Καλή χρονιά

Μπορείτε να δείτε όλο το post , ακούγοντας τα κάλαντα. Ένα  post που το αρχίζω με κάλαντα της Πρωτοχρονιάς, ειπωμένα από παιδικές φωνές επειδή θέλησα φέτος, το τελευταίο post της χρονιάς που φεύγει, αλλά και το πρώτο της χρονιάς που έρχεται να δίνει την αίσθηση της αθωότητας της παιδικής αγάπης. Μιας αγάπης που βγαίνει μόνο από ανοιχτές καρδιές που δεν νοιώθουν φόβο και δεν νοιάζονται για ανταπόκριση, γι’ αυτό κα μπορούν να τη χαρούν. Μιας αγάπης που είχα την μεγάλη τύχη στη ζωή μου, να την έχω δεχτεί σε επαγγελματικό και προσωπικό επίπεδο. Αυτή η αγάπη είναι που από μικρό παιδί – επειδή έπαιζα στο παιδικό θέατρο από οχτώ χρονών – με γέμιζε με μια εξαιρετική ενέργεια που από πάντα την ένοιωθα, αλλά πρώτη φορά την είδα τόσο καθαρά, στην επίσκεψή μου στο Δ΄ Δημοτικό Σχολείο Αγίου Νικολάου Κρήτης, όπου βρέθηκα για μιάμιση ώρα με 300 παιδιά, σε μια ζόρικη περίοδο της ζωής μου, ζόρικη και ψυχολογικά και σωματικά, ένα «πακέτο» που … «εκφράστηκε»  με την πάρεση που έχω εδώ και δυο μήνες πια, κι έχει κάνει το πρόσωπό μου σαν «στραβοχυμένο λουκουμά», όπως είπα στα παιδιά στην Κρήτη, και τότε το γεμάτο αγάπη, αθώο γέλιο τους, μ΄ έκανε να χαρώ που είχα πάρεση (!!) και που τα έκανα να γελάσουν μ’ αυτήν. Όπως και τα δύο εγγονάκια μου, που ξεκαρδίστηκαν όταν τους είπα ότι το στόμα μου και το μάτι μου στράβωσαν από την πιπίλα που κάνω πριν κοιμηθώ. Χα, χα, χα, έπεσε ενθουσιασμός που ο παππούς κάνει πιπίλα, όπως φαίνεται και στη φωτογραφία που μας έβγαλα μόνος μου με το κινητό και όπου ο Αλέξανδρος, προσπαθεί να… στραβώσει τη μύτη του. Χα, χα, χα…

Και θα κλείσω αυτό το μπλογκοπεριοδικό, με τρεις φωτογραφίες, που δείχνουν αυτή την ποιότητα αγάπης, που όπως θα ξέρετε μπορεί να τη συναντήσει κανείς και σε άλλα πλάσματα, εκτός από τους ανθρώπους. Να, εδώ τη βλέπετε ανάμεσα σε δύο παπαγαλάκια.

Επίσης, αληθινή αγάπη μπορεί να υπάρχει ανάμεσα σε ανθρώπους και ζώα. Να εδώ, βλέπουμε ένα αγοράκι κι ένα σκίουρο.

Και μια τρίτη και τελευταία φωτογραφία με ένα αγοράκι και μία πολική αρκούδα που κοιμούνται αγκαλιά!

Πριν κλείσω, να σας πω ότι τα παραμύθια που πήρα για το προηγούμενο post θα τα ανεβάσω σύντομα.
Σας εύχομαι με την καρδιά μου, «καλή χρονιά».
Σας φιλώ πολύ
Νίκος 

 

10 Σχόλια στο “Καλή χρονιά”

      xromatisti
      31 Δεκεμβρίου 12 στις 17:26

      Αγάπη! Όντως, αυτή είναι που με την παρουσία της φέρνει κοντά όλα τα καλά και απομακρύνει τα κακά. Αν ευχηθούμε «αγάπη» για την νέα χρονιά είναι σαν να τα ευχόμαστε όλα.
      Ευχαριστούμε Παραμυθά!
      Καλή Χρονιά!

      Καραπιπέρης Γιάννης
      31 Δεκεμβρίου 12 στις 17:26

      Καλή χρονιά αγαπημένε μας Νίκο, (μόλις μου εξήγησε η Μάρθα τι είναι πάρεση, ιδέα δεν είχα), πάντα γερός, δυνατός κι ευτυχισμένος φίλε.
      Ό,τι καλύτερο ευχόμαστε (είμαστε 4 τώρα, πριν λίγες μέρες γεννήθηκαν οι δίδυμες) σε όλη την Παραμυθοοικογένεια)!

      να-τασσσάκι
      31 Δεκεμβρίου 12 στις 21:16

      Πάντα θα έχεις γύρω σου αγάπη -γιατί την σκορπάς απλόχερα, κι αυτή έρχεται πίσω

      Πολλή αγάπη σου εύχομαι, λοιπόν, και για την καινούρια χρονιά -που μακάρι να φέρει ό,τι καλό δεν έφεραν οι προηγούμενες.

      Καλή Χρονιά, φιλιά πολλά!

      Παπαστρατής "Το Θηρίο" Ιωάννης
      1 Ιανουαρίου 13 στις 2:11

      Ένας άνθρωπος που μόνο αγάπη έχει μάθει να δίνει αυτή και θα εισπράτει… Καλή χρόνια αγαπητέ μου Νίκο, Παραμυθά των παιδικών και ενήλικων χρόνων μου!!! Καλή χρονιά και στην υπέροχη οικογένεια σου και στα γλυκήτατα εγγόνια σου…

      Ελπίζω η πάρεση να είναι περαστική!!! Το καλό που της θέλω!!!

      Mika
      2 Ιανουαρίου 13 στις 13:23

      Καλή χρονιά Παραμυθά μου, με υγεία και χαρά και αισιοδοξία και δημιουργικότητα! Και όλα τα καλά που επιθυμείς!!!
      Φιλια πολλά

      amalia
      2 Ιανουαρίου 13 στις 20:12

      Καλή χρονιά με υγεία ,αγαπημένα πρόσωπα κοντά και αισιοδοξία οτι θα έρθουν καλύτερες μέρες.

      Πέτρος
      3 Ιανουαρίου 13 στις 9:39

      Καλή Χρονιά σε όλους!
      και μακάρι να αντέξουμε να δούμε το 2014

      Παραμυθά, διαβάζοντας το post, δεν μπορώ παρά να κάνω μια ακόμα ερώτηση με την ελπίδα ότι θα με υπομένεις. Αναφέρεσαι στην αγάπη μεταξύ των παιδιών και των ζώων μέσα στις ευχές για Καλή Χρονιά. Όμως, οι γιορτές είναι γνωστές για τη γαλοπούλα και τα άλλα δίποδα και τετράποδα που στολίζουν το γιορτινό τραπέζι και ευχαριστούν τον ουρανίσκο και την κοιλιά. Και τα παιδιά μαθαίνουν από μικρά αυτή την «παράδοση», κάτι που μας φέρνει ξανά στο θέμα της παιδείας. Πώς συνδυάζεται λοιπόν αγάπη στα ζώα και παραδοσιακό τραπέζι τις γιορτές;

Σχολιάστε