Το επάγγελμα του ηθοποιού

mozartparamithas

Το κοινό που έχουν  αυτές οι δύο φωτογραφίες είναι ότι και στις δύο φοράω μία άσπρη περούκα, εκείνο που τις χωρίζει είναι πενηνταπέντε χρόνια. Η πρώτη είναι του 1954 από το θεατρικό έργο,»Τα παιδικά χρόνια του Μότσαρτ», όπου και έκανα τον Μότσαρτ. Ήταν η πρώτη φορά που έβαλα μία άσπρη περούκα. Η τελευταία θα είναι τώρα, για χάρη του Παραμυθά, απ’ όπου κι η δεύτερη φωτογραφία πριν λίγες μέρες. Για  δύο εβδομάδες, και το Σαββατοκύριακο, θα είμαι στο στούντιο, όπου θα γυριστεί το δικό μου μέρος και στα 26 επεισόδια.  Έχω να μπω σε στούντιο, σαν ηθοποιός, για βάψιμο και γύρισμα, από το 1976 που συνέβη για τελευταία φορά. (Ο Παραμυθάς την εποχή της ΕΡΤ δεν πιάνεται γιατί δεν το έκανα σαν ηθοποιός, αλλά σαν ένας Τμηματάρχης, υπάλληλος  του Δημοσίου που υπονομεύει το κύρος της θέσης του για την πλάκα του. Τώρα, όμως… Αν αυτή τη δουλειά δεν την έκανα στο στούντιο με τα δύο μου παιδιά, δεν νομίζω ότι θα γινόταν. Έχει πλάκα να σε σκηνοθετεί ο γιός σου και να σε μαστιγώνει οργανωτικά η κόρη σου. Και είναι και συγκινητικό.
Το επάγγελμα του ηθοποιού έχει πεθάνει μέσα μου εδώ και πολλά χρόνια. (Στο θέατρο, ούτε καν τον «Παραμυθά» δεν θα μπορούσα να κάνω. Ωστόσο, ήταν κάτι που το έκανα σε ένα μεγάλο μέρος της ζωής μου, από τα 9 έως τα 33.  Για 24 χρόνια. Αν και από μια πλευρά δεν έπαψα ποτέ να είμαι. Από ποια πλευρά; Από εκείνη που εννοούσε ο Δημήτρης Χορν, όταν στην ερώτηση, «στη ζωή σας παίζετε θέατρο;» απάντησε: «Στη ζωή μου πάντα, στο θέατρο ποτέ¨. Έτσι, μου ‘ρθε τώρα και για να τιμήσω κι εκείνον και το επάγγελμα του ηθοποιού, θα ανεβάσω εδώ το τραγούδι «Ο ηθοποιός», του Μάνου Χατζιδάκι, που το τραγουδούσε ο ίδιος στο θεατρικό έργο, «Οδός Ονείρων», που παιζόταν το καλοκαίρι του 1962.   Αν ψιλοχαθώ από ‘δω, μην ανησυχείσετε άδικα όπως τότε με το πρωταπριλιάτικο αστείο μου, απλώς θα με … μαστιγώνουν τα παιδιά μου.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

Get the Flash Player to see the wordTube Media Player.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ ΤΕΡΑΣΤΙΟ. Ήθελα να βάλω εδώ ένα LINK για ένα παλιότερο post που είχα γράψει παλιά για το επάγγελμα του ηθοποιού, αλλά δεν το βρήκα πουθενά. Ίσως να το σβήσαμε κατάλαθος και δεν βρίσκω τον «μάστορα» να τον ρωτήσω. Γι ‘αυτό, για όσους δεν το είχαν δει και θα τους ενδιέφερε, βάζω εδώ το κύριο μέρος του που το είχα κρατήσει σε word.

