Ημέρα της Μητέρας

riad-woman.jpg

Ήθελα κάτι να γράψω για την «Ημέρα της Μητέρας», αλλά δεν μπορούσα ν’ αποφασίσω πού θα το πάω. Έκανα διάφορες σκέψεις κι έτσι κάποια στιγμή είπα να σας βάλω εδώ, ακριβώς αυτές τις σκέψεις.
Πριν δυο Κυριακές είχε στο ΒΗΜΑ ένα σύντομο άρθρο για τη ζωή των γυναικών στη Ριάντ με αυτή τη φωτογραφία που βλέπετε. Τώρα, γιατί τη βάζω σήμερα; Ε, δεν είναι και δύσκολος ο συνειρμός: Κυριακή – γιορτή της μητέρας – η μητέρα είναι γυναίκα – γυναίκα – Ριάντ και να η φωτογραφία. Καλή ιδέα, ε; Της χώνεις στο δικό της κεφάλι αυτό το πράμα κι έχεις το δικό σου κεφάλι σου ήσυχο! Ε, αγόρια;
Κοιτάξτε τώρα τη λεζάντα κάτω από τη φωτογραφία και πείτε μου τι σημαίνει αυτό που λέει;
Σκεφτείτε λίγο πριν διαβάσετε παρακάτω. .
…………………………………………….
Διαβάζοντας τη λεζάντα, καταλαβαίνεις ότι στη Ριάντ δεν υπάρχουν γυναίκες οδοντίατροι! Χα, χα, χα… Δηλαδή, εγώ προσωπικά, αν ζούσα εκεί θα ήμουν με μασέλα από τα τριάντα μου! Γιατί; Επειδή μου είναι αδύνατο να νοιώθω αντρικά χέρια μέσα στο στόμα μου ή ένα πουλί ν’ ακουμπάει κάθε τόσο τον αγκώνα μου – πα, πα, πα – καλύτερα φαφούτης!
Γι’ αυτό, λοιπόν, κορίτσια να είστε κι ευχαριστημένες με αυτά που έχετε εδώ. Εδώ: ούτε κουκούλες, ούτε κλειτοριδεκτομή, ούτε να σας καίνε μαζί με τον άντρα σας όταν πεθάνει… Ε, εντάξει: Καμιά σφαλιάρα, καμιά «Χριστοπαναγία», κάνα, «ακόμα το φαί δεν είναι έτοιμο», «δεν είναι καλά σιδερωμένο το πουκάμισο», «φτιάξε μου τη βαλίτσα», «γυάλισέ μου τα παπούτσια» «η μάνα μου το έκανε καλύτερα», «το παιδί κλαίει, δεν θα πας;» και τέτοια. Σιγά!… Δεν βλέπετε τις Ριαντιανές ή τις Νηγιριανές ή τις Ινδές; (Καλά μη φωνάζετε! Συμφωνώ, δεν είναι όλοι οι άντρες έτσι, αλλά ξέρω μερικούς – για την ακρίβεια, ξέρω τις γυναίκες τους.)
Γιορτή της μητέρας, λοιπόν, και τι θυμήθηκα; Δεν ξέρω αν λέγεται ακόμα, αλλά στα παιδικά μου χρόνια -και αργότερα και στα νιάτα μου- έπαιζε πολύ μεταξύ των αντρών το απόφθεγμα, «όλες οι γυναίκες είναι πουτάνες, εκτός από τη μάνα μου και τη μάνα σου». Χα, χα, χα… Εξαιρετικής ευφυΐας άποψη: Άλλο γυναίκα, άλλο μάνα! Όπως και οι γυναίκες, άλλωστε, που τότε θεωρούσανε -ίσως και να θεωρούνε- όλους τους άντρες μαλάκες εκτός από τον πατέρα τους! Χα, χα, χα… ξέρετε τι μαλακίες έχω κάνει αν και πατέρας τριών παιδιών! Χα, χα, χα…
Έχω την εντύπωση ξέρετε, ότι όλα αυτά ξεκινάνε από την περίπτωση, Αδάμ και Εύας. Δηλαδή: «Η π&%t@*@… η Εύα που έφαγε από το μήλο της γνώσης και το έδωσε και στον Αδάμ κι εκείνος ο μ@$@#@> που πήγε και το ‘φαγε και χάθηκε ο παράδεισος. Σιγά! Και τι είναι ο παράδεισος μπροστά στη «γνώση»! (Άλλωστε ή άγνοια είναι σκοτάδι, δηλαδή κόλαση.) Κι έπειτα, αν δεν το είχε κάνει αυτό η προπροπροπρο(κ.λπ)γιαγιά σας κορίτσια, δεν θα γιορτάζαμε την «Ημέρα της Μητέρας», αλλά την «Ημέρα της Αντρικού Πλευρού». Αν καταλαβαίνετε τι θέλω να πω;
Χρόνια πολλά γλυκές μανούλες.
Φιλιά.
Π.

