Κραδασμοί.

09082006297

13072009693

Ο φωτογραφίες που βλέπετε είναι η θέα της ανατολικής και της δυτικής βεράντας του σπιτιού όπου μένω στη Σκιάθο. Στη δυτική δουλεύω (εννοώ ότι γράφω ή μεταφράζω ό,τι θέλω) το πρωί και στην ανατολική το απόγευμα. Σήμερα, λοιπόν, σκεφτόμουν ότι αυτό το νησί –όπου έρχομαι τα τελευταία 26 χρόνια – παρόλη την τουριστική του ανάπτυξη, εξακολουθεί να έχει αυτό που θα λέγαμε, «καλούς κραδασμούς». Δεν είναι τυχαίο ότι έχει γεννήσει έναν άνθρωπο σαν τον Παπαδιαμάντη. Δεν ξέρω αν έχετε ασχοληθεί ποτέ με αυτό το θέμα –των «κραδασμών» εννοώ- αλλά έτσι μου ’ρθε τώρα να σας πω δυο λόγια γι’ αυτό. Ίσως επειδή μετά από δυο μέρες κοντά στη θάλασσα, έχω γλυτώσει από κάθε πίεση χρόνου για οτιδήποτε και μπορώ να λέω διάφορα «φούμαρα ιντερνετικά», όπως είχε ονομάσει τα «σεντόνια» μου μια κοπέλα –καλή της ώρα- τους πρώτους μήνες που είχα ανοίξει αυτό το blog.
Όπως θα ξέρετε, ίσως, υπάρχει επιστημονική θεωρία των «κραδασμών» που είναι αρκετά γνωστή. Δεν θέλω να την αναλύσω εδώ. Απλώς να πω δυο λόγια.
Έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι όλα στον κόσμο των αισθήσεων είναι ύλη,  ακόμα και η σκέψη, που εκπέμπουν κραδασμούς με διαφορετικές συχνότητες. Θα έχετε, ίσως, παρατηρήσει, ότι το κάθε σπίτι  έχει τη δική του ατμόσφαιρα, δηλαδή εκπέμπει τους δικούς τους κραδασμούς. Τις διαφορές των κραδασμών,  μπορείτε να τις δείτε ξεκάθαρα ανάμεσα στους βίαιους κραδασμούς που υπάρχουν στο επισκεπτήριο σε κάποια φυλακή και στους ήσυχους κραδασμούς μέσα σε κάποια εκκλησία∙ στους ήσυχους, αλλά γεμάτους θλίψη κραδασμούς ενός νεκροταφείου και στους έντονους, αλλά χαρούμενους κραδασμούς μιας ταβέρνας. Οι κραδασμοί αυτοί είναι αποτέλεσμα των συναισθημάτων των ανθρώπων που συγκεντρώνονται εκεί, σαν σκόνη που κολλάει στους τοίχους. Κι όσο πιο ευαίσθητος είναι κανείς (δεν εννοώ συναισθηματικός ή ρομαντικός και τέτοια) στο να αντιλαμβάνεται αυτές τις ατμόσφαιρες, τόσο πιο πολύ επηρεάζεται από τους διάφορους χώρους, αλλά κυρίως από τους ανθρώπους γύρω του. Κάθε άνθρωπος, εκπέμπει τους δικούς του κραδασμούς, που έχουν σχέση με τις σκέψεις που κάνει, τα αισθήματά του, τον χαραχτήρα του. Σ’ αυτούς τους κραδασμούς οφείλεται η συμπάθεια ή αντιπάθεια ανάμεσα στους ανθρώπους. Ο έρωτας, η φιλία… Άτομα που εκπέμπουν φθόνο, επιθετικότητα, αρνητισμό μπορούν να δημιουργούν γύρω τους δυσφορία, απώθηση, ενώ άλλα που έχουν καλοσύνη, χαρά και ευγένεια να τα κάνουν αξιαγάπητα. Και η ομοιότητα των κραδασμών ανάμεσα σε δύο άτομα είναι που φέρνει την επικοινωνία – που δεν έχει καμιά σχέση με το να συμφωνείς ή να μη συμφωνείς με τον άλλον. Είναι πιο πολύ αυτό που υπονοεί η λέξη, «ταιριάζουμε».
Έχοντας, λοιπόν, γυρίσει διάφορα νησιά στη ζωή μου, έχω την αίσθηση ότι η Σκιάθος, μου ταιριάζει.
Χα, χα, χα… Σας πέθανα στο «ιντερνετικά φούμαρα».
Σας φιλώ.
Π.

