Κάτι για τις εκλογές

Δεν είχα σκοπό να βάλω κείμενο του Κρισναμούρτι έτσι απανωτά, αλλά κάνοντας ένα διάλειμμα στο βιβλίο του που μεταφράζω για το μεσημεριανό φαγητό, είδα το δελτίο ειδήσεων όπου, βέβαια, είχε πολύ πράμα για τις εκλογές. O νους μου πήγε στο κείμενο που μετέφραζα πριν λίγο κι αποφάσισα να σας αντιγράψω εδώ κάποια κομμάτια. Ελπίζω να βρείτε κάποιο ενδιαφέρον.
Καλή εβδομάδα.
Π.

Με το να στηριζόμαστε σε Κυβερνήσεις, να βασιζόμαστε σε οργανωμένες πολιτικές ή κάθε είδους ομάδες και σε αυθεντίες για την ειρήνη και την ευτυχία που πρέπει να αρχίζουν με την κατανόηση του εαυτού μας, απλώς δημιουργούμε νέες και μεγαλύτερες συγκρούσεις. Και δεν μπορεί να υπάρξει παντοτινή ευτυχία και ειρήνη, όσο αποδεχόμαστε μια κοινωνική κατάσταση, όπου υπάρχει ατέλειωτη πάλη και ανταγωνισμός ανάμεσα στους ανθρώπους. Αν θέλουμε να αλλάξουμε τις υπάρχουσες συνθήκες, πρέπει πρώτα να μεταμορφώσουμε τον εαυτό μας, δηλαδή πρέπει να έχουμε επίγνωση των πράξεών μας, των σκέψεων και των αισθημάτων μας μέσα στην καθημερινή μας ζωή. Αλλά δεν θέλουμε στ’ αλήθεια την ειρήνη· δεν θέλουμε να βάλουμε τέρμα στην εκμετάλλευση· δεν πρόκειται να επιτρέψουμε σε κανένα να μπει εμπόδιο στην πλεονεξία μας ή να αλλάξει βαθιά η δομή της κοινωνίας μας. Θέλουμε τα πράγματα να συνεχίσουν όπως είναι, με επιφανειακές μόνο αλλαγές, οπότε οι ισχυροί, οι πανούργοι, θα κυβερνούν αναπόφευκτα τη ζωή μας. Η ειρήνη δεν έρχεται μέσα από καμιά ιδεολογία, δεν εξαρτάται από  νομοθεσίες· έρχεται μόνον όταν εμείς, ως άτομα, αρχίζουμε να κατανοούμε την ψυχολογία μας. Αν αποφεύγουμε την ευθύνη της ατομικής μας δράσης και περιμένουμε από κάποιο νέο σύστημα να εδραιώσει την ειρήνη, τότε απλώς θα γίνουμε σκλάβοι αυτού του συστήματος. (…) Υπάρχουν δύο είδη επανάστασης: υπάρχει η βίαιη επανάσταση, που είναι απλώς μία αντίδραση χωρίς κατανόηση, στο καθεστώς που υπάρχει· και υπάρχει και η βαθιά ψυχολογική επανάσταση της νοημοσύνης. Υπάρχουν πολλοί που επαναστατούν ενάντια στις καθιερωμένες πολιτικές ή θρησκευτικές ορθοδοξίες, αλλά μόνο για να πέσουν σε νέες ορθοδοξίες, σε νέες ψευδαισθήσεις. Εκείνο που συμβαίνει γενικά είναι ότι ξεκόβουμε από μια ομάδα ή ένα σύνολο ιδανικών, και μπαίνουμε σε μια άλλη ομάδα, αποκτώντας άλλα ιδανικά, δημιουργώντας έτσι ένα νέο μοντέλο  σκέψης, εναντίον του οποίου θα πρέπει και πάλι να επαναστατήσουμε. Η αντίδραση απλώς γεννάει αντίθεση και η μεταρρύθμιση χρειάζεται περισσότερη μεταρρύθμιση. (…) Νοημοσύνη δεν είναι το να αλλάζουμε απλώς μια κυβέρνηση με μιαν άλλη, ένα κόμμα με ένα άλλο, μια θρησκεία με μιαν άλλην, έναν εκμεταλλευτή μ’ έναν άλλον. Οι βίαιες αιματηρές επαναστάσεις δεν μπόρεσαν και δεν θα μπορέσουν ποτέ να λύσουν τα προβλήματά μας. Μόνο μια βαθιά, εσωτερική επανάσταση, που αλλάζει όλες τις αξίες μέσα μας μπορεί να δημιουργήσει και ένα διαφορετικό εξωτερικό περιβάλλον, ένα ευφυές κοινωνικό οικοδόμημα· και μια τέτοια επανάσταση μπορεί να γίνει μόνο από σένα και από εμένα. Δεν μπορεί να εμφανισθεί μια νέα τάξη πραγμάτων στον κόσμο, αν εμείς, ατομικά ο καθένας, δεν γκρεμίσουμε τους δικούς μας ψυχολογικούς περιορισμούς και να είμαστε ελεύθεροι μέσα μας. (…) Μόνον η αγάπη και ο σωστός τρόπος σκέψης θα φέρουν την μόνη αληθινή επανάσταση: την επανάσταση μέσα μας.

ένα σχόλιο στο “Κάτι για τις εκλογές”

      δημήτρης
      6 Ιουνίου 12 στις 17:16

      Συνεχίζουμε χιλιάδες χρόνια τώρα στο ίδιο μοντέλο σκέψης και ζούμε μια ζωή χωρίς αγάπη.
      Η ιστορία της ανθρωπότητας παρά τα τεχνολογικά της επιτεύγματα επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά τόσο όμοια κι απαράλαχτα που δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάς ή να κλαις.
      Και σίγουρα η περίοδος ανάμεσα σε δυο πολέμους δε λέγεται ειρήνη.

Σχολιάστε