Η αγάπη που δεν τολμούν να πουν τ’ όνομά της …

2-cover

Ομολογώ ότι γράφοντας την ιστορία από το στρατό για τον Στέλιο, δεν φανταζόμουν ότι θα γράφονταν τόσα σχόλια! Κάποια από αυτά μου γέννησαν διάφορες σκέψεις για το θέμα των ερωτικών και συντροφικών σχέσεων ανάμεσα σε ανθρώπους του ίδιου φύλου, αλλά και γενικότερα για το σεξ κι αποφάσισα να σας τις μεταφέρω εδώ.

Το σημερινό post, λοιπόν, είναι για την αγάπη που δεν τολμούν να πουν το όνομά της, αλλά και γενικότερα για τη σεξουαλική πράξη. Αποφεύγω (και θα αποφύγω όσο μπορώ) να χρησιμοποιήσω  τη λέξη «ομοφυλοφιλία», παρόλο που είναι ένας επιστημονικός όρος, γιατί  η λέξη αυτή υπονοεί –από τη χρήση που της έχει γίνει– μία επικριτική προσέγγιση, αφού πολλοί άνθρωποι είναι προκατειλημμένοι. Ακόμα και άνθρωποι που  ζούνε αυτού του είδους την ερωτική ζωή, επηρεάζονται  από την υποτιμητική στάση μέρους της κοινωνίας, νοιώθουν περιθωριακοί και προσπαθούν να την κρύψουν ή να την ξεπεράσουν, όντας και οι ίδιοι διαμορφωμένοι από παιδιά, να είναι κατά βάθος προκατειλημμένοι εναντίον της! Εδώ δεν μ’ ενδιαφέρει να πούμε ούτε τα «εναντίον» ούτε τα «υπέρ» που λένε οι δύο πλευρές· μ’ ενδιαφέρει να κατανοήσω το θέμα. Και θεωρώ ότι όταν κανείς θέλει να κατανοήσει κάποιο πρόβλημα δεν πρέπει να το κατακρίνει καθόλου, γιατί αν είσαι εχθρικός απέναντί του δεν υπάρχει φρεσκάδα στον τρόπο που το προσεγγίζεις. Οι λογοκριτικές προσεγγίσεις εμποδίζουν το κοίταγμα με καινούργιο μάτι. Πρέπει κανείς να αντιμετωπίζει το οποιοδήποτε πρόβλημα ακριβώς όπως είναι, χωρίς να θέλει να το αλλάξει με κάποιο τρόπο. Αποφεύγω, λοιπόν, όσο γίνεται τη λέξη, γιατί οι λέξεις οδηγούν σε διάφορους συνειρμούς και ζωντανεύουν ό,τι ανήκει στο παρελθόν· θα έλεγα ότι οι λέξεις είναι το παρελθόν. Γίνεται, λοιπόν, να κοιτάξει κανείς κατ’ ευθείαν ένα πρόβλημα, χωρίς να το βλέπει πίσω από την κουρτίνα των λέξεων;  Κι αν το πρόβλημα το έχει ο ίδιος – γιατί υπάρχουν και άνθρωποι που τους είναι πρόβλημα η ερωτική προτίμηση στο ίδιο τους το φύλο –θα πρέπει για να το κατανοήσει να πετάξει από το νου του κάθε αίσθηση αμαρτίας, φόβου ή ενοχής, γιατί αλλιώς δεν μπορεί να αντικρίσει τα προβλήματά του με εντιμότητα. Όταν ο νους είναι ελεύθερος από τέτοιου είδους εμπόδια, τότε μόνο είναι καθαρός, τότε μόνο υπάρχει  αληθινή νοημοσύνη.
Έτσι, λοιπόν, ούτε το επιδοκιμάζουμε ούτε το καταδικάζουμε. Η σχέση ανάμεσα σε ανθρώπους του ίδιου φύλου είναι ένα γεγονός, όπως και η ετεροφυλοφιλία. Υπάρχει σε όλο τον κόσμο και σε διάφορα μέρη είναι κάτι πολύ συνηθισμένο, ενώ σε άλλα είναι σχεδόν άγνωστη. Και ποιο είναι το θέμα; Γιατί την κάνουμε τόσο τεράστιο πρόβλημα; Ενώ δεν κάνουμε καθόλου πρόβλημα την ετεροφυλοφιλία κάνουμε την άλλη πρόβλημα, γιατί; Είναι και οι δύο εξίσου ένα γεγονός. Θα έπρεπε, λοιπόν, να ερευνήσουμε το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας ως κάτι διαφορετικό από εκείνο της ετεροφυλοφιλίας; Ή πρέπει να δούμε, χωρίς να εγκρίνουμε το ένα είδος σχέσης και να αποδοκιμάζουμε το  άλλο, να δούμε γιατί κυνηγάμε και στις δύο περιπτώσεις την ευχαρίστηση στο σεξ και γιατί η σεξουαλικότητα – και στις δυο πλευρές της – έχει γίνει τόσο κολοσσιαία σημαντική; Γιατί;  Στην τηλεόραση, στα περιοδικά, στις διαφημίσεις, υπάρχει αυτό το στοιχείο της σεξουαλικότητας κάθε μέρα. Καθημερινά προβάλλεται η σεξουαλικότητα και ενθαρρύνεται πολύ προσεκτικά από τη βιομηχανία της διασκέδασης και του «life style». Γιατί όλοι θέλουν να πουλήσουν κάτι –οτιδήποτε- σχετικό μ’ αυτό.
Και γιατί έχει δώσει ο άνθρωπος μέσα στους αιώνες τέτοια τεράστια σημασία στο σεξ και γιατί του έχει δοθεί τέτοια ιδιαίτερη θέση στη ζωή; Για το σεξ υπάρχουν, όπως ξέρετε, ντουζίνες ερμηνείες από φιλοσόφους, ψυχολόγους, ειδικούς, διάφορους σεξολόγους και τέτοια. Και γιατί; Είναι κι αυτό ένα μέρος της ζωής,  όπως μέρος της ζωής είναι το περπάτημα, το να βλέπεις, να τρως, να τρέχεις, να κοιμάσαι, να γελάς, να κλαις… Αλλά γιατί αυτό το πράγμα ειδικά έχει πάρει τόση μεγάλη σπουδαιότητα;
