Χρόνια Πολλά Άιναφετς

Στα τρία χρόνια που υπάρχει το blog, έχω ανεβάσει posts για τα γενέθλια των παιδιών μου. Ε, λέω σήμερα να ανεβάσω κι ένα post για τα γενέθλια της γυναίκας μου, της Άιναφετς. Ναι, η Άιναφετς είναι φίλη του Παραμυθά, αλλά εμένα είναι γυναίκα μου και σήμερα έχει τα γενέθλιά της και γίνεται,   &@ χρονών – ναι όπως βλέπετε και σε μία φωτογραφία της φέτος το καλοκαίρι, είναι μικρότερή μου.
Αφού, λοιπόν, της πήρα το δώρο της -ένα φοβερό μπριγιάν 2.185.000,20  ευρώ, (ναι, όπως το διαπιστώσατε, είναι ακριβώς όσα έχω φάει από την Εφορία και τις Τράπεζες) – αφού της πήρα, λοιπόν το «δωράκι» της, σκέφτηκα να ανεβάσω κάτι κι εδώ. Και καθώς αναρωτιόμουν τι θα μπορούσα να βάλω εκτός από τις ευχές, θυμήθηκα ότι στη ζωή μου έχω ερωτευτεί άλλη μία φορά Γαλλίδα, στα 15 μου συγκεκριμένα,  και μάλιστα θυμήθηκα και πώς τη λέγανε: Francoise!  Χα, χα, χα… Έτσι είναι τα γεράματα: δεν θυμάμαι τι έφαγα χθες και θυμάμαι πώς λεγόταν μια Γαλλιδούλα -επίσης ξανθιά-  που γνώρισα πριν 53 χρόνια!  Τότε, λοιπόν, η Φρανσουάζ, μου είχε χαρίσει ένα δισκάκι 45 στροφών με δύο τραγούδια του Σαρλ Αζναβούρ, αλλά βασικά για το ένα, το «Il faut savoir», που νομίζω ότι θα πει, «Πρέπει να ξέρεις».  Δεν καταλάβαινα ακριβώς τι έλεγε -ούτε τώρα  καταλαβαίνω- αλλά το είχα θεωρήσει πολύ ερωτικό τραγούδι (άλλωστε η φωνή του Αζναβούρ, και τον τηλεφωνικό κατάλογο να διαβάζει τον κάνει ερωτικό). Αυτό ήταν το «τραγούδι μας» με την Φρανσουάζ, για τους δύο καλοκαιρινούς μήνες που βλεπόμαστε. Βλέπετε τότε, είχαμε ένα «τραγούδι μας» με την κοπέλα που «τα είχαμε» και στα πάρτυ το χορεύαμε πάντα μόνο με εκείνη κι εκείνη με μας. Κι επειδή-εκτός που δεν ξαναείδα ποτέ από τότε την μικρή Γαλλίδα-  μετά από30 χρόνια, δεν υπάρχουν «πνευματικά δικαιώματα» κι έχουν περάσει 53- μπορώ πια να το κάνω ό,τι θέλω και λέω να το χαρίσω στη γυναίκα μου για τα γενέθλιά της. Έψαξα, λοιπόν, στο YOUTUBE, κι ενώ έχει πολλές εκτελέσεις του τραγουδιού, με βιντεοκλίπ  και τον Αζναβούρ σε διάφορες ηλικίες και συναυλίες, αποφάσισα να βάλω μία εκτέλεση  που απλώς ακούγεται το τραγούδι πάνω σε μια φωτογραφία του -και μάλιστα της ηλικίας που είπε το τραγούδι-  γιατί είναι ακριβώς η εκτέλεση που άκουγα και χόρευα στα πάρτι τότε!  Ελπίζω μόνο να μην λέει κάτι που δεν καταλαβαίνω και δεν ταιριάζει με την περίπτωσή μας σήμερα και κάνω καμιά γκάφα, μέρα που είναι.
«Il faut Savoir» λοιπόν, και χρόνια  πολλά μωρό μου.
Καλό βράδυ.
Ν.Π.

http://www.youtube.com/watch?v=7m1RAeS_w4A&feature=related

15 Σχόλια στο “Χρόνια Πολλά Άιναφετς”

