Η πιο νόστιμη σούπα

STRYTELLER C

Ε, ας βάλουμε καλοκαιριάτικα και κανένα παραμύθι με ήχο από την παλιά συλλογή, σε βιβλία και κασέττες, «ΤΑ ΩΡΑΙΟΤΕΡΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ».  Είναι το παραμύθι: «Η πιο νόστιμη σούπα».
Σας φιλώ
Καληνύχτα και όνειρα γλυκά.
Π.

[audio:http://www.fileden.com/files/2008/8/2/2031172/H_pio_nostimi_soupa.mp3]

15 Σχόλια στο “Η πιο νόστιμη σούπα”

      Fwtino_Asteraki
      20 Αυγούστου 09 στις 3:07

      Ομορφο παραμυθακι….Με πολλα μυνημα οπως παντα πιστευω…
      το μυαλο πολλες φορες ειν πιο δυνατο απ πολλα πραγματα…σε βοηθα να κανεις την «δουλεια» σου!..
      Επισεις μπορει να πεισει για πολλα πραγματα…να σε επειρεασει και να σε κανει να μην πιστευεις ουτε σε αυτο που βλεπεις με τα ιδια σου τα ματια!…
      Για αυτο νομιζω πρεπει να προσπαθουμε να ειμαστε παντα σε εγρηγορση!

      Καποτε ειχα διαβασει σε ενα βιβλιο κατι που εστω και «μεταφορικα» ισως ταιριαζει και εδω..Το μυαλο κρυβει μεσα του μια δυναμη,και οπως και καθε αλλη δυναμη μπορεις να την χρησιμοποιησεις σωστα η οχι… Αναλογα με το πως θα τη χρησιμοποιησεις θα εχεις και τα αναλογα αποτελεσμα…θα «πετυχεις» η μπορει και να «καταστραφεις»…..

      Καλο βραδυ σε ολους με πολλα πολλα μακιααααααααααααααα

      Άντρια
      20 Αυγούστου 09 στις 9:01

      Παραμυθά μου αυτό ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα μου παραμύθια σου!! Μάλιστα έψαχνα να το βρω σε βιβλίο για το νηπιαγωγείο και τελικά αγόρασα το βιβλίο «Πετρόσουπα» του Τζον Τζ.Μουθ, σε μετάφραση Μάνου Κοντολέων. Πολύ διδακτικό.
      Έχει πολύ πλάκα και το «ο ένας πιο χαζός από τον άλλο».Ακόμα και σήμερα, όποτε με πιάνει η γκρίνια μου και αρχίζω τα απαισιόδοξα σενάρια, θυμάμαι αυτό το παραμύθι σου και με βάζω στη θέση μου 🙂
      Kαλημέρα και φιλάκια!

      Κυρία Παραμυθά
      20 Αυγούστου 09 στις 9:46

      Α! να-τασσσάκι! Πως φαίνεται που δεν δοκίμασες ακόμα την μαγική «κρύα κολοκυθόσουπα» της ΚΜΝΒ (!) Όσο για μυστικά, ο Παραμυθάς «δεν κρατάει» μυστικά από την Κυρία Παραμυθά…και χωρίς υλικά…
      Φιλάκια και από εδώ!

      να-τασσσάκι
      20 Αυγούστου 09 στις 10:30

      Χαχαχαχα!
      Το ήξερα, κυρία Παραμυθά, ότι «κάτι» έχει αυτή η σούπα!!!
      😆 😆 😆
      Θα την φτιάξω όσο πιο σύντομα γίνεται και θα τα πούμε! 😉
      Φιλάκια κι από μας

      Fwtino_Asteraki
      20 Αυγούστου 09 στις 16:30

      Καλησπερα και απ μενα!
      Νομιζω αυτη ειναι πετρολαχανοτρεατομπλιηουροσουπα χιχι! αυτο το ΚΜΝΒ ,αν και δεν εχω ιδεα τι μπορει να σημαινει θυμιζει secret υπηρεσια χιχι! 😛

      Καλο απογευματακι σε ολους! 😉 🙂

      dimitrisp
      20 Αυγούστου 09 στις 16:41

      όμορφο παραμύθι…μαγική αφήγηση…υπέροχη συνταγή!
      τα υλικά τα έχουμε , θέληση χρειάζεται και η ωραιότερη σούπα θα είναι γεγονός…
      νομίζω αξίζει να ξεκινήσει κανείς να μαγειρεύει…μμμμ!!!μοσχομυρίζει εδώ μέσα Παραμυθά μου!

      Στέλλα
      20 Αυγούστου 09 στις 17:38

      Παραμυθά μου, αυτό το παραμύθι το άκουγα συνέχεια όταν ήμουν μικρή! Έκείνη ακριβώς η κασσέτα ήταν η αγαπημένη μου! Εδώ και καιρό λέω αυτό το παραμύθι στα δικά μου παιδιά! Ήταν πολύ συγκινητικό που το άκουσα ξανά μετά από τόσα χρόνια! Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ!

