Ο κήπος με τ’ αγάλματα

Νομίζω ότι πια έχουμε ξεφύγει από το να είναι το blog σκληροπυρηνικά «ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ» και είναι του Παραμυθά που γράφει και βάζει ό,τι θέλει, «κατά που φυσάει ο άνεμος» όπως είχα πει. Έτσι, μετά τη ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ, να σήμερα κι ένα απόσπασμα από τον ΚΗΠΟ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ που είπατε. Θα δείτε την αρχή του πρώτου επεισοδίου και, καθώς υπάρχουν και οι τίτλοι του, δεν χρειάζεται να μπω σε λεπτομέρειες για το ποιοι το έκαναν. Να πω μόνο ότι γυρίστηκε το καλοκαίρι του 1979 και άρχιζε να παίζεται το χειμώνα της ίδιας χρονιάς. Επίσης, όσοι ακούτε ραδιόφωνο, το κοριτσάκι μετά τον τίτλο, «Μουσική Σταμάτης Σπανουδάκης», ναι: είναι η Κλεοπάτρα Φυντανίδου, παραγωγός του BEST RADIO σήμερα. Δυστυχώς, τότε δεν ήξερα και την άλλη αγαπημένη μου παραγωγό του BEST, Αφροδίτη Σημίτη, για να την δείτε κι αυτήν ως γλυκό μικρό κοριτσάκι.
Θα χαρώ πάρα πολύ αν κάποιο από τα παιδιά που έπαιζαν τότε στο σήριαλ, δει το blog και μου γράψει.
Καλό Σαββατοκύριακο – αν κι έχω στο νου μου να σας γράψω κάτι.
Σας φιλώ πολύ
Π

ΥΓ: Το βίντεο θα μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ.

34 Σχόλια στο “Ο κήπος με τ’ αγάλματα”

      diogenisa
      17 Μαρτίου 07 στις 7:18

      Είδα που λένε κάποιοι για «συνάντηση»
      Μα ήδη έχει οριστει!

      ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΑΠΡΙΛΙΟΥ ώρα 12.30

      ΝΙΚΟΣ ΠΙΛΑΒΙΟΣ- ΠΑΙΔΙΚΟΣ IANOS. Ο IANOS και οι εκδόσεις ΜΙΛΗΤΟΣ παρουσιάζουν τον πιο γνωστό παραμυθά της ελληνικής τηλεόρασης, Νίκο Πιλάβιο.
      Φορώντας το μαγικό του γιλέκο θα πετάξει μέσα από τον Παιδότοπο του βιβλιοπωλείου σε μία περιπέτεια που μοιάζει με παραμύθι. Είσοδος ελεύθερη

      Φιλιά και καλή ΑΝΟΙΞΗ σε όλους μας
      (χθές μπήκε επισήμως….)

      Νίκη
      17 Μαρτίου 07 στις 12:19

      Ευχαριστούμε για τον «κήπο με τα αγάλματα»!

      Θα είμαι σίγουρα 21/04 στον Ιανό!!!

      lpanos
      19 Μαρτίου 07 στις 7:47

      Αν και η εκδήλωση ισχύει, δεν είναι περίεργο που ο αγαπημένος μας Παραμυθάς δεν ανέφερε κάτι εδώ; Ίσως να μην είχε κάτι τέτοιο υπ’ όψη του.

      Σε κάθε περίπτωση, ραντεβού στον Ιανό (και αν υπάρχει και άλλη συνάντηση, ΚΑΙ στον Ιανό)

      Κωνσταντίνος
      19 Μαρτίου 07 στις 18:20

      Αγαπημένε μας παραμυθά πως μπορούμε να επικοινωνήσουμε μαζί σου?

      Πρόκειται να γίνει μία δραστηριότητα από το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων στις 31 Μαρτίου και 1 Απριλίου 2007, όπου θα έρθουν στην Αθήνα, 3000 παιδιά (Λυκόπουλα), ηλικίας 7-11 ετών για να γιορτάσουν τα 75 χρόνια της ύπαρξής τους στην Ελλάδα.Παιδιά από όλη την Ελλάδα, από την Αλεξανδρούπολη μέχρι την Κάλυμνο και τη Ρόδο, από την Κρήτη μέχρι και την Κέρκυρα. Ακόμη και από την Αίγυπτο.

