«Δεν θα το ξανακάνω ποτέ»

Χα, χα, χα… Τελευταία στιγμή μου ήρθε η ιδέα να βάλω αυτόν τον τίτλο στο πρώτο ποστ για το ταξίδι που έκανα στην Ινδία. Ναι, από εκεί είναι οι φωτογραφίες των δύο τελευταίων ποστ. Το, «Δεν θα το ξανακάνω ποτέ», είναι μια αγγλική έκφραση που υποτίθεται ότι εξηγεί τη σημασία της λέξης «Ινδία», γιατί στα  Αγγλικά τα αρχικά αυτών των λέξεων φτιάχνουν τη λέξη Ινδία:   I Never  Do  It  Again. Χα, χα, χα… Βέβαια, για μένα είναι η 3η φορά που έκανα αυτό το ταξίδι, αλλά μάλλον θα είναι και η τελευταία. Ε, έχω και μια ηλικία πια, και εκτός από το τι συναντάει κανείς εκεί, είναι και ζόρικο ταξίδι: Για να πάω έκανα 23 ώρες και για να γυρίσω 28, γιατί έχει τρεις αλλαγές πτήσης και πολλές ώρες αναμονής στα αεροδρόμια. Τη φράση αυτή, λοιπόν, μου την έχει πει ένας φίλος μου Ινδός, που ζει εδώ και πολλά χρόνια στην Αγγλία. Κι όταν του είπα ότι θα πάω στο Μπενάρες, μου είπε: «Wow! Benares! Do come back alive». Χα, χα, χα… Καταλάβατε… «Ουάου! Μπενάρες! Ξαναγύρνα ζωντανός».  Ε, ξαναγύρισα. Και μια χαρά, και με μπόλικο υλικό σε βίντεο, που θα τα ανεβάσω σιγά σιγά, γιατί αυτή η επίσκεψη, δεν μπορεί να χωρέσει σε ένα ποστ.

     Τώρα: Γιατί πήγα; Ο ένας λόγος είναι ότι οργανώθηκε μια παρουσίαση βιβλίου μου στο ΚΕΝΤΡΟ ΜΕΛΕΤΗΣ (Κέντρο Μελέτης) στο Ραζγκάτ -κοντά στο Μπενάρες- του Ιδρύματος Κρισναμούρτι της Ινδίας, από τους υπεύθυνους του Κέντρου εκεί και τις Εκδόσεις Καστανιώτη εδώ.  Όχι, δεν πήγα για παρουσίαση βιβλίου του «Παραμυθά». Χα, χα, χα… Όπως σας έχω πει παλιότερα, νομίζω, έχω γράψει ένα βιβλίο με τον τίτλο «Ο Κρισναμούρτι στην Ελλάδα», που έχει βγει και στα Αγγλικά με τον ίδιο τίτλο: Krishnamurti in Greece.
Ο άλλος λόγος, όμως, ήταν πιο προσωπικός. Χρόνια πριν, το 1985, το μεσημέρι εκείνο που ο Κρισναμούρτι μας είχε καλέσει για φαγητό, εκεί που τρώγαμε, όπως καθόταν δίπλα μου, μου έπιασε το χέρι και μου είπε: «Πρέπει να πάτε στο Μπενάρες, κύριε». Απορημένος που τον άκουσα να μου το λέει αυτό, έτσι στα καλά καθούμενα, τον ρώτησα: «Γιατί, κύριε»;  Εκείνος, σφίγγοντάς μου το μπράτσο και ψιλοτραντάζοντάς το επέμενε: «Πρέπει να πάτε στο Μπενάρες, κύριε».  «Μα, γιατί, κύριε», τον ξαναρώτησα κι εγώ, «Πρέπει να πάτε στο Μπενάρες, κύριε», επέμενε εκείνος για τρίτη φορά,  «Μα, γιατί, κύριε», επέμενα κι εγώ κι εκείνος είπε: «Ο.Κ. μην πάτε», και μου παράτησε απότομα το χέρι μου! Συνεχίσαμε να τρώμε και να συζητάμε, σαν να μην είχε ειπωθεί τίποτα για το Μπενάρες. Πολλά χρόνια αργότερα, συζητώντας  με μια φίλη που μόλις είχε γυρίσει από ένα ταξίδι στο Μπενάρες, καθώς μου έλεγε ότι εκεί είχε μια αίσθηση παρουσίας του Βούδα, θυμήθηκα ξαφνικά όλη τη σκηνή με τον Κρισναμούρτι και το Μπενάρες. Λίγη ώρα πριν απ’ αυτή την προτροπή του να πάω στο Μπενάρες, μας είχε καλέσει με τη Στεφανία να πάμε να τον δούμε τον Δεκέμβριο, 5 μήνες αργότερα, στο Ρίσι Βάλλεϋ, στην Ινδία. Τότε, πάνω στη συζήτηση, τον ρώτησα γιατί σε κάποιο βιβλίο που είχε προσωπικές αναμνήσεις του συγγραφέα από συζητήσεις μαζί του, τού είχε πει ότι αν μάθαινε πως κάπου εκεί κοντά μιλούσε ο Βούδας, θα πήγαινε αμέσως να τον ακούσει και θα έμενε μαζί του μέχρι το τέλος του! Κι αντί για άλλη απάντηση, ο Κρισναμούρτι μου είπε: «Όταν έρθετε στην Ινδία, κύριε, θα σας συστήσω σε κάποιους μελετητές του Βουδισμού και εκείνοι θα σας πουν τα πάντα γι’ αυτόν». Την ώρα, λοιπόν, που η φίλη μου, μού μιλούσε για το Μπενάρες και το Βούδα, σκέφτηκα ότι ίσως τότε ο Κρισναμούρτι, μου είχε απαντήσει έμμεσα στο ερώτημα που του έκανα για εκείνο που είχε πει για τον Βούδα, λέγοντάς μου να πάω στο Μπενάρες! Έτσι, μου είχε μπει από τότε η περιέργεια να κάνω αυτό το ταξίδι. Και μόλις πριν λίγες εβδομάδες, πλάκωσαν μια σειρά από συμπτώσεις (συμπτώσεις;) και δημιουργήθηκαν οι οικονομικές δυνατότητες να κάνω αυτό το ταξίδι. Περισσότερα για τα αποτελέσματα του ταξιδιού, στο τελευταίο ποστ, του… «σήριαλ» που αρχίζει  από σήμερα.
Και πρώτα μια φωτογραφία κι ένα βίντεο από το ταξίδι, από το Αεροδρόμιο  στο Νέο Δελχί.