Αρχίζοντας θέλω να ξεκαθαρίσω το εξής: Θεωρώ ότι ο ηθοποιός ασκεί πραγματικά την τέχνη του ηθοποιού μόνο στο θέατρο. Ηθοποιός είναι και στον κινηματογράφο, στο ραδιόφωνο ή στην τηλεόραση, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα. Η τέχνη του ηθοποιού θέλει δύο: τον ηθοποιό και το κοινό. Η τέχνη του ηθοποιού είναι σαν την ερωτική πράξη: θέλει δύο. Η τέχνη του ηθοποιού στον κινηματογράφο, στο ραδιόφωνο και στο θέατρο, είναι  σαν «αυνανισμός». Κι όπως λέει και το γνωστό ανέκδοτο, «δεν λέω, καλός ο αυνανισμός αλλά με το σεξ γνωρίζεις και κάνα άνθρωπο». Και κάτι ακόμα: Κάποτε, η  Έλλη Λαμπέτη, δείχνοντάς μου έναν καινούργιο τότε -το 1966- ηθοποιό, που σήμερα πια είναι πολύ γνωστός πρωταγωνιστής, μου ψιθύρισε στ’ αυτί: «Τον βλέπεις αυτόν; Δεν είναι ηθοποιός. Είναι κατάσκοπος από άλλο επάγγελμα, στο δικό μας». Χα, χα, χα… Όσα θα ακολουθήσουν,  λοιπόν, έχουν να κάνουν με αληθινούς ηθοποιούς, και όχι με «ηθοποιούς-κατασκόπους».Βιάζομαι να δηλώσω από την αρχή, ότι θεωρώ την τέχνη του ηθοποιού, τέχνη του «γνώθι σ’ αυτόν».  Χρησιμοποιώ επίτηδες τη φράση «γνώθι σ’ αυτόν» και όχι τη λέξη «αυτογνωσία» γιατί θεωρώ ότι αυτή η λέξη,  είναι πολύ χαλασμένη, και φορτωμένη με απίστευτη ανοησία στις μέρες μας από τα δεκάδες γκουρούδικα, όμιλους φιλοσοφίας, αρμονικές διαβιώσεις, καφεπανεπιστήμια, βενταντάδικα, λαματζίδικα και δεν συμμαζεύεται. Γι’ αυτό θα μου επιτρέψετε να μην χρησιμοποιώ  εδώ αυτή τη λέξη που θυμίζει μετάφραση του  «self-knowledge» και να χρησιμοποιώ το περιφραστικό, «γνώθι σ’ αυτόν» – που εκφράζει τέλεια ό,τι πιο αληθινό, βαθύ και πραγματικά αποτελεσματικό έχει ειπωθεί ποτέ: «Οι ίδιοι είμαστε μαθητές και δάσκαλοι του εαυτού μας» και «ο καθένας μας πρέπει να είναι φως του εαυτού του». Όλα τ’ άλλα είναι  απλώς επιχειρήσεις που βγάζουν λεφτά από τον ανθρώπινο πόνο και φόβο, την ανθρώπινη μοναξιά κι απελπισία, την ανθρώπινη ψυχολογική τεμπελιά, την ανθρώπινη έλλειψη επικοινωνίας,  την εκμετάλλευση του πάθους για απάντηση στο ερώτημα, «γιατί όλα αυτά γύρω μας και μέσα μας, γιατί όλο αυτό το σύμπαν»;  Κανένας αληθινός δάσκαλος δεν παίρνει χρήματα. Κανένας αληθινός δάσκαλος δεν διαφημίζεται σε εναλλακτικά περιοδικά που μοιράζονται  τζάμπα σε ομοιοπαθητικά φαρμακεία. Κανένας αληθινός δάσκαλος δεν θα σας πει ότι αυτός είναι φωτισμένος κι ότι εσείς πρέπει να υποταχτείτε και να πειθαρχήσετε σ’ αυτόν για να φωτιστείτε, οπότε ρίχτε χρήμα στα πόδια του, για να τον ακούτε ή για να σας δώσει κάποιο είδος μύησης σε κάτι θολό και ανόητο ή σε κάποιο ασιατικοφερμένο σύστημα διαλογισμού, που η καθημερινή του επανάληψη το μόνο που θα καταφέρει είναι να σας αποβλακώσει.  Ο αληθινός δάσκαλος θα βρεθεί μπροστά  σας όταν ξέρετε βαθιά τι δεν θέλετε άλλο, όχι τι θέλετε. Ο αληθινός δάσκαλος δεν έχει οργανωμένο μαγαζί εμπορίου φώτισης και «αυτογνωσίας» για να τα κονομάει από απελπισμένους ανθρώπους με θολωμένο νου και στεγνωμένη καρδιά. Ο αληθινός δάσκαλος, δεν είναι τίποτα παραπάνω από τον άνθρωπο που βρεθήκατε ξαφνικά στη γειτονιά του, αναζητώντας κάποιο δρόμο που δεν ξέρετε και τον ρωτάτε απελπισμένος πια από το ψάξιμο αν ξέρει που είναι, κι εκείνος σας δείχνει· εσείς του λέτε ευχαριστώ και πάτε μόνοι σας προς τα εκεί, δεν σας πάει αυτός από το χέρι, δεν σας ζητάει χρήματα, κι εσείς δεν του φιλάτε το χέρι, λέγοντάς του προσκυνώντας τον, «τι φωτισμένος που είστε, αφήστε με να τρέχω πίσω σας»! Συγνώμη, δεν έχω πρόθεση να προσβάλλωκανέναν , γράψτε με στα παλιά σας τα παπούτσια, αλλά αν έχετε πάθει ήδη κάτι τέτοιο, τότε δεν μπορώ να μη σας πω ότι ο άνθρωπος που σας εκμεταλλεύεται και σας τα παίρνει, όσες απέραντες «μεταφυσικές» γνώσεις κι αν έχει, όσο όμορφη γενειάδα κι αν στολίζει το πρόσωπό του, μ’ όσο εξεταστικό και βαθύ βλέμμα κι αν σας κοιτάζει και μ’ όσο γαλήνια και ωραία φωνή αν σας μιλάει, είναι απλώς φοβισμένος και γεμάτος μοναξιά και άγνοια όπως κι εσείς, βρίσκετε σε μαύρα σκοτάδια όπως κι εσείς, κι απλώς έχει βρει το κόλπο και – όπως έλεγε η μανούλα μου – «με την τρελλίτσα του, γεμίζει την κοιλίτσα του». Κι αν προσπαθήσει να σας υποτάξει, αν προσπαθήσει να σας κάνει τον υπηρετήσετε, να του δίνετε τα λεφτά σας, μην φοβηθείτε, κοιτάξτε τον στα μάτια και πείτε του: «Τι λες ρε μαλάκα!!».