      Το Σάββατο 31 Μαρτίου το απόγευμα, όλα τα παιδιά θα βρίσκονται σε μία μεγάλη γιορτή , που θα πραγματοποιήσουμε στο Κλειστό Στάδιο του Φαλήρου, η οποία θα κλείσει με τη διήγηση μιας ιστορίας.

      Αυτή την ιστορία, θα θέλαμε να τη διηγηθείς εσύ, στα 3000 παιδιά που θα είναι συγκεντρωμένα στο Στάδιο.

      Σε παρακαλούμε, να μας πεις πως μπορούμε να επικοινωνήσουμε μαζί σου, για να σε ενημερώσουμε για αυτή μας την πρόταση…

      Για τον Κλάδο Λυκοπούλων της Γενικής Εφορείας του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων

      Κωνσταντίνος Μπάζας

      dakis
      19 Μαρτίου 07 στις 21:10

      Osa xronia ki an perasoun, oute i mousiki titlwn, oute kai ekeino to finale mporei efkola na ta ksexasei kapoios.

      Na’ sai panta kala, paidike mas file!

      jackalman
      25 Μαρτίου 07 στις 2:18

      Kαθώτι γεννημένος το 1979 το Κήπο με τα Αγάλματα δεν τον θυμάμαι καθόλου. Θυμάμαι όμως ξεκάθαρα τον έξοχα κινηματογραφημένο Θησαυρό της Βαγίας (Της Ζωρζ Σαρρή με μουσική του ????).
      Αγαπητέ κε Πιλάβιε διάβασα στο βιογραφικό σας και για μια σειρά σας τον Κάπτεν Σβούρα… έχω στη μνήμη μου χαραγμένη μια σειρά με ένα αγοροκόριτσο αρχηγίνα ενός τσούρμου παιδιών και τις περιπέτειες της σε ένα ηλιόλουστο χωριό της Ελλάδας μας… μήπως είναι το ίδιο.
      Την Ιόλη ποιός να την ξεχάσει με αυτή την ανεπανάληπτη εισαγωγή με τον ήλιο που δύεει και την φιγούρα της να διαγράφεται κοιτώντας την θάλασσα.
      Ένα άλλο που θυμάμαι ήτανε μια σειρά με τον Σταύρο Ξενίδη που είναι χειρούργος και αποφασίζει να κάνει το ρόλο του βοηθητικού δασκάλου σε ένα παιδί της επαρχίας

      Ήτανε υπέροχα χρόνια

      A Driver Under Influence
      26 Μαρτίου 07 στις 1:10

      Το πρωτο επεισοδιο ειχε προβαλλει και το φεστιβαλ κινηματογραφου της θεσσαλονικης πριν δυο τρια χρονια σε μια τιμητικη προβολη για τον Βουλγαρη η κατι τετοιο, ηταν οντως συγκινητικη η στιγμη που ακουσαμε αυτην την μουσικη ξανα μετα απο τοσα χρονια…

      ΣΤΕΛΙΟΣ
      28 Μαρτίου 07 στις 9:51

      Αγαπητέ Παραμυθά,

      Αμέσως μόλις έμαθα ότι έχεις δημιουργήσει ιστοσελίδα έσπευσα να την επισκεφθώ. Η συγκίνηση είναι μεγάλη. Απίστευτες αναμνήσεις, παιδικές παρέες με συντροφιά τα παραμύθια και τις σειρές σου. Με τι σειρές και με τι μουσικές μεγαλώσαμε Θεέ μου! Και με τι μεγαλώνουν τα παιδιά μας…

      Να είσαι πάντα καλά!

      Υ.Γ. Συγγνώμη για τον ενικό αλλά… σε ξέρω τριάντα χρόνια και ας μη με ξέρεις καθόλου! Είναι ενικός ευγενείας!

