Η κόρη που κατέβαζε μαργαριτάρια

storyteller Pencil

Έχω έτοιμο ένα post για το γάμο και ένα με σκέψεις που έκανα στη κηδεία ενός ξαδέλφου μου πριν μερικές μέρες, αλλά τελικά αποφάσισα να βάλω ένα παραμύθι για το Σαββατοκύριακο, το: «Η κόρη που κατέβαζε μαργαριτάρια», για να μην ξεχνάμε και τον «παιδικό» χαραχτήρα του blog.  Πριν σας ευχηθώ καλό Σαββατοκύριακο θα ήθελα να σας πω δυο λόγια με αφορμή κάποια πράγματα που γράφτηκαν στα σχόλια. Πρώτ’ απ’ όλα  να σας πω ότι μπορείτε να γράφετε ό,τι θέλετε και όσα θέλετε, όπως κάνω κι εγώ. Επίσης μπορείτα να ανοίγετε και διάλογο μεταξύ σας. Αλλά δεν θα ήθελα ποτέ να το κάνω forum και κάποτε που -μετά από πίεση κάποιων παιδιών από σας- κάναμε chat room, μου φάνηκε αταιριαστό και έμεινε ανοιχτό μόνο πέντε λεπτά. Επίσης, προσωπικά δεν με πολυενδιαφέρει να απαντώ εκτός κι αν θέλω να κάνω πλάκα για κάτι ή όπως κάποιες φορές -πολύ λίγες έως τώρα –  που έκανα  παρέμβαση επειδή ένοιωσα να λέγεται κάτι που ήταν αγένεια, ασεβές, παραπλανητικό ή χυδαίο απέναντι σε τούτο το blog. Και τούτο το blog, βασίζεται στη λογική, τη φιλοσοφία, την αισθητική και την ηθική εκείνου που βλέπατε ως παιδιά στον «Παραμυθά» και που θα υπάρχει και στις καινούργιες εκπομπές. Προσωπικά δεν γράφω για να συμφωνήσετε. Αυτά που γράφω για μένα ΕΙΝΑΙ έτσι, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και για σας. Μπορείτε, λοιπόν, να αδιαφορήσετε ή να αναρωτηθείτε για όσα λέω. Αλλά αυτό είναι δικό σας θέμα. Προσωπικά δεν θέλω τίποτα από σας. Για μένα είναι όπως και πριν 30 χρόνια που έκανα την εκπομπή: Μπορεί τώρα να «μιλάμε»  ηλεκτρονικά ή να έχω συναντηθεί με κάποιους από σας, αλλά στην ουσία  και πάλι όπως τότε με την εκπομπή, «πετάω μπουκάλια στη θάλασσα» όπως έγραψα και σε κάποιο post στις αρχές, Ε Δ Ω. Όποιος, λοιπόν, βρει «το μπουκάλι» το βρήκε και είναι ελεύθερος να κάνει ό,τι θέλει μ’ αυτό.
Ακούστε το παραμύθι τώρα.
Καλό υπόλοιπο Σαββατοκύριακο.
Σας φιλώ πολύ.
Ο Παραμυθάς.

[audio:http://www.fileden.com/files/2009/9/2/2562339/H_kori_pou_katevaze_margaritaria%20%20.mp3]

14 Σχόλια στο “Η κόρη που κατέβαζε μαργαριτάρια”

      Nelli Nezi
      17 Οκτωβρίου 09 στις 17:43

      Bρήκα ένα μπουκάλι !!!!!

      Χμ….τι να το κάνω;

      Να το πετάξω;

      Ας κοιτάξω πρώτα να δω τι έχει μέσα !

      :-((( ….άδειο είναι !

      Γμτ!

      Τέλος πάντων.

      Θα το κρατήσω!

      Εχει ωραία χρώματα !

      Θα το παρω σπίτι να το βάλω διακοσμητικό.

      Κάπου θα το βολέψω.

      Με κάτι θα ταιριάζει.

      Ναι…ίσως με το τραπεζομαντηλο στην τραπεζαρία.

      Του ταιριάζει ….

      Εντάξει. Το αποφάσισα. Θα το πάρω.

      Δεν το πετάω.

      Τυχερό μπουκάλι!

      Δε θα καταλήξεις στα σκουπίδια.

      «…Σ ευχαριστώ….μονάχα μην με σπάσεις!»