32 Σχόλια στο “Το επάγγελμα του ηθοποιού”

      Παπαστρατής Ιωάννης
      20 Απριλίου 09 στις 23:15

      Πραγματικά και εγώ πιστεύω ότι τον ηθοποιό τον κάνει το θέατρο.Όυτε ο κινηματογράφος ούτε η τηλεόραση.Ποτέ δε θα ξεχάσω τη παράσταση του Θείου Βάνια του Άντον Τσέχοφ εκεί γύρω στο 1995 με τους αείμνηστους Παπαμιχαήλ και Αλεξανδράκη,ή το Παράξενο Ζευγάρι του Νιλ Σάιμον πριν λίγα χρόνια με Μιχαλακόπουλο και Χρυσομάλλη.Εξάλλου στο θέατρο τον ζεις τον ηθοποιό από κοντά.Παρατηρείς και εντοπίζεις ευκολότερα τις όποιες ατέλειες τον σκανάρεις καλύτερα!Δεν έχεις απέναντί σου μόνο μια κάμερα και έναν σκηνοθέτη αλλά μερικές δεκάδες κόσμο οπότε δίνεις καθημερινά εξετάσεις γιατί το όποιο λάθος γίνει δε θα κοπεί στο μοντάζ!Στο θέατρο εκτείθεσαι καθημερινώς και αδιαλλείπτως.

