Χιλιοποδαρούσα και: «έρημά μου νιάτα που τσαλακωθήκατε…»

Χα, χα, χα… Δεν άντεξα βλέποντάς με στο βίντεο της ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑΣ, πώς ήμουν 23 χρόνια πριν, και τό ‘ριξα το βρωμόλογό μου. Όποιος το ‘πιασε συγνώμη… Λοιπόοοοον… Ομολογώ ότι όταν αρχίζαμε αυτό το BLOG ήταν για να είναι αυστηρά ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ, αλλά έτσι που το πάτε – εσείς θα το πάτε όπου θέλετε – έχουν να δουν τα μάτια μας!… Έχω βρει και ΚΗΠΟ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ και ΙΟΛΗ που είδα σε κάποιο BLOG, και ΦΡΟΥΤΟΠΙΑ και λοιπά. Σήμερα, λοιπόν, από τον «Παραμυθά», πάμε στον «κύριο Νίκο», τη «Ροζαλία», τον «Τιμολέοντα» και τη «Χιλιοποδαρούσα». Ξέρω ότι κάποιες και κάποιοι θα το χαρούν περισσότερο από τον Παραμυθά, γιατί είναι η επόμενη φουρνιά παιδιών που άρχισε τότε να βλέπει τηλεόραση. Ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ είχε αρχίσει τον Οκτώβριο του 1978 και η ΧΙΛΙΠΟΔΑΡΟΥΣΑ τον Νοέμβριο του 1983.
Βρισκόμαστε, λοιπόν, στις 6 Νοεμβρίου του 1984, ημέρα Κυριακή και στις 4 η ώρα το απόγευμα. Ο γιος μου και σημερινός blogmaster είναι 8 μηνών και 6 ημερών, κάποιοι από σας αγέννητοι απ’ ό,τι έχω καταλάβει, άλλες κι άλλοι πιτσιρίκες και πιτσιρίκοι, κι εγώ «πετσί και κόκκαλο»! Η εκπομπή ‘ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ» γιορτάζει ένα χρόνο από τότε που άρχισε, δηλαδή στις 6 Νοεμβρίου του 1983. (Χα, χα, χα… βουρκώσατε;) Θα δείτε την αρχή αυτής της εκπομπής και κατά διαστήματα θα βάζω κομμάτια της, γιατί όπως θα θυμάστε, δεν ήταν επεισόδια ολόκληρα όπως ο ΠΑΡΑΜΥΘΑΣ, αλλά μικρά σκετσάκια, ανάμεσα σε διάφορα θέματα.
Σας φιλώ πολύ.
Π.

Υ.Γ. Είδα στα σχόλια δύο παιδιών να πέφτει η ιδέα μπας και βρεθούμε και ζωντανά, κάπως σαν reunion που λέει κι ένα απ’ αυτά. Καθίστε ήσυχα, γιατί δεν θέλω και πολύ. Ήδη μου έχει περάσει από το μυαλό, αλλά…

Κατεβάστε το video από εδώ.

8 Σχόλια στο “Χιλιοποδαρούσα και: «έρημά μου νιάτα που τσαλακωθήκατε…»”

      lpanos
      15 Μαρτίου 07 στις 9:51

      Αγαπημένε μας Παραμυθά,

      Αφού και εμείς (θέλω να πιστεύω ότι μιλάω εκ μέρους αν όχι όλων, τουλάχιστον των περισσότερων από εμάς) και εσύ θέλουμε αυτή τη συνάντηση-reunion, οποιαδήποτε εμπόδια μπορούν να ξεπεραστούν.

      Αν λοιπόν το αποφασίσεις και μπορώ να βοηθήσω με οποιοδήποτε τρόπο στην οργάνωση αυτής της συνάντησης, θα είναι μεγάλη μου χαρά και τιμή να το κάνω.

