«Χτυπάω την πόρτα τ’ ουρανού».

Σήμερα είναι η συναυλία του Bob Dylan, εδώ στη γειτονιά μας, στον Κάλαμο. Ο Dylan είναι ο στιχουργός (ποιητής καλύτερα), μουσικοσυνθέτης και τραγουδιστής, που μου άρεσε πιο πολύ από οποιονδήποτε άλλον στα νιάτα μου – κι ακόμα θα ‘λεγα. Σε ένα από τα διαφημιστικά βίντεο για τη συναυλία του στον Κάλαμο, είδα τον Dylan να λέει το τραγούδι  «Knocking on Heavens Door». Αυτό με πήγε 37 χρόνια πίσω! Τον  Bob Dylan, μου τον γνώρισε στην εφηβεία μας ο καλύτερός μου φίλος, ο Άλκης, που σας έχω ξαναγράψει  για ‘κείνον σ’ αυτό το blog, αν δεν το έχετε διαβάσει και θέλετε να το δείτε  κάντε κλικ ΕΔΩ. Το Φθινόπωρο του 1973, κυκλοφόρησε  σε δίσκο το sound track της ταινίας, «Pat Garrett & Billy the Kid», όπου ο Dylan είχε γράψει τη μουσική και τα τραγούδια της ταινίας. Εκείνο τον καιρό ο Άλκης είχε μπει στο Νοσοκομείο. Πήγαινα και τον έβλεπα κάθε μέρα. Ύστερα από καμιά δεκαπενταριά μέρες, με ρώτησε αν είχα αγοράσει τον δίσκο του Dylan με τη μουσική και τα τραγούδια της ταινίας. Του είπα, «Όχι». «Πήγαινε παρ’ τον αύριο», μου είπε, «κι άκουσέ τον».  «Γιατί, αύριο;» τον ρώτησα. «Πάρ’ τον  και θα δεις», είπε. Την άλλη μέρα πήγα και τον αγόρασα. Τον έχω ακόμα. Τον έβαλα στο πικάπ και τον άκουγα. Όταν έφτασα στο δεύτερο τραγούδι,  της Β΄ΠΛΕΥΡΑΣ, το  «Knocking on Heavens Door», κατάλαβα ότι επέμενε να το αγοράσω για να μου πει με αυτό το τραγούδι, ότι σύντομα θα πέθαινε. Πέθανε δύο μέρες μετά, στα 29 του χρόνια. Σ’ αυτό με πήγε πίσω το διαφημιστικό για τη σημερινή συναυλία του Dylan. Κι έτσι είναι που σκέφτηκα να βάλω αυτό το τραγούδι, που μου θύμισε τον καλύτερό μου φίλο και να κάνω μια προσπάθεια να μεταφράσω ελεύθερα τα λόγια του τραγουδιού. Το τραγούδι, όχι σε video clip αλλά μόνο ο ήχος του, όπως το άκουσα τότε, μετά τους στίχους.
Καλό βράδυ.
Π.


ΧΤΥΠΑΩ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ Τ’ ΟΥΡΑΝΟΥ
Βγάλε μου τ’ άστρο του Σερίφη
Δεν μου χρειάζεται άλλο πια
Όλα σκοτεινιάζουν πολύ για να μπορώ να δω
Νοιώθω σαν να χτυπάω την πόρτα τ’ Ουρανού
Χτυπάω, χτυπάω, χτυπάω την  πόρτα τ’ Ουρανού.

Ακούμπα τα όπλα μου στη γη
Δεν μπορώ να πυροβολήσω πια
Εκείνο το μαύρο σύννεφο έρχεται κάτω
Νοιώθω σαν να χτυπάω την πόρτα τ’ Ουρανού.
Χτυπάω, χτυπάω, χτυπάω την  πόρτα τ’ Ουρανού.

[audio:http://www.fileden.com/files/2009/9/2/2562339/BobDylan-KnockinOnHeavensDoor.mp3]

8 Σχόλια στο “«Χτυπάω την πόρτα τ’ ουρανού».”

      Καραπιπέρης Γιάννης
      30 Μαΐου 10 στις 1:04

      Καλά, τι να πρωτοπεί κανείς για τον Robert Allen Zimmerman, ζωντανός θρύλος. Από τις σημαντικότερες μορφές του αιώνα μας, τόσο για τη μουσική όσο και τον ακτιβισμό του.
      Nα αισθάνεσαι τυχερός και περήφανος που στον «γνώρισε» ο Άλκης. Και χάρηκα όταν έμαθα για την φιλία του Άλκη με τον Παντελή Βούλγαρη (συγχωριανός και φοβερός άνθρωπος).

      Ας κρατήσουν οι χοροί λοιπόν και αφήστε τον «τυφώνα» να σας ταξιδέψει:
      http://www.youtube.com/watch?v=xhfWU335aGA&feature=related

      Παναγιώτης
      30 Μαΐου 10 στις 11:57

      Δεν ήξερα ότι αυτό το τραγούδι ήταν του Bob Dylan (τον οποίο μόνο ακουστά είχα). Νόμιζα ότι ήταν των Guns’n’Roses ( Ιεροσυλια θα μου πείτε !)

      Πάντως είναι πολύ ωραίο τραγούδι

      Καραπιπέρης Γιάννης
      30 Μαΐου 10 στις 13:43

      @ Παναγιώτης: χαχαχά! Ιεροσυλία δε λες τίποτα! Μέχρι να ανακαλύψω σοβαρότερα το έργο του Dylan ξέρεις πόσα τραγούδια του είχα ακούσει και δεν ήξερα ότι ήταν δικά του?
      Απλά έχει επηρρεάσει και τον έχουν διασκευάσει άπαντες.
      Θα μπορούσα να γράφω για ώρες γι’αυτόν και τη Joan Baez, αλλά μερικές φορές καλύτερα να ακούμε παρά να μιλάμε.

      Χιλιοαγαπημένο χρόνια τώρα το «it’s all over now, Baby Blue» (το πρωτοάκουσα απο Last Drive):

      http://dai.ly/bBUJ4w

      maria
      31 Μαΐου 10 στις 22:50

      δεν φταίνε οι ηλικίες…η παιδεία και οι συγκυρίες..όσο ζούμε μαθαίνουμε 🙂
      xxx

Σχολιάστε