Η γίδα και το φυλαχτό

paramithas-petaei-2Θα ήθελα πρώτα να ευχαριστήσω όσους έκαναν τον κόπο να έρθουν ν’ ακούσουν  την παρουσίαση που έγινε στην Ελληνοαμερικανική Ένωση για τις εκπομπές με κινούμενα σχέδια στην ελληνική τηλεόραση. Νομίζω ότι περάσαμε καλά.
Και μια και άρχισαν οι διακοπές του Πάσχα, λέω να αρχίsω να βάζω κάνα δυο παραμύθια για τα παιδάκια σας.
Για σήμερα:  “Η γίδα και το φυλαχτό”.

Καλή εβδομάδα.
Σας φιλώ.
Π.

Get the Flash Player to see the wordTube Media Player.

51 Σχόλια στο “Η γίδα και το φυλαχτό”

      papiera
      13 Απριλίου 09 στις 10:40

      Δεν φτάνει που δεν είδα την πρόσκληση και δεν ήρθα -και ήμουν κέντρο εκείνη την ώρα.. 🙁
      Δεν φτάνει που το παραμύθι είναι για τα παιδάκια μας -και δεν έχω παιδάκια..
      Αλλά ακόμα κι εγώ – που στο κάτω κάτω παιδάκι είμαι, εδώ που είμαι δεν μπορώ να το ακούσω.. 🙁
      Άπονη ζωή!

      Μαρία
      13 Απριλίου 09 στις 11:04

      Ακου για τα παιδάκια μας!!!!
      Για τα παιδάκια σου παραμυθά!
      ΓΙΑ ΜΑΣ!
      Ετσι δεν είναι παραμυθόπαιδα;

      Παπαστρατής Ιωάννης
      13 Απριλίου 09 στις 12:07

      Παραμυθά μου μόνο μια μικρη παρατήση και με τη καλή έννοια! Σου είπε κανείς ότι εμείς δεν είμαστε παιδιά;Επείδη μεγαλώσαμε ηλικιακά (δεν είχαμε και άλλη επιλογή σνιφ!σνιφ!)είμαστε και παραμένουμε πάντα και παιδία και παιδία σου.Φιλιά!

      Υ.Γ.:Πρέπει να πάψω να κοιτάζω τη φωτογραφία που βγάλαμε μαζί κάθε 5 λεπτά!Αλλά μου φτιάχνει τη διάθεση!Εξάλλου μόνο που σε σκέφτομαι χαμογελάω!

      marilia
      13 Απριλίου 09 στις 13:36

      Αααααααα, ν’ αγιάσει το… πληκτρολόγιο των παραπάνω παιδακίων!!! Γιατί τόσον καιρό εγώ γκρίνιαζα μόνο επειδή δεν έχω παιδάκια, αλλά ΕΙΜΑΙ παιδάκι! Και έτσι θα παραμείνω και αρνούμαι να μεγαλώσω. Εντάξει; Και το παραμύθι θα το ακούσω αργότερα, από αντίδραση! Μμ!

      σνουποφιλάκι έδωσα;

      Μμμμμμμαρφ! 😉

      ΑΡΙΣΤΗ
      13 Απριλίου 09 στις 14:13

      Καλημερούδια και καλή Μεγάλη Εβδομάδα….
      Το παραμυθάκι δεν το άκουσα γιατί είχα δουλειά σήμερα (τις υπόλοιπες 299 ημέρες εργασίας δεν δουλεύω).
      Αλλά το έχω πει πολλές φορές ότι το πρωί πίνοντας το καφεδάκι μου στην δουλειά (ναι, ναι, καλά διαβάζεται είμαι προνομιούχα εγώ. Φτου, φτου μην με ματιάσω…), διαβάζω, ακούω ή βλέπω παραμύθια σου. Άρα και εγώ συμφωνώ απόλυτα με τους προλαλήσαντες. Αυτό το blog είναι δικό μας. Φιλιά πολλά.

