Το «τεστ» του Χότζα.

Ψάχνοντας σε παλαιότερα posts είδα ότι έχω πάρα πολύ καιρό να ανεβάσω Χότζα!  Πώς μου ξέφυγε έτσι; Σήμερα, λοιπόν, λέω να κλείσω τον μήνα και να ανοίξω τον καινούργιο, με μια από τις πιο αγαπημένες μου ιστορίες του, που την έχω μεταφράσει από ένα βιβλίο των «Σούφι».
Καλό βράδυ και καλό μήνα.
Π.
Υ.Γ. Τελικά κάτι που σας έγραψα χτες εδώ ότι μπαίνει link σε κάποιες άσχετες λέξεις από το πουθενά, ΑΚΥΡΟ. Μόνο σε μένα γίνεται. Καλό μήνα.

Ένας «αναζητητής» της Αλήθειας, μαθαίνοντας ότι στην πλαγιά του λόφου ενός χωριού, μένει ένας σοφός Δάσκαλος – ο Νασρεντίν  Χότζας- αποφασίζει να πάει να τον βρει. Μετά από δυσκολίες, φτάνει στην καλύβα όπου έμενε πια ο Χότζας, μια χειμωνιάτικη μέρα. Καθώς έμπαινε ο υποψήφιος μαθητής στην καλύβα, ο Χότζας τον κοίταξε και πλησίασε τις ενωμένες παλάμες του ανοιχτές, φυσώντας τες  μπροστά στο στόμα του. Ξέροντας ο υποψήφιος μαθητής  ότι και η πιο απλή πράξη ενός φωτισμένου Δάσκαλου, έχει κάποια σημασία, ρώτησε τον Χότζα:

«Γιατί φυσάς Δάσκαλε τα χέρια σου»;
«Μα για να τα ζεστάνω, φυσικά», απαντάει εκείνος.
Ύστερα από λίγη ώρα κουβέντας, επειδή είχε μεσημεριάσει, ο Χότζας φέρνει δυο κούπες με αχνιστή σούπα κι αφού κάθισε, σηκώνει τη  δική του μπροστά στο στόμα του και  τη φυσάει.
«Γιατί το κάνεις αυτό Δάσκαλε», ρωτάει ο νεοφερμένος.
«Μα για να την κρυώσω, φυσικά», απαντάει ο Χότζας.
Και τότε, ο υποψήφιος μαθητής, χαιρετάει το Δάσκαλο και σηκώνεται και φεύγει. Του ήταν αδύνατο να εμπιστευτεί για Δάσκαλο έναν άνθρωπο που χρησιμοποιεί την ίδια διαδικασία για να πετύχει ένα διαφορετικό αποτέλεσμα: να ζεστάνει και να κρυώσει.
Καθώς ο Χότζας τον κοίταζε να φεύγει, κούνησε  το κεφάλι του, καθώς κατάλαβε γιατί έφυγε έτσι ξαφνικά ο «υποψήφιος μαθητής», μην έχοντας καταλάβει το «τεστ» που του έκανε ο Χότζας για να δει την αντίληψή του.

ένα σχόλιο στο “Το «τεστ» του Χότζα.”

      δημήτρης
      1 Νοεμβρίου 12 στις 20:13

      Πολύ ωραία η ιστορία του Χότζα που μας θύμισες!
      Πραγματικά μας έλειψε ο Χότζας, τον οποίο βέβαια μπορείς να τον εντάξεις στο μπλογκοπεριοδικό μας!
      Και μια και η ιστορία μιλάει για τεστ αντίληψης να πω και εγώ μια ιστορία των Σούφι που την θυμάμαι πολές φορές αλλά ποτέ δεν την κατάλαβα ολοκληρωτικά 🙁

      Ένας νεαρός Κινέζος, επιστρέφοντας από έναν αγώνα πόλο, έπεσε πάνω σε έναν πάγκο, παρουσία του προπονητή του, και άφησε ένα βαθύ αναστεναγμό.
      «Είσαι κουρασμένος;» τον ρώτησε ο προπονητής.
      «Ναι.Είμαι κουρασμένος».
      «Και τα άλογα είναι κουρασμένα;»
      «Ναι.Είναι κουρασμένα».
      «Και τα δοκάρια είναι κουρασμένα;»
      Μόνο τα μεσάνυχτα της επόμενης κατάλαβε ο νεαρός άντρας το νόημα αυτής της ερώτησης.’Ετρεξε στον προπονητή του, τον ξύπνησε και του είπε:
      «Κατάλαβα».
      Ο προπονητής έδειξε να χαίρεται και ξανακοιμήθηκε αμέσως.

      Καλό μας μήνα, με υγεία!
      Φιλιά

Σχολιάστε