Η σεξουαλική πράξη είναι σχεδόν στιγμιαία. Είναι μια σύντομη εμπειρία, αλλά γιατί οι άνθρωποι είναι έτσι διαρκώς απορροφημένοι απ’ αυτήν; Το σεξ δεν είναι ούτε αγνό ούτε μη αγνό· η σκέψη είναι που του δίνει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις από τις πραγματικές του – το μυαλό είναι που  δίνει μία υπέρμετρη σπουδαιότητα στο σεξ. Κι ενώ η σεξουαλική πράξη είναι κάτι σύντομο, αυτό της δίνει διάρκεια είτε απολαμβάνοντας τις σκέψεις που κάνει γύρω από μία σεξουαλική συνάντηση που έγινε πριν ή από μία άλλη που φαντάζεται ότι θα γίνει στο μέλλον.
Ένας γνωστός διανοούμενος έχει πει ότι η σεξουαλικότητα δεν βρίσκεται στα γεννητικά όργανα, αλλά στο μυαλό. Αλλά οι διανοούμενοι, ξέρετε,  είναι εκείνοι που έχουν τα μεγαλύτερα βάσανα με το σεξ. Η αλήθεια είναι ότι ο στοργικός, απλός  και καλόκαρδος άνθρωπος, που η ζωή του δεν κυριαρχείται από το μυαλό του, σπάνια γυρνάει το σεξ σε πρόβλημα.
Υπάρχει κι άλλη μία κατηγορία ανθρώπων που κάνει το σεξ πρόβλημα. Εννοώ τους πουριτανούς και τις πουριτανές που έχουν εκπαιδευτεί να πολεμούν το σεξ σαν να είναι κάτι τερατώδες. Ξέρετε, όμως:  όσο πιο πολύ προσπαθείς να καταπιέσεις το σεξ, για οποιοδήποτε λόγο, τόσο πιο ανεξέλεγκτο γίνεται. Φαίνεται ότι δεν συνειδητοποιούμε ότι καταπιέζοντας το σεξουαλικό μας ένστικτο ακολουθούμε το σιγουρότερο δρόμο για να το δυναμώσουμε. Αντί να προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε αυτή την ισχυρή ανθρώπινη παρόρμηση παρατηρώντας την προσεκτικά, προσπαθούμε να την ελέγξουμε είτε χωρίς επιτυχία είτε -το χειρότερο- με επιτυχία,  που τότε στρέφεται εναντίον μας και γυρνάει πίσω σαν νεύρωση, ψυχασθένεια ή ακόμα και σωματική αρρώστια.
Αν παρατηρήσει κανείς την καθημερινή του συμπεριφορά, θα δει ότι οι ζωές μας περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό μας. Σχεδόν όλα όσα κάνουμε, σκεφτόμαστε ή νοιώθουμε είναι άμεσα ή έμμεσα συνδεδεμένα με το «εγώ», με τον εαυτό μας. Και το σεξ προσφέρει μία στιγμιαία απελευθέρωση από τον περιορισμένο και δυστυχισμένο κόσμο του εαυτού.  Τη στιγμή της κορύφωσης στη σεξουαλική πράξη- όπως λέει και ο Ντοστογιέφσκι στον «Ηλίθιο» για το κλάσμα του δευτερολέπτου που ο επιληπτικός περνάει από τη κανονική του κατάσταση στην επιληπτική – εκείνη τη γρήγορη στιγμή, γνωρίζει κανείς κάτι σαν την απόλυτη ευτυχία, μία απίστευτη ελευθερία από το εγώ του, καθώς για κλάσματα δευτερολέπτου παύει να υπάρχει. Αυτός είναι –κατά τη γνώμη μου – ο λόγος που αποζητάμε το σεξ, ξέχωρα και από την όλη ευχαρίστηση που δίνει.
Και για να κλείσω θα ήθελα να πω: Η σεξουαλική πράξη είναι σαν ένα τρυφερό λουλούδι, σαν μία δυνατή φλόγα· είναι κάτι  λεπτεπίλεπτο και εξαιρετικό.  Χρειάζεται περιποίηση και φροντίδα και δεν εννοώ μελιστάλακτους συναισθηματισμούς απελπισμένων ερώτων και τέτοια. Πρέπει να είσαι ιδιαίτερα προσεκτικός όταν το σεξ δεν γίνεται για τους λόγους που το προόρισε  η φύση — την αναπαραγωγή δηλαδή. Και δεν εννοώ να μην γίνεται για κανένα άλλο λόγο εκτός της αναπαραγωγής, όπως έχουν την ανοησία να υποστηρίζουν διάφορες θρησκείες. Νομίζω ότι το να αφήνεις το σεξ ελεύθερο είναι σπατάλη ενέργειας, αλλά και το να το καταπνίγεις βάναυσα είναι καταστροφή ενός λεπτεπίλεπτου και έντονα όμορφου πράγματος. Γι’ αυτό παρακολουθήστε το με ζεστασιά, φροντίστε το, αφήστε το να ξεδιπλωθεί και να σας αποκαλύψει τον εαυτό του, είτε η ερωτική σας επιθυμία είναι για το άλλο φύλο, είτε είναι για το ίδιο σας το φύλο. Και κάντε το χωρίς να το απαρνείστε, αλλά και χωρίς να το επιδιώκετε,  και χωρίς να ενδίδετε σ’ αυτό. Οπότε, θα με ρωτήσετε:  «Καλά, κι αν δεν το απαρνείσαι το σεξ, δεν το επιδιώκεις  και δεν ενδίδεις σ’ αυτό, τότε τι μένει»; Χα, χα, χα… Κάντε το και θα δείτε.

