Χιλιοποδαρούσα

Ελπίζω να λύθηκε το πρόβλημα με το βίντεο για το πώς απόκτησα το μαγικό γιλέκο μου. Ο «μάστρο-Κώτσος» που γύρισε από το «τριήμερο», λέει ότι δεν έκανε τίποτα επειδή το βρήκε να λειτουργεί μια χαρά. Τι να πω! Άβυσσος η λειτουργία του κομπιούτερ.
Επειδή κάποια παιδιά από σας φαίνεται να ήταν μικρότερα και θυμόντουσαν περισσότερο τη «Χιλιοποδαρούσα», θα βάλουμε και κάποια λίγα πράγματα που έχω απ’ αυτήν, αρχίζοντας – όπως πρότεινε κι ένα παιδί – από τη μουσική της, δήλαδη το σήμα των τίτλων της. Το σχέδιο είναι της Ελένης Ταπτά και η μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη. (Χα, χα, χα… θα τον μαρτυρήσω εδώ: Μερικά χρόνια μετά που είχε σταματήσει η «Χιλιοποδαρούσα», έβαλε στη μουσική στίχους και το έκανε ένα πολύ ωραίο «ξεσηκωτικό» τραγούδι που το λέει η Πρωτοψάλτη, αλλά δεν θυμάμαι τον τίτλο του.)
Τέλος πρέπει να πω ότι εξακολουθούν να με συγκινούν τα σχόλιά σας, κι έτσι μου ‘ρχεται ώρες ώρες ν’ απαντήσω στον καθένα χωριστά, αλλά αυτό όταν… γεράσω πάρα πολύ και πάψω να δουλεύω – δεν μιλάω για σύνταξη, αυτή σε ενάμιση χρόνο βγαίνει, αλλά και δεν πάει να βγαίνει, εγώ δεν θα … βγω τόσο γρήγορα! Λέω, λοιπόν, να βγάλω ένα printout από όλα τα σχόλια – πάντα είναι καλύτερα να διαβάζεις κάτι που γράφτηκε στο κομπιούτερ τυπωμένο – να τα διαβάσω με την ησυχία μου και πολύ πιο προσεκτικά – ψύχραιμα κυρίως – και να σκεφτώ τι θα κάνω.
Άντε καλό βράδυ, κι ελπίζω να διασκεδάσετε με το σήμα της «Χιλιοποδαρούσας»

Σας φιλώ πολύ
Π.

25 Σχόλια στο “Χιλιοποδαρούσα”

      vaso
      20 Φεβρουαρίου 07 στις 20:51

      Καλησπέρα!
      Το τραγουδάκι που λέτε λέγεται «Γιορτή»

      «Φέρτε γιρλάντες, φέρτε μου μπάντες,
      φτάνει ο καλός μου κι έχουμε γιορτή,
      φέρτε μου δώρα απ’ όλη τη χώρα,
      έρχεται την αυγή.»

      κλπ κλπ

      κ μόλις έμαθα την.. αυθεντική του προέλευση!

      Mαύρος Γάτος
      20 Φεβρουαρίου 07 στις 21:49

      Αγαπημένε μου Παραμυθά

      Χαίρομαι πάρα πολύ που μού δίνεται η ευκαιρία να επικοινωνήσω μαζί σου. Επειδή θεωρώ πως όποιος κατηγορεί την εποχή και τους σύγχρονούς του νέους, επαινώντας και νοσταλγώντας τον ‘δικό του καιρό’, πάει, γέρασε πιά, θα αποφύγω να κλαψουρίσω για το τί γίνεται σήμερα.

      Θα ήθελα μόνο να σού πω ότι αισθάνομαι πάρα πολύ τυχερός που όταν ήμουν παιδί, ήσουν εσύ εκεί και μού έλεγες Παραμύθια. Και όχι μόνο ως Παραμυθάς, αλλά και γενικότερα σαν υπεύθυνος του παιδικού προγράμματος (και, νομίζω, και της Εκπαιδευτικής Τηλεόρασης;;;;)

      Εύχομαι να είσαι γερός να μεγαλώσεις δικά σου εγγονάκια, όπως μεγάλωσες και όλους εμάς….