      Στα καθ’υμάς τώρα:26 επεισόδια σε ένα Σαββατοκύριακο;Κύρια Παραμυθά για πείτε στη Νεράιδα Αναφέτς να συμμορφώσει λίγο τον Κύριο Παραμυθά γιατί θα τον μαλώσω! 🙂 Τον θέλουμε γερό και αρτιμελή για τα επόμενα 30 χρόνια τουλάχιστον!Βρήκαμε ένα blog να ξεδιπλώνουμε τις σκέψεις μας όσων αφορά αυτά που διαβάζουμε εδώ!Μη μας τον κουράσετε!

      Και κάτι τελευταίο:Αν τα παιδιά σας θέλουν βοήθεια στο μαστίγωμα με μεγάααααααλη μου χαρά να βοηθήσω 😆 😆

      Παπαστρατής Ιωάννης
      20 Απριλίου 09 στις 23:27

      Η παρατήρηση ήτο ακύρη γιατί δε πρόσεξα τη φράση δύο βδομάδες στο κείμενο!Να ελπίζω σε άφεση αμαρτιών;Και τι εννοείτε με τη φράση, έχει πεθάνει ο ηθοποιός μέσα μου;Θα ήθελα να ξέρω τι σας προβλήματισε ή σας στεναχώρησε!Γιατί από τη μία αυτός ο κόσμος,του θεάτρου κρύβει τόση μαγεία αλλάκαι τόσα αρνητικά!Καλή επιτυχία στην οικογενειακή επιχείρηση και τα σέβη στη φίλτατη Κυρία Παραμυθά!Καληνύχτα και καλό κουράγιο!

      νατασσάκι
      20 Απριλίου 09 στις 23:41

      Βρε Γιάννη, Για δύο εβδομάδες, και το Σαββατοκύριακο λέει…
      😉

      Αλλά εγώ δεν θα βοηθήσω τα παιδιά να σε μαστιγώσουν -νομίζω ότι από μόνα τους το κάνουν αρκετά καλά ήδη 😛
      😆 😆

      Φιλιά
      καλό ξεκίνημα

      **ήταν φοβερά εκείνα τα σεντόνια σε συνέχειες, να βρεις τα λινκ να τα ξαναδούμε, άντε! 🙂

      νατασσάκι
      20 Απριλίου 09 στις 23:43

      ααα, δεν είχα κάνει ανανέωση -μέχρι να γράψω το σχόλιο το είδες Γιάννη -άκυρο!

      Αλλά έτσι κι αλλιώς ξέχασα να σχολιάσω το «μάστορα» -όντως μοιάζει απίστευτα, σε έχω δει σε τέτοια ηλικία, χο χο χο!
      🙂

      Παπαστρατής Ιωάννης
      21 Απριλίου 09 στις 1:44

      Με το μπαρδόν,που λέμε και στα ελληνικά,ο cpil είναι ο μάστορας;

      Παπαστρατής Ιωάννης
      21 Απριλίου 09 στις 1:48

      Νατασσάκι μία βοήθεια please!Πώς βάζεις φώτο στο μήνυμα δεξιά;Προσπάθησα με δεξί click πάνω του μέσω του αρχείου οι εικόνες μου αλλά δεν έβγαλα άκρη!

      νατασσάκι
      21 Απριλίου 09 στις 9:38

      Λοιπόν Γιάννη:
      ** ο cpil είναι ο «μάστορας», ναι -και επίσης, εκτός από γιος του Παραμυθά μας και εξαιρετικός σκηνοθέτης (αν δεν το έχεις δει ήδη, δες το «Τι είναι αυτό;«), είναι στην καινούρια σειρά του Παραμυθά σκηνοθέτης (και διάφορα άλλα..)
      Και για να δεις γιατί μπερδεύτηκε, εδώ έχει μια δική του φωτογραφία όταν ήταν μικρός -δε μοιάζει τρομερά;