230920131602000

Βγαίνοντας από το αεροπλάνο στην αίθουσα των αφίξεων, έπεσα επάνω σ΄αυτές τις δύο τεράστιες ταμπέλες  που βλέπετε, που μόνο στις Ινδίες θα μπορούσε να υπάρξει αυτός ο συνδυασμός και σκέφτηκα: «Χα, χα, χα… Κι εγώ  δηλαδή που δεν ενδιαφέρομαι για κανένα από τα δύο, να γυρίσω πίσω; Μμμ… για δεξιά δεν λέει τίποτα. Άρα προς τα εκεί θα πάω».
Κι έτσι πήγα δεξιά, και βρέθηκα σε μια μεγάλη αίθουσα αναμονής, όπου έπεσα επάνω σε ένα εξαιρετικής ομορφιάς μπρούτζινο  μνημείο αφιερωμένο στη γιόγκα! Δείτε το στο πρώτο βίντεο που σας ανέβασα για σήμερα.

Το δεύτερο βίντεο που σας έχω ετοιμάσει, είναι…  «κολασμένο»! Χα, χα, χα… Είναι μόνο λίγα λεπτά της ημίωρης διαδρομής από το Αεροδρόμιο στο Ξενοδοχείο στο Μπενάρες, όπου έμεινα και τις πέντε μέρες. Έχετε οδηγήσει ποτέ αυτοκίνητο με το τιμόνι στα δεξιά; Και καλά στην Αγγλία, αλλά στις Ινδίες!!! Δεν σας λέω τίποτα. Θα δείτε και θα ακούσετε μόνοι σας. Θα ακούσετε που όλοι κορνάρουν διαρκώς – όλοι εκτός  από τις αγελάδες. Κι αυτό είναι μόνο η εισαγωγή στο οδήγημα στην Ινδία, σας έχω κι άλλα πιο προχωρημένα …»μαθήματα», στα επόμενα ποστ.

Και θα κλείσω αυτό το πρώτο ποστ από την επίσκεψή μου στην Ινδία, με ένα χαλαρωτικό-αλλά όχι κοιμήσικο-  βίντεο. Κατέβηκα για το βραδινό φαγητό στο εστιατόριο του Ξενοδοχείου, που μου άρεσε πολύ. Κι εκεί, μπροστά μου, έπαιζαν μουσική δύο νέα παιδιά. Ο ένας έπαιζε φλάουτο και ο άλλος τάμπλα, ενώ τον ήχο του σιτάρ που κρατάει το ίσο, τον έκανε ένα ηλεκτρονικό μικρό σύστημα που είχαν ανάμεσά τους. Και μια και είχα την κάμερα μαζί μου, τράβηξα ένα μεγάλο κομμάτι. Εδώ σας έχω ανεβάσει τα τελευταία λεπτά.
Καλώς σας βρήκα.
Π. 

2 Σχόλια στο “«Δεν θα το ξανακάνω ποτέ»”

      δημήτρης
      1 Οκτωβρίου 13 στις 16:02

      Πριν από 25 περίπου χρόνια είχα διαβάσει το βιβλίο του Πασκάλ Μπρικνέρ «Γεννέθλια Γη». Ήταν ένα βιβλίο που μιλούσε για την Ινδία και αυτά που περιέγραφε μου φαινόντουσαν απίστευτα. Ήθελα πολύ να πάω εκείνο τον καιρό γιατί και ο συγγραφέας έγραφε ότι αν δεν έχεις πάει Ινδία δεν έχεις πάει πουθενά και δεν έχεις δει τίποτα…τεςπα!
      Το μπρούτζινο μνημείο μου άρεσε πάρα πολύ!
      Το βίντεο με το ταξί μου έφερε μια ζαλάδα 🙂 αλλά ευτυχώς συνήλθα και χαλάρωσα με τους μουσικούς!
      Μπήκαμε στο κλίμα και αναμένουμε τη συνέχεια!

Σχολιάστε