      Σ;)))

      Γιώργος
      20 Φεβρουαρίου 07 στις 23:39

      Παραμυθά μας έχεις ξεσηκώσει..Τους τίτλους από την χιλιοποδαρούσα είχα να τους δω από τότε..ανατρίχιασα…
      Να πω την αμαρτία μου ήθελα να δω όλο το επεισόδιο! 🙂

      d d
      21 Φεβρουαρίου 07 στις 1:40

      δυστυχως, ελαχιστα ειναι πια τα παιδικα προγραμματα που γινονται με τη φροντιδα και την αγαπη που ειχαν οι συντελεστες της χιλιοποδαρουσας, της εκπομπης που μου κρατουσε την καλυτερη συντροφια 🙂

      Giorgos
      21 Φεβρουαρίου 07 στις 3:42

      Παραμυθά, πριν 2-3 μέρες στο τριήμερο της Καθαρής Δευτέρας, έβαλα στη γυναίκα μου και στην κόρη μου να δούν τις 2 ταινίες που μας έδωσες (ποιος είμαι & γιλέκο).

      Ήταν ένα καλό τέστ γιατί η γυναίκα μου αν και Ελληνίδα μεγάλωσε μέχρι τα 18 της στη Γερμανία και δεν σε έιχε δεί, όπως και η κόρη μου που είναι μόλις 5 ετών.

      Όταν τελείωσαν τα 2 βίντεο η κόρη μου ζήτησε να τα ξαναδεί. Ακόμα και τώρα λοιπόν συγκινείς τις μικρές και αγνές ψυχές των παιδιών.

      Η γυναίκα μου είπε το εξής χαρακτηριστικό: «Αν και η τεχνολογία και η ψηφιακή τηλεόραση είναι δεδομένο, παρόλα αυτά μου άρεσε και μου έμεινε στο μυαλό». Την εντυπωσίασε η φωνή σου και τα πολύχρωμα γραφικά.

      Περιμένω με ανυπομονησία τον Τιμολέων και Ροζαλία σε βίντεο 🙂

      Γιώργος

      αλεπού
      21 Φεβρουαρίου 07 στις 12:07

      συγκινήθηκα πολύ που ανακάλυψα ότι έχεις BLOG. Το διάβασα σήμερα στον Αστεροειδή. Ξαναγύρισαν όλες οι παλιές μου εικόνες πίσω. Θυμάμαι ακόμα πώς πετούσες πάνω απ’ τα σπίτια. Και αργότερα περίμενα ανυπόμονα να δω Χιλιοποδαρούσα τις Κυριακές μετά την ελληνική ταινία και εκτελούσα συχνά κάτι συνταγές μαγειρικής που έδειχνε, εύκολες, για παιδιά.
      Να είσαι καλά 🙂

      Τζωρτζίνα Κ.
      21 Φεβρουαρίου 07 στις 17:26

      ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ – ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
      ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ – ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
      ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ – ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
      ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ – ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ
      ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ – ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ

      και σου στέλνω ένα μεγάλο ευχαριστήριο φιλί εκ των προτέρων γιατί ξέρω πως όταν μπορέσεις εσύ και ο «μαστρο Κώστας» θα το ανεβάσετε το επεισόδιο.
      Αλλά άντε…………. γρήγορα!!!!! ανυπομονούμε!!!!!!
      🙂

      Pink Panther
      21 Φεβρουαρίου 07 στις 21:51

      Αγαπημενε μου Παραμυθά,

      οταν βλεπαμε τις εκπομπες σου, ακουγαμε τα παραμυθια σου και σε νοιωθαμε κοντα μας σαν δικο μας παππου, δεν υπηρχαν μηχανακια της AGB γιατι θα εγραφαν τρελα νουμερα ετσι κι αλλιως. Δεν υπαρχει παιδι της γενειας μας που δεν ονειρευτηκε τα μαγικα σου, δεν φορεσε το γιλεκο σου στα παιχνιδια του, δεν πεταξε σε παραμυθοχωρες μαζι σου. Γι αυτο, να εισαι σιγουρος. Σ’ευχαριστουμε για ολα οσα μας προσφερες και ακομα πιο πολυ σ’ευχαριστω που μου εδωσες την ευκαιρια μεσα απο αυτο το μπλογκ να σου το πω αμεσα, σχεδον προσωπικα, εγω ενα απο τα αμετρητα παιδια σου, οπως αμεσα και προσωπικα μου μιλουσες και συ απο την ασπρομαυρη μας τηλεοραση.
      Σε διαβαζω, βλεπουμε τα βιντεακια με τον τριχρονο γιο μου και θα παρακολουθουμε το μπλογκ σου, ακομα κι αν δεν αφηνουμε σχολια, για να μη γινομαστε κουραστικοι.
      Πολλα φιλια,
      Μαρια
      ΥΓ Ο Γιωργης, ο γιος μου σου μιλαει, οπως σου απαντουσα κι εγω σε ο,τι κι αν με ρωτουσες. Το ξερω πως μας ακους.