      **για να βάλεις εικόνα στο πλάι (κι εσύ αλλά και όποιος άλλος θέλει), θα πας να φτιάξεις ένα gravatar με το mail που χρησιμοποιείς -και η εικόνα θα εμφανιστεί ακόμα και στα παλιά σχόλια. 🙂

      Καλημέρα σε όλους! 🙂

      Μαρία
      21 Απριλίου 09 στις 10:26

      ο μάστορας είναι ο cpil ?!!!!!!!! 😯 ααααααααααα! δηλαδή εδώ μπαίνει σύσσωμη η παραμυθοοικογένεια! πολλά φιλάκια σε όλους!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      21 Απριλίου 09 στις 10:40

      Ευχαριστώ πολλύ για το gravatar 🙂 Το link με τη φωτογραφία του Παραμυθά Junior μου βγάζει error 🙁

      Χθες βράδυ λίγο πριν με πάρει ο ύπνος έκανα μετάφραση στο cpil!Τέλεια η μικρού μήκους και με βαθύ νόημα!Έχει γυρίσει και αλλες ❓

      Κυρία Παραμυθά
      21 Απριλίου 09 στις 17:03

      Που λέτε λοιπόν, τώρα όλοι δουλεύουν για 10 μέρες σε στούντιο και κάνουν τα 26 επεισόδια, δηλαδή κάνουν τα ΟΝ που θέλει να πει στην γλώσσα της ΤV όλες τις κινήσεις του Παραμυθά! Εγώ η καλή μάγισσα Αιναφετς ζωγραφίζω όλα τα επεισόδια που αργότερα θα παραλάβει ο μάστορας και γιόκας μου και θα φτιάξει τα επεισόδια!
      Προσωπικά βρίσκομαι στο τέλος του δέκατου επεισοδίου….αυτά!
      Υ.Γ το όλοι είναι ο Παραμυθάς, ο γιός μας, και η Μαρία η κόρη του Παραμυθά που διευθύνει αυτό το επιχείρημα!
      Σας φιλώ και ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια… γενικά για όλη την οικογένεια μου.

      Παπαστρατής Ιωάννης
      21 Απριλίου 09 στις 19:45

      Τι καλά να σας διαβάζουμε πάλι Κυρία Παραμυθά! 🙂 Αυτό που κάνετε είναι όντως κουραστικό αλλά μόνο τη χαρά που θα δώσετε σε πολλά μεγάλα παιδάκια κυρίως αλλά και στα παιδιά των μεγάλων παιδιών που σας έβλεπαν τη 10ετία 77-87 θα πρέπει να σας κάνει να αισθάνεστε μεγάλη ευτυχία! 😆 Χαίρομαι που ο Παραμυθάς Junior πήρε το καλλιτεχνικό γονίδιο του πατέρα του 🙂 Πιστεύω πως θα γίνει ακόμη καλύτερος σκνοθέτης και περιμένω να δω και άλλες δουλειές του στο μέλλον 😆

      Φιλιά και χαιρετισμούς σε όλη την παραμυθοοικογένεια!!!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      21 Απριλίου 09 στις 20:29

      Διορθώστε με,αν κάνω λάθος,αλλά η Αιναφέτς δεν είναι νεράιδα ή θυμάμαι λάθος ❓

      Καληνύχτα σε όλους και όλες! 🙂 Τα λέμε αύριο! Φιλιά!