      Μαρία
      13 Απριλίου 09 στις 15:41

      Αυτό το blog είναι δικό τους και δικό μας δεν μπορει κανεις να μας το πάρει ταραταντζουμ ντουμ ντουμ ντουντουκες σημαίες κλπ διαδήλωση θα κάνουμε εννοείται πως είναι δικό μας Αριστούλα!

      Μαρία
      13 Απριλίου 09 στις 15:45

      Επίσης papiera το μπλογκάκι το επισκεπτόμαστε πρωι μεσημερι βράδυ μετά το φαΐ το συστήνει ο γιατρός της παραμυθοχώρας για περισσότερα χαμόγελα!
      Είσαι απαραδεκτη αλλά λέω να σε συγχωρήσουμε τι λέτε παραμυθόπαιδα;

      νατασσάκι
      13 Απριλίου 09 στις 19:59

      βλέπεις τι παθαίνεις όταν βιάζεσαι, παραμυθά μας;;;
      Το σωστό θα ήταν “για σας και για τα παιδάκια σας”, και είμαι σίγουρη ότι αυτό εννοούσες -αλλά όποιος βιάζεται, ακούει τη γκρίνια της marilias μετά!
      😛

      Κατά τα άλλα, συμφωνώ με τους προηγούμενους -και να αφήσεις αυτά τα “ακατανόητη ανταπόκριση ανθρώπων μεταξύ τριάντα και σαράντα”
      Οι άνθρωποι όταν είναι παιδιά -πάει να πει, όταν ακόμα τα περισσότερα πράγματα τα αντιλαμβάνονται χωρίς μεγάλη επεξεργασία του μυαλού- δίνουν ό,τι ακριβώς εισπράττουν. Αυτό είναι όλο, και δεν έχει άλλη εξήγηση.
      🙂
      (το βιντεάκι είναι πολύ πρόχειρο, τώρα που το είδα, αλλά θα βρω τρόπο να σας το στείλω να το δείτε -θα μιλήσω και με το “μάστορα”)

      Φιλί 🙂

      Μαρία
      13 Απριλίου 09 στις 20:21

      Ετσι έτσι νατασσάκι όπως τα λες!
      να σας πω την αλήθεια με τα ζόρια κρατιόμουν όταν εξηγούσε πως τον κρεμάνε με τους ειδικούς ιμάντες για να φαίνετε πως πετάει, να πεταχτώ πάνω και να πω κι έπειτα να βάζει φωτογραφίες στο ίντερνετ και να κοψοχολιάζει τον κόσμο πρωταπριλιάτικα! 😆
      Πλάκα θα χε!
      Αχ παραμυθούλη φιλάκια πολλά και αγκαλίτσες ζεστές σαν τη χτεσινή!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      14 Απριλίου 09 στις 6:18

      Γιάνη από ΝΥ φιλιά στην ομογένεια!

      Καλημέρα Παραμυθά και να προσέχεις!Κακή δουλειά!

      ΑΡΙΣΤΗ
      14 Απριλίου 09 στις 9:39

      Καλημερούδια και καλημεροφιλάκια
      Πολύ ωραίο το παραμύθι. Έχεις δίκιο τελικά παραμυθάκο μου. Αυτού του είδους τα παραμύθια αρέσουν πάρα πολύ στην κορούλα μου και τον γιό μου, οπότε σίγουρα θα τους το πω. Να φανταστείς με το “Ντίλι – Ντίλι το καντήλι” (που είναι παρόμοιο) τους κοίμιζα όταν ήτανε μικρούλια.
      Μαράκι φιλάκια πολλά, αλλά μην μας κάνεις συνέχεια με τα σχόλια σου να ζηλεύουμε που δεν είδαμε τον παραμυθούλη. Καλά; Γιατί να ξέρεις αν θυμώσω δεν θα σου δώσω τσουρεκάκι το Πάσχα. Αλίμονο σου κακομοιρούλα μου. Κατάλαβες;

      Μαρία
      14 Απριλίου 09 στις 17:15

      Αχ τι τσουρεκάκι από αυτόν τον Σαλλονικιο που τα κάνει ωραία αμάν βρε Αριστούλα από περσι μου τρέχουν τα σάλια στείλε τίποτα!

