Μερικά κειμήλια!!!

storyteller-telling.jpgΧα, χα, χα… Φοβερός τίτλος! Είναι από το σχόλιο του «μάστορα» που σας έλεγα χτες για τα παλιά σενάρια από την εκπομπή μου, που ανακάλυψα τελευταία. Και παρόλο που δεν τα είχα και σε πολύ εκτίμηση – άλλο αν χάρηκα που τα βρήκα – το σχόλιο της «Sweet and bitter» μου έδωσε μια ιδέα. Για διαβάστε: «Ιδέα: θα ήταν ωραίο να βάλετε μερικές φωτογραφίες από εκείνες τις σημειώσεις που λέτε στην αρχή με τα «γράμματα παλιάς γραφομηχανής και με σημειώσεις σας επάνω και πρόχειρα σκιτσάκια του Κυριτσόπουλου!» Και μια και είμαστε ίδιο ζώδιο, λέω να της κάνω το χατήρι: θα βάλω σήμερα εδώ, έτσι για την πλάκα μας, ένα δείγμα από το καθένα,κι αύριο θα βάλω όλο το παραμύθι «Ο φίλος μου ο Σαλίγκαρος» με τα πρόχειρα σκίτσα του Κυριτσόπουλου.
Το πρώτο κειμήλιο είναι από τα πρώτα σενάρια που ακόμα τα έγραφα με το χέρι.

storyteller-1.JPG

Το δεύτερο είναι όταν άρχισαν να μου τα γράφουν στη γραφομηχανή, αλλά δεν είχαν βρει πώς να κάνουν δύο στήλες όπως είναι τα σενάρια.

storyteller-2.JPG

Το τρίτο κειμήλιο είναι όταν πια γράφονταν κανονικά. Αυτή εδώ είναι η πρώτη σελίδα από την ιστορία για την καρέκλα που σας έβαλα εχθές.

storyteller-3.JPG

Το τέταρτο και τελευταίο κειμήλιο είναι πρόχειρα σκίτσα του Κυριτσόπουλου από το παραμύθι, «Ο φίλος μου ο σαλίγκαρος».

storyteller-4sal.JPG

 Αυτάααα… Ελπίζω να μην βαρεθήκατε πολύ.
Καλό ξημέρωμα.
Π.

17 Σχόλια στο “Μερικά κειμήλια!!!”

      Vanda
      14 Μαρτίου 08 στις 11:38

      πέρα από κειμήλια, αυτό είναι και ένα μάθημα για την εξέλιξη της τεχνολογίας. Χειρόγραφα κείμενα – γραφομηχανή – Η/Υ… 😀

      😀 αλήθεια η nellinezi και το natassaki γιατί δεν σχολίασαν ακόμη??

      nellinezi
      14 Μαρτίου 08 στις 12:47

      ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ ΧΑ !!!

      VANDA….τα έχουμε πάρει εργολαβία τα πρώτα σχόλια του κάθε ποστ…το νατασσάκι κι εγώ;;;;

      χα χα χα ! Πολύ καλό! :))

      Ορίστε! Μπήκα να σχολιάσω!

      Μα τι να πω;; Με κάλυψε το δικό σου σχόλιο!

      Δεν μένει παρά να στείλω πολλά φιλιά στον παραμυθά μας!

      Και να του πω, πως τα κειμήλιά του, είναι ανεκτίμητης συναισθηματικής αξίας!!
      Εδώ, εγώ που έχω φυλάξει από τον καιρό του σχολείου , δίάφορα χαρτάκια -σημειωματάκια -αφιερωσούλες- σημειώσεις σε βιβλία….και όποτε τα βλέπω, νοιώθω να πλημμυρίζω από συγκίνηση! Σκέψου ο Παραμυθάς, βλέποντας όλα αυτά !!

      Φιλιάααα!!

      Μαρίνα
      14 Μαρτίου 08 στις 12:59

      Αλήθεια δεν ξέρετε τί τρελή χαρά με έχει πιάσει από χθές που σας ανακάλυψα !!!! Μνήμες παιδικές – λατρεμένες «ώρες τηλεόρασης» – παιδική αφέλεια – τρυφερότητα – χαρά και ανυπομονησία για το επόμενο «ταξίδι – παραμύθι» του αγαπημένου μου Παραμυθά ….
      Μεγάλωσα και γώ κοντεύω τα 37 φέτος, μανούλα κι εγώ ενός πεντάχρονου μπόμπιρα που κάθε βράδυ περιμένει την ιστορία από την μανούλα με πρωταγωνιστή τον ίδιο !!! Και με μεγάλη χαρά τώρα πια θα του διαβάζω και τα παραμύθια που παρακολουθούσα με περισσή προσοχή από την ασπρομαυρη Telefunken των γονιών μου!!!