Καλό βράδυ.
Π.
Υ.Γ. Τη ζωγραφιά την έχει κάνει η κόρη μου, που της αφιερώνω το post.

23 Σχόλια στο “Η αγάπη που δεν τολμούν να πουν τ’ όνομά της …”

      basnia
      14 Οκτωβρίου 09 στις 21:15

      θίγεις πολλά και τεράστια θέματα. το σεξ ίσως δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από την σωματική έκφραση του μυαλού σε μία ερωτική σχέση. αν δεν υπάρχει αρμονία στην έκφραση μυαλού και σώματος μεταξύ των ανθρώπων μιας σχέσης ποτέ ίσως να μην είναι ολοκληρωμένη η σχέση αυτή.
      η διαφορά του ανθρώπου με τα άλλα όντα στον πλανήτη είναι ακριβώς αυτό που «ελέγχει» το σεξ. ο εγκέφαλος.
      και προφανώς δεν ταιριάζουμε σεξουαλικά (και μη) με όλους. και πέρα από τα δευτερόλεπτα του οργασμού είναι τόσα άλλα που μετρούν. αρχίζοντας από το μυαλό και καταλήγοντας στην χημεία των σωμάτων μεταξύ τους.
      επέτρεψε μου, με όλον τον σεβασμό, να διαφωνήσω στο θέμα της ομοφυλοφιλίας καθώς το θέτεις στην βάση του σαν πρόβλημα. δεν είναι πρόβλημα. είναι απλά μία έκφραση (ζωής) σαν την ετεροφυλοφιλία. και τελείως αποδομιστικά είναι σαν να θεωρούμε πρόβλημα το να είναι κανείς αριστερόχειρας και όχι δεξιόχειρας. ή να προσπαθούμε να πείσουμε κάποιος γιατί μας αρέσει περισσότερο το πεπόνι και όχι το καρπούζι.
      οι περισσότερες κοινωνίες, θρησκείες ήταν (και είναι ακόμα) κατά βάση αντροκυριαρχικές. και πιστεύω ότι και οι άντρες και οι γυναίκες έχουν στοιχεία και γυναικών και αντρών. το τι αναπτύσσεται, καλλιεργείται, αποδέχεται είναι αποτέλεσμα των κοινωνιών που ζούμε πρωτίστως και μετά του ίδιου μας του εαυτού. όταν ο άντρας συνειδητοποιήσει και αποδεχτεί την θηλυκή του πλευρά και η γυναίκα την αντρική θα έχουμε καλύτερους ανθρώπους.
      και είναι αποτέλεσμα των κοινωνιών που ζούμε η γυναικεία ομοφυλοφιλία να θεωρείται κοινωνικά πιο αποδεκτή και πιο αισθησιακή και «μικρότερο πρόβλημα» από την αντρική.
      πολύ καλό σου βράδυ

      astarti
      14 Οκτωβρίου 09 στις 23:02

      Χμμμ! Θα καταβάλω μεγάλες προσπάθειες να είμαι και προσεκτική και να μείνω, αυτή τη φορά, εντός θέματος 😉

