Ένα ποστ αλλιώτικο απ΄ τ΄ άλλα…

Κάποτε υπήρχε ένα καθημερινό ραδιοφωνικό σήριαλ, που λεγόταν, «Ένα κορίτσι, αλλιώτικο απ΄τ΄άλλα». Από εκεί κι ο τίτλος  σήμερα. Άλλαξα πάλι τελευταία στιγμή το ποστ που είχα για να κλείσω τη χρονιά, αποφασίζοντας να ανεβάσω ένα ποστ για τον Κρισναμούρτι, αλλά τελείως διαφορετικό από  ό,τι έχω ανεβάσει έως τώρα. Ένα ποστ αλλιώτικο απ΄ τ΄ άλλα…για τον Κρισναμούρτι. Έχει να κάνει με πράγματα από την προσωπική του ζωή. Η ιδέα μου ήρθε όταν, ψάχνοντας διάφορα παλιά αρχεία μου στο κομπιούτερ έπεσα πάνω σε ένα φάκελλο με όλη τη δουλειά για κάποια ταινία που ετοίμαζα κάποτε -και μάλιστα με Αμερικάνικη παραγωγή- για τη ζωή του Κρισναμούρτι. Αυτό γινόταν μέσα από τη συνάντησή του με την Γκρέτα Γκάρμπο. Δυστυχώς κάποιοι, για την ακρίβεια κάποια κυρία από το ΙΔΡΥΜΑ ΚΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ, που πέρναγε ο λόγος της, το σταμάτησε. Είχα στενοχωρηθεί πολύ τότε, γιατί είχαμε κάνει φοβερή δουλειά για να κάνουμε το  story της ταινίας με μία σεναριογράφο που θα βοηθούσε στο γράψιμο του σενάριου. Όλη η ταινία θα ήταν βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, κάποια μάλιστα όχι τόσο γνωστά. Ένα από αυτά είναι και ότι, ο λόγος που η Γκάρμπο εγκατέλειψε ξαφνικά και ανεξήγητα τον κινηματογράφο στο αποκορύφωμα της καριέρας της, ήταν η γνωριμία της με τη δουλειά του Κρισναμούρτι και τον ίδιο. Όλα αυτά τα είχα ξεχάσει εντελώς, κι αν δεν υπήρχαν σωσμένα στο back up  κάποιου παλιού laptop μου, ούτε που θα τα ξαναθυμόμουν. Συγκινήθηκα, κι αποφάσισα να σας πω δυο κουβέντες γι΄ αυτή τη δουλειά που είχα ξεκινήσει, και να αντιγράψω εδώ άλλη μια μαρτυρία από την προσωπική του ζωή.   Η εταιρία παραγωγής στην Αμερική που συζητούσαμε το θέμα και είχαν δείξει ενδιαφέρον, έτσι για την ιστορία, σας λέω ότι ήταν η εταιρία του Τζωρτζ Λούκας, που ήξερε τη δουλειά του Κρισναμούρτι και είχε κάνει και ένα τηλεοπτικό επεισόδιο -σας το έχω ανεβάσει εδώ  – με θέμα μία φανταστική  συνάντηση του μικρού Κρισναμούρτι με τον μικρό… Ιντιάνα Τζονς! Χα, χα, χα… Εξαιρετικά καλοφτιαγμένη τηλεταινία και – εκτός της φανταστικής συνάντησης- βασισμένο σε αληθινά γεγονότα. Αυτή η τηλεταινία μου έδωσε την ιδέα να δουλέψω για να γίνει μια ταινία για τον Κρισναμούρτι. Και κάποια στιγμή εκείνη την εποχή, έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο με φωτογραφίες του Κρισναμούρτι στα 85 του, το «ONE THOUSAND SUNS», και με διάφορες αναμνήσεις του φωτογράφου και συγγραφέα του βιβλίου, του Asit Chandmal. Μία από τις αναμνήσεις του, ήταν και κάποια διήγηση του Κρισναμούρτι που είχε σχέση με την Γκρέτα Γκάρμπο. Πολλά χρόνια αργότερα, παίρνοντας συνέντευξη για τον Κρισναμούρτι, από έναν άνθρωπο που ήταν γιατρός του στη δεκαετία του ’60, τον κύριο Γιώργο Βυθούλκα, άκουσα την ίδια ιστορία, λίγο αλλαγμένη, αλλά την ίδια. Η ταινία θα άρχιζε τη στιγμή που η Γκρέτα Γκάρμπο, βρίσκεται στα τελευταία της – το 1990 – και κοιτάζει κάτι παλιές εφημερίδες του 1986  που έχουν πρωτοσέλιδη  είδηση το θάνατο του Κρισναμούρτι. Και τότε θυμάται, και αρχίζει να λέει στη νοσοκόμα της, όλη την ιστορία της συνάντησής της με τον Κρισναμούρτι και πόσο την επηρέασε. Αυτές οι δύο φωτογραφίες που βλέπετε εδώ, είναι της εποχής που η Γκάρμπο συνάντησε τον Κρισναμούρτι. Οι περισσότερες πληροφορίες για την γνωριμία τους και για μια παρέα γύρω από τον Κρισναμούρτι την περίοδο του Μεσοπολέμου και λίγο μετά, στην Καλιφόρνια, υπάρχουν στους τρεις τόμους των Ημερολογίων του Christopher Isherwood.
Gr.G.   
k-bw4                                                     