      Nικη Μ.Θ.
      22 Φεβρουαρίου 07 στις 10:54

      Αγαπημένε μας παραμυθά!

      Ανήκω κι εγώ στην ομάδα εκείνων που είναι 30+ σήμερα (31!) και που τότε ήμασταν το φανατικό σου τηλεοπτικό κοινό!

      Δύο φορές στη ζωή μου έτυχε να συγκινηθώ μέχρι δακρύων αναπολώντας τη παιδική μου ηλικία, η πρώτη στο ΜΜΑ με τα τραγούδια της Λιλιπούπολης και μια σήμερα με τη ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ!

      Θα ακολουθήσω το γενικό κλίμα και θα ζητήσω ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ της ΧΙΛΙΟΠΑΔΑΡΟΥΣΑΣ!

      Από σήμερα και στο εξής θα είμαι καθημερινά στο blog για να βλέπω τα νέα σας!

      Ευχαριστούμε για τις ευχάριστες παιδικές αναμνήσεις (είμαι σίγουρη ότι οι εκπομπές αυτές έχουν συμβάλλει στο να γίνουμε αυτοί που είμαστε σήμερα) αλλά και τις ευχάριστες στιγμές μέσω blog!

      Νίκη

      Κay
      23 Φεβρουαρίου 07 στις 17:50

      paramutha mou…

      den thumamai kai paaaara polla apo ta paramuthia sou..se thumamai poluu kathathara san morfh..alla mallon imouna arketa mikrh tote..(26 xronwn twra!) gia na thumamai polla…eida tous titlous ths xiliopodarousas..kai xarhka tooooso polu…me gurises tooooso pisw..gemise xara h kardia mou..eimai ston 6o orofo..krima na mhn exw to gileko sou na petaksw.. 🙂 se agapw poluuuuuuu!

      ΒΙΚΥ
      1 Μαρτίου 07 στις 14:29

      Αγαπημένε μου Παραμυθά!!

      δεν ξέρω ακριβώς τί να γράψω παραπάνω απ’ότι έχουν γράψει οι υπόλοιποι «συνομήλικοι». Ανακαλύπτοντας τη μαγική αυτή σελίδα, βρέθηκα να πετάω κι εγώ πολλά χρόνια και πολλά χιλιόμετρα πίσω (μιας και ζω μόνιμα στη Γαλλία) και γέμισε το κεφάλι μου ιστορίες, αναμνήσεις, ευτυχισμένες κυριακές (όπου έπρεπε οπωσδήποτε να γυρίσουμε σπίτι μη και χάσουμε επεισόδειο) και καθημερινές…

      Τα πιτσιρίκια μου είναι 2 1/2 χρονών και ήδη καθισμένα μπροστά στον υπολογιστή, ώστε να ανακαλύψουν κι εκείνα με τη σειρά τους τον άνθρωπο που με τις ιστορίες του έγινε σημείο αναφοράς για μια πολύ τυχερή γενιά!!

      Ευχαριστώ πολύ για τις συγκινητικές στιγμές που ζω ανατρέχοντας αυτές τις μαγικές σελίδες.

      Να είσαι πάντα καλά

      Βίκυ

      Mελλα
      9 Μαρτίου 07 στις 15:46

      Αγαπημένε μου παραμυθά,

      είμαι 29 χρονών και βρίσκοντας τυχαία στο ίντερνετ τη σελίδα σας γύρισα τόσα πολλά χρόνια πίσω και όλες οι παιδικές μου αναμνήσεις μου ξαναγύρισαν σαν ταινία μπροστά στα μάτια μου βλέποντας το σήμα της Χιλιοποδαρούσας… ποιος να ξεχάσει τη Ροζαλία και τον Τιμολέοντα, των Φώντα Λαδοπρακόπουλο, το «Ανω Κάτω»….