      Το σεξ είναι το πιο προσιτό υπερβατικό συμβάν. Όταν συμβεί ο κατακερματισμός αυτός του «Εγώ» μέσα από (και όχι σ)την πράξη, το μόνο που μένει είναι «η ανάμνηση ενός χαμένου παράδεισου», μια ανάμνηση όμως ουσιαστικά κενή. Μέσα σε αυτή την υπέρβαση (ΑααααΛΛΗ παρεξηγημένη λέξη) βιώνουμε αυτό που εγώ μπορώ να ονομάσω ως «ευδαιμονία». Αυτό όμως δεν είμαι ένα «πράγμα» που μπορούμε να το αναλύσουμε, να το περιγράψουμε, να το αναπαράγουμε, να το επιδιώξουμε ή να το καταστρέψουμε – πόσο μάλλον να το ΕΛΕΓΞΟΥΜΕ και να το κατευθύνουμε. Είναι κάτι που συμβαίνει. Ανοίγεις στον άλλο και τον εαυτό σου και συμβαίνει. Όλες οι σεξουαλικές πρακτικές, οι σχολές, οι διδαχές, όλα, ΟΛΑ είναι εντελώς άχρηστα. ‘Η για να είμαι πιο ακριβής, δεν είναι απαραίτητα.

      Το σεξ είναι ενέργεια. Δεν «παράγει» ενέργεια, ΕΙΝΑΙ ενέργεια. Το σεξ δεν είναι έρωτας, ούτε βία, ούτε θρησκεία, ούτε λύτρωση, ούτε τιμωρία, ούτε τροφή, ούτε εξουσία, ούτε διασκέδαση, ούτε παράδεισος, ούτε κόλαση… κι όμως μπορεί να γίνει όλα αυτά, μπορούμε να το κάνουμε ΟΛΑ αυτά…

      αλλά το σεξ, απλά, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ…

      Αφήνοντας έξω το θέμα «αναπαρωγή», διότι είναι κι αυτό εξαιρετικά περίπλοκο και του αξίζει «προσωπική φροντίδα», το σεξ είναι ίσως ο πιο εύκολος τρόπος να βιώσουμε την αγάπη… ΕΚΕΙΝΗ την Αγάπη…

      πάνω και πίσω από το σεξ μπορούμε να γίνουμε κοινωνοί του … (δεν θα το ονομάσω…)

      το πρόβλημα έρχεται όταν ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΜΕ για όλα αυτά… δεν είναι περισσότερο ή λιγότερο σημαντικό απ’ όλα τ’αλλα… όπως όλα θέλει ευγένεια και σοβαρότητα, όπως κάθε στιγμή της ζωής μας…

      πρόσφατα έγραψα σ’ ένα φίλο be kind and rest…

      … το σεξ είναι σαν τη θάλασσα: να πάψεις να την φοβάσαι, να πάψεις να την ποθείς…
      … μία ά-χρονη στιγμή…

      υ.γ.: μην σπαταλιέστε…

      dimitrisp
      14 Οκτωβρίου 09 στις 23:39

      …εμπνευσμένο το ποστ, αλλά το μυαλό σταματάει στον τίτλο και στη ζωγραφιά!
      λειτουργούν ως στίχοι σε ένα ποίημα που σε κάνει να αναρωτιέσαι χωρίς πια να σκέφτεσαι!!!
      Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΛΜΑΜΕ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ…

      roadartist
      15 Οκτωβρίου 09 στις 11:27

      Καλημέρα..
      Αγάπη..Σεβασμός.. Αλήθεια συναισθημάτων! Αυτές είναι οι λέξεις που πρέπει να γίνονται βίωμα στη ζωή.. Δε θα έπρεπε να μας νοιάζει πραγματικά τι επιλέγει να είναι ο καθένας, αντίθετα όμως η πλειοψηφία επεμβαίνει σε ζωές και μάλιστα μερικές φορές τις διαλύει..
      …..Οι άνθρωποι αρέσκονται στα κουτσομπολιά, στις κακίες, καταδυναστεύοντας και καταστρέφοντας ότι δεν αποδέχονται.. Ποιος όμως μας δίνει το δικαίωμα να κανουμε κατι τέτοιο? Ούτε καν η ίδια η ζωή.. Αν συνειδητοποιούσαμε πόσο «μικροί» είμαστε.. Άλλωστε η ομοφυλοφιλία είναι αποδεδειγμένα πλέον βιολογική.. Κάποιοι γεννιούνται ομοφιλόφιλοι, μπορεί αύριο να γεννηθεί έτσι το δικό σου παιδί. Το όνομα της αγάπης, εάν είναι όντως «Αγάπη», είναι ένα, δεν υπάρχουν διαφοροποιήσεις σε αυτή..