      νατασσάκι
      14 Απριλίου 09 στις 20:54

      Μαρία, αν εννοείς από το γνωστό ζαχαροπλαστείο της Θεσσαλονίκης, έχει κι εδώ καλέ!
      🙂

      Θυμήσου να σε κεράσω όταν βρεθούμε, ναι; 😉

      (αλλά αν είναι χειροποίητο σπιτικό, θέλω κι εγώ! 😆 )

      Παπαστρατής Ιωάννης
      14 Απριλίου 09 στις 21:15

      Παιδιά όποιος ενδιαφέρεται για στοίχους του Παραμυθά ας πάει στα σχόλια στο Αγγελάκι!Μαρία και Νατασσάκι φιλιά!

      Μαρία
      14 Απριλίου 09 στις 23:30

      Αριστούλα δε ζηλεύω θα μου δώσει το Νατασσάκι! εκτός αν με τα χεράκια σου το κάνεις καλύτερο αλλά θα πειστούμε μόνο αν το δοκιμάσουμε κι έπειτα θα ζηλέψουμε! 😆

      Fwtino_Asteraki
      15 Απριλίου 09 στις 0:43

      Καλησπερουδια και απ μενααααααααααααα!!
      Εγω ειμαι μακρια 🙁 αλλα ακουσα το παραμυθακιιιιιιιιιιιιιιιιιιι πολυ σουπερ ουαου χιχι!Δεν ειμαι καλα ε?χμμ ναι μαλλον 🙂
      Αν θελεις κατι πρεπει να ξερεις πως θα το ζητησεις και με τι τροπο καθως και απ ποιον…Οπως υποθηκε καποια στιγμη σε μια διαφιμηση δεν θελει κοπο τροπο θελει..
      Και οταν θελεις να κανεις κατι για κακια και επιδηξη δεν σου βγαινει σε καλο..
      Αυτο το “Εγω το θελω” το παραπονιαρικο της γιδουλας με τρελενει!πολυ γλυκο !
      καληνυχτες και ομορφα παραμυθονειρακια σε ολους!
      μακουλινια και αγκαλιτθεθ!

      ΑΡΙΣΤΗ
      15 Απριλίου 09 στις 9:26

      Καλημερούδια σε όλους.
      Νατασάκι και Μαράκι εδώ τα καλά τσουρέκιαααααααα.
      Ένα θα φας και μετά χίλια θα ζητάς.
      Ένα θα πω… Τα υπέροχα σπιτικά τσουρέκια που πάντα έχω και δεν λείπουν από το σπίτι, ιδικά τις μέρες αυτές… Τα κάνει η πεθερά μου. Οπότε καταλαβαίνετε… Σίγουρα πράγματα. Μικρασιάτισα με πολλές γνώσεις επί του θέματος.
      Μην σκοτώνεστε όλοι θα πάρετε. Στην σειρά σας παρακαλώ, στην σειρά σας. Έλα Μαράκι σε βλέπω που πας να προσπεράσεις την Nelli.
      Μην κάνεις ζαβολιές γιατί θα δώσω το δικό σου στην κοκκινοσκουφίτσα. Κατάλαβες Ζαβολιάρα μου?

      Μαρία
      15 Απριλίου 09 στις 10:47

      Εεεεεεεεεεεεελαααααααααααα! αφού εγώ το ζήτησα πρώτηηηηηηηηη! τα άλλα τα παιδάκια ζούλεψαν κι ήρθαν μετά αν δε μου δώσεις θα πάω να πάρω από το νατασσακι να μάθεις!
      Καλημέρα παραμυθούλη και παϊδάκια καλές δουλειές!

