Και το ποιηματάκι….αλλά το ποιηματάκι το έχουμε πολυακούσει ενώ το τραγουδάκι όχι!

      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ Παραμυθά ! Γυρίσαμε και χαιρόμαστε που σας ξαναβρήκαμε! 😉

      natassaki
      27 Δεκεμβρίου 07 στις 21:24

      Πολύ καλό το τραγούδι – και η Δόμνα Σαμίου, φοβερή στη δουλειά της!
      (ευχαριστούμε για την ενημέρωση, δεν τον ήξερα το δίσκο!)

      Το φεγγαράκι κι εμείς το μάθαμε – και τα παιδιά μας..
      και τέτοια θρανία – με την ίδια «διάκριση» “Ladies first”, πρόλαβα κι εγώ στις πρώτες τάξεις του δημοτικού…χιχιχι!

      Καλό βράδυ, φιλιά πολλά 🙂

      Tess
      28 Δεκεμβρίου 07 στις 21:43

      Παράξενο, αυτή τη φωτογραφία την είχα διαλέξει ανάμεσα σε πολλές κάποτε και την αγόρασα γιατί – ποιος ξέρει γιατί. Δεν την έχω πια, και δεν θυμάμαι τίνος είναι (νομίζω γνωστός/ή φωτογράφος) αλλά έχω μια αμυδρή αίσθηση ότι ‘εκτυλίσσεται’ στα Κύθηρα – ίσως και όχι, αλλά πάντως σίγουρα στην επαρχία. Περίεργο να την ξαναδώ σήμερα εδώ, μετά από τόσον καιρό. Όμως πολλά τα περίεργα εδώ μέσα έτσι κι αλλιώς… Καλή σου χρονιά παραμυθά, νά ‘σαι ευτυχισμένος.

Σχολιάστε