32 Σχόλια στο “Κραδασμοί.”

      να-τασσσάκι
      14 Ιουλίου 09 στις 21:37

      Επίτηδες το κάνετε με τις φωτογραφίες του αγαπημένου νησιού, κι εσύ και η κυρία Παραμυθά -εμείς είμαστε ακόμα στην Αθήνα!

      Εμένα πάλι το αγαπημένο μου μέρος σε νησί -μια και την Κρήτη δεν μπορείς να την πεις ακριβώς «νησί», με τέτοιο μέγεθος- είναι το Ρέθυμνο. Νομίζω ότι εκεί «μου ταιριάζει», κι ας μην είναι η πόλη της καταγωγής μου 🙂

      Καλή συνέχεια στις διακοπές 🙂
      Φιλιά.

      Μαρία
      14 Ιουλίου 09 στις 23:07

      τασσακι θα αρχίσω να σου μουρμουραω αλλά από κοντα όχι εδω να μην χαλάσω την ατμόσφαιρα ακου Ρεθυμνο καλέ βαλτή είσαι; αααααααχ! τελος πάντων…

      Παραμυθούλη ένα τετραστιχο μου ήρθε και για άλλη μια φορα πετυχαίνεις διανα το θέμα κοινως έπεσες στην περιπτωση…

      Να καρφώσω τα ταξίδια
      και να έσταζε το μέλι
      στους πικρούς καρπούς σου απάνω
      Ό,τι θέλω δε με θέλει

      http://www.youtube.com/watch?v=yeuc0KUC2YA

      katerina
      14 Ιουλίου 09 στις 23:28

      καλησπέρα σαςςς..
      σε εσάς και την όμορφη παρέα σας…
      λοιπόν σαν διαβάζω παααααααααααααααρα πολύ καιρό τώρα
      αλλά δεν υπήρχε λόγος να αφήσω κάποιο σχόλιο…
      είτε με κάλυπταν οι σχολιαστές
      είτε απλά δεν υπήρχε κάτι άλλο να πω..
      και έτσι απλά απολάμβανα τις αναρτήσεις σας..
      σήμερα όμως έχω 🙂
      η Σκιάθος είναι ένα νησί που γνώρισα πέρσυ και μου άρεσε παααααααααααααααρα μα παρα πολύ….
      επισκέφτηκα και το σπίτι του Παπαδιαμάντη και πραγματικά νοιώθεις παράξενα..
      που να φανταζόταν τότε ο άνθρωπος πως οι γωνιές του θα γινόταν «μουσείο» 🙂
      πραγματικά σας ζηλεύω με την καλή έννοια που είστε εκεί…
      να περάσετε τέλεια,
      να ξεκουραστείτε,
      ή και να «κουραστείτε» αν αυτό είναι που θέλετε 😉
      και να μαζέψετε όοοοοοση δύναμη και ενέργεια χρειάζεστε για τον χειμώνα που έρχεται..
      να είστε πάντα καλά
      και να περνάτε ακόμα καλύτερα 🙂

      marilia
      14 Ιουλίου 09 στις 23:36

      Ζηλεύωωωωωωωωωωω! Θέλω κι εγώ διακοπέεεεεεεεεεεες! Αλλού, όχι στην Κρήτη, καλε! Θέλω λέωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω! οοοοοοοουάααααααααααααα…

