Κινέζα… Μαγιονέζα… Πινέζα… Ανέζα.

Σήμερα παρ’ όλη τη ζέστη, επειδή μ’ έχετε βάλει στην πρίζα, πήγα στην ΕΡΤ να δω τι υπάρχει στην ταινιοθήκη από τα nikohiliopodarousa.jpgπαλιά παιδικά προγράμματα. Λοιπόν… Και για ν’ αρχίσουμε από τον ΠΑΡΑΜΥΘΑ: υπάρχουν τα 27 έγχρωμα επεισόδια, αλλά μάλλον κατεστραμμένα, χωρίς πολλές πιθανότητες να φτιάχνονται. Όλα τα σήριαλ, επειδή είχα μανία να τα κάνω σε φιλμ, είναι άψογα διατηρημένα. Ξέρετε: «Κήπος με τα’ αγάλματα», «Ο θησαυρός της Βαγίας», κ.λπ. Η Φρουτοπία είναι στη θέση της ολόκληρη, και οι δύο κύκλοι, αλλά από τη ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ δεν έχει μείνει τίποτα, μόνο τα θέματα της γιατί κι αυτά – τα περισσότερα – τα έκανα σε φιλμ. Στη μνήμη, λοιπόν, της ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ, ένα τραγούδι από εκεί με την Ορχήστρα των Ζώων, που έχει τίτλο, «Χτύπα τα πόδια σου Κινέζα». Το αφιερώνω με όλη μου την καρδιά σε ένα – τότε – γλυκό κοριτσάκι, που το λένε Ανέζα, και μικρή την φωνάζανε «πινέζα».Σας φιλώ γλυκά.
Π.

Μπορείτε να κατεβάσετε το βίντεο από εδώ.

24 Σχόλια στο “Κινέζα… Μαγιονέζα… Πινέζα… Ανέζα.”

      natassaki
      26 Ιουνίου 07 στις 17:34

      Αχ, Παραμυθά μου! Καλά και κακά νέα μαζί! Δηλαδή έχουμε ελπίδες να ξαναδούμε “Κήπο με τα’ αγάλματα”, “Το θησαυρό της Βαγίας”, και την αγαπημένη Φρουτοπία; Αχ, τι καλά! 🙂

      Να σου συμπληρώσω μόνο ότι η «Κινέζα στη μαγιονέζα» είναι ένα υπέροχο τραγούδι της Λένας Πλάτωνος από την – αγαπημένη της γενιάς μου – ραδιοφωνική «Λιλιπούπολη» & τραγουδά η ίδια και ο Αντώνης Κοντογεωργίου.

      Μεσημεριανό -δροσερό – φιλί 🙂

      theodoro
      26 Ιουνίου 07 στις 18:51

      μήπως θα μπορούσατε να μου στείλετε σας παρακαλώ το μέιλ σας που κάτι θάθελα να σας στείλω? Δεν το βρίσκω πουθενά στο blog.

      Χρήστος
      26 Ιουνίου 07 στις 19:39

      Αγαπημένε μου παραμυθά,

      Είμαι και εγώ ένα μικρό παιδάκι (33 χρονών), δάσκαλος με ένα μικρό κοριτσάκι 2 χρονών στην αγκαλιά. Πράγματι, δεν υπάρχουν αξιόλογες παιδικές εκπομπές που θα μπορούσαμε να εμπιστευτούμε για τα παιδιά ή τους μαθητές μας.

      Στην ιστοσελίδα του σχολείου την οποία επιμελούμαι, θα βρεις αρκετό υλικό όπως για τον Αντ. Σαμαράκη, τον Αγ. Κοσμά τον Αιτωλό, το Μουσείο Αρχαίων Ολυμπιακών Αγώνων.

      Παραμυθά μου, θα ήθελα αν μπορούσες να μου έστελνες κάποιο υλικό από τον κήπο με τα αγάλματα (εκτός από το βίντεο που έχω ήδη κατεβάσει) ή ό,τι έχεις κάνει σχετικά με τα μουσεία. Έχω μεγάλη αγάπη για αυτόν τον τομέα.

