Εισαγωγή στο «γάμο-post»

Χα, χα, χα… Ναι, ξέρω. Αυτό το post για το γάμο έχει γίνει σήριαλ. Αλλά αυτό που έχω σχεδιάσει να γράψω, θέλει περισσότερη δουλειά  απ΄όση φανταζόμουν, γιατί κάποια στοιχεία που θέλω, είναι από ένα βιβλίο που είχα διαβάσει στην Αγγλία όταν σπούδαζα εκεί θέατρο, το 1966. Δεν το βρήκα στα ελληνικά, δεν το βρήκα στα αγγλικά, ώσπου έκανα την πολύ απλή σκέψη που έπρεπε να κάνω από την αρχή: internet. Και πράγματι, το βρήκα: Ένα από τα πιο σπάνια  και κυνηγημένα βιβλία με μία επιστημονική έρευνα για τη γέννηση του γάμου και της οικογένειας.  Όμως, χρειάζεται δουλειά για να βρω σε ένα ογκώδες βιβλίο στα αγγλικά κάποια κομμάτια που ψάχνω. Αλλά δεν ήθελα, πάλι, να ανεβάσω κάτι άλλο. Έτσι, μου ήρθε μία ξαφνική ιδέα: να σας δείξω κάτι από του δικούς μου γάμους, δύο έχω κάνει, που μου φάνηκε ότι είναι η καλύτερη εισαγωγή για το «γάμο-post».  Από τον δεύτερο έχω μόνο φωτογραφίες, αλλά από τον πρώτο έχω ταινία! Είχα να τη δω πολλά χρόνια και βλέποντάς την ανακάλυψα ότι οι περισσότεροι που ήταν σε αυτό το γάμο έχουν φύγει! Το κακό είναι ότι δεν έχουν φύγει  μόνο οι τότε  «μεγάλοι» – η μητέρα μου κι ο πατέρας μου, θείες, θείοι και πεθερικά – αλλά και τέσσερις φίλοι μου, όλοι νεώτεροι από μένα!!!  Η Ειρήνη (η πιο παλιά φίλη μου από το 1955), ο Άλκης -που σας έχω μιλήσει εδώ γι’ αυτόν αλλά και εδώ – και είναι και ο «φωτογράφος» του γάμου, και δύο φίλοι μου ηθοποιοί, ο Γιώργος ο Σαμπάνης (και μπατζανάκης μου τότε) και ο Δημήτρης ο Καμπερίδης, που πέθανε πριν μερικούς μήνες. Αν είναι αλήθεια ότι οι καλοί πεθαίνουν νέοι, τότε… ε… αφού είμαι ο μεγαλύτερος και είμαι ακόμα εδώ… έχω αρχίσει να αναρωτιέμαι μπας και… Η ταινία που θα δείτε, μπήκε περισσότερο για κάποιους φίλους και πρόσωπα της οικογένειάς μου σήμερα, αλλά αν δεν βαριέστε δείτε την. Την μοντάρισα, κι έχω κόψει όλη την τελετή έχοντας αφήσει μόνο το μπες-βγες στην εκκλησία και τη φωτογράφιση μετά στην Καισαριανή, ενώ πρόσθεσα και μουσική. Ο γάμος αυτός έγινε τον Απρίλιο του 1969. Κρατάει 6 λεπτά. Για την ιστορία, να σας πω ότι το κοριτσάκι που αγκαλιάζω βγαίνοντας από την εκκλησία, είναι η ανιψιά μου η Μαργαρίτα, που οι παλιότεροι το ξέρετε από την εκπομπή που έκανα μεταξύ ’78 και ’87 στην ΕΡΤ, το «ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΤΙ ΘΑ ΔΟΥΜΕ…»  Είναι το κοριτσάκι που ερχόταν με το ποδήλατο, και πριν μπει στο στούντιο έλεγε -πριν από τους τίτλους- αυτόν τον τίτλο της εκπομπής .


Το 1982, δεκατρία χρόνια μετά το γάμο και ύστερα από  δεκαέξι χρόνια γνωριμίας αποφασίσαμε ήσυχα να χωρίσουμε. Κι έτσι δεν χάλασε μία φιλική σχέση που είχε αρχίσει αρκετά πριν από το γάμο. Όχι μόνο δεν χάλασε, αλλά όταν είχα πια ξαναπαντρευτεί και η κόρη μας είχε έρθει να μείνει μαζί μου, εκείνη ερχόταν να μείνει με τα παιδιά για να πάμε με την Στεφανία σινεμά και φρόντιζε τον Κωνσταντίνο που ήταν μικρός. Αυτός ήταν ο λόγος που την έλεγε  «προ-μαμά», δηλαδή η μαμά του πριν τη μαμά του! Φοβερός συλλογισμός!  Εδώ, στο post «Αν φύγεις μπαμπά θ’ αυτοκτονήσω», σας έχω μιλήσει γι’ αυτό το διαζύγιο, κι αυτό κι αν είναι καλή εισαγωγή για το «γάμο-post». Και τώρα, ας δούμε και δύο φωτογραφίες από τον δεύτερο γάμο, που έγινε τον Δεκέμβριο του 1983, με τη νύφη να είναι επτά μηνών έγκυος στον cpil αφού δεν είχα βγάλει διαζύγιο ακόμα όταν γνωριστήκαμε και το περιμέναμε. Γι΄αυτό στο γάμο μας ήταν και τα… τρία μας παιδιά. Ο Φρεντ και η Μαρία  παρανυφάκια και ο Κωνσταντίνος στην κοιλιά! Χα, χα, χα… Εξ’ όλης και προ όλης ο Παραμυθάς και η Μάγισσα Άιναφετς. Χα, χα, χα… Και να η πρώτη φωτογραφία. Εγώ με μουστάκι πια -λόγω Παραμυθά- και η νύφη να κοιτάει ψηλά μπας και τη φωτίσει ο Κύριος, και τα παιδάκια μας, μελαγχολικά που πια δεν θα έχουν την αποκλειστικότητα των γονιών τους, δεξιά  κι αριστερά.