      Triolouin
      15 Οκτωβρίου 09 στις 11:50

      Πολύ ωραίο ποστ και αληθηνό. Εαν εμείς οι άνθρωποι ξεφεύγαμε απο τον εαυτό μας με την καλή έννοια, όλα θα ήταν καλύτερα!

      Mika
      15 Οκτωβρίου 09 στις 12:38

      «Eνας γνωστός διανοούμενος έχει πει ότι η σεξουαλικότητα δεν βρίσκεται στα γεννητικά όργανα, αλλά στο μυαλό»
      εγω πάλι θα συμφωνήσω με τον διανοούμενο που τα λέει όλα απλά και περιεκτικά…

      Υ.Γ. Η ζωγραφιά αυτή μου αρέσει παρα πολύ…την έχεις χρησιμοποιήσει και σε παλιότερο πόστ με ένα ποίημα αν θυμάμαι καλά.

      φιλιά

      Karapiperis John
      15 Οκτωβρίου 09 στις 20:24

      Eγώ θα επισημάνω ότι η σεξουαλική πράξη για να είναι ‘πετυχημένη’, θα πρέπει να στηρίζεται κατά πολύ στην πνευματική επαφή. Καθότι δεν είμαι αρμόδιος να αναλύσω ευρέως το θέμα, σας παραθέτω μερικά αποσπάσματα από μελέτες που έχουν κάνει οι ψυχολόγοι-σεξολόγοι Dr. Conrad Dr. Milburn :

      ‘ Κατανοώντας το γιατί οι άνθρωποι επιδιώκουν τη σεξουαλική επαφή αποτελεί μέρος της σεξουαλικής νοημοσύνης. Οι σεξουαλικά ευφυείς ξεχωρίζουν από τους άλλους καθώς αναγνωρίζουν ότι το σεξ είναι βασικό καλό για την υγεία τους αφού προσφέρει αξιοσημείωτα οφέλη στη φυσική και ψυχική υγεία.
      Ποιοί είναι οι παράμετροι που καθιστούν κάποιον «έξυπνο» στο κρεβάτι;
      Τα άτομα που ξέρουν να επικοινωνούν με το σύντροφό τους φαίνεται είναι εκείνα που έχουν πλούσια σεξουαλική ζωή, γιατί εκφράζουν τις επιθυμίες τους ενώ ταυτόχρονα λαμβάνουν υπόψη τα αισθήματα και τις επιθυμίες του άλλου.
      Τα άτομα που θεωρούν και πιστεύουν ότι το σεξ είναι μια υγιής και όμορφη ανθρώπινη λειτουργία εκπέμπουν ερωτισμό και ζεστασιά. Αντίθετα, τα άτομα που έχουν μεγαλώσει σε ένα περιβάλλον όπου κανείς δε μιλάει για το σεξ, νιώθουν ενοχές για τις επιθυμίες τους.
      Τα άτομα που είχαν την πρώτη τους σεξουαλική εμπειρία σε πολύ νεαρή ηλικία είναι συνήθως λιγότερο σεξουαλικά ευφυείς στην ενήλικη ζωή τους. Κάτι ανάλογο συμβαίνει και για τα άτομα που δεν προχώρησαν συνειδητά στην πρώτη τους σεξουαλική επαφή.
      Τα άτομα που έχουν καταφέρει να απομυθοποιήσουν την εικόνα της σεξουαλικής ζωής έτσι όπως την παρουσιάζουν τα ΜΜΕ μπορούν να εκτιμήσουν τις πραγματικές επιθυμίες τους.
      Τα άτομα που εκφράζουν με ειλικρίνεια τα κίνητρα κάθε σεξουαλικής επαφής τους είναι εκείνα που δηλώνουν ότι απολαμβάνουν περισσότερο το σεξ.
      Τα άτομα που δεν αρνούνται, δεν καταπιέζουν ή δεν απορρίπτουν τις ερωτικές φαντασιώσεις τους δυναμώνουν τη σεξουαλική τους ευφυΐα.

      Ενημερωθείτε! Μάθετε τα πάντα για το σώμα. Γνωρίζοντας τη σεξουαλική λειτουργία για το σώμα σας και του συντρόφου σας, μπορείτε να αυξήσετε τη σεξουαλική σας ευφυΐα και την ικανότητα έκφρασης των επιθυμιών σας.
      Αναρωτηθείτε αν θέλετε πραγματικά να προχωρήσετε ή να απορρίψετε μία σεξουαλική επαφή και προσδιορίστε τους λόγους που σας οδηγούν σε αυτή την απόφαση.
      Η διαδικασία να μάθουμε να αντιλαμβανόμαστε, να κατανοούμε και να αποδεχόμαστε τη διαφορετικότητα του συντρόφου μας ξυπνάει την περιέργεια μας, τονώνει το ενδιαφέρον και χρωματίζει τις εμπειρίες μας.’