      Μάγισσα Κίρκη
      12 Ιανουαρίου 11 στις 18:21

      Ε βέβαια οι άντρες δεν θυμάστε τις επετείους και θυμάστε τις γκόμενες χαχα!
      Να χαίρεσαι τη μαγισσούλα σου λοιπόν και να΄σαι γερός να την καμαρώνεις γιατί από τα γραφόμενά της έχω διαπιστώσει ότι πρόκειται περί καταπληκτικής κοπέλας (φαντάζομαι είναι πολή μικρότερή σου χεχε!) και κυρίως Κυρίας με «Κ» κεφαλαίο. Χρόνια της πολλά να τα εκατοστήσει!!

      tulpoeid
      12 Ιανουαρίου 11 στις 19:24

      Πρέπει να ξέρεις να χαμογελάς
      Ακόμα κι όταν τα καλύτερα περάσουν
      Και δε μένει παρά το χειρότερο
      Σ’αυτή την ανόητη ζωή

      Πρέπει να ξέρεις, με οποιοδήποτε τίμημα,
      Να κρατάς ακέραια την αξιοπρέπειά σου
      Κι ό,τι κι αν κοστίζει
      Να προχωράς χωρίς να γυρίζεις

      Αντικρύζοντας το πεπρωμένο που μας αφοπλίζει
      Και μπρος στη χαμένη ευτυχία
      Πρέπει να ξέρεις να κρύβεις τα δάκρυά σου
      Μα εγώ, καρδιά μου, δεν ήξερα πώς.

      Πρέπει να ξέρεις να σηκώνεσαι απ’το τραπέζι
      Όταν ξεστρωθεί το γεύμα της αγάπης
      Πριν αντικρύσεις τη λύπηση
      Και αθόρυβα να φεύγεις

      Πρέπει να ξέρεις να κρύβεις τον πόνο
      Κάτω απ’την καθημερινή μάσκα
      Και να συγκρατείς τις κραυγές μίσους
      Που είναι τα τελευταία λόγια αγάπης

      Πρέπει να ξέρεις να είσαι από πάγο
      Και να φιμώνεις την καρδιά κι ας πεθαίνει
      Πρέπει να ξέρεις να κρατιέσαι στο ύψος σου
      Μα εγώ, καρδιά μου, σ’αγαπώ υπερβολικά
      Μα εγώ δεν μπορώ

      Πρέπει να ξέρεις
      Μα εγώ
      Δεν ξέρω πώς…

      tulpoeid
      12 Ιανουαρίου 11 στις 19:26

      Σίγουρα δεν τό’γραψε κι αυτό ο Κρισναμούρτι; 🙂
      Χρόνια πολλά!

      ΥΓ: Πράγματι, σ’ένα επεισόδιο Muppet Show ο Αζναβούρ έλεγε στην Piggy στα γαλλικά ότι η εξάτμισή της κρέμεται κι εκείνη έλιωνε…

      ainafets
      12 Ιανουαρίου 11 στις 19:33

      Ευχαριστώ Νίκο για το ποστ…που με τόση καλή διάθεση και χιούμορ μου αφιέρωσες…
      Τώρα Χμ!… θα σου μεταφράσω και λίγα από αυτά που λέει το τραγούδι…και κρίνε! 😉

      «Πρέπει να ξέρεις ακόμα να χαμογελάς 🙂 βεβαίως…βεβαίως!
      όταν το καλύτερο έχει αποτραβηχτεί 🙁
      και μένει παρά το χειρότερο 🙁
      σε μια ζωή έτοιμη να κλάψει…(sic) :mrgreen:

      Πρέπει να ξέρεις να κρατήσεις την αξιοπρέπεια σου 😀 φυσικά…φυσικά!
      και παρ’ όλα αυτά που μας στοιχειώνουν 👿 Brrrrrrrrrrrrrrrrr!
      ν΄αποχωρείς χωρίς πισωγυρίσματα 😕
      μπροστά στο πεπρωμένο που μας αφοπλίζει 🙄 απαπαπαπα!
      και μπροστά στην χαμένη ευτυχία 🙁 σνιφ!
      πρέπει να ξέρεις να κρύβεις τα δάκρυα σου ….εδώ φτάνει! 😆

