Ιανός κ.λπ.

elefantas.jpg

Τι να πω ρε παιδί μου, τι να πω… Μ’ έχετε συγκινήσει, μ’ έχετε κάνει χαρούμενο, και τώρα μ’ έχετε εντυπωσιάσει. Τα ‘χω χάσει μαζί σας! Δεν βλέπετε που κάθησα πάνω στο φίλο μου τον ελέφαντα και σας κοιτάζω προβληματισμένος; Γιατί μ’ έχετε εντυπωσιάσει; Πρώτον, επειδή μάθατε πριν από μένα (!!!) τι ώρα και πού στον Ιανό θα γίνει η εκδήλωση (μόνο το 21 Απριλίου και το Βιβλιοπωλείο, γενικώς ως χώρο, ήξερα) και δεύτερο – και τρομερότερο – ένα παιδί λέει: «Αν και η εκδήλωση ισχύει, δεν είναι περίεργο που ο αγαπημένος μας Παραμυθάς δεν ανέφερε κάτι εδώ;» Ε, με αυτό κουφάθηκα! Γιατί ναι, υπάρχει κάτι περίεργο: Το βιβλίο κατ’ αρχήν έχει εκδοθεί αρχές του 2004, πριν τρία χρόνια δηλαδή, κι έπρεπε τότε να έχει γίνει παρουσίαση. Έπειτα, είναι κυρίως για «μεγάλα παιδιά» από 11 έως και 50 χρονών (από αυτό είναι ένα μεγάλο μέρος του πρώτου post που έβαλα, το «Γεια σας», εδώ στο blog). Ο λόγος που δεν λέω τίποτα εδώ και τρεις μέρες (ναι είναι περίεργο επειδή πάντα γράφω κάτι τα Σάββατα) είναι γιατί δεν θα μπορούσα να σας γράψω κάτι, αλλά να κάνω την πάπια για την εκδήλωση στον Ιανό, αφού την ανακαλύψατε. Ήθελα, όμως, πρώτα να βρω κάποιον από τον εκδοτικό οίκο που έχει βγάλει το βιβλίο μου και να συνεννοηθώ. Αλλά μέχρι τώρα που μιλάμε δεν βρήκα κανέναν. Ωστόσο, μπορώ να σας πω γιατί δεν είχα πει τίποτα μέχρι τώρα που το βρήκατε εσείς (diogenisa). Γιατί εγώ δεν είχα σκοπό να το κάνω. Για έναν πολύ απλό λόγο: η εκδήλωση δεν είναι του εκδοτικού οίκου με την ευκαιρία της έκδοσης του βιβλίου, σε ένα ουδέτερο χώρο. Είναι σε ένα βιβλιοπωλείο, όπου πουλιούνται όλα τα βιβλία μου, και δεν θα ήθελα να σας καλέσω κάπου όπου υπονοεί την πιθανότητα πώλησης και αγοράς. Το blog αυτό δεν έγινε για να πουλήσει – ούτε άμεσα ούτε έμμεσα – τίποτα. Είναι ό,τι είναι και τα δικά σας blogs: ένας τρόπος επικοινωνίας. Το ειδικό αυτού του blog είναι ότι κατά κάποιο τρόπο εκδηλώνει την «φιλικομπαμπαδοπαππουδίστικη» τρυφερότητα που ένοιωθα για σας όταν έκανα την εκπομπή στην τηλεόραση, μια εκδήλωση που μου είχε λείψει και που τώρα την ξαναβρήκα, και μου δίνει διπλάσια χαρά, γιατί τώρα ξέρω την αντίδρασή σας , ενώ τότε δεν την ήξερα. Πίσω από αυτή την εκδήλωση υπάρχει αγάπη, κι όπως ξέρετε η αγάπη δεν πουλιέται ούτε αγοράζεται – αν και πολλοί θα το ‘θελαν ή το προσπαθούν. Η αγάπη μόνο δίνεται, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα και χωρίς καν να ενδιαφέρεται για ανταπόκριση – αν υπάρχει ανταπόκριση υπάρχει, αλλιώς δεν αλλάζει τίποτα. Δεν πουλάω τίποτα λοιπόν – ούτε καν «μούρη», κυρίως αυτήν.

Ελπίζω αύριο να μάθω τι ακριβώς θα γίνει στον Ιανό, γιατί το βιβλίο δεν είναι για μικρά παιδιά, άρα ο παιδότοπος είναι ακατάλληλος και επίσης δεν θα «παίξω» τον ΠΑΡΑΜΥΘΑ, θα είμαι ο συγγραφέας του βιβλίου του. Ίσως έτσι να μη σας ενδιαφέρει να έρθετε. Ελπίζω, όμως, αύριο να μάθω και να σας πω τι ακριβώς θα γίνει, αλλά όποιος έρθει – αν έρθει – θα μου υποσχεθεί ότι δεν θα αγοράσει τίποτα δικό μου.
Συγνώμη που χρησιμοποίησα αυτό το χώρο για τέτοιο θέμα, αλλά με εντυπωσιάσατε με τα σχόλιά σας.
Σας φιλώ πολύ και καλή βδομάδα
Π.

