Στον Κορυδαλλό

ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ.4

Αυτή η φωτογραφία που βλέπετε, είναι από την επίσκεψή μου, σήμερα Πέμπτη, το πρωί, στο Δέκατο Δημοτικό Σχολείο Κορυδαλλού.  Κανονικά είχα σκοπό να ανεβάσω σήμερα το τελευταίο κεφάλαιο που μετέφρασα από το βιβλίο του Κρισναμούρτι που κάνω αυτόν το καιρό, αλλά η χθεσινή παρουσίαση με συγκίνησε και με εντυπωσίασε (και με εξουθένωσε, χα, χα, χα…)  πάρα πολύ, κι έτσι αποφάσισα να αφιερώσω το σημερινό post σε αυτή την επίσκεψη.
Με εντυπωσίασε γιατί πρώτη φορά σε επίσκεψη σε Σχολείο, παρακολούθησαν την παρουσίαση του «Παραμυθά», τόσα πολλά παιδιά: 250! Βάλτε και τις Δασκάλες και τους Δασκάλους, και τα μέλη του Συλλόγου Γονέων που είχαν οργανώσει την εκδήλωση και θα καταλάβετε.  Ακριβώς αυτό το … «πλήθος» τώρα, είναι που με «εξουθένωσε», όπως σας είπα. Σ’ αυτές τις παρουσιάσεις, τα παιδιά είναι ψιλοάτακτα και κάνουν κάποια φασαρία και καλά κάνουν, κατά τη γνώμη μου. Όμως άλλο είναι η φασαρία να γίνεται από 50 με 100 παιδιά, κι  άλλο να γίνεται από 250!  Στο τέλος πια δεν άντεξα, και για πρώτη φορά μ’ έπιασε το… «δασκαλίστικό» μου κι αγρίεψα  και τρεις  φορές  έβαλα τις φωνές και τα μάλωσα!  Έτσι προς το τέλος της εκδήλωσης είχα γίνει πτώμα!  Άφησα τελευταίο το ότι συγκινήθηκα γιατί θέλω να κλείσω μ’ αυτό. Σε όλες αυτές τις εκδηλώσεις εισπράττω αγάπη, τρυφερότητα κι αθωότητα από τα παιδιά, αλλά τόσο έντονη και σε τόσο μεγάλη ποσότητα, πρώτη φορά. Κι αυτό υπήρχε και στις ζωγραφιές που έκαναν τα περισσότερα και μου χάρισαν -σε όλες σχεδόν έγραφαν ότι με αγαπάνε- και με συγκίνησαν. Έτσι θα κλείσω το post  με τρεις απ’ αυτές τις ζωγραφιές που διάλεξα στην τύχη και θα καταλάβετε.
Και πρώτα το φοβερό καραβάκι του Αλέξανδρου, που είναι φτιαγμένο με χαρτί και βαλμένο πάνω σε μια θάλασσα, ζωγραφισμένη σε ένα άλλο χαρτί.

Alexandros

Το επόμενο είναι μια καρδούλα που την έφτιαξε η Διαμάντω κι έχει πάνω το όνομά της και τον Παραμυθά που κρατάει το μαγικό μολύβι του

Διαμάντω

Και τρίτο και τελευταίο, είναι μια… «κάρτα»  που απ’ έξω είχε το όνομα του παιδιού που την έκανε, του Ηλία, με τη ζωγραφιά ενός σκύλου και το όνομά του και του Παραμυθά. Κι όταν την άνοιγες, είχε γράψει αυτό που βλέπετε! Ε, είναι να μην συγκινηθείς;
Καλό βράδυ.
Π.

ΗΛΙΑΣ

 

 

Σχολιάστε