      Ενα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ για την ομορφιά που μου διδάξατε και που με ευχαρίστηση «ρουφάω» από την έγχρωμη οθόνη του υπολογιστή μου! και συγχρόνως με διδάσκετε με τις σκέψεις σας και τις εμπειρίες σας.

      Σας αγαπώ πολύ πολύ κι ας μην γνωριστήκαμε ποτέ, για μένα είστε κομμάτι της ζωής μου της παιδικότητάς μου και της αληθινά παραμυθένιας ζωής που καθημερινά ζώ με τον αγαπημένο μου άντρα και τον υπέροχο γιόκα μου!
      Ευχαριστώ
      Με εκτίμηση και πολλά «ζωγραφιστά» ΧΧΧΧΧΧΧ φιλιά

      Μαρίνα – μια 37χρονη μανουλοπαιδούλα !

      nellinezi
      14 Μαρτίου 08 στις 13:05

      Να! Τώρα με προκάλεσε η Vanda και δε σταματάω με τίποτα!! Ήταν να μην πάρω φόρα…..( πώς το παθα 😀 :D)

      Ήθελα να πω , πώς ελπίζω-ουμε , την ίδια συναισθηματική αξία , να έχουν και τα ποστς αυτού του μπλογκ μαζί με τα σχόλιά μας, όταν ο Παραμυθάς, θα γεράσει πολύ πολύ και εκεί γύρω στα ενενήντα θα γυρίζει και θα τα βλέπει!! 🙂

      Vanda
      14 Μαρτίου 08 στις 13:22

      nellinezi σχολίασε στις 14 Μαρ 2008 12:47

      Ορίστε! Μπήκα να σχολιάσω!
      Μα τι να πω;; Με κάλυψε το δικό σου σχόλιο!

      ΚΑΙ συνεχίζει απτόητη σε δεύτερο μήνυμα, φαντάσου και να μην σε κάλυπτα… χιχιιχιχιχιιχ

      Sweet and bitter
      14 Μαρτίου 08 στις 13:51

      Ευχαριστώ πολύ-πολύ για το χατήρι! 😀
      Και χαίρομαι που σας άρεσε η ιδέα μου!

      Είχε δίκιο ο Μάστορας που τα είπε κειμήλια!

      Εξάλλου, είναι πολύ ωραίο να βλέπουμε τι κρυβόταν «πίσω από τα παραμύθια»!

      Τα φιλιά μου, Παραμυθά!

      ΥΓ: Δεν ξέρω για τους άλλους, εγώ πάντως δε βαρέθηκα καθόλου – αυτό μου έλειπε :Ρ

      nellinezi
      14 Μαρτίου 08 στις 14:39

      sweet and bitter,

      γιατί εμείς που δεν έχουμε σταματημό στα σχόλια……. δείχνουμε ότι βαρεθήκαμε;;;; :D:D

      Vanda

      χα χα χα χα !!! σωστή! Εν ολίγοις είμαι η γλωσσοκοπάνα του μπλογκ του Παραμυθά!!! Κάποιος να με σταματήσει!!! χα χα χα !

      natassaki
      14 Μαρτίου 08 στις 21:48

      Εγώ δεν είχα ρεύμα -κι όταν είχα, δεν είχα σύνδεση… 🙁

      Αλλά, ποτέ δεν είναι αργά !

      Τέλεια είναι -τα κειμήλια, λέω
      Και σιγά μη βαρεθούμε!
      😉

      (nellinezi, μας πήρανε χαμπάρι! :p)

      Φιλιά πολλά

      unamama
      15 Μαρτίου 08 στις 1:25

      ποιος να μας το ελεγε, οταν ειμασταν παιδακια, πως θα ερχοταν μια μερα που θα μπεναμε στο e-σπιτι του ‘παραμυθα’ μας και θα μας εδειχνε ολα αυτα που ετοιμαζε τοτε για μας…

      καλο ξημερωμα!!!