      Αν δεις τη δουλειά μας, θα καταλάβεις. Επίσης αν έχεις κάτι σχετικό από την Ευγενία Φακίνου, η οποία υπέροχα έχει περιγράψει στην Αστραδενή της μια σκηνή μέσα σε μουσείο. Πριν από λίγο διάβασα και το άγαλμα που κρύωνε του Χρήστου Μπουλώτη. Με συγκίνησε ιδιαίτερα. Το έκανα δώρο και στους μαθητές μου.

      Αυτά, να μη σε κουράζω περισσότερο. Κάνε κάτι αν μπορέσεις και ασχοληθείς μαζί μου.

      Γεια σου. Χρήστος-Πύργος

      Σεμέλη
      26 Ιουνίου 07 στις 20:58

      Μα!! ή μαντέψατε τη σκέψη μου ή εγώ τη δική σας !!
      γαιτί σήμερα μπαίνοντας εδώ, ήθελα να σας ζητήσω να ψάξετε τι υπάρχει από τις δικές σας παλιές εκπομπές για να ζητούσαμε από την ΕΡΤ να τα ξαναπροβάλλει…
      αν υπάρχουν κάποια που μπορούν να ξαναπροβληθούν μπορούμε όλοι μαζί απο δω να ‘μαζευτούμε’ και να τους το ζητήσουμε!! (θα φωνάξω ενισχύσεις!!! 🙂 )

      🙂

      Ανέζα
      26 Ιουνίου 07 στις 22:13

      Ένα δάκρυ, ένα χαμόγελο και όλη μου η αγάπη για αυτήν την παρέα εδώ. Συγχωρέστε με, που δεν μπορώ να πω πολλά…

      Yiannis K.
      26 Ιουνίου 07 στις 22:47

      all times classic 🙂 oute pou thymamai poses fores trexame vrady sti geitonia pera dwthe kai tragoudousame to refren, oli i parea, dynata exw apo to spiti ekeinwn pou mas fwnazan kai de mas afinan na paixoume 🙂

      se periptwsi pou sas exei faei i zesti nyxtiatika kai den xerete ti na kanete..

      tha ithela na sas thymisw afta ta yperoxa vradyna bania me kithara kai kali parea.

      osoi boreite kante mia dokimi kai den tha xasete 😉

      despina
      26 Ιουνίου 07 στις 23:39

      Πως να μην είναι η αγάπη μας για εσένα, καλέ μας Παραμυθά, μεγάλη? Κάθε τόσο ξυπνάς μέσα μας αναμνήσεις που ούτε φανταζόμασταν ποτέ ότι υπήρχαν! Ξαναζωντανεύεις την παιδική μας ηλικία! Κάθε τόσο και από λίγο… Φιλιά πολλά «παππουλοπατέρα»!!!!

      Dakis
      27 Ιουνίου 07 στις 14:08

      Δηλαδή μετά από καμιά εικοσαριά χρόνια το μόνο που θα έχει μείνει όρθιο στην ΕΡΤ, και θα βλέπουμε εκπομπές – αφιερώματα, θα είναι οι εκπομπές της Δρούζα, του Βαλλιανάτου, και τα άπαντα από το » Με αρετή και τόλμη»;
      Ω, ρε φίλε… Μπλέξαμε άσχημα…

      Rouvi
      27 Ιουνίου 07 στις 15:12

      Παραμυθά μας! Καλέ μας άνθρωπε, υπάροχη παρέα μας τόσων χρόνων πριν, πόσο χαίρομαι που σε βρίσκω! Πόσο παράξενο και συνάμα όμορφο, να μοιραζόμαστε νοερά τόσα πράγματα, εδώ και τόσα χρόνια! Σε διαβάζω με ευχαρίστηση, και σε ευχαριστώ που είσαι εσύ! Καλή συνέχεια σε ό,τι κάνεις.. Θα είμαστε μαζί σου!