      Lander
      29 Μαρτίου 07 στις 11:25

      Πω πω μνήμες…. Πώς πέρασαν τα χρόνια, πώς αλλάξαμε και όπως είπα και σε άλλο μου post, πώς άλλαξε η τηλεόρασή μας από τότε αγαπητέ μου Παραμυθά….
      Τόση αθωώτητα στα μάτια των παιδιών τότε πού μπορείς να την συναντήσεις σήμερα; Πώς να μπορέσεις να βρείς στις μέρες μας σειράς σαν τον Κήπο με τα αγάλματα; Αν δει κανείς τους συντελεστές της σειράς σήμερα σίγουρα θα τον πιάσει μελαγχολία…. Σκηνοθεσία Παντελής ΒΟύλγαρης, Μουσική Σταμάτης Σπανουδάκης και τόσοι άλλοι….
      Φίλε jackalman ο Θησαυρός της Βαγίας προβλήθηκε σε επανάληψη πριν απο μερικά χρόνια σε ώρες… καλύτερα να μην το κουβεντιάσω!
      Αγαπητέ μας Παραμυθά κάνε ό,τι περνάει από το χέρι σου προκειμένου να δουν τα παιδιά μας πώς μεγαλώσαμε!

      Anthi
      6 Μαΐου 07 στις 0:56

      «O κήπος με τα αγάλματα!!!» δεν το πιστεύω!!! Αυτό ήταν το αγαπημένο μου, αλλά πραγματικά δεν είχα ιδέα ότι έγινε το 1979!! Μάλλον εγώ το θυμάμαι από επαναλήψεις που ισως είχαν γίνει γιατί το 79 ήμουν δεν ήμουν τεσσάρων! Το δάκρυ πάει σύννεφο σήμερα και δεν μπορώ να ξεκολλήσω από την οθόνη! Αν και έχει υποθεί ήδη χίλιες φορές χίλια ευχαριστώ για τις υπέροχες στιγμές που ζήσαμε τότε μικρά παιδιά αλλά και γι αυτές που ζούμε και πάλι μαζί σου αγαπημένε μας παραμυθά!!

      Χρήστος
      28 Μαΐου 07 στις 20:30

      Η ίδια διακριτική μελαγχολία όπως και τότε, βλέποντας τα παιδιά και τ’αγάλματα κι ακούγοντας τη μουσική των τίτλων έναρξης.
      Και, όπως τότε… τα μάτια κλείνουν κι ανοίγουν, για να δουν τους κόκκινους κύκλους στον ήλιο.
      Η μηχανή του χρόνου.
      Ευχαριστούμε.

      (Τελικά εμείς τα γερόντια των 30 και κάτι είμαστε πολύ τυχεροί. Τα παιδικά μας χρόνια ζυμωθήκανε από σας με μια τηλεοπτική αισθητική που έχει εκλείψει. Ζω χωρίς τηλεόραση εδώ και οκτώ χρόνια. Και βλέποντας τώρα την ομορφιά εκείνων των τηλεοπτικών προγραμμάτων χαίρομαι που δεν έχω τηλεοπτική συσκευή. Η αποχή από τη σημερινή τηλεοπτική μιζέρια είναι ο μικρός δικός μου φόρος τιμής στην τοτινή ομορφιά.)

      ΧΡΙΣΤΙΝΑ
      6 Ιουνίου 07 στις 21:23

      ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΟΤΑΝ ΤΟ ΕΙΔΑ ΤΟ ΒΙΝΤΕΑΚΙ Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΕΚΛΑΨΑ ΤΟ ΗΘΕΛΑ ΤΟΣΟ ΜΑ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΔΩ ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΥΠΕΡΟΧΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΘΑ ΕΔΙΝΑ ΟΣΟ ΟΣΟ ΝΑ ΕΙΧΑ ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ ΧΙΛΙΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

      Τριαντάφυλλος
      18 Ιουνίου 07 στις 17:19

      Σας κουβαλάω, κε. Πιλάβιε…

      στα χρόνια μου, στη μνήμη μου, στα γέλια μου και στα ορθάνοιχτα μάτια, του δέους και της απορίας, με τα οποία εξερευνούσα τον κόσμο των παιδικών μου χρόνων…

      Πόσο τυχερός αισθάνομαι για αυτά τα υλικά ονείρων με τα οποία χτίσαμε τον κόσμο μας…Και πόσο λυπάμαι που τα σημερινά παιδιά έχουν χάσει πλέον για πάντα το εισιτήριο για κόσμους τόσο μαγικούς, όσο του ‘Κήπου΄και της ΄Βαγιας΄..