      σνιφ, λιγμ, κλαψ

      amalia
      15 Ιουλίου 09 στις 0:07

      Τι ωραία «φούμαρα»!!Ξέρετε εμάς μας αρέσουν αυτά τα «φούμαρα».Γιατι απο τα άλλα τα αληθινά φούμαρα,έχουμε πήξει.
      Κια συμφωνώ για τους κραδασμούς.Την αίσθηση..την αύρα.Αλλά θέλει ευαίσθητες κεραίες,όπως σωστά τονίζετε.
      Καλά να περνάτε ,παραμυθά μας.(καλή έμπνευση)

      να-τασσσάκι
      15 Ιουλίου 09 στις 3:11

      Λοιπόν μας «πέθανες» στα «φούμαρα» για να γλυτώσεις το κέρασμα;;;;
      :p

      [μπράβο «μάστορα» -δωράκι στο μπαμπά η αναβάθμιση;]
      😉

      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ!!!
      (σιγά να μην περίμενα μέχρι το πρωί, χεχεχε)
      🙂

      Παπαστρατής Ιωάννης
      15 Ιουλίου 09 στις 10:20

      Καλέ τρόμαξα!!!Νόμιζα πως μπήκα σε άλλο site!!!Καλορίζικο!!!Ζηλέψατε από την Κυρία Παραμυθά και μου θέλατε ανανέωση . 🙂 Μπράβο στον cpil.

      Να-τασσάκι τα φιλιά μου.Τέλεια η Κρήτη!!!

      Κρητικές καλησπέρες και φιλιά και στους υπόλοιπους!!!! 8)

      Παπαστρατής Ιωάννης
      15 Ιουλίου 09 στις 10:25

      ΠΑΡΑΜΥΘΑ ΜΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ!!!!Να χαίρεσαι την καλή μας την νΝεράιδα και όλη την αραμυθοοικογένεια.Καλές διακοπές και καλή ξεκούραση!.Βέβαια το να δουλεύεις βλέποντας αυτή την υπέροχη θέα κάθε φορά που σε κουράζει η δουλειά πρέπει να σε χαλαρώνει αμέσως!!!

      Mika
      15 Ιουλίου 09 στις 10:29

      καταρχήν Χρόνια Πολλά και απο δώ για τα γενέθλια σου αγαπημένε μου Παραμυθά, να είσαι υγιής, χαρούμενος και με θετικούς κραδασμούς!!!
      κατά δευτερο η νέα διακόσμηση του «σπιτιού» σας μου αρέσει παρα πολύ!!!!Χρειαζόταν ανανέωση.
      κατά τρίτον συμφωνώ απόλυτα με τους κραδασμούς και τη «ενέργεια» όπως τη λέω εγώ των ανθρώπων και των χώρων που εμποτίζονται από τους ανθρώπους…
      Φιλιά πολλά

      dimitrisp
      15 Ιουλίου 09 στις 12:48

      καλέ μου Παραμυθά χρόνια σου πολλά γεμάτα υγεία και ευτυχία!
      ακόμα πιο όμορφο έγινε τώρα το μπλογκ…φαίνεται θα ζήλεψες λίγο το μπλογκ της καλή μας μάγισας Αιναφετς!!!
      …πιστεύω ότι δύσκολα θα βρει κανείς σε όλο το διαδίκτυο μπλογκ με καλύτερους κραδασμούς από τα δικά σας ιντερνετικά κουκλόσπιτα!
      σας φιλώ όλους και να είμαστε όλοι γεροί πάντα ν’ανταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε!!!

      ανδριάνα
      15 Ιουλίου 09 στις 14:16

      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΓΛΥΚΑ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΕ ΜΑΣ ΠΑΡΑΜΥΘΑ!
      ΜΕ ΥΓΕΙΑ ΚΥΡΙΩΣ ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΡΘΟΥΝ!

      Ανατολή
      15 Ιουλίου 09 στις 15:50

      Πολύχρονος!!!!Πάντα γερός και δυνατός να είσαι αγαπημένε παραμυθά!
      Καλές διακοπές και καλή ξεκούραση!

      Μαρία
      15 Ιουλίου 09 στις 16:11

      Χρόνια πολλά παραμυθουλη ευτυχισμένα παραμυθένια να τα χιλιασεις φιλάκια πολλά! και μεγεια την αλλαγή!