19 Σχόλια στο “Ιανός κ.λπ.”

      marilia
      19 Μαρτίου 07 στις 21:45

      Είναι η πρώτη φορά που σκέφτομαι ταξίδι «αστραπή» στην Αθήνα. Πώς σας πέρασε απ’ το μυαλό ότι δε θα μας ενδιέφερε τίποτα άλλο πέρα από τον «Παραμυθά»; Είμαστε μεγάλα «μωρά» τώρα πια! Μπορούμε να διαβάζουμε! Και κυρίως… μπορούμε να επιλέγουμε τι να διαβάζουμε! ;P

      Ματς! 🙂

      lpanos
      19 Μαρτίου 07 στις 22:55

      Αγαπημένε μας Παραμυθά,

      δε νομίζω ότι ήταν κάτι εντυπωσιακό το συγκεκριμένο σχόλιο. Από τη στιγμή που υπήρχε η ιδέα της συνάντησης, αν δεν ήσουν ο Παραμυθάς μας, θα είχες αρπάξει την ευκαιρία για να μας προτείνεις τη συγκεκριμένη εκδήλωση. Αυτό όμως ο Παραμυθάς μας δεν θα το έκανε ποτέ (και μη ρωτάς πώς το ξέρουμε… Το ξέρουμε!).

      Γι’ αυτό και είπα ότι θα ήταν περίεργο να εννοούσες αυτή την εκδήλωση και επιπλέον να μην έχεις αναφέρει τίποτα σχετικό.

      Όπως και να έχει, είτε κανονιστεί κάποια άλλη συνάντηση είτε όχι, θα χαρώ πολύ να τα πούμε από κοντά στον Ιανό, είτε ως Παραμυθάς, είτε ως Νίκος Πιλάβιος. Γιατί ξέρεις κάτι αγαπημένε μας Παραμυθά; Η ψυχή και η καρδιά σου είναι η ίδια, είτε ως Παραμυθάς, είτε ως Νίκος Πιλάβιος. Και είμαι βέβαιος ότι αυτό που όλοι μας αγαπήσαμε και αγαπάμε, δεν είναι η εικόνα του παππού Παραμυθά, αλλά ο Άνθρωπος Νίκος Πιλάβιος και αυτόν θέλουμε να συναντήσουμε, είτε με την γνώριμή μας εικόνα του παππού Παραμυθά, είτε με την πραγματική εμφάνιση του Νίκου Πιλάβιου.

      Παναγιώτης
      Ένα από τα παιδία σου

      Υ.Γ.: Πάντως, καλού-κακού θα πρότεινα να έχεις ελεύθερο όλο το υπόλοιπο Σάββατο…

      MaYaMaYa
      19 Μαρτίου 07 στις 23:44

      γιούπι!!!!!! συγχωρέστε μου τον παιδαριώδη ενθουσιασμό μου μα χαίρομαι πολύ με αυτή την είδηση! Mην ξεχάσετε και το μαγικό μολύβι!

      eρωτας
      20 Μαρτίου 07 στις 10:11

      Καλημέρα Παραμυθομπαμπά.

      Δες εδώ http://www.ianos.gr/uploads/athapr.htm αναφέρει τη συνάντηση αυτή.

      Αν και μεγάλη πια, θα ήθελα να έρθω μαζί με τη δική μου μαμά 🙂 που σε έβλεπε και εκείνη και μας έλεγε πάντα στο σπίτι ότι ο Παραμυθάς είναι μέλος της οικογένειάς μας, και μας προέτρεπε να σε παρακολουθούμε με προσοχή (αχ βρε μάνα…).

      Αγάπη και φιλιά,
      Ένα από τα παιδιά σου.

      Μέλλα
      20 Μαρτίου 07 στις 12:17

      Παραμυθά μας,
      μήπως θα έρθετε καθόλου και στον Ιανό της Θεσσαλονίκης; (ναι; ναι; ναι;)

      Δέσποινα
      20 Μαρτίου 07 στις 16:50

      Αγαπημένε μου Παραμυθά,

      Θα προσπαθήσω, γιατί το θέλω πολύ, αγκαλιά με τη Μυρτώ μου να έρθω να σας δω.
      Πείτε μου μόνο σας παρακαλώ σε ποιό κατάστημα του Ιανού θα είστε. Ελπίζω να είναι στην Αθήνα για να μην μείνω με τη χαρά 🙂

      Υ.Γ. Σας ευχαριστώ πολύ που δεν γκρεμίζετε την εικόνα που είχα για εσάς και είστε τόσο καλός όσο περίμενα ότι είστε.

      cuentos_nat
      20 Μαρτίου 07 στις 16:53

      Τι κριμα που όλα γίνονται στην Αθήνα…Απο εδώ πάνω μόνο η καρδιά μας είναι κοντά σας…
      Καλό απόγευμα

      diogenisa
      20 Μαρτίου 07 στις 17:57

      Παραμυθά μου δεν μπορώ να κρατήσω μυστικό!!! Σχώρα!
      Εγώ το έμαθα από εδώ
      http://hamomilaki.blogspot.com/2007/03/210-3217406-asart3ianosgr.html
      Είναι ένα blog για τα κακοποιημένα παιδιά!
      Κρίμα που δεν υπήρχε άλλος τρόπος να συνωμοτήσουμε κρυφά και να έρθουμε να σας κάνουμε έκπληξη!