      Κυρία Παραμυθά
      22 Απριλίου 09 στις 12:20

      Σκέφτηκα λοιπόν, μια και ο Παραμυθομπαμπακοπαππούλης σας αυτές τις μέρες θα δουλεύει, να σας στέλνω ένα δελτίο τύπου (ας πούμε) με το πώς προχωράνε τα πράγματα. ΠΡΟΣΟΧΗ! δεν πρόκειται να αντικαταστήσω τον Παρ….κλπ!
      Στις 8 και κάτι το βράδυ τηλεφώνησε ο Π. από το Στούντιο φανερά ενθουσιασμένος με την πρώτη μέρα γυρίσματος, όλα πήγαν τέλεια και το πράγμα δείχνει ότι έτσι και θα πάει τις επόμενες μέρες! Σήμερα το πρωί με πήρε μόλις είχε φτάσει στο στούντιο πάλι ενθουσιασμένος με τον χρόνο που χρειάστηκε για να πάει στην Παιανία όπου είναι τα Στούντιο, έφτασε σε χρόνο ρεκόρ!
      Τώρα μια διευκρίνηση για τον φίλο Ιωάννη, ναι, η Αιναφέτς είναι και νεράιδα, αλλά βασικά είναι μια καλή μάγισσα. Ο Παραμυθάς έχει γράψει και το πώς γνωρίστηκε μαζί της, που θα το ζωγραφίσω προσεχώς και είναι αληθινή ιστορία….σχεδόν! Τα παλιά επεισόδια δεν τα έχω ζωγραφίσει εγώ, είναι του Κυριτσόπουλου.
      Το επόμενο δελτίο μεθαύριο, γιατί αύριο έχω ρεπό και όπως κάθε Πέμπτη, πρωινή απονεύρωση, γεύμα με τους ηλικιωμένους γονείς μου και το υπόλοιπο της μέρας με τα εγγονάκια μου.
      Έως τότε φιλάκια πολλά σε όλα τα μικρά και λίγο πιο μεγάλα παιδάκια!

      Μαρία
      22 Απριλίου 09 στις 13:16

      Υπέροχα κυρία παραμυθά έτσι δεν θα μας λείπει ο παραμυθούλης μας πολύ να του μεταφέρεται τα φιλιά μας και την αγάπη μας! Αυτή η ιστορία για το πως γνωριστήκατε είναι αληθινά μαγική και υπέροχη!
      φιλάκια!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      22 Απριλίου 09 στις 13:28

      Είχατε τη πιο ωραία ιδέα του κόσμου! 🙂 Τέτοια δελτία τύπου χρειαζόμαστε! 😆 Γιαί αν περιμένουμε κάλα νέα από τα δελτία τύπου των ειδήσεων σωθήκαμε!Χαίρομαι που όλα ξεκίνησαν με το δεξί για τον Κύριο Παραμυθά μας!Εύχομαι να πάει έτσι και το υπόλοιπο της διασκεδαστικής… κούρασης!Ξέρω την ιστορία της γνωριμίας του Κυρίου Παραμυθά με τη νεράιδα Αιναφέτς και είναι πολύ ωραία!

      Έχω κάνει απονεύρωση και δεν υποφέρεται!Καλό κουράγιο και περαστικά!

      Καλή ξεκούραση λοιπόν φιλιά σε ολη την παραμυθοοικογένεια και ειδικλα στα νεότερα μέλη της την Ίρις και τονμ Αλεξάνδρο!Μακάρι να είναι η τρίτη γενιά Παραμυθάδων για τα εγγόνια μας!!! 🙂 🙂

      Παπαστρατής Ιωάννης
      22 Απριλίου 09 στις 13:30

      Πρέπει να θυμάμαι να τσεκάρω τα σχόλιά μου πριν τα δημοσιεύσω!Πάλι ξέχασα γράμμα!Γίνομαι ρεζίλι παγκοσμιώς! 😆 😆

      Παπαστρατής Ιωάννης
      22 Απριλίου 09 στις 13:33

      Και να θυμάμαι επίσης να γράφω σωστα το e-mail μου για να βγαίνει και η εικόνα μου!!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      22 Απριλίου 09 στις 14:19

      Αχ Μαρία μου μακάρι να υπήρχε καποιά αλλά… 🙁 27 χρονών γομάρι και μπακούρι. 🙂 Απλά η μέρα είναι ηλιόλουστη η φυσικοθεραπεία πάει καλά και μόνο που σκέφτομαι τη παιδική χαρά μας χαμογέλαω. 😆 Εξάλλου έχω και τη φωτογραφία του Παραμυθά μας στο κινητό και μου φτιάχνει τη διάθεση όποτε νιώθω πεσμένος!