      Μαρία
      15 Ιουλίου 09 στις 16:14

      Παλι καλά βγηκα ένας χαμογελαστός ρόμβος έστω και με γυαλια! χιχιχιχιχιχιιχι!

      amalia
      15 Ιουλίου 09 στις 16:49

      Ωραίες οι αλλαγές.Πολύχρωμες.
      Αλλά…τι κακούλα φατσούλα δίπλα στο όνομά μου!Αν κάποιος μπορεί να με βοηθήσει να την αλλάξω,πολύ θα χαιρόμουνα.
      Χρόνια καλά και δημιουργικά.

      Μαρία
      15 Ιουλίου 09 στις 17:35

      εμενα cpil με βόλεψε γιατί βαριομουν τη διαδικασία οπότε μη νοιαζεσαι! να τον χαίρεσαι κι εσύ!

      Άντρια
      15 Ιουλίου 09 στις 18:31

      Χρόνια πολλά κύριε Νίκο μας!!! Πάντα με υγεία στην ψυχούλα και στο σώμα και το χαμόγελο να μην σας λείψει ποτέ!
      Να είστε πάντα κοντά μας, να κάνουμε την προίκα μας απο τα σεντονάκια σας.
      :-)διότι η μόνη προίκα που μας ωφελεί είναι η γνώση.
      Φιλιά!!

      marilia
      15 Ιουλίου 09 στις 19:09

      Α, ωραία η αναβάθμιση! Το νέο μπανεράκι φοβερό!!! Αλλά και το παλιό με το σαλιγκάρι, τα μήλα, τα πιτσιρίκια και τον Παραμυθά, μπορούμε να το έχουμε κάπου στο πλάι;
      Κάτι χρόνια πολλά είδα… να ευχηθώ κι εγώ με τη σειρά μου και ας μην ξέρω το λόγο…

      Χρόνια πολλά! 🙂 Τούρτα δεν έχει;

      marilia
      15 Ιουλίου 09 στις 21:14

      Ιιιιιιιιιιιιιιιιι!!! Αλήθεια;;;
      Πολύχρονος, υγιής, ευτυχισμένος, δημιουργικός και ό,τι άλλο επιθυμεί! Και… μια κουταλιά (της σούπας) τούρτα για μένα, παρακαλώ! 😉

      σνουποφιλάκι

      ανδριάνα
      16 Ιουλίου 09 στις 13:07

      λόγω φόρτου δουλειάς, τώρα μόλις κατάφερα να διαβάσω το κείμενο… Πολυ μου άρεσαν τα περι κραδασμών… εξηγούν πολλά!! 😉

      Nelli Nezi
      16 Ιουλίου 09 στις 14:32

      Eτσι ντε!! Ελειπε ο Παραμυθούλης που πετάει πάνω στην εικονίτσα! Μόλις την ειδα στην αρχή, αυτό σκέφτηκα! …Ότι …ωραία είναι…αλλά θα μπορούσε να είναι οποιουδήποτε άλλου, αφού πουθενά δεν φαίνεται ο παραμυθάς με τα μαγικά του 🙁

      Μετά, σκέφτηκα να το προτείνω να το βάλει ο Κωνσταντίνος.

      Μετά, σκέφτηκα όμως ότι η ζωγραφιά είναι μάλλον της μαμάς του Κωνσταντίνου, οπότε δεν ήθελα να τα » βάλω » με το σόι όλο, και να φανώ η στριμμένη για άλλη μια φορά 😀 …καταλαβαίνετε, είναι λεπτή η θέση του αναγνώστη 😛

      Oπότε μετά, σώπασα.