 Όμως, ανακάλυψα και κάτι άλλο: μια φοβερή φωτογραφία του Κρισναμούρτι, της ίδιας ηλικίας, πάνω σε μοτοσυκλέτα που στα νιάτα του τού άρεσε τρομερά. Πρώτα, όμως, θα σας βάλω ένα πολύ μικρό κείμενο που μιλάει ο ίδιος γι’ αυτό. Αν θυμάστε, πριν λίγο καιρό, σας είχα ανεβάσει ένα κείμενο από τη συνέντευξη μιας Αγγλίδας γραμματέας του, της Ντόρις Πρατ, που του ζήτησε να τη βοηθήσει να κόψει το κάπνισμα. Έβαλα, όμως, μόνο το απόσπασμα για το τσιγάρο. Σήμερα, το ανεβάζω όλο. Θα δείτε γιατί. Είναι από το βιβλίο  «Krishnamurti, 100 years», της Eνelyn Blau.

«Θυμάμαι που κάποτε είπα στον Κρισναμούρτι ότι ήθελα να συζητήσουμε το πρόβλημά μου κι είχα μια συνάντηση μαζί του γι’ αυτό. Το πρόβλημά μου ήταν ότι ήθελα να σταματήσω το κάπνισμα. Αφού μ’ άκουσε μου είπε: «Δεσποινίς Πρατ μου μιλήσατε για το πρόβλημά σας, αλλά στην πραγματικότητα υπάρχουν τρία θέματα: Πρώτο είναι το γεγονός ότι καπνίζετε. Δεύτερο είναι το παραμύθι: το παραμύθι ότι σας αρέσει να καπνίζετε, το παραμύθι ότι θα θέλατε να μην καπνίζετε και το ιδανικό, το ιδανικό του τι θα θέλατε να είστε· να είστε κάποια που δεν έχει καπνίσει ποτέ. Τρίτο θέμα είναι το εσωτερικό κενό που κάνει κάποιον είτε να καπνίζει είτε να αποζητάει το σεξ ή οτιδήποτε άλλο. Έτσι υπάρχει μια πάλη μέσα σας ανάμεσα στο γεγονός και στο κενό, ενώ στη μέση υπάρχει το παραμύθι». Ύστερα μου είπε: «Μα το Θεό ήμουν κι εγώ κάποτε μέσα σ΄ ένα παραμύθι. Ήμουν μέσα στο παραμύθι ότι επρόκειτο να γίνω ο παγκόσμιος διδάσκαλος, ενώ στην πραγματικότητα ήμουν ένας συνηθισμένος νεαρός. Ήμουν απλώς ένας νεαρός και ήθελα να κάνω ό,τι ήθελε κάθε νεαρός: να ερωτευτώ, να καβαλήσω μια μοτοσυκλέτα και να αρχίσω να τρέχω εδώ κι εκεί. Πάλευα ανάμεσα στο παραμύθι και στο γεγονός».

Να και η φωτογραφία που σας είπα. Ε, είναι κάτι αλλιώτικο απ΄ τις άλλες.
Π.

1759 2

 

4 Σχόλια στο “Ένα ποστ αλλιώτικο απ΄ τ΄ άλλα…”

Σχολιάστε