      Κλείνοντας, και με βάση προσωπικές εμπειρίες, θα συμφωνήσω ότι, όταν σε μια σχέση δεν επιδιώκεις το σεξ, αλλά το αφήνεις να έρθει στην ώρα που πρέπει, τότε χτίζεται κάτι μεγαλοπρεπές και μαγικό και, ακόμα κι όταν με την πάροδο του χρόνου γκρεμιστεί, σε αφήνει με τις καλύτερες αναμνήσεις.

      astarti
      15 Οκτωβρίου 09 στις 22:45

      … σεξουαλική νοημοσύνη;!

      και σε τί διαφέρει η σεξουαλική νοημοσύνη από την άλλη, την απλή;
      (επειδή από την απλή πάσχω λιγάκι… έχω άραγε ελπίδα με την άλλη;!…)

      υ.γ.: δεν είναι στις επιδιώξεις μου να γίνομαι δηκτική, απλώς αναρωτιέμαι για ποιο λόγο όλες αυτές οι υπερ-αναλύσεις;…

      Karapiperis John
      16 Οκτωβρίου 09 στις 1:02

      @ Astarti: Και γιατί τότε το post του Παραμυθά σε ένα θέμα τόσο απλό και καθημερινό ? Η απάντηση είναι ότι δεν είναι έτσι για όλους… Εμείς που κάτι θεωρούμε ‘απλό’, για πολλούς δεν είναι, είτε λόγω θρησκείας, είτε λόγω οικογένειας, είτε, είτε, είτε…
      Το έργο της επιστήμης ήταν ανέκαθεν να διυλίζει τον κώνωπα, και σε ότι αφορά τη σεξουαλική πράξη δεν έχει καταφέρει ακόμα να βγάλει συμπέρασμα με τόσες εκρήξεις που λαμβάνουν μέρος στους νευροδιαβιβαστές !!!
      Υπερ-αναλύσεις μπορείς να διαβάσεις στο νετ… Εγώ απλώς παράθεσα κάποια σχόλια-αναλύσεις που βρήκα ενδιαφέροντα…
      Συμφωνώ μαζί σου ότι τα απλά πράγματα δεν πρέπει να τα περιπλέκουμε… Αλλά ξανασκέψου, ότι για σένα φαντάζει απλό, είναι γενικότερα απλό? Λίγο να ταξιδέψεις μακριά από τον Πλανήτη Ελλάδα θα το νιώσεις (και δεν υπάρχει ίχνος ειρωνίας στα γραφόμενά μου)
      ΥΓ. Δηκτική είσαι μεν, αλλά χαίρομαι που δεν έχεις περάσει δυσκολίες (σεξουαλικά) στη ζωή σου… Και μακάρι μην περάσεις ποτέ… Αλλά για φαντάσου αυτές-αυτούς που το έχουν κάνει επάγγελμα, τι απολαμβάνουν από το όλο σκηνικό εκτός τα λεφτα?
      ΥΓ2 . Και μη νομίζεις ότι το ‘απλό’ που αναφέρεις IQ μας δίνει εφόδια…

      Fwtino_Asteraki
      16 Οκτωβρίου 09 στις 2:14

      Καλησπέρα σε όλους!Όμορφο σεντονάκι θα έλεγα..έχει το κάτι η τα κάτι του…
      Νομίζω οτι λίγο πολύ είναι «ψαγμένο» απ όλες της πλευρές..γύρο γύρω ….δεν υπάρχουν πολλά να προσθέσω έτσι..

      θα πω μονάχα ότι οταν έχεις η αντιμετωπίζεις κάποιο πρόβλημα το πως θα το δει ακριβώς δεν εξαρτάται μονάχα απ τον ίδιο μόνο αλλά και απ τους άλλους γύρο…τι θα του δείξουν και πως θα τον κάνουν να νιώσει…
      Αν και οι καιροί μας προ οδεύουν εξελισσόμαστε κάνουμε επιτεύγματα ο άνθρωπος λειτουργεί ακόμη σαν να είναι σε σπιλιές.. απλά καταδικάζει το διαφορετικό το κάτι ακόμα και αν δεν ξέρει τι είναι….η απλά συμφωνεί με την μάζα απλά και μόνο για να μην ξεχωρίσει…

      Τώρα για όλα τα υπόλοιπα θα πω μονάχα οτι είναι όπως λέει στο τέλος…Ένα λουλούδι που θέλει πότισμα και φροντίδα….όσο του δίνεις ήλιο τόσο μεγαλώνει και ψηλώνει….αλλά δεν φτάνει αυτό θέλει και τον δικό του χώρο να «αναπνεύσει»….αν το παραμελήσεις έστω και λίγο παίρνει την κατηούσα…Μερικοί μάλιστα συνηθίζουν να μιλάνε στα λουλούδια τους γιατί? Ναι νομίζω πως πρέπει να θυμόμαστε ότι «λουλούδια» υπάρχουν άπειρα….αλλά πιο ανθεκτικά….άλλα όχι…αν μας ρωτήσουν όμως πιο είναι το αγαπημένο μας….κάτι δεν θα απαντήσουμε? Αυτή είναι η επιλογή μας…είναι απλή μα και συνάμα τόσο δύσκολη!

