«Η γλώσσα της θεραπείας»

« “Είναι ευκολότερη η διάσπαση του ατόμου από την αλλαγή μιας  πεποίθησης”, έλεγε ο Αϊνστάιν. Πράγματι, όλοι οι άνθρωποι έχουν την τάση να αντιστέκονται στις αλλαγές και στις καινοτομίες καταναλώνοντας γι’ αυτό ένα μέρος από την ενέργειά τους. Αυτό είναι γνωστό από παλιά. Ισχύει για όλους και ακόμη περισσότερο για τους επιστήμονες, που δεν θα μπορέσουν ποτέ να αποδεχθούν τις νέες θεωρίες, επειδή αυτές θα αντιπροσωπεύουν πάντα απώλεια ισχύος, χρήματος και γοήτρου για εκείνους που αποτελούν το επιστημονικό κατεστημένο».

Έτσι αρχίζει ένα εξαιρετικό κείμενο για την ιατρική, με τίτλο, «Η γλώσσα της θεραπείας» και υπότιτλο, «Η ιστορία μιας επανάστασης στην ιατρική επιστήμη». Το κείμενο αυτό έχει γράψει ένας νεαρός Γάλλος γιατρός, ο Jean – Jacques Crevecoeur και το έστειλε στη γυναίκα μου (ξέρω ότι δεν της πολυαρέσει να τη λέω έτσι, αλλά το θέμα είναι πιο σοβαρό από το να την πω «Άιναφετς»  ή να χρησιμοποιήσω το σαχλό: «σύζυγος» ή το λογοτεχνικομμουνιστικό, «σύντροφος»), της το έστειλε ένας φίλος της.
Το κείμενο αυτό είναι ένα άρθρο με ό,τι πιο μοντέρνες και βαθιά ανθρώπινες απόψεις για την ιατρική έχω διαβάσει ή ακούσει ποτέ μου, παρόλο που κάνω Ομοιοπαθητική από το 1983. Επειδή είναι πολύ μεγάλο, δεν μπορώ να το ανεβάσω όλο εδώ, ούτε κι έχει νόημα να το βάλω σε συνέχειες. Μπορείτε, όμως, να το βρείτε ολόκληρο στο internet ΕΔΩ στα ελληνικά – που η μετάφραση έχει κάποιες αδυναμίες – και όσοι ξέρετε Γαλλικά, υπάρχει ΕΔΩ. Επίσης, μπορείτε να γράψετε στον browser που έχετε το όνομα του γιατρού, Jean – Jacques Crevecoeur, και θα σας βγάλει διάφορα ενδιαφέροντα blogs και sites και βίντεο στο utube. Εδώ θα ανεβάσω μόνο το τέλος του άρθρου με τα συμπεράσματα του νεαρού γιατρού.
Το κείμενο αυτό το έστειλα σε όλους μου τους φίλους και στα παιδιά μου και σας το συστήνω με όλη μου την καρδιά.
Σας φιλώ
Π.

Συμπεράσματα ( Από το άρθρο, «Η γλώσσα της θεραπείας» του ο Jean – Jacques Crevecoeur )

Στο τέλος αυτού του άρθρου, θέλω να βγάλω μερικά σύντομα συμπεράσματα. Πρώτα πρώτα, δεν υπήρξε στόχος μου να σας πείσω ότι οι πεποιθήσεις σας σχετικά με την υγεία και την ασθένεια είναι λανθασμένες. Ξέρω πολύ καλά ότι θα χρειαζόταν να παραθέσω πολύ περισσότερα, για να σας κάνω να αλλάξετε απόψεις. Στόχος μου ήταν να σας προτείνω μια θεώρηση του πώς θα είναι πιθανώς στο μέλλον η κατανόηση ασθένειας και  θεραπείας. Εάν κάποια από αυτές τις ιδέες βρήκε απήχηση μέσα σας, σας προσκαλώ να εμβαθύνετε την έρευνά σας, να ενημερωθείτε, να διαβάσετε τα βιβλία που αρχίζουν τώρα να βγαίνουν σχετικά με το θέμα. Και κυρίως, να πειραματιστείτε μόνοι σας με τον εαυτό σας, όπως κάνω εγώ, εδώ και 18 χρόνια.
Έπειτα, αυτή εδώ η θεώρηση μας φέρνει  ένα εξαιρετικά καλό νέο: η ασθένεια δεν είναι μοιραία και  δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Αυτό θέλει να πει, ότι αλλάζοντας τις συνήθειες συμπεριφοράς μας, τους τρόπους σκέψης μας, τη συναισθηματική μας ζωή, μπορούμε να εξαλείψουμε οριστικά την επίδραση των ασθενειών επάνω μας. Επιπλέον, ακόμα και αν κάπου – κάπου αρρωσταίνουμε, δεν θα εξαρτιόμαστε πια από γιατρούς που τοποθετούνται  σε θέση εξουσίας σε σχέση με μας. Ξαναβρίσκουμε, επιτέλους, την αυτονομία μας, την ελευθερία μας, την κυριαρχία μας.
Και τέλος, ως ασθενείς και ως πολίτες, έχουμε όλοι το καθήκον να ενημερώνουμε τον περίγυρό μας, όσο περισσότερο μπορούμε, γύρω από αυτές τις νέες έρευνες, έτσι ώστε η τρέλα που έχει καταλάβει την ιατρική, πολιτική και οικονομική εξουσία σε σχέση με καθετί το εναλλακτικό, να γελοιοποιηθεί, να αποδειχθεί ακατάλληλο, ξεπερασμένο. Όταν βλέπω τις διώξεις τις οποίες υφίστανται πολλοί γιατροί που έχουν επιλέξει να υπηρετήσουν πραγματικά την υγεία και τον ασθενή (και επομένως να μην υπηρετούν πια τα συμφέροντα των μεγάλων φαρμακευτικών ομίλων), καταλαβαίνω ότι αυτή η νέα μορφή Ιεράς Εξέτασης δεν θα σταματήσει παρά μόνο όταν θα είμαστε αρκετοί για να πούμε ευθέως στους κλασσικούς γιατρούς μας, αυτό που πραγματικά μας θεράπευσε. Αλλιώς, η ασθένεια θα παραμείνει για πολύ ακόμη στα χέρια αυτών που έχουν πάρει την εξουσία πάνω στη ζωή μας και το σώμα μας. Έχουμε τον κόσμο που μας αξίζει. Θα έχουμε τον κόσμο που δικαιούμαστε; Αυτό θα εξαρτηθεί από μας».