      nellinezi
      15 Μαρτίου 08 στις 9:34

      Νίνα

      με το δικό σου 12 …και με το δικό μου 13 !!! Γιιεεεεεεεεεε!!! χα χα χα ! φαντάζομαι ότι ο Παραμυθάς θα κάνει το σταυρό του διαβάζοντας τα σχόλιά μας!! Είμεθα μουρλοαναγνώστριες…γιατί να το κρύβομεν άλλωστε;;; 😀
      Εξάλλου, δεν είπαμε ότι εδώ, είναι ο χώρος που μπορούμε να ξαναγινόμαστε παιδιά;; Αρα! Μπορούμε και να παίζουμε! 😛 😛

      Nατασσάκι,

      ΕΓΩ!! Εγώ θέλω καραμέλες! 🙂 ~~~ Μασάμε λες;;; Μόνο καραμέλες υποθέτω, ε; Σε όλα τα υπόλοιπα ΔΕ ΜΑΣΑΜΕ!! χα χα χα ! Με έπιασε ΚΑΙ το επαναστατικό μου !! ( Vanda….και γλωσσοκοπάνα και επαναστάτρια! 😀 )

      και τώρα που τα ξαναδιαβάζω όλα τα σχόλια, είδα ότι έχω μιλήσει με όλες τις απο πάνω φιλενάδες, εκτός από την unamama….

      γι αυτό στέλνω μια μεγάαααληηη καλημέρα στη unamama !

      Kαι σε όλες σας!

      Και στον Παραμυθά μας! (ναι…ναι….είμαστε παραμυθομεγαλωμένοι και το δείχνουμε! 😀 )

      Υ.Γ περιμένω να μπει και το mariliaki μου! έχει μέρες να φανεί από εδώ….:)
      ΄

      Παραμυθάς
      15 Μαρτίου 08 στις 11:23

      Χα, χα, χα… Θα σκάσω αν δεν κάνω αυτό το σχόλιο! Τι μου θυμίσατε ρε κορίτσια!!! Λοιπόν: Κοιτώντας τα σχόλια του blog -τα βλέπω όλα μαζί στο OUTLOOK΄, όπως σας έχω πει- παρατηρώ ότι είναι μόνο από κορίτσια της παρέας! Τα κοιτάζω προσεκτικά και βλέπω ότι από τις 9 Οκτωβρίου έως σήμερα στις 1.25 το πρωί, έχω πάρει 35 μηνύματα ΚΑΙ τα 35 από κορίτσια. Αυτό δεν το λέω για να «την πω» στ’ αγόρια, γιατί ξέρω ότι στο ίδιο διάστημα επισκέφτηκαν το blog 1446 computer για πρώτη φορά και επέστρεψαν 2775 και πάντα ένα πολύ μικρό ποσοστό κάνει σχόλια. Αλλά βλέποντας σχόλια μόνο από γυναίκες, θυμήθηκα τη μάνα μου που όταν ήμουν μικρός, μου έλεγε: «Εσύ παιδάκι μου πρέπει να γίνεις γυναικολόγος όταν μεγαλώσεις»… Χα, χα, χα… ειλικρινά δεν θυμάμαι ούτε και ξέρω τι έβλεπε και το ‘λεγε, αλλά αν είναι αλήθεια ότι «σαν τη μάνα σου δεν σε ξέρει κανένας», τότε μάλλον λάθος επαγγελματικό , δρόμο πήρα στη ζωή μου! Χα, χα, χα… Να ‘στε καλά κορίτσια, μου φτιάξατε -ή μάλλον- μου παραφτιάξατε το πρωινό! Κι επίσης ενθουσιάζομαι όταν το κάνετε παιδική χαρά.
      Σας φιλώ γλυκά.
      Υ.Γ. Επίσης να ζητήσω συγνώμη που δεν έβαλα την ιστορία μου για τον σαλίγκαρο που είπα, αλλά μου ‘ρθε να βάλω πρώτα ένα βίντεο, τον «μάστορα» όμως τον πήρε ο ύπνος και με κρέμασε. Αν δεν το έχει βάλει έως τις 5 θα βάλω την ιστορία.

      Νίνα
      15 Μαρτίου 08 στις 15:32

      cpil, ε τι το λες και δεν το κάνεις;
      Έτσι, θα έχουμε την ευκαιρία να μιλάμε και με τον Παραμυθά μας σε ..απευθείας μετάδοση! 😉

      Παραμυθά μου, αν με το «μηνύματα» εννοείς τα σχόλιά μας εδώ, μου φαίνεται ότι δεν τα μέτρησες σωστά-θυμάμαι σίγουρα σχόλια και από αγόρια στο διάστημα που αναφέρεσαι.

Σχολιάστε