      Νατασσάκι ζείς;Που χάθηκες;Ακόμα περιμένω το σωστό link με τη φωτό του μάστορα 🙂 😆 Φιλιά και στις δυό σας!!!!!!

      Nelli Nezi
      22 Απριλίου 09 στις 14:59

      Xμμμμ…..για συνεχίστε….για συνεχίστε…..

      Παρακουλουθώ , έννοια σας 😛 …..Έλα , μη σας κόβω τον οιρμό…συνεχίστε…

      papiera
      22 Απριλίου 09 στις 16:21

      Λίγες μέρες δεν μπήκα στο blog και χρειάστηκα ώρες για να προλάβω τις εξελίξεις… Ουφ αγχώθηκα, αλλά πρόλαβα!!!!

      Χρόνια πολλά σε όλους!!
      🙂

      Μαρία
      22 Απριλίου 09 στις 18:21

      Βρε Νελίτσα όλα τα πιάνεις πώπω! κιχ δε προλαβαίνουμε να πούμε!
      😆
      papiera απουσίες… απουσίες…
      Γιαννακη μη στεναχωριέσαι όλα καλά θα παν δε μας πήραν και τα χρόνια βρε!
      Όλα θα γίνουν όπως τα θέλουμε γιατί είναι νόμος της παραμυθοχώρας με σφραγίδα και υπογραφή έ Αρίστη;
      τελικά τα φαγες όλα τα τσουρέκια Αριστούλα;

      ΑΡΙΣΤΗ
      22 Απριλίου 09 στις 22:49

      Μμμμμμμμμμμ.. Μασάω ακόμα Μαράκι μου γι΄αυτό και δεν με διαβάζεται.
      Εσείς? Όλα καλά?????? Γκουχου, γκουχου… Λες Μαράκι να σε αλλάξω το Υπουργείο? Από πολιτισμού σε βλέπω στο Υπουργείο γνωριμιών.
      Ααααααααα…. Παραμυθάκο μου φταις και εσύ. Λες θα λείψω για καμιά – δυο βδομάδες τι να κάνουμε και εμείς ξεσαλώνουμε. Ξέρεις εσύ τα γνωστά. Παιδική χαρά και δεν συμμαζεύεται.
      Nelli μου να είσαι εδώ και να σχολιάζεις. Λίγο έλειψες και είδες το Μαράκι. Έτσι ξέφραγο αμπέλι την αφήνεις την παραμυθοχώρα?
      Συγνώμη μήπως πήρε το αυτί κανενός για τον Γιάννη τον ξενιτεμένο? Που χάθηκε και αυτός; Και η κοκκινοσκουφίτσα? Για να μαζευόμαστε. Πρέπει να το μπαχαλέψουμε τώρα που λείπει ο γάτος…
      Φιλάκια πολλά σε όλα τα παιδιά.

      Μαρία
      22 Απριλίου 09 στις 23:12

      Πωπωπω! μια καλή κουβέντα είπα στον άνθρωπο και πέσατε να με φάτε φιλενάδες να σου πετύχουν! 😆
      Είναι η μοίρα του blog να μη σταθουν ποτε δυο αρσενικά μαζί Αριστούλα για τον ξενιτεμένο όποια έχει νέα του και τον απασχολεί κατα μόνας να μας πει… 😆
      κοπελιά μύρισε το blog τσουρέκι άσε τηλ και μια φίλη μου από τα μερη σας και μου λέει πως τρώει τσουρέκι με γέμιση κρέμα κάστανο…
      (σας μισώ!) αλλά δεν έχετε κοκκακια από τον Κάκκαλη Νατασακί να μας έρθεις κατα δω να σε κεράσω…
      Άντε και καλή σας νύχτα και όνειρα γλυκά και απονήρευτα ναι καλά κάτι σας είπα τώρα… 😆
      φιλάκια παραμυθόπουλα!