      «Καλά, κι αν δεν το απαρνείσαι το σεξ, δεν το επιδιώκεις και δεν ενδίδεις σ’ αυτό, τότε τι μένει»; Χα, χα, χα… Κάντε το και θα δείτε.
      Το σύνολο καθώς και το τι μένει είναι κάτι που δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια…μονάχα να το αισθανθείς….

      Καληνύχτα και όνειρα γλυκά σε όλους!
      Μάκια και αγκαλίτθεθ! 🙂

      astarti
      16 Οκτωβρίου 09 στις 9:51

      Όταν μιλάμε για το σεξ είμαστε κάπως έτσι:
      http://en.wikipedia.org/wiki/Blind_men_and_an_elephant

      Τα επιστημονικά και τα πνευματικά συστήματα είναι πεπερασμένα. Πώς μπορεί το λογικό να συμπεριλάβει το έξω-λογικό;! Η ανάλυσή τους δεν μπορεί καν ν’ αγγίξει το μυστήριο. Περιφέρεται γύρω από αυτό. Αν το σεξ είναι φωτιά, οι περισσότεροι από εμάς τις περισσότερες φορές, καθόμαστε γύρω γύρω να ζεσταθούμε. Με αυτό τον τρόπο όμως, μόνο μία πλευρά μας θα ζεσταίνεται, ότι κι αν κάνουμε. Όπως κι αν γυρίσουμε, όποια στάση κι αν πάρουμε, όσα κομμάτια κι αν γίνουμε, πάντα, μόνο μία πλευρά.
      Πρέπει να μπούμε ΜΕΣΑ στη φωτιά. Αλλά για να το κάνεις αυτό και να μην «καείς» πρέπει να πάψεις να τη φοβάσαι ή να την ποθείς. Πρέπει να πάψει να αναδύεται η ΕΠΙΘΥΜΙΑ να την ελέγξεις, με οποιοδήποτε τρόπο.

      Τάντρες, μάντρες, κουνταλίνες… πιστέψτε με, «δουλεύουν». Μπορούν να σε στείλουν στον παράδεισο, μπορεί να σε στείλουν και στο διάολο. Έχω μάθει – the hard way- ότι μερικές φορές όλα αυτά τρέφουν τόοοοσο πολύ τον εγωισμό μας, που μπορούν να μας καταστρέψουν. Οι υπερ-αναλύσεις και η προσπάθεια ελέγχου απλά σε απομονώνει από τη ζωή. Η ζωή, το πραγματικό, είναι η καθημερινότητα. Το μυαλό μας διαλέγει πάντα τον μακρύτερο δρόμο για να φτάσουμε κάπου, με την ελπίδα, κάπου στη διαδρομή να ξεστρατίσουμε, διότι όταν φτάσουμε «εκεί», δε θα το χρειαζόμαστε πια και αυτό το φοβίζει… 😉

      @ Karapiperis John
      Καλέ μου, αν μια μέρα καθόμασταν οι δυό μας και σου μιλούσα για τη ζωή μου, θα τρόμαζες. Έχω ταξιδέψει πολύ μακρύτερα από τον «πλανήτη Ελλάδα» ψυχί τε και σώματι. Κι έχω επιλάξει να μην διαμένω καν σε αυτόν… 😉
      Αν είχα προβλήματα στη ζωή μου;! Ουουουουου! Άλλα μου προέκυπταν, άλλα τα προκαλούσα. Το θέμα είναι, τί κάνεις μετά…

      ΤΟ σεξ δεν είναι κάτι που ΚΑΝΟΥΜΕ, είναι κάτι που ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ… πρέπει να πάψουμε να προσπαθούμε να το ελέγξουμε με οποιοδήποτε τρόπο…

