Ηθοποιός, με… τη Σιωπή στην Άκρη των Ματιών.

Ψάχνοντας να βρω το τραγούδι που έβαλα στο προηγούμενο post έπεσα πάνω σε δύο αγαπημένα μου τραγούδια από τα νιάτα μου και έτσι συνειδητοποίησα ότι έχω μια… παραμελημένη κατηγορία  posts στο blog , την κατηγορία: ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΑ.  Είδα ότι έχω ανεβάσει μόνο τέσσερα και τα τέσσερα ξένα. Ε, είπαμε ότι ανήκω σε μια γενιά που έχει μεγαλώσει με ροκ και τον αμερικάνικο ραδιοφωνικό σταθμό της Βάσης του Ελληνικού, αλλά όχι  κι ότι δεν υπάρχουν και ελληνικά που να μου άρέσουν. Δύο απ΄ αυτά, λοιπόν, τα βρήκα στο ίντερνετ. Θα σας  τα ανεβάσω εδώ, με χρονολογική σειρά.
Το πρώτο, το έχω ακούσει για πρώτη φορά στην πρεμιέρα του έργου «Οδός Ονείρων», του Μάνου Χατζιδάκι, στο θέατρο Μετροπόλιταν, στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας (θλιβερό ερείπιο πια), το καλοκαίρι του 1962 και είναι, «Ο Ηθοποιός» με τον Δημήτρη Χορν. Ακούγοντάς το, ύστερα από πολλά χρόνια  ολόκληρο, και βλέποντας τις φωτογραφίες του video clip, ήταν σαν να πέρναγε όλη, σχεδόν, η ζωή μου από μπροστά μου. Έβλεπα και άκουγα τον Χορν που εκτός ότι είχαμε τους ίδιους νονούς, από μικρό παιδί τον έβλεπα μαζί με την Λαμπέτη που έπαιζαν στο Θέατρο Κυβέλης όπου δούλευε ο πατέρας μου και μέχρι μεγάλο με βοήθησε να με προσλάβουν το 1978  στην Ε.Ρ.Τ.  Έβλεπα και την  Λ α μ π έ τ η που την ήξερα από μικρός, κι όπως έχω γράψει παλιότερα εδώ, έπαιξα για πρώτη φορά ως επαγγελματίας μαζί της το 1968. Είδα τον Μάνο τον Κατράκη που μου χάιδευε όταν μικρός το κεφάλι, κάθε φορά που με  έβλεπε στο Θέατρο Κυβέλης και το 1968, έπαιξα επαγγελματίας ηθοποιός πια, στο θίασό του. Είδα τον Θάνο τον Κωτσόπουλο που μικρός έπαιζα μαζί του σε εκπομπές στο ραδιόφωνο και μετά τον συνάντησα Δάσκαλό μου στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, και τα τρία χρόνια. Είδα  και τον Αλέκο Αλεξανδράκη που όταν ήμουν μικρός έπαιξα το ρόλο του σε παιδική ηλικία, στην ταινία «Η   Ά γ ν ω σ τ ο ς» το 1954 και το 1968 έπαιξα στο θίασο του, και κάναμε παρέα. Για όλους σε αυτό τo video clip θα είχα κάτι να πω – μόνο τον Βεάκη δεν πρόλλαβα να γνωρίσω. Πάνω απ’ όλα, όμως, εκείνο που με σύγκινησε ήταν ο ίδιος ο Μάνος Χατζιδάκις, που είναι ο άνθρωπος που μου άλλαξε τη ζωή: Γιατί όταν το 1975, είχα αποφασίσει ότι  δεν θέλω πια να δουλεύω ως ηθοποιός στο θέατρο, έπρεπε να κάνω κάτι για να ζω και είχα την ιδέα μιας παιδικής ραδιοφωνικής εκπομπής, που πήγα και του την πρότεινα και εκείνου του άρεσε πολύ. Έτσι άρχισε όλη μου η σχέση με τα παιδικά, στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση και στο γράψιμο βιβλίων, που κρατάει μέχρι σήμερα. Ακούστε και δείτε, λοιπόν, τον «ΗΘΟΠΟΙΟ» του Μάνου Χατζιδάκι με τον Δημήτρη Χορν.

Το δεύτερο τραγούδι, που μέχρι χθες είχα ξεχάσει ότι υπήρχε, το πρωτάκουσα το 1968 στην μπουάτ «Ρουλότα» στην Πλάκα, από τον Κώστα Χατζή, που έχει γράψει και τους στίχους και τη μουσική, είναι το, «Με τη Σιωπή στην Άκρη των Ματιών». Ο Κώστας Χατζής, όπως και οι μπουάτ, έχουν συνδεθεί στη δεκαετία του ’60 με τους νεανικούς έρωτες πολλών από μας που ζούσαμε στην Αθήνα. Γι ΄αυτό, αν και δυστυχώς το video clip δεν έχει εικόνες από μπουάτ, κορίτσια κι αγόρια της δεκαετίας του ’60, αν σας έρθει να βάλετε τα κλάματα ακούγοντας το τραγούδι ,  αμολήστε τα, κάνει καλό.
Σας φιλώ πολύ
Π. 

 

 

2 Σχόλια στο “Ηθοποιός, με… τη Σιωπή στην Άκρη των Ματιών.”

Σχολιάστε