      Lander
      28 Ιουνίου 07 στις 10:06

      Ο «Κήπος με τ αγάλματα» και ο «Θησαυρός της Βαγίας» ολόκληρα; Κάνε κάτι και γρήγορα Παραμυθά μας γιατί η ΕΡΤ το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τα προβάλει…. ξημερώματα καθημερινές ή στο ψηφιακό της που προβάλεται μόνο σε Αθήνα, Βόλο και Θεσσαλονίκη!
      Τι μνήμες ξύπνησαν πάλι μέσα στη ζέστη….

      Θεοδώρα
      28 Ιουνίου 07 στις 12:18

      Αγαπημένε Παραμυθά,
      ένα πράγμα έχω να πω για την ΕΡΤ: ΑΙΣΧΟΣ!!!
      Είναι δυνατόν να αφήνουν να καταστρέφεται ο κόπος, η επίπονη προσπάθεια τόσων ανθρώπων, αντί να διατηρούν τα αρχεία και να τα προφυλάσσουν από τη φθορά; Τι άλλο να πω; Δημόσιο forever…
      Τουλάχιστον εσύ κάνε ότι περνά από το χέρι σου, ώστε κάποια στιγμή να ξαναδούμε κάποια από αυτά τα αριστουργήματα για παιδιά που με τόση αγάπη δημιούργησες (ή τουλάχιστον να ΥΠΑΡΧΟΥΝ κάπου).
      Είμαι πάντως πολύ θυμωμένη με αυτούς τους ΑΝΟΗΤΟΥΣ (επιεικώς!) στην ΕΡΤ.
      Ποιός ή ποιοί είναι υπεύθυνοι του αρχείου; H μήπως κοιμούνται όλοι τους; Τα έχω πάρει άσχημα!
      Τουλάχιστον έσυ μας δίνεις ελπίδα.Μεγάλη παρηγοριά για όλους εμάς!
      Να είσαι ΠΑΝΤΑ καλά…

      Με πολλή αγάπη,
      Ντόλλυ

      Ειρήνη Κ.
      28 Ιουνίου 07 στις 16:17

      Αγαπημένε μας Παραμυθά,

      Θα συμφωνήσω και εγώ με την Θεοδώρα καθώς και με την/τον Lander. Θα ήταν καλό να σκεφτούμε ίσως αν μπορούν να γίνουν κάποια dvd, με τα αγαπημένα μας… («Κήπος με τα αγάλματα» , “Ο θησαυρός της Βαγίας”, «Το καπλάνι της βιτρίνας» …) τα οποία θα μπορέσουν να περάσουν και στις επόμενες γενιές που τώρα το μόνο που παρακολουθούν είναι «πως να σκοτώσετε τον διπλανό σας» και άλλα κατασκευάσματα τέτοιου περιεχομένου.
      Θα σας παρακαλούσα και εγώ θερμά να κάνουμε κάτι για να μπορέσουμε να ξαναδούμε αυτές τις υπέροχες σειρές, και αν χρειαστείτε ενισχύσεις, εδώ είμαστε!!

      Πολλά φιλιά
      Ειρήνη Κ.

      giorgos
      28 Ιουνίου 07 στις 23:40

      Αγαπητε παραμυθα συμφωνω με την Ειρήνη Κ dvd οι σειρες γιατι αν μεινουν στην ερτ κλαφτα χαραλαμπε
      θα γινουν και αυτες αναμνησεις οπως πολλες σειρες
      που καταστραφηκαν εκει dvd και γρηγορα πριν ναναι
      αργα

      κανε οτι μπορεις σε παρακαλω γιατι θα ειναι εγκλημα να χαθουν

      Ενα απο τα χιλιαδες εγγονια σου.

      Fotis
      30 Ιουνίου 07 στις 12:12

      Geia se olous. Ektos apo ton Kipo me ta agalmata, ton thisavro tis Bagias, thymamai kai kati alles ekpompes pou eblepa tote. Ton kapetan Svoura, tin Ioli kai tin Ifigeneia (ena prasino palio leoforeio itan). Ta thumatai allos kaneis?