      astarti
      16 Οκτωβρίου 09 στις 10:02

      Και σχετικά με το θέμα της πορνείας… αν μιλήσεις με κάποιον που έχει κάνει το σεξ επάγγελμα, θα ανακλύψεις, προς μεγάλη σου έκληξη, ότι μπορεί να αντιλαμβάνονται το σεξ πολύ καλύτερα από εμάς… διότι ξέρουν τί ΔΕΝ είναι σεξ (το «σεξ» έτσι όπως το όρισε ο Νίκος εδώ). Διότι έχουν δει τη βρώμα που όλοι κλείνουμε μέσα μας «φόρα παρτίδα». Δεν λέω ότι η ζωή τους είναι εύκολη. Ούτε θα μπω περισσότερο σ’ αυτό το θέμα. Εμείς, οι υπόλοιποι, που εκπορνευόμαστε καθημερινά και χωρίς αιδώ, να δω πότε θα το καταλάβουμε!… Εκπορνευόμαστε για κάτι χειρότερο από τα χρήματα… ο καθένας, για τις ανάγκες του. Για «αγάπη», αποδοχή, προσοχή, εξουσία… Μεγαλύτερη πόρνη από αυτή που δεν πληρώνεται, δεν υπάρχει…

      Παναγιώτης
      16 Οκτωβρίου 09 στις 12:33

      ΑΣΧΕΤΟ : Παραμυθά γράψε και ένα post για το «making of» της νέας σειράς. Δηλαδή λίγα λόγια για κάθε κομμάτι της διαδικασίας που κάνετε για να γυρίσετε ένα επεισόδιο. Νομίζω θα έχει ενδιαφέρον. Μπορείτε να τραβήξετε και vide ΑΚΙΑ για το παραμυθας tv με αυτό το θέμα.

      Παναγιώτης
      16 Οκτωβρίου 09 στις 20:20

      Εδώ κολλάει αυτό που είπε προχτές ο Λαζόπουλος.

      ‘Οταν ήταν στο χωριό του και πήγαινε στα σπίτια είχε πετύχει ένα θείο του που μόλις τον είδε του λέει : Λάκη δεν ντρέπεσαι; Καπνίζεις; ( αφού ο ίδιος είχε γίνει κατακοκκινοκιτρινοπρασινος )

      astarti
      16 Οκτωβρίου 09 στις 22:37

      > Παπαστρατής Ιωάννης
      κοριτσάκι, είμαι, κοριτσάκι…

      > Παναγιώτης
      κ. Εντελώς Άσχετο, μ’ αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι!… χαααααααααχαχαχα!
      😉

      Karapiperis John
      17 Οκτωβρίου 09 στις 15:39

      Εγώ μια δειλή παράθεση-παρέμβαση θα ήθελα να κάνω ως content moderator σε αρκετά fora… Επειδή πρόκειται για blog και όχι για forum, ας γράφει ο καθένας την προσωπική του άποψη και τις εμπειρίες του επί του θέματος… Σε αρκετά σημεία θα συμφωνούμε, σε άλλα θα διαφωνούμε- αυτή είναι άλλωστε η ουσία . Αλλά θα παρακαλούσα τα σχόλιά σας να μην είναι μονολεκτικά και προσωπικά… Σε blogs αναρτούμε κάτι που θα το διαβάσουνε ΟΛΟΙ… Στα fora υπάρχουν και τα PMs και τα mails αν θέλετε να στείλετε κάτι προσωπικό σε κάποιους… Και πάλι συγνώμη για την παρέμβαση, αλλά έχω δει πολλά fora και blogs να ‘σπάζονται’ από ‘κλίκες΄ και ομάδες…
      Αυτά τα γράφω χωρίς τη συναίνεση του Ν.Πιλάβιου- και από τον οποίο ζητώ όπου κάνω λάθος να με διορθώσει-…
      Για όσους -μαζί κι εγώ- κάθονται μπροστά σε ένα τόσο απαιτητικό θέμα, βολιδοσκοπώντας το για ώρες και για μέρες, και τελικά ποστάρουν κάτι, με ενοχλεί να έρχεται μια μονολεκτική απάντηση του τύπου: ‘Διαφωνώ ή Συμφωνώ… ‘ Και πολύ περισσότερο οι επικριτικές απαντήσεις τύπου ‘ με πρόλαβες’, ‘καλά του τα’πες’, κτλ…
      Δεν είναι τίποτα προσωπικό- δεν σας ξέρω, δε με ξέρετε, αλλά μην ‘κουράζουμε’ το αρχικό νόημα των posts…

      Και ξανατονίζω, τα γράφω αυτά, επειδή ΔΕΝ είμαστε σε forum, είμαστε φιλοξενούμενοι στο blog του Παραμυθ… κ.Ν.Πιλάβιου πλέον…

      Μια γενική άποψη είπα, τα σχόλια δικά σας, και πάρτε ένα καλοπροαίρετο ανεκδοτάκι :

      -Ποιά είναι η διαφορά μετάξύ μίας πόρνης, μίας ερωμένης και μιας συζύγου κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής πράξης:
      Η πόρνη λέει: «Αντε, ακόμα;»
      Η ερωμένη λέει: «Τί, κιόλας;»
      Η σύζυγος λέει: «Μπεζ… Το ταβάνι θα το βάψω μπεζ…»

Σχολιάστε