      Αααααααααααααλλα σήμερα που το είδα , και πολύ ικανοποιήθηκα, είπα να τα πω , όλα ! χαχχχααχααχχααχαχααχα

      Καλημεροπαραμυθοαγκαλιτσοφιλιάααααααα!! 😀

      Ζαχαρούλα
      21 Αυγούστου 09 στις 12:25

      Σχετικά με το θέμα των «κραδασμών» ή των δονήσεων, όπως το λέω εγώ… Είναι υπέροχο όταν βρεις αυτό ΤΟ μέρος, σπίτι, νησί, χώρος… οτιδήποτε. Για ‘μένα είναι μία περιοχή, εδώ στο νησί μου. Ένα μικρό ορεινό χωριό. Ιστορικά συνδεόμαστε με το χώρο, μέσω του άνδρα μου, αλλά αυτό είναι μάλλον συμπτωματικό (αν βέβαια πιστεύει κανείς στις συμπτώσεις…). Την πρώτη φορά που βρέθηκα εκεί, αισθάνθηκα σα να γυρνούσα σπίτι μου. Και είναι απλώς ένα χωριό, μια περιοχή, όπως χιλιάδες άλλες όμοιες – ή μήπως όχι και τόσο όμοιες;! Τέλος πάντων, από τότε συνδέθηκα με την περιοχή και πηγαίνω συχνά. Μετά τις πρώτες μου επισκέψεις αποφάσισα να ψάξω περισσότερα για την περιοχή. Και ανακάλυψα ότι από «τα παλιά τα χρόνια», που λένε, από τα χρόνια της αρχαιότητας, οι άνθρωποι έχουν χτίσει εκεί δεκάδες ναούς, στην ίδια μικρή περιοχή. Οι εποχές και οι τρόποι λατρείας άλλαζαν, αλλά το σημείο ήταν το ίδιο… Εκεί έκανα το γάμο μου κι εκεί θα βαπτίσω και την κόρη μου, όχι λόγω θρησκείας, αλλά λόγω πνευματικότητας… Οι «κραδασμοί, εκεί, είναι… (ποια είναι η κατάλληλη λέξη, άραγε;!…). Οι «κραδασμοί¨εκεί είναι συμβατοί…

      Fwtino_Asteraki
      23 Αυγούστου 09 στις 14:07

      Καλησπερες καλησπερες!Ομορφο ιντερνετικο φούμαρο 😛 που αμητε αλλο συγουρα σε ταξιδευει τοσο στις φωτο οσο και σε αυτα που εχουμε ηδη ζησει η ζουμε!

      Αυτό για τις σκεψεις οφειλω να ομολογησω οτι δεν το ηξερα..ειμαστε δηλαδη λιγακι σαν ραδιοφωνακι. χιχιχι! 😀

      To θεμα τον «κραδασμων» το εχω συναντησει αρκετες φορες θα ελεγα τοσο σε εκκλησιες σπιτια αρχαιους τοπους καμια φορα-μουσεια..Μερικες φορες δεν ξερω αν εχετε παρατηρισει ακομα και σε σπιτια οταν μπανετε εκτος απ την αισθηση του αγνωστου του κατι εχει και μια ελαφρια μυρωδια,οχι αποσμητικου ,οχι τις μη καθαριοτητας αλλα κατι αλλο κατι το χαρακτηριστικο κατι που πιστευω πως αν δεν το νιωσεις-μυρισεις δυσκολα το καταλαβαινεις!

      Πριν καιρο εβλεπα μια γνωστη εκπομπη που μιλαγε για το αυτο το θεμα εν ολιγης ελεγε και για «φαντασματα» και τετοια αλλα αυτο ειναι αλλο θεμα εδινε ακριβως την σαφης και επιστιμονικη εξηγηση τον «κραδασμων» … Κατι που σε κανει να νιωθεις ισως ανετα η οχι σε ενα σπιτι σε ενα κτησμα η οπουδηποτε αλλου -ασχετα με τους ανθρωπους του-Εδιχνε χαρακτηριστικα μερη οπου ανθρωποι υπερφεραν ενιωσα πονο η μεγαλη θλιψη-π.χ. σε φυλακες οπως χαραλτηριστικα ανεφερεις και παραπανω-και αφησαν εκει κατι το δικο τους κατι απ αυτο που ενιωσαν εκει…Φανταζε πολυ μαγικο ολα αυτα…

      Καλο μεσημερακι σε ολους!! ΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜακιαααααααα! 🙂

Σχολιάστε