«Ο χαζός και ο γνωστικός»

2. Tales cover

Παρόλο που έχουν περάσει μόλις τρεις μέρες από τότε που ανέβασα πάλι ένα «παραμύθι με ήχο» – τον «άμυαλο γέρο» –  μου ήρθε σήμερα να ανεβάσω άλλο ένα, εξαιτίας ενός σχόλιου που μπήκε στο προηγούμενο από τον φίλο (ή την φίλη) με το ψευδώνυμο, PRO. Αυτό: «Αγαπητέ Παραμυθά, με όλο το σεβασμό αλλά και την αγάπη απέναντι στον άνθρωπο με τον οποίο μεγάλωσε ολόκληρη η γενιά μου, με τον ρυθμό που ανεβάζετε τις ιστορίες από τον «θαυμαστό κόσμο των παραμυθιών» θα έχετε ολοκληρώσει το ανέβασμα το 2030 το νωρίτερο» .  Το σχόλιο αυτού του  «Παραμυθομεγαλωμένου» παιδιού, με συγκίνησε και ανεβάζω για χάρη του άλλο ένα. Θα ήθελα πριν να του πω, ότι στο blog μπαίνουν πολλοί φίλοι που δεν έχουν μεγαλώσει με τον Παραμυθά και δεν τους πολυενδιαφέρουν τα παραμύθια. Έτσι θα ήταν υπερβολικό, αφού έχω τόσες πολλές κατηγορίες posts  να ανεβάζω πάνω από ένα τέτοιο παραμύθι τον μήνα. Βέβαια κάποιες φορές ξεχνιέμαι, όπως γίνεται με όλες τις κατηγορίες, και κάνω περισσότερο. Κι εκτός απ’ αυτό -όπως ίσως θα έχετε δει-  επειδή έκλεισε το site που τα ανέβαζα, χάθηκαν αρκετά, που τα ξανανεβάζω. Όλα τα παραμύθια που υπάρχουν είναι 53. Ελπίζω να προλάβω να τα ανεβάσω όλα πριν το 2030, όπως λέει το σχόλιο, αν και δεν νομίζω να ζήσω τόσο πολύ ακόμα. Χα, χα, χα….
Σήμερα, λοιπόν, όσοι θέλετε, ακούστε το παραμύθι, «Ο χαζός και ο γνωστικός».
Καλή εβδομάδα
Π.

 

 

 

4 Σχόλια στο “«Ο χαζός και ο γνωστικός»”

      Ελίνα
      21 Σεπτεμβρίου 16 στις 11:43

      Εγώ, εγώ. Δεν ήμουν παραμυθομεγαλωμένη, αλλά παραμυθομεγαλώνω από εδώ και μπρος. Βλέπω τα επεισόδια της ψηφιακής ΕΡΤ με τα παιδιά. Η μεγάλη έχει κάνει και δυο σχετικά σχόλια που μου άρεσαν. Για τα σχέδια της Στεφανίας μου είπε μια μέρα πως τελικά αυτό το κοριτσάκι ζωγραφίζει πάρα πολύ ωραία και για εσένα μου είχε πει «Να δεις που αυτός ο Παραμυθάς θα μας κάνει να μην τσακωνόμαστε ποτέ μεταξύ μας.» Αγαπάω πολύ τα κείμενα του Κρισναμούρτι και γελάω με τις ιστορίες του Χότζα, αλλά και ό,τι άλλο ανεβάζεις για παραμυθομεγαλωμένους μου αρέσει επίσης. Ειδικά αυτά τα παραμύθια τα διάβαζα κι εγώ μικρή και ήταν τα αγαπημένα μου βιβλία. Τις κασέτες δεν τις άκουγα, γιατί δεν ήμουν σχεδόν καθολου ακουστικός τύπος (και ακόμη δεν ειμαι) και δυσκολευόμουν να παρακολουθήσω μια ιστορία μόνο δια της ακοής. Τις ιστορίες όμως τις είχα διαβάσει αμέτρητες φορές. Τώρα θα αρχίσω και να τις ακούω. Ανέβαζε κι άλλες. Παρακολουθουμε και οι μη παραμυθομεγαλωμένοι με χαρά.

      Ανδριανα
      17 Οκτωβρίου 16 στις 23:56

      Αγαπητε Παραμυθα,

      Θυμαμαι πως οταν ημουν μικρη ακουγα ιστοριες στο κασετοφωνο πριν κοιμηθω.
      Η φωνη αυτων των παραμυθιων με συνοδευσε ολη μου την ζωη χωρις να ξερω ποιος ηταν ο αφηγητης.
      Μετα απο χρονια ανακαληψα πως αυτη η μαγικη φωνη ηταν ενως παρα πολυ συμπαθητικου ανθρωπου που χαρη σε αυτον τα ονειρα μου ως παιδι ηταν γεματα φαντασια.
      Σε ευχαριστω παρα πολυ για ολα οσα μου προσφερες και σου ευχομαι να ζησεις αλλα 100 χρονια χαριζοντας μαγεια και σε αλλες γενιες παιδιων.

Σχολιάστε