«Χιόνια στο καμπαναριό»

Καλά! Απίστευτη σύμπτωση!  Κάτι που με παίδεψε όσο λίγα πράγματα στη ζωή μου, είναι το τραγούδι,  «Χιόνια στο καμπαναριό». Η πρώτη φορά που ήρθα σε επαφή με αυτό το τραγούδι, ήταν όταν ήμουν στην Α΄ Δημοτικού και η Δασκάλα μας είχε βαλθεί να μας το μάθει για να το πούμε στη Χριστουγεννιάτικη Σχολική γιορτή. Δεν ξέρω γιατί, αλλά από την πρώτη στιγμήπου το άκουσα αυτό το τραγούδι δεν μου άρεσε και το έλεγα χλεχλέδικο. (Αν δεν ξέρετε τη λέξη που τότε ήταν της μόδας, κάντε κλικ ΕΔΩ. ) Κι όταν άρχισαν οι πρόβες αρνιόμουν να το μάθω κι ανοιγόκλεινα το στόμα μου κάνοντας πως τραγουδάω, μέχρι που με πήρε χαμπάρι η Δασκάλα κι έφαγα την πρώτη -και τελευταια- σφαλιάρα όλης της σχολικής μου ζωής. Και βέβαια, αναγκάστηκα και το έμαθα και το τραγούδησα. Πα, πα, πα,πα…. Θέλοντας, λοιπόν, να ανεβάσω ένα βίντεο με κάποιο τραγούδι που να ταιριάζει στις μέρες αυτές, άρχισα να ψάχνω στο ίντερνετ. Και ξαφνικά, πέφτω πάνω σ’ αυτό που με παίδεψε όσο λίγα πράγματα στη ζωή μου: Το, «Χιόνια στο καμπαναριό», τραγουδισμένο από παιδιά και από τη παλιά μου φίλη την Μαρίζα Κωχ!!!  Ένοιωσα όπως όταν ήμουν οχτώ χρονών, στην Α΄Δημοτικού. «Σιγά μη βάλω αυτή την παπαριά στο μπλογκ μου», σκέφτηκα, αλλά αμέσως μετά  είπα: «Έλα ρε Νίκο… Έχουν περάσει 66 χρόνια από τότε… » Ε, και αμέσως μου έφυγε η παιδική τσαντίλα, κι αποφάσισα να ανεβάσω αυτό το «χλεχλέδικο» τραγούδι στο μπλογκ μου. Τι λέτε; Καλά έκανα;
Σας φιλώ.
Π.

 

6 Σχόλια στο “«Χιόνια στο καμπαναριό»”

      ainafets
      27 Δεκεμβρίου 16 στις 19:09

      Όμορφο video και το τραγουδάκι «καλό» μου φάνηκε! 😉
      Και πολύ καλά έκανες και μας το έβαλες μια και πρόκειται να πέσει και αληθινό χιόνι στο δικό μας «καμπαναριό»!

      Πολλά πολλά ΑΦιλιά καρδιάς και χρόνια πολλά σε όλους! 🙂

      marilia
      27 Δεκεμβρίου 16 στις 20:08

      Όχι βέβαια! Άκου «χιόνια στο καμπαναριό»!!!!!!!!! Κάτι τέτοια… διαβάζω και δε βάζω ΠΟΤΕ στα παιδιά μου να μάθουν τραγουδάκια. χαχαχαχαχαχαχαχα

      Καλές γιορτές, παράξενε! Καλές γιορτές! 😛

      amalia
      27 Δεκεμβρίου 16 στις 22:33

      Θα το ομολογήσω:Είμαι χλεχλές. Μου αρέσει πολύ αυτό το τραγούδι! Χρόνια πολλά και καλά.

      Ελίνα
      27 Δεκεμβρίου 16 στις 23:46

      Παραμυθά μου, τρέφουμε τα ίδια αισθήματα για το τραγουδάκι. Γι΄αυτό μετά τα πρώτα ντιν-ντιν-νταν δεν άντεξα και είδα το υπόλοιπο βιντεάκι στο mute. Ωραίες εικόνες, να είμαστε τυχεροί να τις ζήσουμε κι εδώ στα πιο πεδινά. Κάτι άκουσα για χιόνια την Πέμπτη. Αν δε μου το στρώσει θα ξαναδώ το βιντεάκι σου να χαρώ. Στο mute βεβαίως 😉 Να χαίρεσαι και την Άιναφέτς σου για τη γιορτή της. Της άφησα και δικές της ευχές στο blog. Φιλιά πολλά και στους δυο σας!!!!

      Y.Γ. Ήθελα να έρθω στον Ψυχογιό να σας δω από κοντά, αλλά τελευταία στιγμή που το είδα δεν κατάφερα να το οργανώσω. Αν μπορείς, ενημέρωνε μας για τέτοιες εκδηλώσεις λίγο νωρίτερα μήπως και μπορούμε να κανονίσουμε να έρθουμε κι εμείς οι πιο «δυσκίνητοι».

      ΔΑΦΝΗ
      29 Δεκεμβρίου 16 στις 13:18

      Καλά έκανες αγαπημένε Παραμυθά των παιδικών μας χρόνων. Εμένα προσωπικά μου αρέσει πολύ αυτό το τραγουδάκι. Καλή χρονιά, με υγεία.

Σχολιάστε