      !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

      Εδώ πρέπει να ξέρεις…πως το αγαπημένο σε όλους τραγούδι…κόβει φλέβες! 🙂
      Και αν η τότε Γαλλιδούλα καταλάβαινε στα αλήθεια τι λέει το τραγούδι θα το είχε βάλει στα πόδια! 😀
      Αλλά η τωρινή Γαλλιδούλα- μαγισσούλα μόνο να γελάσει μπορεί… 😆
      Αμ! σου έχω ξαναπεί να εμπιστεύεσαι την διαίσθηση σου! 💡

      Ευχαριστώ τη συνάδελφο Κίρκη…που «ξέρει» … αφού έχει πνίξει αρκετά γουρούνια!!!
      Και την ευχαριστώ για τις ευχές 😉

      ΑΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦΦιλάκια σε όλα τα μωρά και μωράκια του Παραμυθά! 🙂

      να-τασσσάκι
      12 Ιανουαρίου 11 στις 19:56

      Να τη χαιρόμαστε την μαγισσούλα «μας»
      (ε ναι, είναι και λίγο δικιά μας πια, τι θες;; :-P)

      Να είστε κι οι δυο σας καλά, να περνάνε τα χρόνια όμορφα
      (κι ευτυχώς που τα γαλλικά μου δεν είναι τόσο καλά, μ’ άρεσε το τραγούδι χωρίς να ξέρω τι λέει! Αλλά είναι αλήθεια, ό,τι κι αν έχει τραγουδήσει ο Αζναβούρ, ακούγεται υπέροχα ερωτικό 🙂 )

      marilia
      12 Ιανουαρίου 11 στις 20:29

      Χρόνια της πολλά, καλά κι ευτυχισμένα! Να τη χαιρόμαστε! 😉

      Υ.Γ. Τώρα εγώ γιατί μ’ αυτό το «&@ χρονών» σκέφτηκαν ότι ήταν «κρυμμένος αριθμός» και μετά το 72 που αντίκρισα, γούρλωσα και με είπα «ανόητη»; :mrgreen:

      Fwtino_Asteraki
      12 Ιανουαρίου 11 στις 20:36

      Τι γλυκόοοοοοοοοοοοοοοοο…..
      Νομίζω της έχεις δώσει πολύ περισσότερα «δωράκια» απ όσα μπορειτε να φανταστείτε και οι δυο.. 😉

      Ξέρετε νομίζω πως μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων που πέρασαν..μας ήταν απαρέτητη μια «γιορτούλα» να χαρούμε πάλι…..άλλωστε κάθε μέρα γιορτή είναι ..αν και το ξεχνάμε…

      Άρα ώρα για διασκέδαση και τούμπες!!!

      ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΑΠ ΜΕΝΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ!! 🙂 🙂 🙂 🙂 😀 🙂
      Φιλάκιααααααααα και αγκαλίτθεθ για όλους!

      ζαχαρούλα
      12 Ιανουαρίου 11 στις 22:18

      υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που, η στάση τους απέναντι στη ζωή μοιάζει με ένα μαύρο σύννεφο γεμάτο βροχή συνεχώς πάνω από το κεφάλι τους…

      αλλά ούτε αυτή η φωτογραφία, ούτε κάτι απ’ όσα γράφτηκαν, αναφέρεται σ’ εκείνους…

      εύχομαι, αυτό το «λουλουδοσύννεφο» να βρίσκεται πάντα από πάνω σου… σας… και μας…

      ainafets
      13 Ιανουαρίου 11 στις 11:36

      Ευχαριστώ και πάλι όλες και όλους τους αγαπημένους φίλους για τις ευχές!!!!!!!!!! 😀

      ΥΓ…Μαριλία και ΑΦΓιάννη το μυαλό σας κάνει τούμπες…σιγά να μην έγινα 72…αλλά σαν μάγισσα είμαι όντως 172 και βάααααααααααααααααααλε! 🙄

      ΑΦιλάκια χαρούμενα ! 😆

      Μαρία
      13 Ιανουαρίου 11 στις 16:25

      οντως μαρίλια κρυμμενος αριθμος ήταν αλλα όχι 72 μα 27 χρονων γινεται η μαγισσούλα μας και ξέρεις η μαγισσουλες εχουν ενα πείσμα δε γερνανε ποτέ!!!! να τη χαιρεσαι και πάλι παραμυθούλη!!!!

Σχολιάστε