      αυτόματος
      30 Ιουνίου 07 στις 14:05

      Παιδια, μην τα βαζετε με τους/τις υπευθυνους αρχειου – παντου τα ιδια συμβαινουν! Θυμαμαι εναν φιλο ενος καλου φιλου ο οποιος δουλευε στο πολωνικο ραδιοφωνο & ετρεχε να σωσει ο,τι σωζοταν απο το μουσικο αρχειο εποχης ’60 (το οποιο πετιοταν στα σκουπιδια με συνοπτικες διαδικασιες). Το θεμα ειναι κατα ποσο μπορουμε *εμεις* να βοηθησουμε σε κατι: η απλουστερη (;) επιλογη για τον παραμυθα θα ηταν να σωθει ο,τι σωζεται & να κυκλοφορησει σε dvd σε συνεργασια με καποια εμπορικη εταιρεια. Η εναλλακτικη λυση ειναι να οργανωθουμε ολοι/ες εμεις & να κανουμε ο,τι απαιτειται (editing, σχεδιασμο κυκλοφοριας, & εν τελει τυπωμα & διανομη) ωστε να κυκλοφορησει το υλικο χωρις τα γνωστα μετεπειτα προβληματα του out of print («λυπομαστε, αλλα το dvd εχει εξαντληθει… μπορει η εταιρεια μας να το ξανατυπωσει στο μελλον…περαστε, ας πουμε, σε 20 χρονια…») & χωρις να μπαινουν αυστηρα κερδοσκοπικα κριτηρια στη μεση. Βλεπω οτι καποιος κοσμος ψηνεται να βοηθησει, οποτε ας το εχουμε υπ’οψιν μας :).

      Kostis
      7 Αυγούστου 07 στις 8:51

      Αγαπητέ παραμυθά!
      ακόμα ένα εγγόνι σου κι εγώ (29 ετών)…όταν είδα το blog αυτό, δεν το πίστευα αρχικά!
      πραγματικά έφερε πολλές θύμισες.
      όπως και οι προαναφερθέντες θα ήθελα να ρωτήσω, πώς μπορούμε να ξαναδούμε αυτές τις παλιές σειρές; ακόμα και να τις αγοράσουμε.
      φροντισέ το Παραμυθά μας… εσύ πάντα φρόντιζες για εμάς :ο)

      lagman
      13 Νοεμβρίου 07 στις 19:51

      Πολυαγαπημένε μου παραμυθά,
      κατ’αρχήν σου εύχομαι να είσαι πάντα καλά. Είμαι και εγώ ένας πατέρας 33 χρονών με ένα κοριτσάκι ενός έτους, που αναπολεί εκείνες τις πανέμορφες εποχές με τις εκπομπές σου και τα τραγούδια σου. Παρέα με εκπομπές που γέμιζαν ευχάριστα και γεμάτα φαντασία τις μέρες και τις νύχτες μου. Νοιώθω πολύ τυχερός που έζησα τόσο καλά παιδικά χρόνια και λυπάμαι πραγματικά για τη σημερινές παιδικές αηδίες της τηλεόρασης. Σου ζητώ και γώ όσο μπορείς να περισώσεις αυτές τις εκπομπές-διαμάντια, βγάζοντας ένα dvd . Είμαι σίγουρος ότι θα σπάσει ρεκόρ πωλήσεων! Σε χαιρετώ…

      Νίνα
      30 Μαΐου 08 στις 1:52

      Καλέ μου Παραμυθά, και σεις αδέρφια μου, γιατί ολοι μας τρέχαμε να προλάβουμε, οχι μόνο τις σειρές κλπ αλλά και τον «Παραμυθά» ε;
      Εγώ πάλι ειμαι λιγο μεγαλυτερη είμαι 37 πια. Αλλά πάντα αναπολώ τον καλό μου Παραμυθά…
      Δεν μπορώ ουτε να γράψω, απο τη συγκίνηση…

