Από την επίσκεψη στην Ιαλυσό, στη Ρόδο.

Και ήρθε η ώρα επιτέλους για το τελευταίο post από την επίσκεψή μου στη Ρόδο. Δεν ξέρω αν το θυμάστε -ή αν το κατάλαβαν κάποιοι που δεν το είχαν προσέξει – στο πρώτο post  είχα πει ότι θα ακολουθήσω αυτό που έκανα για την επίσκεψή μου στην Κρήτη: να τη χωρίσω, δηλαδή, σε μέρη και χρονολογικά να πάω από το τέλος προς την αρχή. Και μια και η επίσκεψη στη Ρόδο, είχε τρία είδη συναντήσεων, μπορώ να αρχίσω από το τελευταίο είδος. Η τέταρτη και η τρίτη συνάντηση ήταν με τα παιδιά στις Λέσχες Ανάγνωσης του Γυμνασίου Κρεμαστής  και του Γ’ Γυμνάσιου Ρόδου. Η δεύτερη και η πρώτη συνάντηση ήταν στην Ιαλυσό της Ρόδου με τους γονείς του Συλλόγου Γονέων του Α΄Δημοτικού Σχολείου και η δεύτερη με τα παιδιά όλου του Δημοτικού κι ενός Παιδικού Σταθμού της Ιαλυσού. Σήμερα, λοιπόν, θα σας μιλήσω γι’ αυτές τις συναντήσεις ή για να είμαι ακριβής, θα σας τις δείξω. Χα, χα, χα… Ναι, όλο και χειροτερεύει το ξύπνημα του τηλεορασάκια μέσα μου που είναι ψιλοκοιμισμένο εδώ και καιρό. Τελευταία, στις επισκέψεις που πάω σε Σχολεία κ.λπ. παίρνω μαζί μου και μια καλή καμερούλα που έχω αγοράσει εδώ και 2 – 3 χρόνια και δεν χρησιμοποιούσα. Βγάζω βιντεάκια και μ’ αυτή, αλλά και με το κινητό μου. Κι αυτό το χούι πρωτάρχισε με τα post για την Κρήτη. Αυτή τη φορά, όμως, δεν υπάρχει μόνο ό,τι έβγαλα εγώ, αλλά μου έστειλαν πολύ υλικό σε video και φωτογραφίες και φίλοι από τη Ρόδο. Έτσι, αποφάσισα να φτιάξω πια ένα κανονικό ντοκιμαντέρ, που αρχίζει με την πτήση (του αεροπλάνου όχι του «Παραμυθά») για Ρόδο και την προσγείωση μερικές μέρες μετά στην Αθήνα. Ομολογώ ότι το ευχαριστήθηκα κι ας έκανα τρεις μέρες να το φτιάξω! Έχω χρησιμοποιήσει υλικό από τρεις κάμερες, έχω βάλει διάφορα εφέ, έβαλα μουσική και ψιλοεπεξεργάστηκα τον ήχο, αλλά δυστυχώς το πρόγραμμα μοντάζ των WINDOWS 7  δεν έχει πολλές δυνατότητες. Από τις δυόμιση περίπου ώρες υλικό που είχα, έβγαλα μια ταινία 26.30 λεπτών. Αν δεν βαριέστε δείτε την, έχει πλάκα. Άρχισε με τη συνάντηση που είχα με τους γονείς των παιδιών του Α΄Δημοτικού Ιαλυσού…

… συνεχίστηκε την άλλη μέρα με τη συνάντησή μου με τα παιδιά του Σχολείου…

…. και τελείωσε με ένα βράδυ στην Ταβέρνα «Ο Γκρινιάρης».

Στην Ταβέρνα «Ο Γκρινιάρης» με πήγαν φίλοι μου και ο Ταβερνιάρης εκεί όχι μόνο δεν είναι γκρινιάρης, αλλά έχει μια φοβερή φωνή και τραγουδάει μαζί με τη γυναίκα του, που είναι μαγείρισσα κι έχει κι αυτή φοβερή φωνή, όταν πιάσουν οι πελάτες της Ταβέρνας το τραγούδι, που δεν είναι ποτέ πολλοί γιατί η ταβέρνα έχει όλο κι όλο πέντε τραπέζια. Αυτά θα τα δείτε στο τέλος της ταινίας που ετοίμασα και έβαλα κάποιες στιγμές από τη βραδιά αυτή.  Δεν μπορώ να μην πω ότι εκεί έγινε κάτι που με συγκίνησε πολύ και μου έδωσε χαρά. Στην ταβέρνα ήταν ένας εξαιρετικός σκιτσογράφος, που μέσα μου οι πολιτικές γελοιογραφίες του είναι συνδεδεμένες με τα δύσκολα χρόνια της Δικτατορίας, όταν πρωτάρχισε να δουλεύει σε εφημερίδες. Σας μιλάω για τον  Βαγγέλη Παυλίδη  που  άρχισε να δουλεύει ως πολιτικός σκιτσογράφος στην καρδιά της Χουντικής δικτατορίας, το 1971 στην εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ.  Από τότε έχει συνεργαστεί με την ΟΜΑΔΑ, την EΛEYΘEPOTYΠIA, τις 24 ΩPEΣ και  από το 1989 πάλι με TO BHMA.  Έχω βάλει link στο όνομά του το blog  του για να πάει όποιος θέλει να μάθει περισσότερα και να δει δουλειά του. Ήταν κι εκείνος στη ταβέρνα το βράδυ που πήγα. Δεν είχαμε συναντηθεί ποτέ πριν και με σύστησαν. Καθόταν σ’ ένα τραπεζάκι στ’ αριστερά μου και κάποια στιγμή, εκεί που παρακολουθούσα τους φίλους που τραγουδούσαν, ήρθε και μου άφησε διακριτικά μπροστά μου ένα σκίτσο μου που μόλις είχε κάνει. Συγκινήθηκα πολύ! Είχα ένα σκίτσο μου, φτιαγμένο από ένα άνθρωπο που παρακολουθώ και εκτιμώ τη δουλειά του εδώ και 41 χρόνια! Στο βίντεο από την ταβέρνα, υπάρχει η στιγμή που κάνει το σκίτσο μου, στην αρχή της βραδιάς πριν αρχίσω να γυρίζω βίντεο κι εγώ. Και να το σκίτσο μου που το σχεδίασε χωρίς να τον πάρω χαμπάρι, έτσι όπως μ’ έβλεπε από τ΄αριστερά μου.