      Ουπς!

      Ποιος μίλησε;

      «…Το μπουκάλι είμαι» !

      Τα μπουκάλια δε μιλούν!

      «Εγώ μιλώ» !

      Μπα; Και γιατί παρακαλώ εσύ μιλάς; Τι ξεχωριστό έχεις;

      «….Τα χρώματά μου! Το είπες και μόνη σου πριν….»

      Κι άλλα μπουκάλια έχουν τέτοια χρώματα!

      «…Ναι…αλλά δε βρίσκονται μπροστά στα πόδια σου! Δεν τα σηκώνεις να δεις αν είναι άδεια ή γεμάτα »

      Έτυχε και σε σήκωσα! Δε σημαίνει ότι είσαι ξεχωριστό! Κι ας μιλάς!

      «…Λαθος! Δεν έτυχε και με σήκωσες! …Έτυχε και βρέθηκα στα πόδια σου! Τι τυχερή που είσαι! »

      Μεγάλη γλώσσα έχεις!

      «…Ναι, αλλά δεν με πέταξες! »

      Έτυχε…

      «Τίποτα δε γίνεται τυχαία! »

      Ωωωωωχου …με έπρηξες! Ησυχία τώρα και μπες στην τσάντα μου να πάμε σπίτι!

      «….Εντάξει…πάμε!»

      Πάμε!!
      …………………………………………………………………………………………………………….
      ……………………………………………………………………………………………………………….
      ………………………………………………………………………………………………………………….

      ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΤΥΧΑΙΑ ΜΠΗΚΑ ΣΤΟ ΜΠΛΟΓΚ ΣΟΥ !

      ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΜΕΙΛ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΣΤΕΙΛΑ !

      ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΑ ΠΟΣΤΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΤΥΧΑΙΑ ΜΠΗΚΑΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ!

      ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΩΝ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΜΟΥ !

      ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΙΣ ΕΜΠΝΕΥΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΕΙΣ…………………

      ΑΓΚΑΛΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΜΕΓΑΛΗ :-))))))))))))

      Παπαστρατής Ιωάννης
      17 Οκτωβρίου 09 στις 18:02

      Να ζήσεις να τον θυμάσαι.

      Η ιστορία σου υπέροχη όπως πάντα.

      Αν μου επιτρέπεις 2 ερωτήσεις Παραμυθά μας.

      Έχεις σκεφτεί όλα αυτά τα παραμύθια με ήχο να τα οπτικοποιήσεις;
      Τελικά εξήγησες την διαφορά ανάμεσα στο έκοψα το τσιγάρο και έπαψα να θέλω να καπνίζω;

      Καλό υπόλοιπο Σ/Κ και σε εσένα!!!

      Karapiperis John
      17 Οκτωβρίου 09 στις 18:29

      Μπαρμπούνια βρίσκουμε εύκολα, μαργαριτάρια ναι με λίγη προσπάθεια, αλλά τα αληθινά ‘τριαντάφυλλα’ είναι δυσεύρετα και ευχαριστούμε που μας τα προσέφερες… Αυτό το πόστ σου με καλύπτει απόλυτα…Τίποτα άλλο από μένα…ευχαριστώ γι’ακόμα μια φορά και να είσαι πάντα καλά…

      marilia
      17 Οκτωβρίου 09 στις 20:49

      Ποια θάλασσα, καλέ; Από την τηλεόραση πετούσατε τα μπουκάλια! Και μάλλον εμένα με βρήκε κατακέφαλα. Αλλιώς δεν εξηγείται…

      φιλί;

      Μαρία
      17 Οκτωβρίου 09 στις 23:20

      http://www.youtube.com/watch?v=8YH1WcPb2Lg

      εφτασεεεεεεεεεεεεεεεεεεε οριστε και το τραγουδακι που ζητησατε
      και επειδη προτιμω το ζωντανο από το διαδικτυακο τσούγκρισμα ελπιζω να τα πούμε λίαν συντομως από κοντα φιλτατε νεραιδε!
      Καληνύχτες

      Karapiperis John
      18 Οκτωβρίου 09 στις 9:02

      Eιδικά με την έναρξη των νέων επεισοδίων κάποιο event πρέπει να οργανωθεί ! ‘Ετσι δεν είναι ? Αdmin άκουσες ? 😉

Σχολιάστε