      Είμαι ένας από τους τυχερούς που έχουν σε βινύλιο το soundtrack του ΄Κήπου΄, που είχε βγει τότε σε 100 νομίζω αντίτυπα.. Τ’άκουγα περιστασιακά, καθώς μεγάλωνα, όμως ποτέ δε μου είχε δοθεί η ευκαιρία να ξαναδώ τους τίτλους της σειράς, όπου τόσο αρμονικά παντρεύεται η μουσική του Σταμάτη με τα πλάνα των αγαλμάτων…

      Εκ βαθέων ευχαριστίες…

      Παναγιώτης
      27 Ιουνίου 07 στις 1:53

      Λοιπόν, αγαπημένε μου παραμυθά, το έχω «λιώσει» το pc μου και συνεπώς χαλάω και το bandwith της σελίδας σου! Έχω δει αυτό το βίντεο ΠΑΑΑΑΑΑΑΑΑΡΑ πολλές φορές! Πως θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε αυτή τη σειρά σε VHS ή σε DVD; Ξέρεις πόσες φορές έχω πάρει τη Ραδιοτηλεόραση και τους παρακαλάω να βάλουν αυτή τη σειρά σε DVD; Αυτή και ο «θησαυρός της Βαγίας», κρύβουν μέσα τους όλα μου τα παιδικά χρόνια.
      Σε παρακαλώ (φαντάζομαι εκ μέρους πολλών απο εδώ μέσα και απο εκεί έξω), να μας δώσεις τη δυνατότητα να τα αποκτήσουμε…
      Δε θα το πούμε σε κανέναν!
      Φιλάω σταυρό!!!!!!!!!!!!

      Χρυσοθέμις
      27 Ιουνίου 07 στις 10:39

      Θεέ μου!Νομιζω ότι ξαφνικά είδα να περνουν από μπροστά μου τα παιδικά μου χρόνια, τότε που όλα τα παιδιά της γειτονιάς τρέχαμε στα σπίτια μας για να δούμε αυτές τις σειρές στην κρατική τηλεόραση.Τι αναμνήσεις…αξέχαστες…συγκινήθηκα πολύ.Ευχαριστώ!

      akis
      19 Ιουλίου 07 στις 23:53

      eilikrina kai egw thelw na mathw oti kikloforoun, o kipos me ta agalmata, o thisavros tis vayas , ta ksilina spathia se dvd. giati den ta vazei i ert estw sta digital? meta ro anoigma tou programatos «ert» perimename pws kai pws na akousoume to «nanana» twn paidiwn apo ta agalmata. kai meta oli i geitonia kaname anaparastasi tou epeisodeiou moirazwntas metaksi mas tous rolous.

      efxaristoume paramitha gia to remake 30 xronia meta.

      Kostis
      9 Αυγούστου 07 στις 11:44

      Θεέ μου!!!
      Ο κήπος με τα αγάλματα!!!! Παρ’όλο που γεννήθηκα το 1978 τις θυμάμαι όλες αυτές τις σειρές σαν χθές. Πιθανόν από τις επαναλήψεις στις αρχές της δεκαετίας του 80. Βλέποντας πάλι το βίντεο αυτό, θυμήθηκα κάθε λεπτομέρεια, ήξερα ακόμα και τί εκφράσεις θα κάνουν αυτά τα παιδάκια!!!!
      Θυμάμαι μάλιστα, πως όταν είδα τον Θησαυρό της Βαγίας, είχα βάλει τους γονείς μου να με παν ταξείδι στην Αίγινα!!!
      Παραμυθά μας, πώς μπορούμε να αποκτήσουμε αυτές τις θαυμάσιες σειρές? τι κρίμα να μην έχω βίντεο τότε :ο)
      σε παρακαλούμεεεεεε κάνε κάτι. Ή τουλάχιστον πες μας ένα τρόπο.