13 Σχόλια στο “«Η γλώσσα της θεραπείας»”

      να-τασσσάκι
      30 Σεπτεμβρίου 10 στις 0:08

      «Έχουμε τον κόσμο που μας αξίζει. Θα έχουμε τον κόσμο που δικαιούμαστε; Αυτό θα εξαρτηθεί από μας»

      και μόνο αυτό να κρατήσεις…..

      Πραγματικά εξαιρετικό!
      Φιλί και καλημέρα.

      Hengeo
      1 Οκτωβρίου 10 στις 18:48

      Πολύ ενδιαφέρον το άρθρο, σίγουρα είναι τροφή για σκέψη.

      Είμαι σχεδόν πεπεισμένος ότι πολλοί ψυχολογικοί παράγοντες παίζουν ρόλο στην εκδήλωση ασθενειών. Ίσως η επίσημη ιατρική, που σίγουρα έχει προσφέρει πολλά, βλέπει την ασθένεια από κάποιες οπτικές, και αγνοεί κάποιες άλλες; Πολύ μεγάλο θέμα, και τα διάφορα συμφέροντα δεν βοηθάνε όντως..

      Καλό μήνα!

      ζαχαρούλα
      1 Οκτωβρίου 10 στις 22:08

      …και μια νυχτερινή βόλτα κοντά στη φύση με σιωπή, δεν ξέρω αν είναι θεραπευτική, είναι πάντως υπέροχη…

      tulpoeid
      2 Οκτωβρίου 10 στις 1:23

      Αγαπητέ, δε θα σχολιάσω το ποστ (γιατί τη μέρα που θ’αρχίσω να σχολιάζω θα τελειώσω μεθαύριο), αλλά θέλω να ενημέρωσω ότι με το πού μπήκα σήμερα στη σελίδα άρχισε αυτόματο κατέβασμα μολυσμένου αρχείου 🙁

      Mika
      4 Οκτωβρίου 10 στις 13:48

      «η ασθένεια δεν είναι μοιραία και δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία».

      Ακριβώς αυτή η διαπίστωση με έκανε να αλλάξω πορεία ως προς την αντιμετώπιση των δικών μου αρρωστιών και να στραφώ στην ομοιοπαθητική. Γιατί πιστεύω και εγώ οτι πρέπει να αντιμετωπίζεται ο ασθενής συνολικά και όχι η ασθένεια μεμονομένα!

      Ελπίζω να βοηθηθώ και να έχω σύντομα ευχαριστα νέα να σας πω…
      φιλια

      ainafets
      27 Αυγούστου 14 στις 11:45

      Επειδή πολύ πρόσφατα, «έτυχε» να πέσουν πάλι στα χέρια μου video και κείμενα του J. J. Crevecoeur, θα ήθελα να πω, πως είναι Βέλγος, ζει στο Καναδά, δεν είναι γιατρός αλλά Φυσικός και βασικά έχει κάνει σπουδές φιλοσοφίας.
      Δυστυχώς οι ομιλίες και τα video του είναι στα Γαλλικά… είναι κρίμα γιατί έχουν πολύ ενδιαφέρον!
      🙂

Σχολιάστε