Και θα τελειώσουμε με τη δεύτερη φωτογραφία, που δείχνει ότι ο γάμος, περιορισμένος μόνο στους γονείς μας, τους κουμπάρους, τα αδέλφια μας  και τα παιδάκια μας, λόγω προχωρημένης εγκυμοσύνης της νύφης, δεν ήταν για μας και πολύ σοβαρή υπόθεση. Εδώ εγώ κάνω μία γκριμάτσα κάτω από τα μουστάκια μου για την κουμπάρα που το έχει πάρει στα  σοβαρά και φιλάει την εικόνα, ενώ η νύφη με κοιτάζει διασκεδάζοντας με την γκριμάτσα μου.

Κι εδώ τελειώσαμε για σήμερα, που λένε και στο ραδιόφωνο. Τελειώνοντας, ανακάλυψα ότι -με τα διαστήματα γνωριμίας πριν τους γάμους- με ένα διάλειμμα  17 μηνών, είμαι συνολικά 45 χρόνια παντρεμένος!!! Χα, χα, χα… ε, τώρα δεν είσαστε περίεργοι τι θα γράψω για τον γάμο;  Αυτό θα πει, σήριαλ με σασπένς.
Καλή εβδομάδα.
Σας φιλώ.
Π.

6 Σχόλια στο “Εισαγωγή στο «γάμο-post»”

      να-τασσσάκι
      13 Μαρτίου 11 στις 23:13

      (αυτό, αγαπημένε μας Π, δεν είναι «εισαγωγή στο ποστ για το γάμο» -είναι «Κι Άλλη Αναβολή στο ποστ γα το γάμο» :-P)

      έχει πλάκα να τα βλέπεις όλα αυτά τόσα χρόνια μετά, ε;
      (και είμαι πια απίστευτα περίεργη να δω τι στο καλό θα γράψεις!)

      Φιλί
      καλή βδομάδα

      υγ. κούκλα η Άιναφετς στις φωτογραφίες του γάμου!! 🙂

      marilia
      13 Μαρτίου 11 στις 23:33

      Η νύφη μάλλον έχει πάρει χαμπάρι πόσο «σοβαρά» έχετε πάρει την όλη τελετή και ζητά από τον Κύριο, ψηλά, να της δώσει δύναμη με τον… ιπτάμενο Αγαπητικό της βοσκοπούλας που έμπλεξε! :mrgreen: (δε φταίω εγώ… εγώ απλά διαβάζω ποστ και… θυμάμαι 😛 )

      Άντε καληνύχτα και… και στα δικά μας οι ελεύθεροι! 😆

      vaszio
      14 Μαρτίου 11 στις 2:56

      Φανταστικό βίντεο!!! Βλέπουμε μιαν άλλη εποχή τότε που εμείς ήμασταν παιδιά ζωντανή. Αγαπημένε μου παραμυθά μήπως έχεις το βιντεάκι του «για να δούμε τί θα δούμε» πόσες αναμνήσεις θα μας ξυπνήσει… Και κάτι άλλο στον νέο παραμυθά τα επεισόδια είναι 20 ή παραπάνω; Εάν είναι παραπάνω μπορείς να ανεβάσεις και τα υπόλοιπα να τα δούμε και εμείς που τα ωράριά μας δεν το επιτρέπουν. Σε ευχαριστώ πολύ πολύ… προκαταβολικά…

      Mika
      14 Μαρτίου 11 στις 12:05

      Λοιπόν μπαίνω με φόρα σήμερα να διαβάσω επιτέλους το γαμο-ποστ και βλέπω πάλι εισαγωγή…Εεεε τελοσπάντων ας όψεται που εχεις περιλάβει τους γάμους σου και αυτό είναι άκρως ενδιαφέρον!
      Ειδικά αν παρατηρήσεις την αμηχανία και τη νευρικότητα στον πρώτο και τις γκριμάτσες στον δευτερο αρχίζω και υποψιάζομαι το περιεχόμενο του γαμο-ποστ!!! χαχαχαχα!!

      Πάντως έχεις πολυ καλό γούστο στις νύφες!! Κούκλες και οι δύο!!

      Αντε το περιμένω με αγωνία!!
      φιλια
      Φιλιά

      ainafets
      14 Μαρτίου 11 στις 20:59

      Ευχαριστώ…δεν ξέρω για τι…αλλά ευχαριστώ, για την κατανόηση, για την συμπαράσταση, για τα κοπλιμέντα, για την υπομονή, για την αγωνία, για την αγάπη που δείχνεται όλοι και όλες…( Χμ! για διαφορετικούς λόγους φυσικά ο καθένας!) και είμαι σίγουρη ότι μετά από 45 χρόνια γάμου και πείρας, ο ιπτάμενος- αγαπητικός- παππούς Παραμυθάς θα μας ανταμείψει! χαχα!
      ΑΦιλάκια! :))

Σχολιάστε