      Παναγιώτης
      Ένα από τα παιδιά σου

      eρωτας
      15 Μαρτίου 07 στις 11:16

      …,αλλά?
      Δεν υπάρχει «αλλά» στην αγάπη, παραμυθένιε μας μπαμπά!
      Θα ήταν ευτυχία να μας κάνεις από μία αγκαλιά τον καθένα/καθεμία μας.
      Ωστόσο, δεν είναι σωστό – γιατί μας μεγάλωσες παιδιά με αγωγή 🙂 – να σε πιέζουμε. Όπως αισθάνεσαι.
      Και με τα γραπτά σου, σε νιώθουμε καθημερινά κοντά μας και μέσα μας.
      Αγάπη, αγάπη, αγάπη τόοοοοση μεγάλη για σένα & γλυκό φιλί!
      Ένα από τα παιδιά σου 🙂

      Mέλλα
      15 Μαρτίου 07 στις 14:17

      Έτσι είναι, όπως τα λένε και τα παιδιά πιο πάνω, αγαπημένε μας Παραμυθά. Είτε συναντηθούμε είτε όχι, είναι αλήθεια πώς το ότι ξαναβρεθήκαμε μέσω internet, είναι σαν να ξαναβρήκαμε έναν παλιό καλό μας φίλο, με τον οποίο αν και πέρασαν χρόνια από τότε που χωριστήκαμε και ενδεχομένως νομίζαμε ότι δεν θα ξαναβλέπαμε ποτέ, τώρα που τον ξαναβρήκαμε, είναι σαν να αποχωριστήκαμε μόλις χθες (οπότε τα νιάτα μας είναι ..ατσαλάκωτα ακόμη!!!)

      Αχ αυτά τα «μάγουλα» του Τιμολέοντα!! Από τότε ήθελα να τους δώσω ένα φιλί ( και μια γλυκειά τσιμπιά μαζί έτσι τροφαντά που είναι !!!)

      Ένα ακόμη παιδί σας !!!

      marilia
      15 Μαρτίου 07 στις 14:19

      Ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!! (Η Ζουμπουλία, που λένε και τα τερατάκια μου στην τάξη! χιχι!) ΘΥΜΑΜΑΙ!!! 😀 :Ρ Μορφές δηλαδή, όχι επεισόδια, ήμουνα και μωρό παιδί τότε! χιχιχιχι!

      Φιλί!

      MaYaMaYa
      16 Μαρτίου 07 στις 2:08

      κυριε Νικο νομίζω πως ήταν η πρώτη φορά που αντί να απομακρύνει ο υπολογιστής τα μέλη μιας οικογένειας και να τους αποξενώνει, τους ένωσε…τους μάζεψα ολους για να δουν το βιντεάκι αυτό! Μεχρι και το αδερφάκι μου που ήταν μικράκι τότε άρχισε αμιδρά να θυμάται φωνές και τις υπέροχες κουκλες!

      Μια μεγάλη αγκαλιά απ’ολους μας!

      Νίκη
      17 Μαρτίου 07 στις 12:28

      Τέλειο!!!

      Με το που ξεκίνησε η Ροζαλία να τραγουδάει θυμήθηκα τους στίχους και τις φατσούλες των μουσικών !

      Σας ευχαριστούμε τόσο μα τόσο πολύ!

      yammybanana
      17 Μαρτίου 07 στις 13:31

      Ναι, ναι να συναντηθούμε.

      Σας παρακαλώ πολυ όμως επειδή είμαι στο εξωτερικό, αν γίνεται και σας είναι εύκολο, όταν και αν κανονήσετε συναντηση να γίνει μέσα στο καλοκαίρι για να μπορέσω να έρθω και εγώ;;;;

      Με συνχωρείτε για το θάρρος και τον ενθοθσιασμό αλλά μόλις χτες ανακάλυψα ότι μπορώ να ξανακούσω τον αγαπημένο μου παραμυθά και τώρα διαβάζω ότι μπορεί να τον δώ και από κοντά, συμβαίνει στ’αλήθεια;, ειναι ασύλυπτο.
      Είναι απίστευτο πόση ηρεμία και χαρα μπορεί να μου φέρει η φώνή σας μέσα στην τόση ενταση της μέρας.

      Σκεφτήκατε ποτέ να ξαναβγάλετε τις εκπομπές και τις κασέτες; Προσπαθούσα να βρώ παραμύθια για την ανιψιά μου και δεν μπορούσα να βρώ τίποτα που να αξίζει.

      Πώς είστε τι κάνετε ετοιμάζετε κάτι άλλο;

      Ελπίζω να είστε καλά και να βρήσκετε την ευτυχία και τη χαρά που μας δίνετε και ότι άλλο θέλετε στη ζωή εσείς και η οικογένειά σας.

      Σας φιλώ
      ένα από τα παιδιά σας.

Σχολιάστε