Χρόνια πολλά blog

eukoli_tourta_gennethlion

Και μετά τα δύο  γενέθλια της Μαρίας και του Κωνσταντίνου, ήρθαν και του blog. Τo πρώτο post μπήκε στις 7 Φεβρουαρίου του 2007. Και όπως κάθε χρόνο,  έχω φέρει και φέτος …. μια τούρτα με 7 κεράκια (χα, χα, χα  στο τζάμπα δηλαδή) για να το γιορτάσουμε. Και να πω λίγα στατιστικά στοιχεία πρώτα. Στα επτά χρόνια έχουν ανέβει 1.107 posts  και έχουν γίνει  1.323.415 επισκέψεις. Σ’ αυτές δεν περιλαμβάνονται οι επισκέψεις  στις τρεις σελίδες του FACE BOOK, όπου ανεβάζω εδώ κι ένα χρόνο περίπου τα posts. Στο blog, ενώ οι επισκέψεις συνεχίζονται κανονικότητα, τα σχόλια είναι στο όριο μεταξύ ένα και κανένα, ενώ κάτι παραπάνω γίνεται στο face book  και στο e-mail μου. Είναι γιατί, όπως λέει η κυρία μου, «έχω blog, αλλά δεν είμαι blogger».   Δηλαδή, σπάνια πάω σε άλλα blogs, δεν γράφω αλλού και τέτοια. Έτσι είναι, γιατί είμαι τόσο στριμωγμένος από αυτά που πρέπει να κάνω ώστε αυτό το έχω αφήσει γιατί θα έπρεπε να μην βγαίνω ποτέ από το κομπιούτερ. Σταθερά, κάθε μέρα μεταφράζω βιβλία του Κρισναμούρτι, ετοιμάζω καινούργια βιβλία του «Παραμυθά», ανεβάζω τρία posts την εβδομάδα και έχω και την προσωπική αλληλογραφία με e-mails και λοιπά…
Για σήμερα ήθελα να βάλω ένα τραγούδι που να μ’ αρέσει, και ψάχνοντας στο ίντερνετ, έπεσα πάνω σε ένα που δεν το φανταζόμουνα και που έχει μια ιδιαίτερη σημασία για μένα. Είναι το τραγούδι, «Diana», με τον Πωλ Άνκα. Είναι του 1957 και το 1959 έγινε, «το τραγούδι μας» με την κοπέλα που είχα την πρώτη ολοκληρωμένη ερωτική σχέση της ζωής μου.  Εκείνες τις εποχές, βρίσκαμε ένα τραγούδι που να μας άρεσε και το κάναμε το τραγούδι της σχέσης μας που δεν το έπαιρνε κανένας άλλος από την παρέα ενώ το χορεύαμε πάντα στα πάρτυ. Το τραγούδι αυτό το είχα διαλέξει, όχι μόνο γιατί μου άρεσε πολύ – κι αυτό και ο Πωλ  Άνκα- αλλά γιατί είναι σαν είχε γραφτεί γι’ αυτή την σχέση. Αρχίζει με τοn στίχο, «I’m so young and you are so old…»  δηλαδή: είμαι πολύ νέος και είσαι πολύ μεγάλη… Και τότε εγώ ήμουν 16 χρονών και η κοπέλα 24. Θα μου πείτε, σιγά το πολύ μεγάλη, 24 χρονών! Κι όμως, τότε έτσι μας φαινότανε. Για να καταλάβετε το κλίμα, σας λέω ότι κάποια στιγμή, ετοιμάσαμε να κάνουμε το πάρτυ της παρέας μας -τότε γίνονταν πολλά πάρτυ – και λέω στον κολλητό μου ότι ήθελα να φέρω την κοπέλα μου στο πάρτυ. Και τι γυρνάει και μου λέει; «Τι λες ρε μαλάκα που θα φέρεις τη γριά στο πάρτυ». Χα, χα, χα.. Η γριά των 24 χρονών! Χα, χα, χα… καταλάβατε τώρα το πνεύμα του «πολύ μεγάλη».  Ας κλείσουμε, όμως, το post των γενεθλίων του blog  με αυτό το τραγούδι από την εφηβεία μου.
Σας ευχαριστώ όλες κι όλους για την παρέα που μου κάνετε εδώ όλα αυτά τα χρόνια, κι ας είναι … σιωπηλή. Το ξέρετε ότι βλέπω ποιοι μπαίνουν.
Σας φιλώ γλυκά
Ο Παραμυθάς

 

 

 

 

3 Σχόλια στο “Χρόνια πολλά blog”

      ainafets
      7 Φεβρουαρίου 15 στις 19:24

      Και όπως είναι το φυσικό στους bloggers, θα είμαι η πρώτη (και ως «κυρία» σου!) που θα ευχηθεί Χρόνια Πολλά σ’ αυτό το blog!
      Εύχομαι να έχει πολλές πολλές ακόμα αναρτήσεις και ας μη γράφουν τα μωρά και τα μωράκια του Παραμυθά, παρακολουθούν όμως πάντα ότι μπαίνει εδώ! 😉

      ΑΦιλάκια πολλά πολλά! 🙂

      marilia
      8 Φεβρουαρίου 15 στις 8:04

      Χρόνια πολλά και δημιουργικά! 🙂

      Υ.Γ. Θα ανεβάσεις κάνα παραμύθι τώρα, πριν πεθάνω από πυρετό και βήχα; Άντε!

Σχολιάστε