      ΑΡΙΣΤΗ
      15 Απριλίου 09 στις 10:57

      Χαχαχα…. Κάνει σπιτικό τσουρέκι το Νατασάκι? Άσε ρε Μαράκι, όλη την μέρα παραμύθια διαβάζει και σερφάρει. Τι τσουρέκι να φας από τα χεράκια της? Το πολύ – πολύ κανένα κόκκινο αυγό. Σαν και εμάς είναι και αυτή μην το ξεχνάς. Παραμυθοτεμπελομεγαλωμένη!

      Μαρία
      15 Απριλίου 09 στις 11:10

      Ναι αλλά μόλις έφερε η γιαγιά μου η Σμυρνια τσουρέκι χειροποιητο και μοσχομυρωδάτο μαζι με τη λαμπάδα μου! και ΔΕΝ σε έχω ανάγκη και θα στρωθούμε κάτω με το νατασσακι και την πασχαλίτσα του και θα το φάμε κι εσυ να βλέπεις. Και κουλουράκια Πασχαλινά της μαμάς μου!

      νατασσάκι
      15 Απριλίου 09 στις 11:41

      To νατασσάκι όμως έχει κι αυτό Μικρασιάτισσα γιαγιά (η μια, η άλλη Κρητικιά) -και κάνει όχι μόνο τσουρέκια (αύριο, που δεν θα είμαι στη δουλειά), αλλά και όλες τις υπόλοιπες παραδοσιακές συνταγές, όπως καταλαβαίνεις Αρίστη! 😉

      Και μπορεί να είμαι παραμυθομεγαλωμένη -και μάλλον πιο μεγάλη κι απ’ τις 2 σας- αλλά προλαβαίνω και σπίτι, και δουλειά, και παιδί, και σερφάρισμα -να μη βάλω και τις βόλτες, θα ζηλεύεις :p
      Τς!
      😆 😆 😆

      Μαρία θα σε υπολογίσω στα αυριανά τσουρέκια -καλά, κι εσάς κύριε Παραμυθά, σας άκουσα!- και να κρατήσουμε και για την Αρίστη όταν έρθει, τι λες;
      (είμαστε και καλά κορίτσια και φιλόξενα εμείς 🙂 )

      Καλημέρα σε όλους -και στο Γιάννη που έκατσε και έγραψε τους στίχους από τα τραγούδια του Παραμυθά!

      Μαρία
      15 Απριλίου 09 στις 16:50

      εννοείται και τσουρεκάκια και κουλουράκια και ότι θέλει το Αριστάκι μας και για τις βόλτες άσε μην της πεις γιατι θα μας πει κι αυτή παλιοκουλτουριάρες Αθηναίες και θα χει δίκιο 😆
      η αλήθεια εγώ ζήλεψα!
      φιλάκια ζεστά σαν τσουρεκάκια!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      15 Απριλίου 09 στις 20:23

      Αυτό θα μπορούσε να γίνει ο ύμνος του blog:

      Ευτυχώς που ξέχασα να μεγαλώσω
      κι αν με γυρέψετε είμαι ακόμα στην αλάνα
      Ευτυχώς που ξέχασα να μεγαλώσω
      μη με μαζεύεις απ’τον δρόμο ακόμα μάνα

      Τι λέτε;

      Μαρία
      15 Απριλίου 09 στις 23:04

      Κάποιος άλλος είχε την ιδέα ε Νατασσάκι; επίσης νομίζω το θέλω και τηγανιτές πατάτες του πάει καλύτερα…

      ωστόσο να θυμηθω το υπουργείο μου Αριστούλα και να βαλω αυτό

      http://www.youtube.com/watch?v=44KuRvOCcsc

      φιλάκια και καληνύχτες σε όλους!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      16 Απριλίου 09 στις 10:25