      Χρήστος
      4 Σεπτεμβρίου 07 στις 20:15

      Ευτυχώς, και τα δικά μου παιδικά χρόνια είναι γεμάτα από παρέες που τρέχουν ντάλα μεσημέρι στους δρόμους και ‘ενοχλούν’ κάποιους γείτονες. Πάνε χρόνια που έχω ν’ ακούσω παρέες παιδιών να φωνάζουν γελώντας και γείτονες να γκρινιάζουν κρυφογελώντας. Ίσως τα παιδιά (τα καταντήσαμε να) είναι πολύ απασχολημένα με την τηλεόραση και τα RPG, δεν ξέρω…
      Τέλος πάντων, μου θυμίσατε πολλά, αγαπητέ μου Παραμυθά. Πολλά και όμορφα. Θα ήθελα και εγώ κάποια στιγμή η δημόσια τηλεόραση να εκμεταλλευθεί το αρχείο της.
      Αλλά το βασικό είναι ότι θέλω απλά να σας ευχαριστήσω που τότε βάζατε φωτιά στην παιδική μου φαντασία. Αυτή η φωτιά δεν έσβησε ποτέ. Να είστε σίγουρος!

      Γιώτα
      29 Σεπτεμβρίου 07 στις 13:38

      Αχ! Αχ! Και εγώ τα ίδια θα πω.Πως μεγαλώσαμε με τις σειρές σου καλέ μας παραμυθά και πόσο συγκινήθηκα οταν σε βρήκα.Πως το 99% της ελληνικής τηλεόρασης σήμερα είναι σκουπίδια. Και αν γίνεται να προβάλλεις περισσότερο κήπο με τ’ αγάλματα και θησαυρό της βαγίας.Είναι σειρές ανεπανάληπτες και σπάνιες απ’ ότι ξέρω! Κάντο για τα παιδιά μας.Please!!!!!!!!! Nα είσαι πάντα καλά και να χαίρεσαι την οικογενειά σου.

      αθηνά
      5 Μαρτίου 08 στις 12:26

      akou ti m evale na skefto apo to pouthena ta mialoudaki mou ,ton kipo me t agalmata pou evlepa mikri kai m epiase mia nostalgia.»More den psaxno sto internet mpas kai vro tipota» skeftika kai nato! Diavasa oti pezotan to 1979 kai trelathika giati imoun molis 4 eton kai thimame apisteftes leptomeries apo tin sira akoma kai simera.Gia na afisi to simadi tou auto to ergo se ena toso mikro pediko mialoudaki tha mprepi na to dimiourgisan magi kai ksotika,neraides kai aerika. EYGE!!!!

      Μαρία
      2 Μαΐου 08 στις 19:42

      Φοβερό φίλε μας Παραμυθά, ευχαριστώ πάρα πολύ, ξύπνησες αναμνήσεις…

      Η μουσική βρε παίδες υπάρχει πουθενά να την αποκτήσουμε?
      Εκλιπαρώ!!

      Eυφροσύνη
      2 Ιουλίου 08 στις 15:57

      φίλε μου παραμυθά ώς παιδί αγάπησα την σειρά ο κήπος με τ’ αγάλματα, ώς ενήλικη πιά μου έχει αφήσει μιά γλυκιά ανάμνηση όμορφων παιδικών χρόνων. Η κατάσταση που επικρατεί στην σημερινή τηλεόραση με κάνει να αγαπώ πιο πολύ την συγκεκριμένη σειρά και όχι μόνο. Επειδή έχω και εγώ παιδί θα ήθελα να την δει και να την αγαπήσει όπως την αγάπησα και εγώ

      που θα μπορούσα να βρώ την σειρά?