      Κυρία Παραμυθά
      20 Αυγούστου 09 στις 19:41

      fwtino asteraki! «φυσικό» είναι; Δεν ξέρω να μη γνωρίζεις το ΚΜΝΒ, δεν θα σε παιδέψω με κουίζ…στο blog της Άιναφετς βδομάδες τώρα ο dimitrisp, βαπτισμένος «νεράιδος», βαπτίζει την Άιναφετς ΚΜΝΒ: Καλή-Μάγισσα-Νεράιδα-του Βοσπόρου…το γιατί; ΕΕε…μπες να δεις! Έτσι θα μάθεις για την κρύα κολοκυθόσουπα κλπ που πρόκειται να μαγειρέψει ο πρώην μάγειρας αεροπόρος, η «γνωστή» πράκτορας και άλλοι πολλοί….φιλιά!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      20 Αυγούστου 09 στις 21:44

      Κυρία Παραμυθά!Και νόμιζα ότι το σχόλιό μου στο blog της ΚΝΒ μας είχε περάσει απαρατήρητο!!!

      Νίκο μου η ιστορία σου διδάκτικότατη.Κάθε φορά που ακούω τη φωνή σου μου έρχεται στο μυλό ο πεντάχρονος εαύτος μου να ακούει το Δίσκο σου.Η φώνή σου είναι από τα πιο οικεία ακούσματά μου.Η πετρόσουπα πεντάνόστιμη!Το μυαλό έχει μεγάλη δύναμη άμα τοχρησιμοποιείς σωστά!

      Φιλενάδα Fwtino_Asteraki χαίρομαι που είσαι τόσο χαρούμενη και ευδιάθετη.Κάθε φορά που διαβάζω τα σχόλια σου μου φτιάχνει το κέφι!!! 🙂

      Δημήτρη,βαφτησιμιέ μου, τα φιλιά μου.Είθε η ζωή σου να είναι πάντα πράσινη σαν το άλσος σου.

      Να-τασσσΆκι μου λπίζω να γέμίζεις τις μπαταρίες σου.Γιατί από το Σεπτέμβριο έχω σκοπό να σε παιδέψω!!! 🙂

      Καληνύχτες και φιλιά!!!!

      Είμαι ο Γιάννης και μόλις τελείωσα!!!

      Fwtino_Asteraki
      21 Αυγούστου 09 στις 0:08

      Κυρια παραμυθα εμαθα και για το ΚΜΝΒ μου το ειπε ενα πουλακι δεν εχω μαγικο γιλεκο αλλα με την νοηματικη και αγαπη συνενοηθηκαμε 🙂 Ολα ολα θα τα μαθω τωρα που ολα πιανουν μια σειρα το ινετερνετ εδω μοναχα παει βολτα και ερχεται συνεχια χιχιχι!

      Φιλε Γιαννη εχουμε ολοι μας μεσα ενα μικρο παιδακι που ακουγοντας ιστοριες και περιπετιες χοροπηδα σαν τρελο μεσα μας και καθε φορα που γραφουμε εδω βγαινει και αρχιζει να τα «πειραζει» ολα και να παιζει…Παιδικη Χαρα δεν ειναι αλλωστε? 🙂

      Οταν διαβασω τις ιστοριουλες και ολα τα αλλα υπεροχα πραγματακι δω μπορω να μην ειμαι χαρουμενη και ευδιαθετη Φιλε Γιαννη παντα οτι και να χω δω μου περναει..Χαιρομαι πολυ που σου φτιαχνω το κεφι….Σε ευχαριστω!

      Καληνυχτες και Μακια σε ολα τα παραμυθοπαιδακια και σε ολους!
      Αληθινα ΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜΜακια! 😉

      kuluros
      21 Αυγούστου 09 στις 2:15

      Παραμυθα μου επιτελους ενα παραμυθι με ηχο..ελπιζω να ξεμπερδεψες με εκεινο το μηχανημα που εψαχνες για τις κασσετες..ευχαριστουμε περιμενουμε κι αλλα 🙂

      Yianna
      21 Αυγούστου 09 στις 14:18

      Καλα….σας γραφω πολυ συγκινημενη….και συγνωμη που ειμαι εκτως θεματος….

      Αλλα μολις ειδα τον «ΚΗΠΟ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ»!!!! Στο καναλι της ΒΟΥΛΗΣ , εντελως τυχαια!
      Ειχε το επεισοδιο που πηραν τα αγαλματα,(ισως να ηταν και το τελευταιο,) το οποιο δεν θυμομουν…
      Ειμαι πολυ χαρουμενη και νομιζω εδω ειναι ο καταλληλος χωρος να το μοιραστω με τα παραμυθο-αδερφια μου και τον Παραμυθα μας, και να του ζητησω αν ειναι ευκολο σε καποια ευκαιρια, να αναφερθει και σ’ αυτην την αγαπημενη μας σειρα .
      Για τους συντελεστες της αλλα και τους πρωταγωνιστες της σειρας , τα απιστευτα παιδακια που επαιζαν, αν γνωριζει που βρισκοντε (ισως να ειναι και αναμεσα μας, να γραφουν και να διαβαζουν στο blog, θα εχει πολυ ενδιαφερον….xaxaxa 😀 )
      Ελπιζω να μην σας κουρασα, αλλα ηθελα απλα να μοιραστω την χαρα μου και την συγκινηση μου , εδω στην παραμυθο-φωλιτσα μας.

      Φιλια σε ολους, καλα να περνατε,
      και σ’ευχαριστουμε κυριε Νικο μας , που απ’ οπου περασες και αφησες τα ιχνη σου,
      εμειναν και στις καρδιες μας! 🙂
      Aυτο το φιλακι για σενα! :* 😀

Σχολιάστε