      Λυπάμαι που εξ αιτίας μου χάσαμε το post του Σαββάτου όμως…

      Φυσικά και δεν υπήρχε περίπτωση να μας καλέσετε από εδώ, για όλους αυτούς τους λόγους που αναφέρατε. Κάτι έχουμε καταλάβει από τη ποιότητα της δουλειάς σας τόσα χρόνια τώρα.
      «Μόνο με την καρδιά βλέπεις σωστά, τα σημαντικά δεν τα βλέπουν τα μάτια» – Ο Μικρός Πρίγκηπας του Α. Exupery.
      Τέλος χαίρομαι που το βιβλίο σας είναι για μεγάλα παιδιά (παιδιά στην καρδιά), γιατί αυτά οι μεγάλοι δεν τα καταλαβαίνουν…

      Συγνώμη…

      Σταχτοπούτα
      20 Μαρτίου 07 στις 21:37

      Κάτι τέτοιες στιγμές καταριέμαι την επαρχία..

      Αγαπημένε μου Παραμυθά βάλε το μαγικό σου γιλέκο και πέταξε νότια.. μετά τον Ιανό..

      imikrimarika
      21 Μαρτίου 07 στις 0:19

      Αυτό το «φιλικομπαμπαδοπαππουδίστικη» τρυφερότητα μου άρεσε περισσότερο απ’όλα, μέσα σε μία λέξη περικλείει τόσες σχέσεις , τόση τρυφερότητα! Και μόνο που τη προφέρει κανείς νιώθει την τρυφερότητα να βγαίνει αθελά του από κάθε πόρο της ψυχής του!

      zoi20
      21 Μαρτίου 07 στις 3:40

      Είστε όντως ο Παραμυθάς? Δεν μπορώ να το πιστέψω!

      Έως που συγκινήθηκα δηλαδή, γιατί έχω γεννηθεί το 78, οπότε σκεφτείτε πότε σας έβλεπα.

      Πολύ σας ευχαριστώ που με ταξιδέψατε κ εύχομαι καλή συνέχεια με χαρά κ δημιουργικότητα.

      Ζ

      maria
      21 Μαρτίου 07 στις 17:28

      Τι ωραία που είναι να έχεις τόοοοοοοσα αδερφάκια!

      μπαμπά πρέπει να κανονίσεις συνάντηση με όλα τ’ αδερφάκια απο όοοοοολα τα μέρη..soon.
      μπορούνε όλοι να προτείνουν μέρος και μέρα (ή εποχή…) και ιδέες για το πως θα θέλανε να περάσουν τη μέρα εκείνη..και βλέπουμε-τι λες? ..λέτε?
      η μέρα της παρουσίασης δε μετράει..΄-)

      natasaki
      22 Μαρτίου 07 στις 0:45

      Και θείος, cpil, κι αδελφός, και ξάδελφος κι ότι άλλο θέλεις!!! Τον μπαμπά σου, έτσι κι άλλιως τον μοιραστηκες μαζί μας-ίσως και να τον γνωρίσαμε πριν από εσένα!…..
      Ευτυχώς που υπάρχει το μαγικό «ποντίκι» και ξαναγίναμε-έστω και για λίγο παιδιά.
      Να είσαι καλά παππού Παρμυθά-θα το λεω πάντα.
      Φιλιά,
      Νατάσα

      natasaki
      22 Μαρτίου 07 στις 0:48

      Λυπάμαι που θα λείπω τη μέρα της παρουσίασης-ένα ταξίδι κανονισμένο ήδη-άλλα θα βρεθούμε σίγουρα κι αλλού, ε;;;;

      kostas
      2 Απριλίου 07 στις 5:19

      Αγαπημενε μου παραμυθα,ονομαζομαι Κωστας.Ειμαι 29 ετων και ειμαι υποσμηναγος της πολεμικης αεροποριας.Υπηρετω στα Χανια.Για το επαγγελμα που διαλεξα,εχεις την αποκλειστικη ευ8υνη.Ησουν ο πρωτος ανθρωπος που ειδα,σε ηλικια 5 ετων,να πεταει.Μαγευτηκα και απο τοτε καταλαβα οτι ηθελα κι εγω να μπορω να πεταω.Χαρηκα πολυ οταν εμα8α για την υπαρξη αυτου του site,απο την αδερφη μου,η οποια γνωριζει ποσο αγαπουσα την εκπομπη σου.Σ’ευχαριστω που με εκανες να καταλαβω σε τοσο μικρη ηλικια,τι ηθελα να κανω στη ζωη μου.

Σχολιάστε