      Σίγουρα Μαράκι το θέλω και τηγανητές πατάτες του πάει καλύτερα όμως και σε αυτό το blog είμασταν είμαστε και θα παραμένουμε παιδιά σκέφτηκα αυτό το παλιό refren των Ζιγκ-Ζαγκ.Ευχαριστούμε για το link!Kαλημέρα σε ολούς και σε όλες και στον φίλτατο Παραμύθα μας!Φιλιά 🙂

      Παπαστρατής Ιωάννης
      16 Απριλίου 09 στις 10:29

      Αυτό το χαμογελαστό πρσώπακι μπορεί να μου πει κάποιος πως βγήκε:Εγώ άλλο σχεδίασα!Εγώ σχεδίασα αυτό 🙂

      Μαρία
      16 Απριλίου 09 στις 11:04

      😆 όντως καλημέρα Γιάννη μου φαίνεται πως άρπαξαν όλοι τις άδειες και φύγαν στα χωριά τους :-p
      Καλημέρα

      Παραμυθάς
      16 Απριλίου 09 στις 11:45

      Εγώ είμαι εδώ και θα είμαι γιατί έχω δουλειά και όλο το Σαββατοκύριακο.
      Και για να μην το ξεχάσω, μια και θα γίνει σίγουρα, “Χριστός Ανέστη”.

      Μαρία
      16 Απριλίου 09 στις 12:05

      Λες να μας την κάνει φέτος εγώ πάντα είμαι δύσπιστη μέχρι τελευταία στιγμή αλλιώς δεν έχει σασπένς το θέμα! κι εγώ εδώ θα ριζώσω δεν πάω πουθενά τώρα που μας άφησαν την Αθήνα ήρεμη θα φύγουμε! Καλή ανάσταση παραμυθούλη και μη νοιαζεσαι θα στο θυμήσουμε εμείς! φιλιά και καλή δουλειά!

      Παπαστρατής Ιωάννης
      16 Απριλίου 09 στις 14:37

      Παραμυθά μας Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα σε εσένα και στην οικογένεια σου.Μη δουλέψεις πολύ αυτές οι Άγιες μέρες είναι και για ξεκόυραση και συντρόφιά με οικογένεια και καλούς φίλους.-:) -:)

      Κορίτσια το πρόσωπο με τα γιαλιά ηλίου και το άλλο που κουνάει το στόμα πως τα κάνετε;Τα υπόλοιπα τρία προσωπάκια τα ανακάλυψα τυχαίως μόνος μου

      Παπαστρατής Ιωάννης
      16 Απριλίου 09 στις 14:54

      Κατάλαβα:Πρώτα : μετά – μετά και μετά ( ή ) ή ;.Τα άλλα δύο πρόσωπα με ποιά κουμπιά τα κάνετε κορίτσια;

      Κύριε Παραμυθά μας γεννηθήκαμε με 38 χρόνια και 5 μέρες διαφορά!Εγώ έχω γεννέθλια στις 20 Ιούλίου και Καρκίνος φυσικά!Από τα επόμενα γεννέθλιά μου θα κόβω και ένα κομμάτι τούρτα και για σας 🙂

      νατασσάκι
      16 Απριλίου 09 στις 20:31

      Γιάννη, όλα τα “προσωπάκια” που μπορείς να χρησημοποιείς θα τα βρεις εδώ:
      http://faq.wordpress.com/2006/06/04/what-smilies-can-i-use/

      Μόλις τέλειωσα με ψώνια, βαφτιστήρια, τσουρέκια και κουλουράκια, και τώρα ζωγραφίζουμε αβγά με το μικρό 😀

      Κι εμείς εδώ τριγύρω θα είμαστε πάντως
      αλλά να σας ευχηθώ από τώρα Καλή Ανάσταση

      Φιλιά πολλά σε όλους σας 🙂

      **Μαρία όντως -το “ευτυχώς που ξέχασα να μεγαλώσω” είναι ο υπότιτλος του blog μου, εδώ και 2 χρόνια. Κι ένα από τα αγαπημένα τραγούδια όσων είμαστε εδώ, μάλλον 😉

Σχολιάστε