8 Σχόλια στο “Ημέρα της Μητέρας”

      νατασσάκι
      11 Μαΐου 08 στις 16:22

      Ευχαριστούμε πολύ
      και για το κείμενο, και για τις ευχές
      (και τις εδώ, και τις ζωντανές 😉 Υπέροχα ήταν στο Γκάζι, και δεν γραφω παραπάνω -θα κλαίει είπαμε η μαριλίτσα! )

      Όσο για το αν πρέπει να είμαστε κι ευχαριστημένες…μεγάλη κουβέντα ανοίγεις! Γιατί, όσο υπάρχει έστω και μια γυναίκα στον πλανήτη που ζει έτσι,με κουκούλες,κλειτοριδεκτομές,ή τις καίνε μαζί με τον άντρα τους όταν πεθάνει…για να μην πω για τα άλλα που λες, αποκλείεται να είμαι εγώ τουλάχιστον ευχαριστημένη. Και τους χαρίζω τον παράδεισο, αν είναι να ζει ο κόσμος έτσι…
      Δεν γραφω άλλα, μολις γυρίσαμε και χάρηκα που είδα μικρά παιδιά -δικά μας, των «μωρών» σου- να σου χαμογελάνε, να σε χαιρετάνε και να απαντάνε στις ερωτήσεις σου μαζί μας.
      Και σε φιλώ πολύ, κι από δω
      🙂

      Nellinezi
      12 Μαΐου 08 στις 7:15

      καλημεροφιλιά από μια γλυκομανούλα στον πιο γλυκό μπαμπαδοφιλαρακοΠαραμυθούλη μας!!

      Μαααααααααααααααααααατςςςςςςςςςςς!!!!!!!!!!!!!!

      rodoula-kelly
      12 Μαΐου 08 στις 18:46

      Διάβασα αυτό το κείμενο με τη συνείδηση ,τη συγκίνηση και τη σοβαρότητα που του άρμοζε.
      Μία παρατήρηση μόνο, οι γυναίκες που ακουγαν τα :Καμιά σφαλιάρα, καμιά «Χριστοπαναγία», κάνα, «ακόμα το φαί δεν είναι έτοιμο», «δεν είναι καλά σιδερωμένο το πουκάμισο», «φτιάξε μου τη βαλίτσα», «γυάλισέ μου τα παπούτσια» «η μάνα μου το έκανε καλύτερα», «το παιδί κλαίει, δεν θα πας;»
      ΠΩΣ ΜΕΓΑΛΩΣΑΝ ΤΑ ΑΓΟΡΙΑ ΤΟΥΣ;;;;;;;;;;
      Για σκεφτείτε……

      anatoli
      19 Μαΐου 08 στις 0:55

      Δεν ξερω….. τελικα αραγε γινονται ολα για καποιο σκοπο…?
      Τι θα πει γιορτη της μητερας.. και γιορτη γενικοτερα…. ποιος μας κοροιδευει τελικα?
      Μακαρι να ηξερα αυτο που εγινε θα ερχομουν στο γκαζι..
      Καλη συνεχεια παραμυθα..σε διαβαζουμε και ας μην αφηνουμε σχολια οπως ηδη εχεις πει..η μαλλον εχεις γραψει.

      Κοκκινοσκουφίτσα
      15 Ιουλίου 08 στις 14:29

      τώρα μόλις διάβασα το ποστ για την γιορτή της μητέρας και θέλω να βροντοφωνάξω οτι κοντρα σε κάθε αντικαταναλωτικό ένστικτο, σε κάθε εμπορική λακούβα που μας ρίχνουν, να την γιορτάζουμε και να την παραγιορτάζουμε και την γιορτή της μητέρας και την γιορτή του πατέρα και όλες αυτές τις γιορτές (και τη γιορτή του ταχυδρόμου, του υδραυλικού, του μανάβη – κάτι ξέρουν αυτοί..) και ο λόγος ξέρετε ποιος ειναι; η χαρά στα μάτια τους και το εφήμερο της υλικής μας υπόστασης. κρατήστε το αυτό απο μένα που έχασα τη μάνα μου απο καρκίνο στα 13, που μεγάλωσα την μικρότερη αδερφή μου και εμένα με τη σειρά μου με μεγάλωσε ο ΠΙΟ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ. Κάθε χρόνο στην οικογένειά μου γιορτάζουμε και την γιορτή της μητέρας και την γιορτή του πατέρα χωρίς καμία παράλειψη και το ευχαριστιόμαστε πολύ. σε τέτοιες περιπτώσεις ζήτω η εμπορικότητα!

      Διονυσία
      10 Μαΐου 14 στις 22:49

      «ΜΗΤΕΡΑ», «ΠΑΤΕΡΑΣ», μικρές λέξεις μέγαλης αξίας μα αν δεν συνοδεύεται από μια άλλη μικρη λεξούλα ΤΕΡΑΣΤΕΙΑΣ σημασίας είναι κεφάλι χωρίς λαιμό και αυτή είναι «ΑΝΘΡΩΠΟΣ»!!! «ΓΙΟΡΤΗ»;;; Είμαι μάνα 5 παιδιών «γιορτάζω» 365 μέρες τον χρόνο επι 14 συναπτα έτη (από τότε που έγινα μάνα), τον σεβασμό, την αξία, την αγάπη, την αναγνώριση, την χαρά, την συνειδητοποίηση, την ευλογία αυτού του ρόλου πρέπει να καταλάβουμε πως δεν πρέπει να περιμένουμε να την πάρουμε κάθε 11 Μαϊου αλλά όλο τον χρόνο…..οστόσο καλή δύναμη, να είστε όλοι καλά και να γιορτάζεται κάθε μέρα μανούλες και μη, και εσύ καλέ μου Παραμυθά ότι καλύτερο!!!!

Σχολιάστε