      Σας ευχαριστούμε πού ακόμη και σήμερα, χάρη στις δικές σας εκπομπές, κρατάμε γερά στο μυαλό και στην καρδιά μας πραγματικές εικόνες της παιδικής μας ηλικίας γιατί με τη δική σας συμβολή βλέπαμε πραγματικές παιδικές εκπομπές στην τηλεόραση, φτιαγμένες με μεράκι και αγάπη, κάτι που δυστυχώς λείπει σήμερα.

      Να είστε πάντα καλά και να ξέρετε ότι τουλάχιστον από τη γενιά μας, όλοι σας αγαπάμε και εκτιμάμε το έργο σας.

      moschos
      11 Μαρτίου 07 στις 12:47

      Φανταστικό..!! Γιατί όμως μονο ΤΙΤΛΟΙ ΤΕΛΟΥΣ? Οπως γράφει και η φίλη πιο πάνω, «ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ – ΘΕΛΟΥΜΕ ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ» ..!!!!

      Επίσης σε χιλιοπαρακαλώ αν υπάρχει δυνατότητα να ανεβάσεις video απο τον ‘ ΚΗΠΟ ΜΕ Τ’ΑΓΑΛΜΑΤΑ ΄ που δυστυχώς (και πολύ κακως) δεν τα ξαναπροβάλει η ΕΡΤ..

      natasaki
      22 Μαρτίου 07 στις 0:11

      Καταπληκτικό!!!!! Και πάντα αναρωτιώμουν τι μου θυμίζει «η Γιορτή» !!!! Τώρα το συνδύασα!!!
      Έχω αρχίσει να διαβάζω από τις 7 το απόγευμα, έχιε πάει 12:10 και δεν μπορώ να σταματήσω!!!Είδαμε τα βιντεάκια με το γιό μου και ΘΕΛΟΥΜΕ ΚΙ ΑΛΛΛΑ!!!!!! Έχω δακρύσει πολλές φορές, και ευτυχώς κοιμάται πια ο γιος μου και μπορώ να κλαίω με την ησυχία μου!!! Σε ευχαριστούμε πολύ, καλέ μας παππού

      Νατάσα

      Τίνα
      8 Μαΐου 07 στις 12:43

      Μου φαίνεται απίστευτο ότι ξαναβρήκα τη Χιλιοποδαρούσα. Είχαμε παίξει την Ειρήνη του Αριστοφάνη με τις φίλες μου. Πω πω τι θυμήθηκα!!!

      Ευχαριστώ

      Φιλιά Τίνα

      Γιάννης
      23 Ιουνίου 07 στις 3:09

      Αγαπητέ Παραμυθά,
      Βρήκα την ιστοσελίδα σου στο διαδίκτυο εντελώς τυχαία! Είμαι πολύ χαρούμενος και συγκινημένος που είδα μετά από πολλά χρόνια ξανά το μουσικό σήμα και εκπομπές της ιστορικής πλέον ΄΄Χιλιοποδαρούσας΄΄. Είμαι 28 ετών τώρα και θυμάμαι με νοσταλγία-όπως όλοι από την γενιά μου- τις εκπομπές που έκανες τότε στην ΕΡΤ. Με τα παραπάνω αποσπάσματα μου έφερες παιδικές αναμνήσεις της ωραίας εκείνης εποχής. Μου έφερες ξανά στο μυαλό μου χρώματα, και μουσικές φτιαγμένες με μεράκι από μια γενιά ανθρώπων που είχαμε την τύχη να μας μεγαλώσουν με τα καλύτερα ιδανικά.
      Στη σημερινή εποχή των τηλεσκουπιδιών, του life style και της αποχαύνωσης οι δικές σου εκπομπές, όπως και πολλές άλλες της τότε ΕΡΤ φαντάζουν πραγματικοί θησαυροί και φωτεινά ορόσημα που μας δείχνουν το δρόμο για το μέλλον.
      Σ’ ευχαριστώ από καρδιάς για τις μοναδικές στιγμές που μας χάρισες και μας χαρίζεις.
      ΥΓ: Όσα χρόνια και να περάσουν και τα δικά μου παιδιά θα τα μεγαλώσω δειχνοντάς τους ξανά αυτές τις ανεπανάληπτες στιγμές!
      Γιάννης