      ΑΡΙΣΤΗ
      23 Απριλίου 09 στις 11:51

      Αχ Μαράκι μου να φας εδώ κοκάκια με επικάλυψη μερέντας…. να δεις τι εστί κοκάκι. Μην πω για τα εκλεράκια μερέντας…. μην πω! Αντε και καλή, γλυκιά σας μέρα.
      Φιλούδια πολλάααααααααααααααααααααααααααααα

      Παπαστρατής Ιωάννης
      23 Απριλίου 09 στις 13:20

      Ευχαριστώ Μαράκι να είσαι καλά! 🙂 🙂 Τη καλησπέρα μου σε όλους!Φιλάκια!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      24 Απριλίου 09 στις 14:58

      Καταλαβαίνω ότι ο Παραμυθάς μας χάθηκε λόγω φόρτου εργασίας (για μας δουλεύει ο άνθρωπος να είναι καλά! 🙂 ).Οι υπόλοιποι που χάθήκατε ❓

      Πάντως αρχίζει να μου αρέσει που είμαι ο μοναδικός άντρας,με τόση ενεργή παρουσία στο blog και τόσες γυναίκες γύρω μου!!! 😆 😆

      Φιλιά σε όλους και σε όλες

      Κυρία Παραμυθά
      24 Απριλίου 09 στις 21:20

      Ευχαριστώ καταρχάς για τα καλά σας λόγια, αυτές τις μέρες τα χρειάζομαι, γιατί έχω αρχίσει και τα ψιλοπαίζω όπως λέει και ο μάστορας, (π.χ. σήμερα επί 9 ώρες ζωγράφιζα!)
      Το δελτίο τύπου λοιπόν του Παραμυθάς όπως σας υποσχέθηκα προχθές, έχει ως εξής:
      Η σημερινή μέρα ήταν από τις δυσκολότερες, γιατί έκανε όλα τα πετάγματα….δηλαδή έμεινε κρεμασμένος 6 ώρες! Τα καλά νέα είναι ότι αύριο Σάββατο έχει ρεπό, αλλά την Κυριακή θα δουλέψει από τις 11 το πρωί και θα ηχογραφήσει τα τραγούδια, θα τραγουδήσει δηλαδή!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
      Αυτά, το επόμενο δελτίο την Δευτέρα.
      Καλό Σαββατοκύριακο σε όλα τα παιδάκια, αγοράκια και κοριτσάκια, ξέρω ότι πολλά αγοράκια Ιωάννη, μπαίνουν στο blog, αλλά φαίνεται ότι δεν ενδιαφέρονται να παίξουν στην παιδική χαρά!
      Φιλιά σε όλους!

      Μαρία
      24 Απριλίου 09 στις 22:54

      ναι ναι μας το παίζουν «σοβαρά» καλό Σαββατοκύριακο κυρία παραμυθά αχ τί όμορφο να ζωγραφίζεις τόσες ώρες…
      να μας τον προσέχετε τον παραμυθούλη και να του δίνετε κάθε μέρα τα φιλιά μας για να δυναμώνει και να ξεκουράζεται!
      Φιλάκια παραμυθόπουλα!
      και σε σένα ωρέ συντοπίτισσα δω πάνω στη ραχούλα! 😆

      Παπαστρατής Ιωάννης
      25 Απριλίου 09 στις 6:35

      Θα είναι λίγο κουραστικό και ωραίο συνάμα!Δε θα ήθελα να φανταστώ τη κατάσταση του χεριού σας μετά από 9 ώρες με το πινέλο!
      Χαίρομαι που όλα πάνε κατ’ευχήν και η δουλειά προχωράει κανονικά! Όσο για τη φωνή του συζύγου σας μια χαρά είναι οπότε και η ηχογράφηση αύριο θα είναι τέλεια!
      Καλημέρα και πολλά φιλιά σε όλους και σε όλες και στη παραμυθοοικογένειά σας!! 🙂 🙂

Σχολιάστε