      ευχαριστώ

      Σπύρος Τ
      17 Οκτωβρίου 08 στις 12:39

      Με πήραν τα δάκρια!!!
      Είναι σαν να βρίσκομαι εκει!
      Γεννημένος το 1970 βίωσα για τα καλά αυτή την σειρά. Η παιδική μου ηλικία ήταν σαν εκείνων των παιδιών. Έκανα τα ίδια σχεδων πράγματα με τα παιδιά στο χωριό μου (εκτός απ’ το να βρω αγάλματα)!
      Ω Θεέ μου. Τι γλυκιά νοσταλγία, αλλά και θλίψη, γιατί σαν κοιτάζω την 10χρονη κόρη μου να βιώνει αυτήν την τρέλλα του τώρα, τα βάζω με τον εαυτό μου για την επιλογή μου να ζήσω σε αυτή την πόλη.
      Σκέφτομαι να μια ζωή σε ένα νησί, όπου θα παιζει με τα άλλα παιδιά, οπώς εκείνα στο έργο. Να τρέχουν ελευθερα στα σοκάκια με και να τα ξέρουν όλοι στο χωρίο, όπως και εμάς τότε. Μήπως όλα ατά που σκεύτομαι είναι λάθος! Μηπως αυτό που σκεφτομαι ως ιδανικό αφορά μια άλλη εποχή!!!

      Πως μπορώ να αποκτήσω σε DVD όλα τα επεισόδια της σειράς?

      Με εκτιμηση
      Σπύρος Τ.

      Musiclover fanis
      9 Δεκεμβρίου 08 στις 2:51

      Tha po apla ena bravo sto atomo pou evale afto to videaki.
      Tha po ena euxaristo giati edose tin eukeria na to do meta apo tosa xronia pou psaxno tin sira k den boro na tin vro pouthena.
      Aftos o ekentrikos ixos mou tripise ta paidika aftia mou tou tote pou antixoun sta aftia mou akoma k simera.

      Tha ithela na matho apo pou boro na agoraso katevaso kati telos panton tin oli sira.
      Nomizo oti tis aksizi ksexoristi thesi stin tainiothiki tou ka8enos mas.
      Euxaristo poli ~ Antio mikre alexi.. Na eisai kala ekei pou pas ~

      ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ - ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ Π./ΚΕΡΚΥΡΑ
      28 Φεβρουαρίου 09 στις 9:53

      Όπως και μια φίλη παραπάνω, μέσα σε μια αναλαμπή του μυαλού μου θυμήθηκα το κήπο με τα αγάλματα και είπα να το ψάξω..Περιτό να σας πω για τη συγκίνηση που ένιωσα και για τα δάκρυα μου που δεν μπορούσα να τα σταματήσω με τίποτα..Αν και γεννημένη το 77 θυμάμαι αρκετά από τη σειρά και αυτό σίγουρα δεν είναι τυχαίο.
      θα σας ευχαριστήσω από τη καρδιά μου για τη χαρά που μου δώσατε και συγχρόνως θα εκφράσω τη λύπη μου για τα παιδιά του σήμερα που χάνουν τόσα «επεισόδια».. πραγματικά ήμασταν τυχεροί!

      θα ήταν μεγάλο δώρο για όλους αν μπορούσατε να μας βοηθήσετε να βρούμε τα επεισόδια

      -έχετε την αγάπη μας..

      ολγα
      29 Δεκεμβρίου 09 στις 0:40

      αγαπημενε μου παραμυθα,ειλικρινα δεν πιστευα οτι υπαρχει ιστοσελιδα με ολες τις σειρες με τις οποιες μεγαλωσαμε.ειμαι 32 ετων και αποψε πραγματικα γυρισα πισω σ’εκεινα τα ανεμελα χρονια.πισω στην πραγματικη αθοωτητα.μεσα απο την καρδια μου σ’ευχαριστω για εκεινα τα χρονια.

      Βασιλης
      20 Ιουνίου 15 στις 22:24

      Εγώ πάλι που είμαι γεννημένος το 1979 θυμάμαι αμυδρά τον κήπο με τα αγάλματα, την μουσική όμως του Σπανουδάκη και την αρχή που έδειχνε τις κόρες και τους κούρους όπως και τα παιδάκια το θυμάμαι. Μόλις είδα την αρχή θυμάμαι μια σκηνή που την είδα με τον μπαμπά μου (ο οποίος κοιμήθηκε) Πολλές αναμνήσεις..

Σχολιάστε