      Νίνα
      9 Οκτωβρίου 07 στις 14:59

      Πρόκειται για ένα κοινωνιολογικό φαινόμενο που επιδέχεται αναλύσεως, από την οποία συνάγονται πλείστα ωφέλιμα συμπεράσματα, αλλά που δεν είναι του παρόντος(αναφέρομαι στην μεγάλη επιρροή που άσκησε το παιδικό πρόγραμμα της Ε.Ρ.Τ. στην γενιά μας κ που είναι ο συνδετικός κρίκος γι’ αυτήν εδώ την «συνάθροιση» των φίλων-ήλθε πλέον το πλήρωμα του χρόνου κ αξιοποιήθηκε η θετική πλευρά της τεχνολογίας και είναι υπέροχη αυτή η διαδραστική επικοινωνία, η οποία ήταν κρυφή ή φανερή επιθυμία όλων ημών εδώ και καιρό πιστεύω[βλ. ανταπόκριση σε άλλες «σχετικές» σελίδες π.χ. mavrida της οικογένειας Σοφιανού κ αναμένω κ άλλα]!!!

      Θα αρκεστώ στο εξης προς το παρόν:

      Το σκίρτημα που προκαλεί σε όλους μας αυτή η «χρονομηχανή» αντιστοιχεί στο σκίρτημα που σου προκαλεί η οσμή ενός αρώματος που δεν σου θυμίζει μόνο΄το πρόσωπο στο οποίο ανήκει αλλά σε «βάζει» μέσα σε όλη την κατάσταση που ζούσες όταν μύριζες αυτό το άρωμα-φαντάζομαι έχει συμβεί σε πολλούς κ πολλές αυτό. Και μπορεί να είναι η κολώνια που φορούσαμε εμείς ή ένα αγαπημένο μας πρόσωπο μέχρι το μαλακτικό που έβαζε η μαμά στα παιδικά ρουχαλάκια μας ή η μυρωδιά ενός φαγητού που μόνο η γιαγιά ήξερε να φτιάχνει(και..και…και…) κ που όταν τα ξαναμυρίσεις μετά από πολλά χρόνια παθαίνεις σοκ΄, ταρακούνημα, ευχάριστο (ή δυσάρεστο)…

      Η τηλεόραση δεν έχει μυρωδιά.

      Κι όμως ….

      Τι ταρακούνημα γερό ήταν αυτό;

      ΡΕΝΑ
      13 Δεκεμβρίου 07 στις 12:06

      ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ ΜΟΥ ΠΑΡΑΜΥΘΑ,
      ΕΙΜΑΙ 29 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΧΑΡΟΥΜΕΝΗ ΠΟΥ ΞΑΝΑΕΙΔΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΜΟΥ ΧΙΛΙΟΠΟΔΑΡΟΥΣΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ.
      ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ.

      Σοφία
      26 Ιουνίου 08 στις 12:28

      ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΘΕΙ ΠΛΑΚΑ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ!!!!! εβαλα να δω το video και όλοι πεταγόντουσαν…ωχ …που το έχω ακούσει αυτό? το ξέρω!

      Δεν το πιστεύανε!Η χιλιοποδαρούσα! εχουμε όλοι όμορφες αναμνήσεις !!!!!Μας πήγες τοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοσο πίσω!!!!

      (Αν περάσει κανάς δ/ντης θα μας δει να γελάμε με τη καρδιά μας και θα νομίζει ότι μας σάλεψε….χιχιχιχιχι )

      Μα γιατί να τα ξεχνάμε!!! τι καλά που βρήκα το Blog!!!! ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ!!!! Σε ευχαριστώ για όλες αυτές τις όμορφες αναμνήσεις!

      Ζωή
      7 Νοεμβρίου 08 στις 15:59

      Αγαπητέ παραμυθά!!
      Πρέπει να ήμουν 3 περίπου όταν εβλεπα σαρανταποδαρούσα!
      Για την ακρίβεια ήταν η πρώτη εκπομπή που πρέπει να είδα ποτέ μου.
      Μου φαίνεται απίστευτο που μπορώ να βρω τα σχετικά βίντεο!! Είμαι 27 τώρα, για τα καλά στον κόσμο των μεγάλων, αλλά που και που ένα διάλλειμμα, ένα πισογύρισμα είναι απαραίτητο!
      Ευχαριστώ!!!!

Σχολιάστε