      Σας φιλώ όλους γλυκά με την ελπίδα να ξαναδούμε οτι σώθηκε…

      Ηλίας Xανιά
      1 Αυγούστου 08 στις 12:12

      Δέν μπορώ να πιστέψω οτι δεν καταφερα να βρω τίποτα απο το μόνο πράγμα που αγάπησα στα παιδικά μου χρόνια! απο το θησαυρό της Βαγίας
      το μονο που καταφερα ηταν να ακουσω μετα απο 24 χρονια το τραγουδι τιτλων ,και πραγματικα χαθικα στα παιδικα μου χρονια!
      δεν γνωριζα οτι η ερτ το εχει ξαναβαλει σε επαναλυψη και ετσι δεν το εχω ξαναδει ποτε απο το 84 εαν θυμαμε καλα! σας παρακαλω πειτε μου που μπορώ να το βρω το χρειαζομαι πάρα πολυ και ειναι λιγο δυσκολο απο χανια να μπορεσω να παω στην ερτ ! αλλα εαν τελικα δεν καταφερω και κατι απο δω δεν ξερω τι αλλο να κανω! παραμυθα μου σε παρακαλω ξαναζοντάνεψε μας την παιδικη ηλικια για να μπορεσουμε και εμεις να δωσουμε στα δικα μας παιδια τη γνωση και τη χαρα που πηραμε καποτε απο ευτου του υψους ταινιες!

      renia
      30 Οκτωβρίου 08 στις 23:36

      Γειά, σε όλους εδώ! Διάβαζα για τις αγαπημένες παλιές εκπομπές κι ένοιωσα ένα τσίμπημα. Ειδικά για τη Χιλιοποδαρούσα. Της χρωστάω πολλά…

      ΑΡΙΣΤΗ
      21 Σεπτεμβρίου 09 στις 10:28

      Παραμυθούκο μου καλή σου μέρα.
      Γράφω το σχόλιο μου από εδώ σήμερα γιατί η μικρούλα μου στα νήπια πλέον τώρα, έμαθε ένα τραγουδάκι. Για μια Κινέζα και την μαγιονέζα. Αλλά επειδή ξεχνούσε κάποια λόγια μου είπε: Αχ μαμά θα σκάσω, πως είναι τα λόγια, τα ξέχασα. Έβαλα και εγώ στο γούγλη λοιπόν «κινέζα – μαγιονέζα» και μου έβγαλε και το δικό σου ποστ που είχες γράψει το 2007 βλέπω. Δεν το είχα δει τότε. Πολύ το χάρηκα που το βρήκα στο αγαπημένο μου Blog και πολύ το χάρηκε και η κορούλα μου επίσης που βρήκε το τραγούδι και θυμήθηκε τα λόγια….
      Φιλάκια πολλά και περιμένω με αγωνία τα σεντονάκια σου.

      astarti
      22 Σεπτεμβρίου 09 στις 8:34

      >αριστη

      για ‘μας είναι το «τραγούδι του μπάνιου»! το τραγουδούσα στην κόρη μου από τότε που γεννήθηκε, από το πρώτο μας μπάνιο… περιμένω τη στιγμή που θα το τραγουδήσει μόνη της…
      η Ροζαλία ήταν το τραγούδι του ύπνου (δεν είναι πια, όποτε το ακούει γελάει και φωνάζει και «τραγουδάει» και η ίδια)
      …και με ένα περίεργο τρόπο με το «δεν είμαστε Ζουλού» έχει γίνει το τραγούδι του φαγητού!
      και να μη σας πω τί γίνεται με τα υπόλοιπα!

      αχ!… τώρα θυμήθηκα και μια άλλη καταπληκτική δουλειά, που όταν την άκουγα και ήμουν μικρούλα, τρόμαζα λίγο, και γι’ αυτό μου άρεσε πολύ: η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΖΩΩΝ και ΕΞΗ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΓΙΑ ΠΟΝΤΙΚΙΑ του Περικλή Κοροβέση, σε μουσική του Γιώργου Κουρουπού. Απίστευτος ο Σπύρος Σακκάς, μεγάλη μορφή! Το θυμάται κανείς;!

      αφού διδάσκουν ακόμα Λιλιπούπολη στα νηπιαγωγεία, υπάρχει ελπίδα!…

Σχολιάστε