Και τώρα, αν σας κάνει κέφι, μπορείτε να δείτε την ταινία. Στην αρχή υπάρχουν στιγμές από τη συνάντηση με τους γονείς, όπου είδαμε το πρώτο επεισόδιο της καινούργιας σειράς του «Παραμυθά» για να τον θυμηθούν όσοι τον ξέρανε από τα παιδικά τους χρόνια και να τον γνωρίσουν εκείνοι που δεν τον είχαν δει ποτέ. Επίσης, μιλήσαμε για τα βιβλία μου, «Ιστορίες της Καρδιάς» και «Τα ευτυχισμένα παιδιά θέλουν γονείς χωρίς εγώ».  Το επόμενο είναι η συνάντηση με τα παιδιά, όπου καθώς τα μικρότερα περίμεναν να έρθω πετώντας, το διασκέδασα, όταν από τον εξώστη που παρακολουθούσα την προβολή του πρώτου επεισοδίου τους ρώτησα πώς θέλουν να κατέβω στην πλατεία, μου απάντησαν πετώντας, αλλά εγώ… Χα, χα, χα… Αυτό ήταν μια καλή εισαγωγή για το μικρό ντοκιμαντέρ που τους έδειξα με το πώς φτιάχνεται η εκπομπή του «Παραμυθά». Μετά παίξαμε λίγο και στο τέλος τα κορίτσια χόρεψαν υπέροχα, δύο τοπικούς χορούς. Ζητώ συγνώμη που παρέλειψα την παρουσίαση που μου έκαναν και όσα άλλα έκαναν για να με τιμήσουν, αλλά μ’ αυτά νοιώθω κάπως άβολα και εδώ και γενικότερα. Η ταινία τελειώνει  με μερικά στιγμιότυπα από την Ταβέρνα, που μιλάνε από μόνα τους.
Καλή εβδομάδα.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

4 Σχόλια στο “Από την επίσκεψη στην Ιαλυσό, στη Ρόδο.”

      Mika
      30 Απριλίου 12 στις 10:46

      Καλά αυτό το ταξίδι το έχεις κάνει Μπεν Χουρ!!!!!!!!!!!!!!!χαχαχαχα!!!
      Πάντως πέρασες ωραία και αυτό με κάνει χαρούμενη και υπερήφανη για το νησί μου που σε καλοδέχτηκε!
      Φιλιά

      Παραμυθάς
      30 Απριλίου 12 στις 18:52

      Ναι, Τσαμπίκα, πέρασα πολύ καλά.(Έμαθα ότι υπάρχει και Τσαμπίκος, κάτι όπως το Νίκη και Νϊκος) Όσο για το ΜΠΕΝ ΧΟΥΡ είχα πολύ υλικό και να φανταστείς ότι έχω αφήσει έξω πολύ πράμα. Μέχρι δίωρη ταινία θα μπορούσα να έχω κάνει, αλλά δυστυχώς θα ήταν πολλά ΜΒ και δεν θα ανέβαινε ούτε στο VIMEO ούτε στο BLOG μου.

      δημήτρης
      30 Απριλίου 12 στις 20:36

      Μου άρεσε πολύ το σκίτσο… όμορφο!κι αυτές οι καταστάσεις με κιθαρίτσες και τραγουδάκια είναι η αδυναμία μου! στην επόμενη πτήση πάρε με μαζί 🙂
      Το βίντεο θα το δω μετά με την ησυχία μου!
      Καλό μήνα!
      Φιλιά

      Παπαδόπουλος Σταύρος
      1 Μαΐου 12 στις 9:39

      Αγαπημένε Παραμυθά, σε ευχαριστούμε για την παρουσία σου στο σχολείο μας. Οι δύο συναντήσεις τόσο με τους γονείς όσο και με τα παιδιά ήταν πολύ καλές και αποτελούν μια γλυκιά ανάμνηση. Θεωρούμε ότι και εσείς περάσατε καλά και αν και αργήσατε να επισκεφτείτε το νησί μας τώρα ξέρετε ότι έχει πολλές ακόμα ομορφιές που δεν προλάβαμε να σας δείξουμε. Σχεδιάστε την επόμενη επίσκεψη μιας και τώρα υπάρχουν πολλοί που θέλουν να σας ξαναδούν. Με εκτίμηση
      Σταύρος.

Σχολιάστε